I SA/Gl 304/09
WyrokWSA w Gliwicach2009-12-14
Skład orzekający: Anna Wiciak, Eugeniusz Christ, Małgorzata Wolf-Mendecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy, wydając indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego dotyczącą skutków podatkowych zamiany mieszkań, może samodzielnie ustalać stan faktyczny, jeśli wnioskodawca nie uzupełnił wezwania organu do jego doprecyzowania?Ratio decidendi
Organ podatkowy, wydając indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego, jest związany stanem faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę. Może wezwać do jego uzupełnienia, ale nie może samodzielnie ustalać faktów ponad to, co podała strona, chyba że informacje są niewystarczające. Jeśli wnioskodawca nie uzupełni wniosku po wezwaniu, organ powinien pozostawić wniosek bez rozpoznania, a nie wydawać interpretację opartą na niepełnym stanie faktycznym.Stan faktyczny
Strona złożyła wniosek o interpretację indywidualną dotyczącą skutków podatkowych zamiany mieszkań oraz podziału majątku dorobkowego. Organ wezwał do doprecyzowania, której czynności prawnej dotyczy wniosek, grożąc pozostawieniem go bez rozpoznania w zakresie podziału majątku, jeśli nie zostanie uzupełniony. Strona nie uzupełniła wniosku. Organ wydał interpretację dotyczącą jedynie zamiany mieszkań, opierając się na stanie faktycznym, który uznał za wystarczający, mimo że skarżąca podnosiła, iż kluczowe dla sprawy jest ustalenie daty nabycia nieruchomości w kontekście wspólności majątkowej małżeńskiej.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną interpretację Ministra Finansów i zasądził od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak (spr.), Sędziowie NSA Eugeniusz Christ, Małgorzata Wolf-Mendecka, Protokolant Izabela Maj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2009r. sprawy ze skargi E. R. – T. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację, 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani E.R.-T. przedstawione we wniosku z dnia [...] 2008 r. (data wpływu - [...] 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zamiany mieszkań - jest nieprawidłowe.
W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.
W dniu [...] 2008r. wpłynął do Krajowego Biura Informacji Podatkowej w B. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zamiany mieszkań.
Z uwagi na stwierdzone braki formalne wniosku pismem z dnia [...] 2008 r. wezwano wnioskodawczynię do ich uzupełnienia-pouczając, że brak uzupełnienia wniosku spowoduje rozpatrzenie zapytania wyłącznie w zakresie skutków zamiany mieszkań. Wniosku w wyznaczonym terminie nie uzupełniono. Wnioskodawczyni przedstawiła we wniosku następujący stan faktyczny.
W dniu [...] 2008 r. została zawała umowa zamiany. Jej przedmiotem było spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego będące własnością matki wnioskodawczyni oraz spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego będące własnością wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni zaznaczyła, iż spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, które było przedmiotem zamiany nabyła wraz z mężem w 1997 r. W dniu [...] 2008 r. wnioskodawczyni wraz z mężem zawarła umowę notarialną o podział majątku wspólnego. W wyniku podziału majątku wspólnego wnioskodawczyni nabyła do majątku odrębnego spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego a także prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oraz własność wzniesionego na niej, stanowiącego odrębną nieruchomość budynku i garażu. Z kolei mąż wnioskodawczyni w wyniku podziału majątku wspólnego nabył do majątku odrębnego własność niezabudowanej nieruchomości oraz wszystkie przedmioty służące do prowadzenia przedsiębiorstwa, które prowadzi mąż wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nadmieniła, że w lokalu będącym przedmiotem zmiany nigdy nie była zameldowana.
Wobec tego zadano następujące pytanie.
Czy zamiana spółdzielczych własnościowych praw do lokali mieszkalnych dokonana pomiędzy wnioskodawczynią o jej matką oraz fakt, że od dnia nabycia przez wnioskodawczynię na mocy umowy o podziale majątku wspólnego prawa do 1/2 udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nie minęło 5 lat, a wnioskodawczyni nie była w tym lokalu mieszkalnym zameldowana powstaje obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości od osób fizycznych, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Zdaniem wnioskodawczyni, obowiązek zapłaty podatku dochodowego nie powstaje z uwagi na fakt, iż w opisanym stanie faktycznym nie miało miejsce odpłatne zbycie. Wnioskodawczyni podkreśliła, iż w oparciu o umowę o podział majątku wspólnego dokonała z mężem podziału w wyniku którego część posiadanego przez nich wspólnie majątku wnioskodawczyni nabyła do majątku odrębnego, a część majątku dorobkowego nabył mąż również do majątku odrębnego, wobec tego nie miało miejsce odpłatne zbycie praw majątkowych gdyż w zamian za jedne prawa wnioskodawczyni nabyła inne prawa. Takie twierdzenie również wnioskodawczyni odnosi do umowy zamiany lokali mieszkalnych dokonanej pomiędzy nią a jej matką. Zdaniem wnioskodawczyni nie stanowi to o odpłatnym zbyciu, gdyż w zamian za posiadane przez wnioskodawczynię prawo do lokalu mieszkalnego nabyła prawa do innego lokalu mieszkalnego. Argumentacja wnioskodawczyni prowadzi do stwierdzenia, iż nie miało miejsce odpłatne zbycie nieruchomości, gdyż w miejsce prawa do jednej nieruchomości nabyła prawo do innej nieruchomości.
Na tle takiego stanu faktycznego organ przedstawił następujące rozważania.
Zgodnie z przepisem z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 m.in.:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. W przypadku zamiany okres ten odnosi się do każdej z osób dokonujących zamiany.
Użyte w cytowanym wyżej przepisie pojęcie "odpłatne zbycie" obejmuje swoim zakresem nie tylko umowę sprzedaży ale również umowę zamiany. Przesądza o tym już samo użycie przez ustawodawcę pojęcia "zamiany" przy określeniu sposobu liczenia terminu od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie, a który to termin decyduje o powstaniu przychodu i tym samym opodatkowaniu. Niedopuszczalne jest zatem stanowisko wnioskodawczyni że zamiana między nią a jej matką spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego jest jedynie zamianą praw a nie odpłatnym zbyciem. Powoływanie się wnioskodawczyni na analogię w stosunku do umowy zawartej z mężem jest nieuzasadnione. Małżonkowie nie dokonali między sobą zamiany, lecz wyłącznie podziału majątku dorobkowego małżeńskiego! który to podział w żadnym wypadku nie może być utożsamiany z zamianą.
Dalej organ podkreślił, że argumentacja wnioskodawczyni, iż zamiana spółdzielczych własnościowych praw do lokali mieszkalnych dokonana pomiędzy nią a jej matką nie stanowi odpłatnego zbycia jest nieprawidłowa i nie znajduje racjonalnego uzasadnia w obowiązujących przepisach prawa.
Umowa zamiany jest umową konsensualną, odpłatną i wzajemną, w której świadczenia obu stron mają charakter niepieniężny.Zgodnie z art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności, innej rzeczy co stanowi również "odpłatne zbycie rzeczy. Zamiana jest więc umową o podobnym charakterze co sprzedaż. Świadczy o tym między innymi fakt, że ustawodawca nie reguluje odrębnie tej umowy, a jedynie w art. 604 Kodeksu cywilnego stanowi że do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży tj. art. 155 § 1 'Kodeksu cywilnego zgodnie z którym umowa zamiany rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę. Zasadnicza różnica między umową sprzedaży a umową zamiany polega na tym, że w umowie zamiany nie występuje świadczenie pieniężne.
Podkreślono, że zamiana -wbrew twierdzeniu wnioskodawczyni- jest zatem formą odpłatnego zbycia. W następstwie umowy zamiany mają miejsce dwie czynności. Z jednej strony dochodzi u każdej ze stron do odpłatnego zbycia nieruchomości z drugiej natomiast każda ze stron nabywa nową nieruchomość. Zauważono przy tym iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega jedynie odpłatne zbycie a nabycie jest podatkowo obojętne.
Tym samym, podkreślono, że zamiana nieruchomości stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli zamiana ma miejsce przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Jeżeli natomiast zamiana nieruchomości następuje po upływie tego okresu przychód z zamiany nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Podkreślono dalej, iż ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588) zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej do przychodu (dochodu) uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r. stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r. Oznacza to zarazem iż nowe zasady opodatkowania mają zastosowanie do dochodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości i praw nabytych po 1 stycznia 2007 r. Tak więc w przypadku odpłatnego zbycia(w tym zamiany) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego decydujące znaczenie w kwestii zastosowania zasad opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i forma prawna jego nabycia bowiem ocena prawna skutków podatkowych w przypadku sprzedaży nieruchomości jest skonkretyzowana odrębnie dla nieruchomości nabytych do końca 2006 r. i wówczas w tym zakresie zastosowanie mają przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r., a odrębnie dla nieruchomości nabytych po 1 stycznia 2007 r. czyli na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym po 1 stycznia 2007 r.
