I SA/Gl 1389/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-01-07

Skład orzekający: Anna Tyszkiewicz-Ziętek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie uznające zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne może zostać uwzględniony, jeśli zaskarżone postanowienie nie posiada przymiotu wykonalności?
Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia, ponieważ zaskarżone postanowienie, utrzymujące w mocy postanowienie uznające zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne, nie posiada przymiotu wykonalności. Nie nakłada ono na stronę skarżącą żadnych nowych obowiązków ani nie może być wykonane w trybie przymusowym, co wyklucza możliwość orzekania o jego wstrzymaniu.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej, które utrzymało w mocy własne postanowienie uznające za niezasadne zarzuty dotyczące nieistnienia obowiązku objętego tytułami wykonawczymi oraz braku doręczenia upomnienia. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, powołując się na prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Organ w odpowiedzi na skargę nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Poczta Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej, po rozpoznaniu zażalenia M. A., utrzymała w mocy własne postanowienie uznające za niezasadne zarzuty dotyczące nieistnienia obowiązku objętego tytułami wykonawczymi z dnia 17 czerwca 2013 r. o nr od [...]do [...]oraz braku doręczenia upomnienia. W skardze na powyższe postanowienie skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jego wykonania z uwagi na prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek ten został skierowany na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "ppsa"). W razie nieuwzględnienia tego żądania przez organ skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania na podstawie art. 61 § 3 ppsa. W uzasadnieniu skargi nie przedstawiono argumentacji przemawiającej za wstrzymaniem wykonania wskazanego postanowienia. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu, odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazał, że nie znajduje przesłanek do uwzględnienia tego żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ppsa wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym. W myśl zatem art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tylko tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). W świetle powyższego co do zasady cechy tej nie mają więc akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.). Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie uznające zarzuty za niezasadne. Postanowienie to nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego, co więcej samo zostało wydane w toku takiego postępowania. Zaskarżone postanowienie zawiera negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, nie nakłada zaś na zobowiązaną żadnych nowych obowiązków, czyli nie wywołuje bezpośrednich skutków w sferze jej praw, czy obowiązków. Wobec tego, zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie nie posiada przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1072/14, z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 470/14, z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II FZ 1358/13, a także postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 315/13, z dnia 7 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 1418/12, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 września 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 635/10, wszystkie opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło