I SA/Gl 1072/21
PostanowienieWSA w Gliwicach2022-04-11
Skład orzekający: Beata Machcińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego powinna zostać odrzucona jako nieopłacona, jeśli wpis od skargi nie został uiszczony w terminie wyznaczonym przez sąd, mimo że skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych po upływie terminu do uiszczenia wpisu?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona, ponieważ wpis od skargi nie został uiszczony w terminie wyznaczonym przez sąd. Doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu uznaje się za dokonane z upływem czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, nawet jeśli faktyczne wydanie nastąpiło później. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po upływie terminu do uiszczenia wpisu nie może uchronić skarżącego przed negatywnymi konsekwencjami niewykonania wezwania.Stan faktyczny
Skarżący C.M złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymujące w mocy postanowienie o oddaleniu jego skargi na czynność egzekucyjną (zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego). Przewodniczący WSA wezwał skarżącego do uiszczenia 100 zł tytułem wpisu od skargi. Wezwanie zostało skarżącemu doręczone w trybie art. 73 PPSA. Skarżący nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie. Po upływie terminu złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, które zostało odrzucone jako spóźnione.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.M na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego postanawia odrzucić skargę.
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...], nr [...] o oddaleniu skargi zobowiązanego (skarżącego) C.M z dnia 18 grudnia 2020 r. na czynność egzekucyjną z dnia [...], nr [...] w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w związku z postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...], nr [...] dotyczącego nienależnie pobranych płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW).
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 4 sierpnia 2021 r. skarżący został wezwany do uiszczenia 100 zł tytułem wpisu od skargi.
Doręczenie skarżącemu odpisu tego zarządzenia miało następujący przebieg. W dniu 10 września 2021 r. przesyłka ta została złożona w placówce pocztowej. Zarazem w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru. W dniu 20 września 2021 r. pozostawiono zawiadomienie powtórne. W dniu 27 września 2021 r. przesyłkę wydano skarżącemu.
Kwota należna tytułem wpisu od skargi jak dotąd nie została uiszczona.
W piśmie datowanym na 4 października 2021 r. i w tym dniu wniesionym skarżący sformułował natomiast m. in. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Zażalenie to zostało odrzucone (jako spóźnione) przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 24 stycznia 2022 r., które nie zostało zaskarżone i jest prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona.
Stosownie bowiem do art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej powoływanej w skrócie: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Z kolei na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa jednak wnoszącego pismo, by pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeśli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W analizowanym przypadku doręczenie to należało uznać za dokonane w dniu 24 września 2021 r., a podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który stosuje się w razie niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu pisma oraz informację o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
O wykonaniu w tej sprawie czynności z art. 73 §§ 1-3 p.p.s.a. świadczą adnotacje operatora pocztowego umieszczone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki oraz informacje udzielone przezeń w piśmie z dnia 25 listopada 2021 r. Zgodnie z nimi przesyłka ta była dwukrotnie awizowana (po raz pierwszy – w dniu 10 września 2021 r., powtórnie – w dniu 20 września 2021 r.), a w dniu 27 września 2021 r. wydano ją skarżącemu.
Oznacza to, że czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 24 września 2021 r., a doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Prawidłowości tej kwalifikacji nie zmienia fakt, że przesyłkę faktycznie wydano skarżącemu kilka dni później, a to dlatego, że wydanie to nastąpiło po upływie terminu wynikającego z art. 73 § 4 p.p.s.a., czyli już po zaistnieniu określonego w tym przepisie skutku jej doręczenia (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 541/10 oraz II FZ 542/10, z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 248/13 czy z dnia 15 lutego 2016 r., sygn. akt II FSK 1762/15 – wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod następującym adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rezultacie ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi był piątek 1 października 2021 r. W tym terminie skarżący nie uregulował jednak wymaganej opłaty i stąd wniesioną przez niego skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Przy tym podkreślenia wymaga, że dla powyższej kwalifikacji bez znaczenia pozostawało wystąpienie przez skarżącego w dniu 4 października 2021 r. z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Dostrzec bowiem trzeba, że choć wniosek taki strona może złożyć w każdym czasie, to jednak wywołuje on skutek od chwili jego wniesienia, a zatem nie obejmuje zwolnienia od tych kosztów, których obowiązek uiszczenia został prawomocnie przesądzony przed jego zgłoszeniem. Tymczasem sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż omawiane żądanie zostało zgłoszone w dniu 4 października 2021 r., czyli już po upływie terminu do wykonania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Nastąpiło to zatem w momencie, gdy zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi korzystało z przymiotu prawomocności. W rezultacie złożenie omawianego wniosku nie mogło uchronić skarżącego przed negatywnymi konsekwencjami niewykonania tego wezwania.
Z tych przyczyn wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło