I SA/Gl 465/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej po rozpoznaniu w dniu 28 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącego o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od tejże skargi w kwocie 200 zł, skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od tego wpisu. Uzasadniając wniosek podniósł, że jego aktualna sytuacja materialna jest katastrofalna. Wynika to z prowadzonych w stosunku do niego postępowań egzekucyjnych, gdzie podjęto czynności egzekucyjne polegające na zablokowaniu kont bankowych, zajęciu nieruchomości i wierzytelności, a także ustanowiono hipotekę na nieruchomości, której jest współwłaścicielem. Skarżący oświadczył, że nie posiada lokat bankowych ani wartościowych ruchomości. Jego małżonka obecnie jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Skarżący zaznaczył, że przyznawane mu już było prawo pomocy w sprawach o sygn. od I SA/Gl 1555/09 do I SA/Gl 1599/05. Również przed sądami powszechnymi był on zwolniony od kosztów sądowych w wielu sprawach. Do wniosku skarżący dołączył szereg dokumentów źródłowych, wśród nich zajęcia rachunków bankowych, zajęcia wierzytelności, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 19 grudnia 2005 r. sygn. akt I SA/Gl 1555/05, orzeczenia sądów powszechnych potwierdzające fakt zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych, m. in. postanowienie z dnia [...] r. sygn. akt [...]; postanowienia te wydane zostały w okresie od 2001 r. do 2003 r. Odpowiadając na wezwanie referendarza sądowego, skarżący nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, jednocześnie precyzując, że wniosek dotyczy zwolnienia od wpisu sądowego od skargi. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w rzeczonym formularzu wynika, że skarżący we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną i córką. W skład posiadanego majątku wchodzi dom dwurodzinny o pow. 250m² w C. oraz nieruchomość o pow. 1,6 ha, przy czym obie wskazane nieruchomości zostały zajęte przez komornika. Odnośnie dochodów skarżący oświadczył, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w 2008 r. poniósł stratę w kwocie [...] zł, jak również w pierwszej połowie bieżącego roku także ponosi stratę. W piśmie z dnia 21 lipca 2009 r. referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy poprzez złożenie dodatkowych wyjaśnień i nadesłanie dokumentów źródłowych. W tych ramach wezwano skarżącego m. in. do wykazania za pomocą kserokopii stosownych dokumentów (faktur, rachunków) jakiego rzędu kwoty obciążają miesięcznie budżet domowy z tytułu stałych opłat związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego; do nadesłania wyciągów lub wykazów z posiadanych przez skarżącego i pozostałych osób będących w gospodarstwie domowym rachunków bankowych; do nadesłania odpisów bądź kserokopii dokumentów księgowych, obrazujących wynik finansowy prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej w okresie od stycznia do czerwca 2009r., przede wszystkim zaś księgi przychodów i rozchodów (pełnej wersji), deklaracji VAT, raportów kasowych, ewidencji środków trwałych; do nadesłania aktualnych zaświadczeń komorników wskazujących na obecny stan prowadzonej egzekucji; do nadesłania kserokopii zeznania podatkowego (podatek dochodowy od osób fizycznych za 2008 r.) – dot. wnioskodawcy oraz osób pozostających z nim w gospodarstwie domowym; do nadesłania kserokopii tytułu prawnego do nieruchomości położonych w C. przy ul. [...] oraz [...]; do nadesłania aktualnego zaświadczenia właściwej instytucji potwierdzającej status osoby bezrobotnej M. M.. Odpowiadając na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 11 sierpnia 2009 r. złożył stosowne oświadczenia i nadesłał dokumentację źródłową w postaci pliku załączników. Na podstawie zgromadzonej dokumentacji referendarz sądowy ustalił, iż miesięczne wydatki gospodarstwie domowym wnioskodawcy – zgodnie z jego oświadczeniem - wynoszą około 600 - 700 zł, przy czym te udokumentowane stanowią kwotę około 428,00 zł. Nadesłane zaświadczenia banków wskazują jedynie na fakt posiadania przez skarżącego dwóch rachunków bankowych. Strona nie nadesłała wyciągów z tych kont - pomimo wezwania w tym zakresie. Z deklaracji VAT-7 za okres od stycznia do czerwca 2009 r. wynika, że podstawa opodatkowania świadczonych przez skarżącego usług wyniosła [...] zł. Z ewidencji środków trwałych za rok 2009 wynika, że w ramach prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej znajdują się trzy pozycje, których łączna wartość pozostała do umorzenia wyniosła [...]zł. Z podatkowej księgi przychodów i rozchodów wynika, że w okresie od stycznia do czerwca 2009 r. skarżący osiągnął zysk w kwocie [...] zł. Z księgi tej wynika nadto, że w roku 2007 firma skarżącego poniosła stratę w kwocie [...] zł. Skarżący dodatkowo posiada zaległości z tytułu podatków i opłat lokalnych w kwocie [...] zł, składek na ubezpieczenie społeczne w kwocie [...] zł oraz podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł (należność główna). Z zaświadczenia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w C. z dnia 11 sierpnia 2009 r. wynika, że postępowanie egzekucyjne, prowadzone na wniosek jednego z wierzycieli, jest aktualnie zawieszone. Z nadesłanego odpisu zwykłego z księgi wieczystej nieruchomości, w której skarżący posiada udział, wynika fakt ustanowienia hipoteki. Małżonka skarżącego jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku od dnia 7 sierpnia 2009 r. Skarżący oświadczył nadto, że nie posiada środków trwałych w postaci pojazdów albowiem zostały one zlicytowane lub zezłomowane. Podał on, że nieruchomość, w której zameldowana jest jego żona, jest zabudowana przedwojennym budynkiem wielorodzinnym o nieuregulowanym prawie własności. Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2009 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Uzasadniając takie rozstrzygnięcie wskazał on, iż skarżący wielokrotnie zwracał się do sądu administracyjnego w wnioskami o przyznanie prawa pomocy. Oprócz orzeczeń, w których przyznano mu ten przywilej, na mocy postanowień referendarza z dnia 12 sierpnia 2009 r. odmówiono skarżącemu prawa pomocy w 47 sprawach (tj. sygn. akt III SA/Gl 565/09 do 612/09). Przyczyną takich rozstrzygnięć było nie złożenie przez skarżącego dokumentów źródłowych. W dalszej kolejności podniesiono, że analiza treści wniosku (oraz druku PPF) w zestawieniu z dokumentacją źródłową pozwoliła przyjąć, że nie wszystkie okoliczności podnoszone przez skarżącego znajdują odzwierciedlenie w materiale dowodowym. Dotyczy to przede wszystkim deklarowanej przez skarżącego straty z okresu od stycznia do czerwca 2009 r., gdyż z księgi przychodów i rozchodów niezbicie wynika, że wspomniany okres zakończony został zyskiem. Nadto, nadesłana dokumentacja nie potwierdziła deklarowanej przez skarżącego kwoty za dostawę mediów, albowiem w rzeczywistości wydatki w omawianym zakresie okazały się niższe. Brak jest nadto jakichkolwiek zaświadczeń o zaleganiu z tymi opłatami, co wskazuje, że koszty te ponoszone są regularnie, co zdaje się nie potwierdzać "katastrofalnej" sytuacji majątkowej skarżącego. Ponadto, skarżący nie nadesłał dokumentacji wskazującej na przyczynę skutkującą brakiem środków trwałych w postaci samochodów. Z ewidencji zdarzeń gospodarczych (np. poz. 284, 290, 359) wynika, że skarżący dokonuje zakupu produktów, które, jak to wynika z opisu zdarzenia gospodarczego, przeznaczone są do zastosowania w pojazdach samochodowych. W zaskarżonym postanowieniu zaznaczono także, iż niewyjaśniona jest kwestia nieruchomości, w której zameldowana jest żona skarżącego. A. M. ograniczył się w tym zakresie do ogólnych sformułowań nie starając się przy tym udokumentować podnoszonych okoliczności. Końcowo podkreślono, że w chwili obecnej postępowanie egzekucyjne w stosunku do skarżącego, prowadzone z wniosku A Sp. z o.o., jest zawieszone. Chybione jest zatem twierdzenie skarżącego, jakoby to właśnie postępowanie egzekucyjne uniemożliwia mu prowadzenie działalności gospodarczej. W złożonym sprzeciwie skarżący podniósł po raz kolejny, iż znajduje się w katastrofalnej sytuacji materialnej. Stwierdził, iż osiągnięty zysk z działalności gospodarczej jest jedynie "wirtualny". Zaznaczył, że w okresie od stycznia do czerwca 2009 r. nie regulował bieżących opłat z tytułu wieczystego