I SA/Gl 1146/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. w sprawie zwrotu A w W. tytułów wykonawczych wraz z ewidencją, wystawionych na zobowiązanego A. W. i zobowiązanego M. Z., obejmujących opłatę za pobyt w tymże A. Organ nadzoru zaakcentował, że utworzona izba wytrzeźwień jest jedną z jednostek organizacyjnych gminy, przy pomocy której prezydent miasta wykonuje zadania gminy, a zatem A wykonuje swe obowiązki z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] W. i w Jego imieniu. Wierzycielem należności, objętej wystawionymi tytułami wykonawczymi, jest Prezydent Miasta [...] Warszawa, jako organ wykonawczy gminy i to ten organ winien wystawić tytuły wykonawcze. Stąd tytuły wykonawcze, zawierające w oznaczeniu wierzyciela A w W. nie spełniają wymogów, przewidzianych w art. 27 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (obecnie: tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm., zwanej dalej "ustawą egzekucyjną") i z tego powodu winny były być zwrócone wierzycielowi. Dodatkowo organ, odnosząc się do powołanego przez stronę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 355/12, wskazał, iż w całości podziela pogląd w tym zakresie wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 286/12, zgodnie z którym z pełnomocnictwa udzielonego Dyrektorowi [...] A wynika jedynie umocowanie do działania w imieniu i na rzecz Prezydenta Miasta [...] W. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu egzekucyjnego pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik strony podkreślił, że A posiada status wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt II GSK 1020/11 oraz z dnia 16 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 355/12. Podniósł, że A jest instytucją bezpośrednio zainteresowaną w wykonaniu przez zobowiązanego obowiązku lub też powołaną do czuwania nad wykonaniem tego obowiązku - co wyczerpuje definicję wierzyciela przyjętą w art. 5 § 1 pkt 2 w zw. z art. 1a pkt 13 ustawy egzekucyjnej. Wobec tego tytuły wykonawcze spełniają wszystkie wymogi formalne zawarte w art. 27 ustawy egzekucyjnej, a w szczególności prawidłowo oznaczony został wierzyciel, tj. A. Na rozprawie w dniu 15 maja 2013 r. pełnomocnik organu, będący radcą prawnym, zwracając uwagę na sporny charakter sprawy oraz poddanie tej kwestii do rozstrzygnięcia sądowi kasacyjnemu m.in. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 139/12, wniósł o zawieszenie postępowania sądowego. W piśmie z dnia 24 maja 2013 r. Sąd zwrócił się do pełnomocnika strony skarżącej o złożenie oświadczenia co do wskazanego wyżej wniosku. Pełnomocnik strony skarżącej, w piśmie z dnia 3 czerwca 2013 r., stwierdził, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 maja 2012 r. w sprawie II FSK 355/12 w stanie faktycznym i prawnym analogicznym do tego w niniejszej sprawie, orzekł o prawidłowości stanowiska strony skarżącej. Z tych względów uznał zawieszenie postępowania za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie wymaga podkreślenia, iż stosownie do art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Ponieważ jednak w niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej nie wyraził na to zgody, uznając, że wniosek nie znajduje uzasadnienia, Sąd rozważył zawieszenie postępowania z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, gdyż przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie kasacyjne w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 139/12, którym uchylone zostało postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. dotyczące zwrotu tytułów wykonawczych, wystawionych przez A w W. W uchylonym rozstrzygnięciu organu nadzoru w ostatnio wymienionej sprawie wskazano, że sporne tytuły wykonawcze nie spełniają wymogów, określonych w przepisie art. 27 § 1 i 2 ustawy egzekucyjnej i ze względu na niezgodne z przepisami prawa oznaczenie wierzyciela podlegają zwrotowi zgodnie z art. 29 § 2 tej ustawy. Organ egzekucyjny podkreślił, iż tytuł wykonawczy ma zawierać oznaczenie wierzyciela, który dysponuje umocowaniem prawnym do wystawienia administracyjnego tytułu wykonawczego, a wierzycielem na rzecz którego Naczelnik Urzędu Skarbowego dochodzi należności nie może być A w m. [...]