W przedmiotowej sprawie, do zbycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego wynoszącego 1/2, który to udział jak wskazała wnioskodawczyni nabyty został w 2008r. należy zastosować przepisy w brzmieniu obowiązującym po 1 stycznia 2007r.
W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007r. na podstawie art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Natomiast, podstawą obliczenia podatku - stosownie do ust. 2 niniejszego przepisu - o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22 h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Kontynuując wywód wskazano, że zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.
Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Stosownie do art. 19 ust. 2 przychodem z odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw majątkowych, a także innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, u każdej ze stron umowy przenoszącej własność jest wartość nieruchomości. rzeczy lub prawa zbywanego w drodze zamiany.
Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6c ww. ustawy koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
Organ podkreślił, że jak wynika z art. 22 ust. 6e wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" (art. 22 ust 6f ustawy).
Niezależnie od powyższego podkreślił organ, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007r. wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:
a) budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
b) lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
c) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
d) prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie
- jeżeli podatnik był zameldowany w tym budynku mieszkalnym na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, przy czym bez znaczenia są stosunki własnościowe istniejące w okresie tych 12 miesięcy Nawiązując do treści wniosku podkreślono, że wnioskodawczyni w zamienianym lokalu mieszkalnym nie była zameldowana, co oznacza, iż nie przysługuje jej prawo do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia.
Mając na uwadze powyższe organ uznał, że stanowisko wnioskodawczyni nie jest prawidłowe.
Końcowo podkreślono, że interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wnioskodawczyni zarzuciła, że wydając przedmiotową interpretację, Dyrektor Izby Skarbowej w K. zupełnie pominął okoliczność, że lokal będący przedmiotem zamiany został nabyty w 1997 r. w czasie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej. Umowa o podziale wspólnego majątku została zawarta w 2008 r. i w jej wyniku przypadło jej także prawo mojego męża do 1/2 udziału w opisanym lokalu mieszkalnym. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich. Wyłączenia spod opodatkowania podatkiem dochodowym przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków wynika z faktu, iż przy zniesieniu wspólności łącznej, jaką jest wspólność majątkowa małżonków, trudno jest mówić o dodatkowych dochodach małżonków z tego tytułu. Zastosowane wyłączenie ma zapobiegać opodatkowaniu fikcyjnego dochodu.
W świetle powyższego do wyliczenia pięcioletniego okresu posiadania przez skarżącą przedmiotowej nieruchomości jako moment nabycia należy uznać rok 1997, a nie rok 2008, jak to uczynił Dyrektor Izby Skarbowej w K.. Moment nabycia udziału, po zniesieniu wspólnoty małżeńskiej nie może być w tym przypadku brany pod uwagę ponieważ prowadziłoby to do opodatkowania fikcyjnego dochodu. Dlatego pominięcie tego faktu w wydanej interpretacji i przyjęcie, że udział został nabyty przez skarżącą w 2008 r. spowodowały, że Dyrektor Izby Skarbowej w K. stanął na stanowisku, iż zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku dochodowego wynikające ze zbywania nieruchomości po upływie pięciu lat od jej nabycia, przewidziane w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy, nie znajduje zastosowania w przedstawionej przez wnioskodawczynię sytuacji.
Zdaniem wnioskodawczyni stanowisko przedstawione przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. w indywidualnej interpretacji jest niezgodne z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a-c) w związku z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i dlatego wniosła ona o jej zmianę.
Odpowiadając na rzeczone wezwanie organ stwierdził iż w jego ocenie brak jest podstaw do zmiany zaskarżonej interpretacji i podtrzymał dotychczasową argumentację. Odpowiadając na zarzuty strony stwierdzono, że za datę nabycia nieruchomości, która przypadła danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę jej nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego) pod warunkiem, że wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale jaki tej osobie przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast wartość otrzymanej przez byłego małżonka nieruchomości przekracza udział byłego małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości która przekracza udział byłego małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego małżeńskiego.
Z treści wniosku nie wynika, że podział majątku był ekwiwalentny albo że udział w majątku nabyty przez wnioskodawczynię mieści się w udziale przysługującym jej w majątku wspólnym. Wobec tego organ podatkowy nie mógł przyjąć, że nabycie całej nieruchomości miało miejsce w 1997 r.