użytkowania gruntu na łączną kwotę [...] zł. Z tytułu podatku od nieruchomości nie uiścił wpłat na kwotę [...] zł, jak również nie opłacał składek ZUS, które wynoszą za wskazany okres [...] zł. Zaznaczył, iż księgując w/w kwoty, których nie zapłacił, okazałoby się, że na dzień 30 czerwca 2009 r. jego strata wynosiłaby około 30.000 zł. Zdaniem skarżącego, brak tych opłat spowodowany jest procesami z firmą A, przez którą został on oszukany. Skarżący wskazał, iż w dniu 18 grudnia 2007 r. uzyskał postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego, którego prowadzenie przez komornika (kwota dochodzonych należności to [...] zł) całkowicie uniemożliwiało mu dokonywanie jakiejkolwiek wypłaty z konta bankowego. Z uwagi na zawartą ugodę z Urzędem Miasta C., skarżący zmuszony jest do regulowania w pierwszej kolejności kwot, wynikających z zawartej ugody. Miesięczna rata spłaty zaległości w wyniku tej ugody wynosi ponad 10.000 zł, co pozbawia wnioskującego jakichkolwiek możliwości finansowych, aby móc regulować inne zobowiązania – np. ZUS, co spowodowało wszczęcie szeregu postępowań egzekucyjnych. Skarżący dodał również, iż spłaca zadłużenie wobec wielu firm. Odnośnie zakupu produktów, stosowanych w pojazdach samochodowych, podał, że zakupy takie zostały dokonane, albowiem jeden z jego pracowników, wykorzystując samochód dostawczy, spowodował w nim uszkodzenia, które skarżący zmuszony był pokryć, gdyż pojazd pożyczony został od znajomego. Skarżący podał nadto, iż obecnie nie posiada środków trwałych w postaci pojazdów, gdyż ostatnie pojazdy (naczepa uniwersalna Brandys NV 312 oraz samochód Scania R 112) zostały zezłomowane. W odniesieniu do nieruchomości, gdzie zameldowana jest żona M. M. skarżący wyjaśnił, iż zabudowana jest ona wielorodzinnym domem, wybudowanym w okresie międzywojennym, który to budynek znajduje się obecnie w fatalnym stanie technicznym. Odnośnie tego budynku nie jest w stanie przedstawić jakiejkolwiek aktualnej dokumentacji, gdyż nieuregulowana jest kwestia jego własności. Koszty przeprowadzenia postępowań spadkowych mogłyby zdaniem skarżącego przewyższyć wartość tej nieruchomości. Wskazał, iż jego małżonka nie jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości. Skarżący wyraził również zdziwienie wobec faktu, iż w zaskarżonym postanowieniu wyliczono kwoty z przedstawionych rachunków za zużycie energii elektrycznej, wody i gazu na sumę 428 zł, podczas gdy przedstawione przez niego rachunki wynosiły 870 zł. Dodał, że w/w opłaty z tytułu prowadzenia gospodarstwa domowego są regulowane przez jego matkę B. M., która również poprzez prowadzenie wspólnego domu utrzymuje skarżącego i jego rodzinę. Do sprzeciwu skarżący dołączył dokumenty źródłowe, potwierdzające podniesione w nim kwestie, wśród nich m. in. kopię postanowienia Sądu Okręgowego Wydziału I Cywilnego w C. z dnia 18 grudnia 2007 r. o zabezpieczeniu powództwa M. i A. M. i zawieszeniu postępowania egzekucyjnego, kopię decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia 11 lutego 2008 r. o rozłożeniu na 48 rat zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości w wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...] zł oraz podatek od środków transportowych w wysokości [...] zł wraz z odsetkami w kwocie [...] zł; kopie wezwań do zapłaty, wystawionych przez firmy: B P. K.; C D. J. oraz D s.c., na łączną sumę ponad 40 000 zł; kopie faktur za energię elektryczną, gaz oraz dostawę wody – na łączną sumę około 870 zł; kopie decyzji o wyrejestrowaniu naczepy oraz samochodu ciężarowego; oświadczenie B. M., zgodnie z którym zamieszkuje ona wspólnie z synem (skarżącym) oraz jego żoną M. i córką P. w domu dwurodzinnym o powierzchni całkowitej 250 m2, w C. przy ul. [...]. B. M. jest emerytowaną [...] z emeryturą w wysokości około 1600 zł, według oświadczenia pomaga synowi finansowo poprzez uregulowanie wszelkich opłat, związanych z prowadzeniem domu, nadto dokonuje ona niezbędnych zakupów artykułów żywnościowych i higienicznych. W uzupełnieniu sprzeciwu skarżący podniósł w zasadzie argumenty, uprzednio już przedstawione w sprzeciwie od postanowienia referendarza. Podobnie ma się rzecz z dołączonymi do pisma uzupełniającego sprzeciw kopiami dokumentów źródłowych. Podatnik wyjaśnił dodatkowo, iż Sąd Rejonowy w C. wpisał go do rejestru dłużników niewypłacalnych, co zamyka mu drogę do uzyskania jakiegokolwiek kredytu bądź prób handlowych z innymi firmami. W kontekście wpisu sądowego dodał, iż każda opłata może przyczynić się do nieterminowego uregulowania raty w stosunku do Urzędu Miasta C.. Konsekwencją byłaby licytacja pozostałej części majątku. Zlicytowanie domu mieszkalnego w C. przy ul. [...] spowodowałaby pozbawienie skarżącego i jego rodziny dachu nad głową. Skarżący, oprócz wyżej wzmiankowanych kopii dokumentów źródłowych dołączył do pisma m. in. upomnienie z Urzędu Miasta C. z dnia 2 września 2009 r. z tytułu podatku od nieruchomości i opłaty za dzierżawę wieczystą na łączną kwotę [...] zł, wezwanie do zapłaty z ZUS z dnia 7 września 2009 r. na łączną kwotę [...] zł, oraz kopie zawiadomień dłużnika o stanie zobowiązania z wezwaniem do zapłaty i kopie postanowień (z miesiąca czerwca oraz lipca 2009 r.) o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z wniosku wierzyciela w tych sprawach, w których wystawione zostały przedmiotowe zawiadomienia dłużnika o stanie zobowiązania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie stwierdzić należy, iż z uwagi na skutecznie wniesiony sprzeciw postanowienie referendarza, przeciwko któremu został on wniesiony utraciło moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlegała rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Konsekwencja taka wynika bowiem z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa. Rozpoznanie wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy sprowadza się zatem do ustalenia, czy w niniejszej sprawie spełniona jest określona w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy ppsa przesłanka przyznania tego prawa. Zgodnie bowiem z treścią powołanego przepisu przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym uzależnione jest od wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 137/05, niepubl.). Rozpoznanie wniosku strony skarżącej wymaga zatem ustalenia, czy wykazała ona, że poniesienie kosztów postępowania sądowego zainicjowanego skargą na decyzję organu podatkowego, wskazaną w sentencji postanowienia, zagrażałoby codziennej egzystencji wnioskodawcy. Innymi słowy zbadać należało, czy w rozpoznawanej sprawie został osiągnięty stan pewności co do tego, że skarżący nie jest obecnie w stanie pokryć kosztów postępowania, obejmujących należny wpis od skargi w wysokości 200 zł, bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Zdaniem Sądu orzekającego skarżący nie wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania mu dobrodziejstwa procesowego, w postaci zwolnienia go od wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie. Zasadność takiej odmowy uczynienia zadość żądaniu strony znalazła bowiem swoje potwierdzenie pomimo złożonych licznych dokumentów źródłowych, na które zwrócono już wyżej uwagę w niniejszym postanowieniu. Wskazywane dokumenty potwierdzają wprawdzie co do zasady okoliczność, że wnioskujący znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, czego obrazem są chociażby wystawiane przez wierzycieli skarżącego (w tym Urząd Miasta C. oraz Zakład Ubezpieczeń Społecznych) upomnienia i wezwania do zapłaty, z których ostatnie, przedstawione przez skarżącego, wystawione zostały na dzień 2 oraz 7 września 2009 r. Weryfikując zasadność wniosku strony o prawo pomocy nie sposób pominąć przy tym faktu prowadzonych od dawna wobec skarżącego postępowań egzekucyjnych. Ewentualny zysk, osiągany przez firmę skarżącego E, przeznaczany jest na spłatę zaległości podatkowych, rozłożonych na 48 rat decyzją Prezydenta Miasta C. z dnia 11 lutego 2008 r., przy czym każda z przedmiotowych rat wynosi ponad 10.000,00 zł. Zaznaczyć w tym miejscu trzeba, iż zgodnie z podatkową księgą przychodów i rozchodów firmy, której kopię skarżący nadesłał w ramach postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, w miesiącu styczniu 2009 r. firma skarżącego poniosła stratę w wysokości ponad [...] zł, w lutym 2009 r. strata wyniosła [...] zł, zaś w