I SA/Gl 249/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędzia NSA Anna Wiciak (spr.), Protokolant Iwona Dybkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2008 r. sprawy ze skargi W. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych - interpretacja oddala skargę. Dnia 13 czerwca 2007 r. do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wpłynął wniosek W.H. o udzielenie interpretacji, co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej opodatkowania dochodów ze sprzedaży akcji. Wniosek ten został uzupełniony pismem z dnia 28 lipca 2007 r. W uzasadnieniu podatnik wskazał, iż w 1998 roku nabył akcje serii "J" A S.A. z siedzibą w W. Akcje zostały nabyte bezpośrednio w biurze B S.A. W okresie emisji akcji serii "J" w całej Grupie kapitałowej do zakupu akcji uprawnionych było około 3300 osób. Prawo to przysługiwało pracownikom wszystkich spółek należących do Grupy Kapitałowej. Komisja Papierów Wartościowych decyzją nr [...] z dnia [...] dopuściła przedmiotowe akcje do obrotu publicznego. Do dnia 24 listopada 2004 r. akcje te były w publicznym obrocie pozagiełdowym, a dnia 26 listopada 2004 r. zostały wprowadzone do otwartego obrotu na Giełdzie Papierów Wartościowych. Skarżący część posiadanych akcji (1000 sztuk) sprzedał w 2006 r. za pośrednictwem B S.A. Uważa on, iż przychód uzyskany ze zbycia tych akcji nie będzie podlegał opodatkowaniu zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 202 poz. 1956). Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. stwierdził, że stanowisko podatnika przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe, bowiem przedmiotowe akcje nie zostały nabyte w publicznej ofercie. Nie zgadzając się z tym postanowieniem podatnik wniósł zażalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte we wniosku z dnia 13 czerwca 2007 r. W uzasadnieniu wskazał, iż jego zdaniem nabycie akcji nastąpiło w ofercie publicznej i spełnia wymogi ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. Wskazał również, iż przedstawiona w uzasadnieniu postanowienia wykładnia językowa jest nadinterpretacją prawa i przekracza intencje ustawodawcy. Stwierdził również, iż podstawą emisji akcji serii "J" były przepisy Kodeksu Handlowego i Statut Spółki, a dochód z ich sprzedaży został przeznaczony na podwyższenie kapitału akcyjnego. Prawo odpłatnego nabycia akcji serii "J" przysługiwało wszystkim pracownikom Grupy Kapitałowej oraz osobom fizycznym wchodzącym w skład władz spółki. W owym czasie skarżący był pracownikiem A S.A. W wyniku rozpatrzenia zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] odmówił zmiany oraz uchylenia postanowienia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...][...]stwierdzającego nieprawidłowość stanowiska podatnika zawartego w jego wniosku z dnia 13 czerwca 2007 r. o udzielenie pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej opodatkowania dochodów ze sprzedaży akcji. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w K. nawiązał do treści art. 52 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dochodowego w okresie od dnia 1 stycznia 2001 roku do dnia 31 grudnia 2003 r. dochody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, które są dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabytych na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. Nr 118, poz. 754 ze zm.). Zwolnienie to nie ma zastosowania, jeżeli sprzedaż papierów wartościowych jest przedmiotem działalności gospodarczej. Nadto przytoczono art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 202, poz. 1956 ze zm.), zgodnie z którym przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stosuje się do opodatkowania dochodów (poniesionych strat) uzyskanych po dniu 31 grudnia 2003 r. z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, o których mowa w art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r. pod warunkiem, że papiery te zostały nabyte przed dniem 1 stycznia 2004 roku. Dalej nawiązano do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, zgodnie z którym – co do zasady - publicznym obrotem papierami wartościowymi jest proponowanie nabycia lub nabywanie emitowanych w serii papierów wartościowych, przy wykorzystaniu środków masowego przekazu