Wyjaśniono też, że w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym wbrew sugestii wnioskodawczyni nie może mieć zastosowania przepis art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z tym przepisem ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku. małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub. śmierci jednego z nich. Przepis ten ma zastosowanie do opodatkowania, a dokładnie braku opodatkowania nabycia majątku otrzymanego w wyniku podziału wspólnego majątku małżonków. Chodzi tu o brak opodatkowania w momencie kiedy małżonkowie dokonują podziału majątku. Wskazuje na to jednoznacznie treść przepisu, z którego wynika, że nie podlega opodatkowaniu "przychód z podziału wspólnego majątku". Natomiast przepis ten nie ma już zastosowania do zbycia majątku nabytego w wyniku podziału majątku małżonków.
Wskazano dalej, że podział majątku wspólnego małżonków i odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nabytego w części w wyniku podziału majątku to dwie odrębne czynności cywilnoprawne wywołujące określone skutki podatkowe uregulowane odrębnymi przepisami prawa. W momencie zbycia majątku nabytego w wyniku podziału majątku małżonków, wnioskodawczyni osiąga przychód ze zbycia majątku stanowiącego jej wyłączną własność. Nie jest to przychód z podziału majątku, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 ale przychód ze zbycia lokalu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przypadku odpłatnego zbycia lokalu którego nabycie nastąpiło odpowiednio na zasadzie wspólności ustawowej a następnie w wyniku. podziału majątku dorobkowego nie ma mowy o opodatkowaniu fikcyjnego dochodu.
Dodatkowo zaznaczono, iż organ podatkowy analizując przedmiotowy wniosek dostrzegł, iż stan faktyczny ujęty w nim dotyczy dwóch czynności prawnych a mianowicie skutków podatkowych zamiany mieszkań oraz sposobu opodatkowania przychodu uzyskanego w wyniku podziału majątku dorobkowego. W związku z tym pismem z dnia [...] 2008 r. Znak: [...] wezwano wnioskodawczynię do skonkretyzowania, której czynności prawnej dotyczy złożony wniosek a w przypadku jeżeli wniosek dotyczyłby sposobu opodatkowania przychodu uzyskanego w wyniku podziału majątku dorobkowego o uzupełnienie go poprzez wskazanie jaka według umowy notarialnej o podział majątku dorobkowego była wartość majątku dorobkowego obojga małżonków, jaka wartość tego majątku przypadła na rzecz wnioskodawczyni, a jaka na rzecz współmałżonka. W powyższym wezwaniu pouczono wnioskodawczynię, że w przypadku braku odpowiedzi na wezwanie w wymaganym wymienionym załatwieniu przez organ podatkowy będzie podlegała jedynie sprawa dotycząca zamiany mieszkań i w tej sprawie zostanie wydana interpretacja przepisów prawa podatkowego. Wnioskodawczyni nie uzupełniła wniosku.
Wydana interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie skutków podatkowych zamiany mieszkań. Zatem na tle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego nie można czynić zarzutu niewłaściwego "ustalenia" przez organ podatkowy momentu nabycia przez wnioskodawczynię spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Ponadto wnioskodawczyni sama jednoznacznie wskazała, że 1/2 udziału w przedmiotowym mieszkaniu nabyła w 2008r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego E. R.-T. wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji zarzucając, że w zaskarżonej interpretacji organ pominął okoliczność, że lokal będący przedmiotem zamiany został nabyty w 1997 r. w czasie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej. Umowa o podziale wspólnego majątku została zawarta w 2008 r. i w jej wyniku przypadło jej także prawo męża do 1/2 udziału w opisanym lokalu mieszkalnym. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku, ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich. Wyłączenia spod opodatkowania podatkiem dochodowym przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków wynika z faktu, iż przy zniesieniu wspólności łącznej, jaką jest wspólność majątkowa małżonków trudno jest mówić o dodatkowych dochodach małżonków z tego tytułu. Zastosowane wyłączenie ma zapobiegać opodatkowaniu fikcyjnego dochodu. Z tego też powodu wezwanie z [...] 2008 r. pozostawiła skarżąca bez odpowiedzi Kluczową kwestią dla rozstrzygnięcia sprawy jest zdaniem skarżącej ustalenie, od którego momentu była ona właścicielem lokalu mieszkalnego stanowiącego przedmiot umowy zamiany. Kontynuując wywód, skarżąca nawiązała do regulacji Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który stanowi w art. 31, iż z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku (art. 35).
