I SA/Gl 1632/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...], oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia, Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] nr [...] określającą K.S. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie [...] zł. W skardze na powyższą decyzję K.S. zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie jej wykonania z uwagi na ważny interes strony. Postanowieniem z dnia [...] organ odwoławczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu skargi, sąd na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przystępując do oceny wniosku, w pierwszej kolejności należy mieć na uwadze, że nie każdy akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonalności może bowiem dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. W omawianej sprawie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości [...] zł. Decyzja ta nie wywołuje skutków materialnoprawnych dla strony, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym – organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Określa ona bowiem wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie [...] zł. Decyzja ta nie obliguje skarżącego do jakiegokolwiek działania, nie nakłada na niego żadnych nowych obowiązków, nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych (zob. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2012 roku, w sprawie o sygn. akt II OSK 704/12; z dnia 13 kwietnia 2011 roku, w sprawie o sygn. akt II GZ 180/11, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższych uwag podnieść należy, że decyzja, której wstrzymania wykonania żąda skarżący nie spełnia wskazanych powyżej kryteriów wykonalności i z tego powodu nie można uznać za zasadne żądanie wstrzymania wykonania tego aktu. Na marginesie wyjaśnić przyjdzie, iż odmienny charakter zaskarżonej decyzji nie spowodowałby automatycznie rozstrzygnięcia o wstrzymaniu jego wykonania. A to z tego względu, iż jak wynika z art. 61 § 3 p.p.s.a., to strona występująca o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna uprawdopodobnić istnienie przesłanek z powołanej normy prawnej. To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, LEX nr 564208). Uzasadniając omawiany wniosek skarżący poprzestał jedynie na lakonicznym stwierdzeniu, że za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji przemawia ważny interes strony i tym samym nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.