marcu 2009 r. zysk wyniósł niecałe [...] zł. W kwietniu 2009 r. zysk wynosił [...] zł, natomiast zysk w maju i czerwcu 2009 r. odpowiednio wynosił [...] zł oraz [...] zł. Niezależnie od powyższego stwierdzić jednak należy, że przedstawiona dokumentacja nie rozwiała w sposób dostateczny wątpliwości odnośnie kondycji finansowej skarżącego. Przede wszystkim skarżący ograniczył się do nadesłania zaświadczeń z banków: F Oddział w C. oraz G S. A. Oddział 2 w C. o posiadaniu rachunków w w/w bankach. Zaświadczenia te pochodzą z sierpnia 2009 r. Skarżący nie wykonał natomiast wezwania referendarza sądowego odnośnie nadesłania wykazów bądź wyciągów z posiadanych przez niego i osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym rachunków bankowych. Wyciągi powyższe nie zostały również złożone przy sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego. Powyższa okoliczność, zdaniem Sądu, uniemożliwia przyznanie stronie prawa pomocy w rozpatrywanej sprawie, wyklucza bowiem wolną od wątpliwości ocenę sytuacji materialnej skarżącego. Nie mając wiedzy na temat aktualnej sytuacji na rachunkach bankowych strony, Sąd nie ma możliwości dokonania rzetelnej oceny, czy uiszczenie przez wnioskującego wpisu w wysokości 200 zł mogłoby spowodować uszczerbek w utrzymaniu koniecznym dla skarżącego i jego rodziny. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, Sąd nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż uchyla się on od złożenia stosownych dokumentów w tym przedmiocie. Sprawą zainteresowanego jest bowiem wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 lipca 2005 r., sygn. akt I SA/Gd 335/05, opubl. w bazie Lex pod nr 220289). Na marginesie dodać należy, że również w sprawach zawisłych przed tut. Sądem pod sygn. od III SA/Gl 565/09 do III SA/Gl 576/09 – w których postanowieniami z dnia 21 września 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy – skarżący nie przedstawił wyciągów z rachunków bankowych. Paradoksalnie, odmowa przyznania skarżącemu prawa pomocy w niniejszej sprawie jest również uzasadniona faktem przyznania mu tego prawa w wyżej wymienionych sprawach. Zwolnienie skarżącego od koszŧów sądowych w tychże postępowaniach powoduje bowiem, że na stronie nie ciąży już obowiązek uiszczenia wpisów sądowych w 12 sprawach, w kwocie wynoszącej 2400,00 zł. Odnośnie udokumentowanych miesięcznych wydatków skarżącego, związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego podnieść należy, że nie ma racji skarżący wskazując w sprzeciwie, iż rozpoznający wniosek określił, iż przedstawiono rachunki na kwotę 428 zł. Referendarz sądowy słusznie stwierdził bowiem, że to miesięczne udokumentowane wydatki związane z gospodarstwem domowym wynoszą około 428 zł, nie zaś, że suma z tych rachunków wynosi 428 zł. Suma kwot z nadesłanych przez skarżącego kopii faktur wynosi wprawdzie, zgodnie z twierdzeniem strony, około 870 zł, pamiętać jednak należy, że faktura za paliwo gazowe na kwotę 450 zł obejmuje okres od dnia 12 lutego 2009 r. do dnia 14 czerwca 2009 r. (kwota 450 zł nie jest tym samym wydatkiem comiesięcznym). W rozpatrywanej sprawie warto zwrócić również uwagę na wynikające zasadniczo z przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zobowiązanie zarówno małżonków, jak i dzieci oraz ich rodziców do wzajemnej pomocy. Zgodnie z oświadczeniem matki skarżącego, pomoc takową ofiaruje ona synowi, w szczególności poprzez regulowanie opłat związanych z prowadzeniem domu, dokonywanie zakupów artykułów spożywczych i higienicznych. Nie zostało natomiast wykazane w niniejszej sprawie, jakoby ewentualna pomoc finansowa matki skarżącego w zakresie wpisu sądowego od skargi skutkowała zagrożeniem codziennej egzystencji rodziny A. M.. Wszystkie podniesione wyżej okoliczności, zdaniem Sądu, skutkować muszą stwierdzeniem, że skarżący nie wykazał, iż przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w stosunku do niego zachodzi. Oświadczenia strony i złożone przez wnioskującego dokumenty źródłowe nie pozwalają bowiem na osiągnięcie stanu pewności co do tego, że skarżący nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia, działając w oparciu o art. 260 tej ustawy.