Zauważyła skarżąca, w pierwszym rzędzie, że współwłasność łączna wiąże się zawsze z innym, podstawowym "osobistym" stosunkiem prawnym i spełnia względem niego rolę służebną. Istnieje dla wzmocnienia nadrzędnego stosunku osobistego, by spełniał on swoją funkcję społeczną i ekonomiczną. Współwłasność (wspólność) łączna charakteryzuje się swoją, specyfiką. Najistotniejszą jej cechą jest bezwzględny zakaz rozporządzania udziałem we współwłasności. Kłóciłoby się to z istotą i funkcją współwłasności (łącznej) spełniającej służebną funkcję wobec podstawowego stosunku osobistego łączącego(wyłącznie) oznaczone osoby. Generalnie zaś współwłasność (a właściwie "wspólność") łączna przedstawia się jako trwające (zasadniczo nieustannie) zespolenie nie oznaczonych co do wielkości, a równoważnych swą mocą udziałów we wspólnym prawie (E. Gniewek) Kodeks cywilny. Księga druga. Własność i inne prawa rzeczowe Komentarz, Zakamycze, 2001.)Istotą współwłasności łącznej, jaką jest wspólność majątkowa małżeńska jest to, iż w czasie jej trwania nie można wydzielić udziału każdego z małżonków w tym przychodzie, a żaden małżonek nie może samodzielnie rozporządzać swoimi prawami do tego przychodu. Wspólność ustawowa małżeńska ; wspólność umowna małżeńska (rozszerzona bądź ograniczona) ma charakter bezudziałowy. Bartosiewicz Adam, Kubacki Ryszard, Glosa do wyroku NSA z dnia 9 kwietnia 2002 r., III SA 2717/00.)
Bezudziałowy charakter wspólności ustawowej małżeńskiej oznacza, że przedmioty majątkowe nabyte przez małżonków w czasie jej trwania należą wspólnie do małżonków i nie można twierdzić, że każdy z nich z osobna jest właścicielem prawa do części danego przedmiotu majątkowego. W świetle obowiązujących przepisów oboje małżonkowie stają się właścicielami przedmiotu majątkowego od momentu jego nabycia. Inna interpretacja prowadziłaby do błędnego wniosku, że w czasie trwania małżeńskiej wspólności ustawowej małżonkowie są właścicielami dających się wyodrębnić części udziału we wspólnym prawie.
W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w K. twierdzi, że z treści wniosku nie wynika, że podział majątku był ekwiwalenty albo że udział w majątku nabyty przeze mnie mieści się w udziale przysługującym mi w majątku wspólnym. Rzeczywiście w treści wniosku z [...] 2008 r. żadne z tych twierdzeń nie zostało zawarte, niemniej jednak we wniosku wskazane zostały składniki majątku wspólnego i sposób ich podziału. Z braku w treści wniosku takiego oświadczenia nie można jednak wyprowadzać konkluzji, że brak jest przesłanek do przyjęcia, że nabycie całej nieruchomości miało miejsce w 1997 roku, jak to uczynił organ.
W świetle powyższego, do wyliczenia pięcioletniego okresu posiadania przez skarżącą przedmiotowej nieruchomości, jako moment nabycia należy uznać rok 1997, a nie rok 2008, jak to uczynił organ. Przyjęcie, że udział został nabyty dopiero w 2008 r., a nie w 1997 r. spowodowało, że Dyrektor Izby Skarbowej w K. stanął na stanowisku, iż zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku dochodowego wynikające ze zbywania nieruchomości po upływie pięciu lat od jej nabycia, przewidziane w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy nie znajduje zastosowania w przedstawionej sytuacji.
Zdaniem skarżącej, stanowisko przedstawione przez organ w zaskarżonej interpretacji oraz w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 26 stycznia 2009 r., jest niezgodne z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a-c) w związku z -art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. W szczegółowym uzasadnieniu podkreślono, że z treści wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji wynika, że wątpliwość skarżącej sprowadzała się do tego że jeżeli od dnia nabycia na mocy umowy o podziale majątku wspólnego, prawa do 1/2 udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nie minęło 5 lat, to zbycie tego udziału rodzi obowiązek zapłaty podatku i w tym kontekście, do tej konkretnej części udziału została skonkretyzowana treść zapytania.