lub w inny sposób, jeżeli skierowana jest do więcej niż 300 osób, albo do nieoznaczonego adresata (...). Wymienione w tym przepisie wyjątki nie mają zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Nawiązując do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego organ stwierdził, że podatnik zakupił imienne akcje serii "J" Spółki A S.A. z siedziba w W. jako pracownik jednej ze spółek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej [...] tj. Spółki C S.A. Podstawę prawną emisji tych akcji stanowiły przepisy Kodeksu handlowego i Statut Spółki. Znajduje to potwierdzenie w Prospekcie emisyjnym A S.A., którego kserokopia jest w posiadaniu organów podatkowych. W myśl tekstu jednolitego uchwały nr IV Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy Spółki na podstawie art. 432 - 437 Kodeksu handlowego oraz § 5 pkt 6 Statutu Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy postanowiło: 1. podwyższyć kapitał akcyjny o kwotę [...] zł do [...] zł poprzez emisję od 3.000.000 do 4 250 000 sztuk akcji imiennych o wartości nominalnej [...] zł każda, 2. akcje nowej emisji oznaczyć jako akcje serii "J" noszące nr [...] do [...], 3. przyznać prawo nabycia akcji serii "J" wyłącznie pracownikom i osobom fizycznym wchodzącym w skład władz Spółek należących do Grupy Kapitałowej A S.A. (...) w oparciu o regulamin, który będzie opracowany przez Zarząd A S.A. i zatwierdzony przez Radę Nadzorczą. Dalej podkreślono, że w prospekcie stwierdzono również, że (...) możliwość objęcia akcji Spółki A S.A. przez pracowników wszystkich spółek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej A S.A. przyczyni się, w myśl cyt. uchwały, do identyfikacji pracowników nie tylko ze spółkami, w których są zatrudnieni, ale z całą Grupą Kapitałową. Akcjonariat pracowniczy jest jedną z najlepszych metod podniesienia poziomu motywacji, wydajności i zaangażowania pracowników w rozwój spółek dzięki ich bezpośredniemu zainteresowaniu wynikami finansowymi (Prospekt emisyjny str. 21-22 ). Ponadto "cena akcji stanowi preferencję dla pracowników w stosunku do których z przyczyn formalnych nie ma zastosowania ustawa o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych przyznająca zatrudnionym w nich osobom prawo nieodpłatnego nabycia 15% akcji prywatyzowanej spółki" oraz "nabycie Akcji przez pracowników Grupy będzie formą ich uczestnictwa w procesie prywatyzacji Spółki" (Prospekt emisyjny str. 23 -24 ). Podkreślono, że z cytowanego Prospektu emisyjnego wynika zatem wprost, że akcje serii "J" były oferowane jedynie pracownikom bądź osobom fizycznym wchodzącym w skład władz spółek należącym do Grupy Kapitałowej A S.A. w celu ich większej identyfikacji z Grupą Kapitałową [...]. Oferta zakupu nie była zatem skierowana do nieoznaczonego adresata, ogółu społeczeństwa co powoduje, że nie można uznać, iż zbywane akcje zostały nabyte w drodze publicznej oferty w rozumieniu art. 2 ust. 1 ww. ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. Prezentując takie stanowisko organ II instancji stwierdził, iż znajduje ono potwierdzenie również w orzecznictwie sądowym, na którego utrwaloną linię orzeczniczą powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 kwietnia 2006 roku Sygn. akt II FSK 697/05, stwierdzając, iż kwestia nabycia akcji na podstawie publicznej oferty była już wielokrotnie rozstrzygana przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w odniesieniu do akcji nabytych przez pracowników Banku [...].We wszystkich wydanych w tych sprawach orzeczeniach przyjęto że skierowanie oferty tylko do określonej grupy osób (tu: pracowników banku) wyklucza przyjęcie, że oferta ma charakter publiczny. Zaskarżony wyrok odpowiada utrwalonej od lat linii orzecznictwa a w jego uzasadnieniu prawidłowo wyjaśniono wszystkie prawne aspekty sprawy. Nawiązując do wywodów skargi kasacyjnej dodać jedynie należy, że o zwolnieniu od podatku decyduje przepis ustawy podatkowej. Stąd też decydujące dla rozstrzygnięcia m in. sprawy było wyjaśnienie treści pojęcia "publiczna oferta" a nie zamieszczonego w innej ustawie pojęcia "publiczny obrót papierami wartościowymi". Dlatego też-zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej - dochód ze zbycia tego rodzaju akcji nie