. W., lecz Prezydent Miasta [...]. Tym samym, z uwagi na analogiczny jak w niniejszym postępowaniu przedmiot skargi w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 139/12, wynik tego ostatniego postępowania rzutował będzie na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. Zauważyć przy tym należy, że taki sam pogląd jak w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 139/12 został wyrażony również w wyrokach wydanych w sprawach o sygn. akt: I SA/Gl 166/12, I SA/Gl 182/12, I SA/Gl 442/12, I SA/Gl 444/12, I SA/Gl 445/12. W sprawach tych również wniesiono skargi kasacyjne. Zaakcentować w tym miejscu trzeba, że w omawianej kwestii spornej zarysowały się odmienne rozstrzygnięcia sądów administracyjnych, co tym bardziej przemawia za koniecznością zawieszenia postępowania. Przykładowo, w sprawie o sygn. II FSK 355/12 (powoływanej przez pełnomocnika strony skarżącej) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 października 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 562/11. W ostatnio wskazanym orzeczeniu stwierdzono, że na mocy udzielonego pełnomocnictwa "Dyrektor [...] A uprawniony był również do wystawiania tytułów wykonawczych. Nadesłane organowi I instancji tytuły wykonawcze opatrzone zostały pieczęcią nagłówkową A w W. oraz pieczęcią okrągłą z orłem w koronie. Wymaganie postawione przez organy aby w tej sytuacji na tytułach wykonawczych umieszczona była pieczęć Prezydenta m.[...]. W. lub w pieczęci zamieszczona była treść: z upoważnienia Prezydenta miasta W. - Dyrektor [...] A, było zbytnią formalnością". Podobne stanowisko zajął tenże Sąd m.in. w wyroku z dnia 20 września 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 485/11. Z kolei w wyroku z dnia 8 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 713/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zajął stanowisko odmienne, podkreślając, że A w W. nie powinien posługiwać się pieczęcią urzędową z własną nazwą, a jedynie może to czynić przy użyciu pieczęci urzędowej Prezydenta miasta [...] W.. Również w wyroku z dnia 13 czerwca 2012 r., sygn. akt III SA/Gd 286/12, który w całości podzielił Dyrektor Izby Skarbowej w K. w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że A nie posiada uprawnienia do wystawienia tytułu wykonawczego we własnym imieniu w zakresie dochodzenia należności za pobyt w nim. Sąd ten nie zgodził się ponadto z argumentacją zawartą we wspomnianym już wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym w sprawie o sygn. II FSK 355/12. Zwrócić należy też uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II GSK 597/11. Przyjęta w nim wykładnia przepisów ustawy egzekucyjnej i ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi doprowadziła do wniosku, że "uprawnieniem Dyrektora A jest jedynie pobranie opłaty za pobyt w A (może być w formie potrącenia z depozytu) lub wezwanie do pokrycia kosztów, które mogą być egzekwowane w trybie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Opłaty pobierane są w imieniu i na rzecz organów samorządu terytorialnego, które na mocy wskazanego wyżej art. 39 ustawy o wychowaniu w trzeźwości mogą organizować i prowadzić izby wytrzeźwień. Nie jest to jednak jednoznaczne z uprawnieniem Dyrektora Ośrodka do wystawiania tytułów wykonawczych jako wierzyciel". Zaznaczyć wreszcie trzeba, że zawieszenie niniejszego postępowania znajduje oparcie w silnie eksponowanej w orzecznictwie sądowym konieczności zachowania wspólnej i jednolitej wykładni stosowania przepisów prawa. Zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej. W związku z tym, zjawiskiem wysoce niepożądanym jest prezentowanie odmiennych stanowisk sądów w zakresie wykładni i stosowania prawa w sprawach o tożsamych bądź zbliżonych stanach faktycznych i prawnych. Reasumując, podkreślić należy, że względy ekonomii procesowej oraz celowości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.