Dalej nawiązano do normy art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa zgodnie z którą, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Co oznacza, że to nie organ ustala w sprawie wszczętej wnioskiem o interpretację indywidualną stan faktyczny, lecz jest związany stanem faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę. Obowiązkiem organu jest dokonanie wykładni, treści przepisów prawa podatkowego oraz sposobu ich zastosowania w odniesieniu do określonej indywidualnej sprawy. Wiedzę o stanie faktycznym, stanowiącym punkt wyjścia do ustalenia adekwatnych regulacji prawa podatkowego, organ podatkowy czerpie wyłącznie z wniosku uprawnionego podmiotu.
Jeżeli więc w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wystąpią braki formalne, o których mowa w ww. art. 14b § 3 wówczas na postawie art. 169 organ podatkowy jest upoważniony do wezwania wnioskodawcy. do uzupełnienia braków formalnych. W przedmiotowej sprawie organ podatkowy analizując przedmiotowy wniosek dostrzegł, iż stan faktyczny ujęty w nim dotyczy dwóch czynności prawnych a mianowicie skutków podatkowych zamiany mieszkań oraz sposobu opodatkowania przychodu uzyskanego w wyniku podziału majątku dorobkowego. W związku z tym pismem z dnia [...] 2008r. Znak: [...] wezwano wnioskodawczynię do skonkretyzowania, której czynności prawnej dotyczy złożony wniosek a w przypadku jeżeli wniosek dotyczyłby sposobu opodatkowania przychodu uzyskanego w wyniku podziału majątku dorobkowego o uzupełnienie go poprzez wskazanie jaka według umowy notarialne_ o podział majątku dorobkowego była wartość majątku dorobkowego obojga małżonków. jaka wartość tego majątku przypadła na rzecz wnioskodawczyni a jaka na rzecz współmałżonka. W powyższym wezwaniu pouczono wnioskodawczynię, że w przypadku braku odpowiedzi na wezwanie w wymaganym terminie, załatwieniu przez organ podatkowy będzie podlegała jedynie sprawa dotycząca zamiany mieszkań i w tej sprawie zostanie wydana interpretacja przepisów prawa podatkowego. Wnioskodawczyni nie uzupełniła wniosku. Wydana więc przez tut. organ interpretacja dotyczy zatem tylko i wyłącznie skutków podatkowych zamiany mieszkań. Zatem na tle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego nie można czynić zarzutu niewłaściwego ustalenia przez organ podatkowy momentu nabycia przez skarżącą spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, gdyż oczywistym jest, że organ podatkowy taką próbę podjął. Wobec jednak braku danych niezbędnych do takiego ustalenia nie mógł skutecznie rozstrzygnąć kwestii w jakiej dacie nastąpiło nabycie udziałów w prawie. Ponadto wnioskodawczyni sama jednoznacznie wskazała, że 1/2 udziału w przedmiotowym mieszkaniu nabyła w 2008 r. Tak więc wydano interpretację indywidualną dla przedstawionego stanu faktycznego stosownie do obowiązujących przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wobec powyższego, organ podatkowy w wydanej interpretacji odniósł się poprzez wskazanie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mających zastosowanie do zbycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego wynoszącego 1/2, który to udział / jak wskazała skarżąca/ nabyty został w 2008 r.
Również nie może zasługiwać na uwzględnienie zarzut iż do wyliczenia pięcioletniego okresu posiadania przez wnioskodawczynię przedmiotowej nieruchomości należy uznać rok 1997 a nie rok 2008 jak to uczynił tut. organ. W wydanej interpretacji organ podatkowy nie mógł uznać iż będące przedmiotem zamiany spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego skarżąca nabyła w całości w 1997 r., gdyż jak z wniosku wynika mieszkanie to zostało nabyte wspólnie z mężem a dopiero w wyniku podziału majątku dokonanego w 2008 r. 1/2 część udziału w przedmiotowym mieszkaniu należąca pierwotnie do męża przypadła na rzecz wnioskodawczyni. Istotne z punktu widzenia prawa podatkowego jest ustalenie czy bieg pięcioletniego terminu, ci którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy należy liczyć od 1997r., kiedy wnioskodawczyni nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego na zasadzie współwłasności ustawowej/ czy też z uwzględnieniem, że nabycie przedmiotowego mieszkania nastąpiło odpowiednio w części tj. w 1/2 w 1997 r. na zasadzie współwłasności ustawowej małżeńskiej i w 1/2 części w [...] 2008r. w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego. Nie mniej jednak skarżąca we wniosku wyraźnie wskazała, iż na mocy umowy o podziale majątku wspólnego/ która jak wynika z wniosku miała miejsce [...] 2008 r. nabyła prawo do 1/2 udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego. Tym samym w wydanej interpretacji zostały opisane skutki podatkowe odnoszące się do zbycia 1/2 udziału w nieruchomości nabytego/ co skarżąca sama przyznaje/ w 2008r. w wyniku podziału majątku dorobkowego. Z treści wniosku nie wynika natomiast aby podział majątku dorobkowego małżonków był ekwiwalentny albo że udział w majątku nabyty przez skarżącą mieścił się w udziale przysługującym jej w majątku wspólnym. Wobec tego organ podatkowy nie mógł przyjąć, że nabycie całej nieruchomości miało miejsce w 1997 r. i od tego momentu skarżąca była właścicielką przedmiotowego lokalu mieszkalnego stanowiącego przedmiot zamiany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga okazała się zasadna.