korzysta ze zwolnienia o którym mowa w art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem dochód uzyskany ze sprzedaży tych akcji należy opodatkować zgodnie z art. 30 b tej ustawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W.H. domagał się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego ją postanowienia Naczelnika II Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] jak również zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego art. 52 pkt 1 litera b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 19 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku od osób fizycznych, art. 2 ust 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, art. 3 pkt 1,2 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej (..) oraz naruszenie przepisów dotyczących postępowania, a w szczególności art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu skarżący potrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, co do zasadności stosowania w przedmiotowej sprawie regulacji art. 52 pkt.1 lit .b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazał, iż w przedmiotowej sytuacji doszło do dopuszczenia akcji do publicznego obrotu, a jedyny zarzut to kwestia interpretacji pojęcia "publiczny obrót". Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko i przywołując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do wykładni art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r. stanowił, że zwalnia się od podatku dochodowego: w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31grudnia 2003 r. dochody: z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, które są dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabytych na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. Nr 118, poz. 754 ze zm.). Powoływany już wcześniej art. 19 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 202, poz. 1956 ze zm.) w istocie przedłużył działanie owego zwolnienia stanowiąc, że przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stosuje się do opodatkowania dochodów (poniesionych strat) uzyskanych po dniu 31 grudnia 2003 r. z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, o których mowa w art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r. pod warunkiem, że papiery te zostały nabyte przed dniem 1 stycznia 2004 roku. Wskazane w przywołanym przepisie zwolnienie od podatku dochodowego uzależnione jest zatem m.in. od okoliczności związanych z ich nabyciem, tj. konieczne jest wystąpienie łącznie dwóch przesłanek: akcje muszą być dopuszczone do publicznego obrotu, a ich nabycie musi nastąpić na podstawie publicznej oferty. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje wprost pojęcia "publiczna oferta", nie odwołuje się także w tym zakresie do innych aktów prawnych. Obowiązująca w 1998 r. ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. z 1997 r., Nr 118, poz. 754 ze zm.) definiowała jedynie pojęcie pierwszej oferty publicznej (w art. 4 pkt 8). Bezsporne jest zatem, iż ustawodawca nie zdefiniował pojęcia publiczna oferta, a zatem pominąć można rozważania dotyczące dopuszczalności i zasad stosowania w prawie podatkowym pojęć, które ustawodawca zdefiniował w odrębnych gałęziach prawa. Rozważania te nie stają się konieczne nawet, gdyby odwołać się do rozumienia oferty w ujęciu cywilistycznym, która w systemie prawa cywilnego (art. 66 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) definiowana jest jako stanowcza propozycja zawarcia umowy skierowana do drugiej strony. Zauważyć bowiem należy, iż przytoczone rozumienie oferty nie odbiega w sposób istotny od znaczenia przypisywanego temu wyrażeniu w języku codziennym, a także mieć na uwadze, że rozumienie oferty nie jest istotą sporu w niniejszej sprawie, gdyż koncentruje się on na rozumieniu dodatkowej, nadanej poprzez ustawę podatkową dystynkcji, związanej z publicznym charakterem owej oferty. Twierdzenie, że pojęcie "oferta publiczna", o której mowa w art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako niezdefiniowane przez ustawodawcę, należy rozumieć zgodnie z jego znaczeniem językowym pozostaje w zgodzie z wymogiem ścisłego interpretowania przepisów dotyczących zwolnień i ulg podatkowych, na który zwrócił