I SA/Gl 46/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej wobec wniosku skarżącego z dnia 27 października 2011 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek. Decyzją z dnia [...] nr [...] (zaskarżoną w niniejszej sprawie) Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję przez siebie wydaną w dniu [...], nr [...], którą odmówił skarżącemu W. F. umorzenia należności z tytułu odsetek od składek w łącznej kwocie [...]zł. W piśmie z dnia 27 października 2011 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając żądanie, wskazał, że wyegzekwowanie należności w pełnej wysokości wywoła nieodwracalne skutki, gdyż zajęcie rachunków bankowych, podobnie jak egzekucja z nieruchomości obciążonej kredytem hipotecznym czy sprzedaż majątku przedsiębiorstwa, doprowadzi do upadłości prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, a w dalszej kolejności – zagrożenia bytu jego rodziny, której członkiem jest niepełnosprawne, niezdolne do samodzielnej egzystencji dziecko. Zwrócił przy tym szczególną uwagę na to, że wspomniana upadłość spowoduje, iż wierzyciel otrzyma jedynie część należności; on zaś już nigdy nie będzie w stanie uzyskać dochodu, z którego mógłby spłacić jakiekolwiek zadłużenie. Wniosek ten nie został uwzględniony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który postanowieniem z dnia 19 grudnia 2011 r., wydanym w niniejszej sprawie, prowadzonej wówczas pod sygn. akt III SA/Gl 367/11, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzając, iż nie podlega ona wykonaniu, gdyż nie wywołuje skutków materialnoprawnych (nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków, nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, nie podlega realizacji w drodze egzekucji ani nie stanowi podstawy prowadzenia tejże). Na to postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 20 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 96/12, uchylił zaskarżone orzeczenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja odmawiająca umorzenia odsetek od składek wywołuje skutki materialnoprawne, gdyż jej konsekwencją jest ciągłość obowiązku uiszczenia tych należności. Zarazem wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd pierwszej instancji powinien ocenić, czy w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji istnieje możliwość wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także, czy skarżący spełnił obowiązki, nakładane na stronę w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (§ 1), niemniej jednak strona może wystąpić z takim wnioskiem do organu, który decyzję tę wydał (§ 2), lub do Sądu, który - po przekazaniu mu skargi na tę decyzję - może żądanie to uwzględnić nawet w przypadku, gdyby organ uprzednio wydał rozstrzygnięcie odmowne (§ 3). Powołany przepis uzależnia jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd od spełnienia przynajmniej jednej z wymienionych w nim przesłanek, a mianowicie od niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymaga zatem odnotowania, iż wstrzymanie wykonania aktu stanowi odstępstwo od zasady i z tego powodu może ono nastąpić tylko w szczególnym przypadku. Podkreślić również należy, że w kwestii tej Sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony. Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie poglądem to w jej interesie leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych wystarczająco obrazujących jej sytuację, gdyż brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w konsekwencji – przychylenie się do zgłoszonego żądania [por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 marca 2011 r., II GSK 373/11, LEX nr 783884; z dnia 3 lutego 2011 r., I OZ 74/11, LEX nr 741996; z dnia 18 marca 2010 r., II FSK 502/09, LEX nr 569795; z dnia 1 października 2009 r., I FSK 1312/08, LEX nr 573178; z dnia 30 lipca 2009 r., I OZ 754/09, LEX nr 552410; z dnia 19 czerwca 2009 r., II GSK 466/09, LEX nr 563508; z dnia 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, LEX nr 564208; z dnia 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, LEX nr 575347]. O adekwatności tej kwalifikacji do analizowanego przypadku przesądza fakt, iż okoliczności powołane w uzasadnieniu wniosku nie zostały poparte żadnymi danymi, które byłyby aktualne na czas wystąpienia z tym żądaniem i ukazywałyby w szczególności rzeczywistą zdolność płatniczą strony. Innymi słowy, ograniczenie uzasadnienia zgłoszonego żądania do cytowanych twierdzeń jest niewystarczające do uznania, by w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a ponieważ zdaniem Sądu do takiego samego wniosku prowadzi analiza całego, zebranego w sprawie materiału dowodowego, na podstawie art. 61 §§ 3 oraz 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.