Postępowanie administracyjne, a następnie postępowanie sądowe zainicjowane przez stronę skarżącą, dotyczy pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego (art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 2009 r. Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w indywidualnej sprawie, dotyczącej skutków podatkowych zamiany mieszkań.
Spór między organem interpretacyjnym, a skarżącą Spółką sprowadza się do rozstrzygnięcia problemu, wynikającego z postawionego przez stronę drugiego pytania: " Czy zamiana spółdzielczych własnościowych praw do lokali mieszkalnych dokonana pomiędzy wnioskodawczynią o jej matką oraz fakt, że od dnia nabycia przez wnioskodawczynię na mocy umowy o podziale majątku wspólnego prawa do 1/2 udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nie minęło 5 lat, a wnioskodawczyni nie była w tym lokalu mieszkalnym zameldowana powstaje obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości od osób fizycznych, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ?
Postępowanie interpretacyjne jest postępowaniem autonomicznym, do którego stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej odpowiednio. Celem tego postępowania jest ocena stanu faktycznego i proponowanego we wniosku rozstrzygnięcia, a nie rozstrzyganie sytuacji prawnopodatkowej strony składającej wniosek. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego, zaś rola organu ogranicza się jedynie do oceny stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, a w przypadku stanowiska negatywnego wskazaniem prawidłowego stanowiska (art. 14c § 1 i 2).
Organ interpretacyjny nie jest uprawniony do dokonywania samodzielnych ustaleń faktycznych ponad to, co podała strona chyba, że informacje wnioskodawcy nie są wystarczające do zajęcia stanowiska. Jedynie w takim przypadku, i to w drodze wyjątku, organ może wezwać stronę do uzupełnienia swojego stanowiska na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 ustawy). Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (art. 14b § 3 ustawy).
W art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej ustawodawca przewidział, iż wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 pozostawia się bez rozpatrzenia. W sprawie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie (art. 14g § 3).
Jedną z przyczyn uznania, iż wniosek nie spełnia wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej może być brak wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, jak również nieprecyzyjne sformułowanie pytania na tle przedstawionego stanu faktycznego. Wydanie postanowienia w sprawie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia winno zostać poprzedzone wezwaniem wnioskodawcy do uzupełnienia lub poprawienia wniosku. Obowiązek taki wynika z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, który przewiduje, że jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Cytowany przepis jest stosowany w sprawach dotyczących wydawania interpretacji poprzez odesłanie zawarte w art. 14 h Ordynacji podatkowej.
W postępowaniu w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji nie toczy się spór o stan faktyczny, nie może też być prowadzone postępowanie dowodowe zmierzające do zbierania materiałów dowodowych, tak jak ma to miejsce w postępowaniu podatkowym. Instytucja interpretacji podatkowej nie daje organowi uprawnień dowodowych, co ma swoje uzasadnienie w zupełnie innej roli, jaką ma do spełnienia ten organ w tym postępowaniu.
Organ podatkowy winien wydawać swoją indywidualną interpretację w odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, jednak uzupełnianie tego stanu faktycznego nie może zdominować postępowania prowadzonego w przedmiocie wydania interpretacji.
Reasumując przedstawione uwagi stwierdzić należy, że organ podatkowy do którego wpłynął wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej wydaje taką interpretację, jeżeli przedstawiony przez stronę we wniosku i ewentualnie uzupełniony w opisanym wyżej trybie stan faktyczny pozwala na dokonanie prawidłowej oceny stanowiska wnioskodawcy. Jeśli przedstawiony we wniosku stan faktyczny na to nie pozwala, a wezwany do uzupełnienia wniosku w tym zakresie podatnik wniosku nie uzupełnił, wniosek pozostawia się bez rozpoznania.