m.in. uwagę Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 25 listopada 1997 r. (sygn. U6/97, OTK 1997/5-6/65). W orzeczeniu tym wskazano także, iż wykładnia przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jako sui generis wyjątki od reguły opodatkowania, musi być wykładnią ścisłą, której nie ułatwia nieprecyzyjna redakcja przepisów ustawy podatkowej, w szczególności zamieszczanie w niej pojęć nie zdefiniowanych ani w tym akcie prawnym, ani w innych ustawach. Dla uniknięcia dowolności i wykładni za szerokiej, należy przyjąć zasadę, że kryteria rozumienia powyższych pojęć muszą mieć w pierwszej kolejności charakter kryteriów ustawowych, a w kwestiach nie rozstrzygniętych przez ustawy mogą odwoływać się do znaczeń pozaprawnych. Wobec braku możliwych zastosowania kryteriów ustawowych konieczne staje się oparcie się na językowym, potocznym rozumieniu pojęcia publiczny. Teza ta nie podważa ugruntowanego w doktrynie i orzecznictwie sądowym stanowiska, zgodnie z którym dokonując wykładni przepisów prawa nie należy się ograniczać do jednego tylko jej rodzaju (wyrażonego m.in. przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 stycznia 1993 r., sygn. akt III ARN 84/92 oraz w uchwale z dnia 7 marca 1995 r. sygn. akt III AlP 2/95, pub!. OSNCP 1993/10/183). Wykładnia gramatyczno-słownikowa jest tylko jednym z przyjmowanych powszechnie w rozumowaniu prawniczym sposobów wykładni (...), dlatego też musi być ona uzupełniona wnioskami płynącymi z zastosowania innych rodzajów wykładni: historycznej, systemowej, funkcjonalnej, logicznej, a wreszcie jeśli nie przede wszystkim - celowościowej, która w odniesieniu do indywidualnych spraw rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych uznana jest za najodpowiedniejszą i najlepiej prowadzącą do rozszyfrowywania intencji i celów ustawodawcy. Podobne stanowisko zajął również R. Mastalski, który w swojej publikacji poświęconej prawu podatkowemu pisze: ,,(...) Wykładnia prawa podatkowego, jak w ogóle wykładnia prawa, jest (...) procesem kompleksowym, wymagającym równoczesnego stosowania co najmniej wszystkich trzech (językowej, systemowej, funkcjonalnej) przedstawionych tu rodzajów wykładni". Rezultaty wykładni językowej są więc nie tyle poddawane weryfikacji, co dalszemu uściśleniu i rozwinięciu poprzez stosowanie wykładni systemowej i funkcjonalnej. Poszczególnych rodzajów wykładni zwłaszcza w procesie stosowania prawa podatkowego, nie można zatem traktować jak luźno ze sobą powiązanych etapów procesu interpretacji prawa, lecz jako części składowe tego procesu tworzące razem pewną całość (R. Mastalski: Wprowadzenie do prawa podatkowego, Warszawa 1995, s. 106). W tym zatem kontekście zaakcentować także należy, iż "przepis art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest tzw. normą celu społecznego" (tak m.in. NSA w wyroku z dnia 2 grudnia 2005 r., sygn. akt FSK 2627/04, LEX nr 187559), a możliwość zakupu tzw. akcji pracowniczych zawiera w sobie element ekonomicznego premiowania konkretnej grupy osób, których pozycja jest niewątpliwie uprzywilejowana w porównaniu z pozostałymi podatnikami. Warto w tym miejscu wspomnieć, na co zwrócił uwagę Dyrektor Izby Skarbowej, że w prospekcie emisyjnym przedmiotowych akcji zapisano m.in., że możliwość objęcia akcji Spółki A S.A. przyczyni się do identyfikacji pracowników nie tylko ze spółkami, w których są zatrudnieni, ale z całą Grupą Kapitałową, a akcjonariat pracowniczy jest jedną z najlepszych metod podniesienia poziomu motywacji, wydajności i zaangażowania pracowników w rozwój spółek dzięki bezpośredniemu zainteresowaniu wynikami finansowymi. We wspomnianym prospekcie zapisano, iż "cena akcji stanowi preferencje dla pracowników w stosunku do których z przyczyn formalnych nie ma zastosowania ustawa o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych przyznająca zatrudnionym w nich osobom prawo nieodpłatnego nabycia 15 % akcji prywatyzowanej spółki", a "nabycie akcji przez pracowników Grupy będzie formą ich uczestnictwa w procesie prywatyzacji Spółki". Wszystko co do tej pory wywiedziono wskazuje na to, że oferta nabycia akcji skierowana do wszystkich pracowników spółek Grupy Kapitałowej [...] oraz członków ich zarządów, jako skierowana do oznaczonego adresata (bez względu na liczbę osób uprawnionych do nabycia papierów wartościowych na podstawie tej oferty) nie ma charakteru publicznego. O takim (publicznym) charakterze oferty przesądza bowiem otwarty krąg jej adresatów. Stan faktyczny wskazany we wniosku o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego wskazuje jednoznacznie, że oferta nabycia akcji zakupionych przez skarżącego skierowana była do oznaczonego adresata, co w świetle powyższych rozważań oznacza, że podatnik uzyskał w 2006 r. dochód ze sprzedaży akcji, których nie nabył na podstawie publicznej oferty. Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądowym. Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2006 roku wydanym w sprawie o sygn. akt: II FSK679/05 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż kwestia nabycia akcji na podstawie publicznej oferty była już wielokrotnie rozstrzygana przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w odniesieniu do akcji nabytych przez pracowników Banku [...]. We wszystkich wydanych w sprawach orzeczeniach przyjęto, że skierowanie oferty tylko do określonej liczby osób (np. pracowników banku) wyklucza przyjęcie, że oferta ma charakter publiczny. Analizy nabycia akcji przez pracowników w kontekście pojęcia "oferta publiczna" Naczelny Sąd Administracyjny dokonał również w składzie siedmioosobowym w wyroku z dnia 7 kwietnia 2008 roku, sygn. akt: II FPS 6/07. W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skoro art. 1 § 1 ustawy z dnia 22 marca 1991 roku Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych wyłączył z "publicznego" obrotu papierami wartościowymi udostępnianie przez Skarb Państwa w procesie prywatyzacji akcji pracownikom danej spółki, a akcje "pracownicze" Banku [...] w procesie prywatyzacji zbywane były "w innym" niż oferta publiczna trybie (...), to do dochodów z ich sprzedaży nie mógł mieć zastosowania art. 52 pkt.1 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych. Również w tej sprawie przedmiotem kontrowersji między podatnikiem a organami podatkowymi było rozumienie (użytego w przepisie podatkowym) określenia "nabycie na podstawie oferty publicznej", które nie zostało zdefiniowane w prawie podatkowy dla potrzeb zwolnienia od obowiązku podatkowego z art. 52 pkt.1 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych. Naczelny Sąd Administracyjny przychylił się do stanowiska, iż w takiej sytuacji należy się odwołać do przepisów rzeczowo właściwych, czyli do ustawy z dnia 22 marca 1991 roku Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych. Biorąc zatem pod uwagę treść zawartej tam definicji oferty publicznej Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż udostępnianie akcji pracowniczych pracownikom nie stanowi publicznej oferty, zatem nie może korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 52 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w całości podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozważanej tu spornej kwestii. Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi, iż organ odwoławczy powołuje się na przepisy ustawy prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi w brzmieniu z 1997 roku, nie zaś na przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. Nr 184 poz. 1539) Sąd zauważa, iż obowiązek stosowania w rozpoznawanej sprawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. Nr 118, poz. 754 i Nr 141 z późn. zm.) wynika z samej ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, która w art. 52 ust. 1b odsyła właśnie do przepisów tej ustawy. Niezależnie od tego godzi się zauważyć, że skoro o możliwości zastosowania zwolnienia podatkowego do dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji decyduje określony w analizowanym w rozpoznawanej sprawie przepisie sposób ich nabycia to istnienie tej przesłanki ocenia się na tle stanu prawnego obowiązującego w dacie nabycia akcji a nie – co mysi być oczywiste – stanu prawnego z daty uzyskania dochodu. Mając na uwadze powyższe, uznać należało, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa co z kolei czyni uzasadnionym uznanie, że skarga nie jest zasadna. Dlatego, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę oddalił.