Innymi słowy organ nie może wydać interpretacji w sytuacji gdy nie dysponuje stanem faktycznym kompletnym z punktu widzenia norm prawnych które mogą mieć zastosowanie do oceny stanowiska wnioskodawcy.
Zdaniem Sądu, taka sytuacja procesowa miała miejsce w rozpoznawanej sprawie.
Przypomnieć trzeba, że istota sporu między skarżącą a organem sprowadza się do tego w jaki sposób należy liczyć pięcioletni okres o jakim stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżąca twierdzi, że za początek biegu tego okresu winna być data nabycia prawa do spółdzielczego lokalu mieszkalnego przez nią i męża do majątku wspólnego. Organ w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa tezie tej nie zaprzecza, przyznając, że za datę nabycia nieruchomości, która przypadła danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę jej nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego) pod warunkiem, że wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale jaki tej osobie przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast wartość otrzymanej przez byłego małżonka nieruchomości przekracza udział byłego małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości która przekracza udział byłego małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego małżeńskiego. Równocześnie jednak organ zauważył, że z treści wniosku nie wynika, że podział majątku był ekwiwalentny, albo, że udział w majątku nabyty przez wnioskodawczynię mieści się w udziale przysługującym jej w majątku wspólnym.
Potrzebę uzupełnienia wiadomości o istotnych elementach stanu faktycznego przedstawionego we wniosku organ dostrzegł we wstępnej fazie postępowania. Pismem z dnia [...] 2008 r. w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej organ wezwał skarżącą do uzupełnienia stanu faktycznego przez wskazanie jaka według umowy notarialnej o podział majątku dorobkowego była wartość majątku dorobkowego obojga małżonków, jaka wartość tego majątku przypadła na rzecz wnioskodawczyni a jaka na rzecz współmałżonka.
Taka potrzeba uzupełnienia stanu faktycznego wiązała się w ocenie organu z tym, że wniosek dotyczy dwóch czynności prawnych: zamiany spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego należącego do matki skarżącej na takież prawo będące własnością skarżącej oraz podziału majątku dorobkowego małżonków. Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie, przy czym nie można wykluczyć, że kierowała się pouczeniem organu, iż odpowiedź jest wymagana w sytuacji gdyby jej wniosek dotyczył obu tych czynności a nie tylko zamiany praw. Nie zmienia to faktu, że w istotnym dla całościowej oceny przedstawionego zdarzenia zakresie stan faktyczny przedstawiony we wniosku nie jest wystarczający dla wydania interpretacji, gdyż nie pozwala na dokonanie oceny, czy z uwagi na datę nabycia przez skarżącą spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu została spełniona ustawowa przesłanka art. 8 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Brak tych danych nie pozwala na dokonanie rozważań co do stanu prawnego, który ma w sprawie zastosowanie. Z tego powodu, w ocenie Sądu zaskarżona interpretacja wydana została z naruszeniem prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Organ winien był bowiem wezwać skarżąca do uzupełnienia wniosku przez uzupełnienie przedstawionego w nim stanu faktycznego w opisanym zakresie w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Brak takiego działania organu doprowadził do sytuacji w której zaskarżona interpretacja jest niekompletna. Sad podziela bowiem pogląd wyrażony w orzecznictwie sadów administracyjnych sprowadzający się do tezy, iż wynikający z art. 14 b § 3 Ordynacji podatkowej wymóg, aby stan faktyczny przedstawiony we wniosku był wyczerpujący wiąże się z koniecznością podania wszystkich jego elementów istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej. Jeżeli wniosek jest w tym względzie niepełny lub niejasny, wówczas nie daje organowi podstawy do zajęcia stanowiska w indywidualnej interpretacji (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 27 sierpnia 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 401/09).
Końcowo Sąd pragnie wskazać, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ wezwie stronę- wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w zakresie brakujących elementów stanu faktycznego w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej i stosownie do wyników tego wezwania-wyda ponownie interpretację uwzględniającą te, brakujące na obecnym etapie postępowania elementy stanu faktycznego, bądź wniosek pozostawi bez rozpatrzenia.
Z tych wszystkich powodów, skoro zaskarżona interpretacja wydana została z naruszeniem prawa materialnego, to konieczne stało się jej uchylenie na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej samej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło