I SA/Gl 559/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S.A. w B. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 lutego 2025 r., nr 0111-KDIB2-1.4017.8.2024.2.ED UNP: 2476337 w przedmiocie Ordynacji podatkowej postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. E. S.A. w B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 lutego 2025 r., nr 0111-KDIB2-1.4017.8.2024.2.ED UNP: 2476337 dotyczącą Ordynacji podatkowej w zakresie możliwości zastosowania obniżonej stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych niewykazanych w złożonym zeznaniu podatkowym. Skarga w tym przedmiocie została wniesiona przez pełnomocnika spółki w dniu 7 kwietnia 2025 r. Tego samego dnia spółka uiściła 200 zł tytułem wpisu od tej skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z 12 maja 2025 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: 1) złożenie pełnomocnictwa lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; 2) złożenie dokumentu lub wierzytelnego odpisu dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (np. aktualnego na dzień podpisania skargi wydruku z systemu KRS). Wezwanie to wysłano do pełnomocnika skarżącej za pomocą środków komunikacji elektronicznej na adres ePUAP, z którego skarga została wniesiona. 14 maja 2025 r. utworzono pierwsze zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki. 22 maja 2025 r. utworzono zawiadomienie powtórne. Termin doręczenia przesyłki upływał 28 maja 2025 r. 29 maja 2025 r. przesyłka ta została uznana za doręczoną w powyższym terminie z uwagi na brak jej odbioru przed jego upływem. Wspomniane wezwanie jak dotąd nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu wskutek niewykonania wskazanego wezwania. Dostrzec bowiem trzeba, że w myśl art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi też art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma, a więc także do skargi, należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Uwadze nie może również umknąć, że w przypadku gdy pełnomocnik taki działa w imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową, to powinien jednocześnie przedstawić dokument stwierdzający umocowanie do jej reprezentowania przez osobę, która pełnomocnictwa udzieliła. Stosownie bowiem do art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jak natomiast akcentuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w odniesieniu do spółek handlowych odpowiedni w tym względzie jest dokument zawierający informacje z Krajowego Rejestru Sądowego (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 czerwca 2025 r., sygn. akt III OZ 296/25, z 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt II GZ 156/25 czy z 3 kwietnia 2025 r., sygn. akt I FZ 59/25). Nie ulega wątpliwości, że brak dołączenia wyżej wymienionych dokumentów do skargi uniemożliwia zweryfikowanie, czy osoba, która skargę podpisała, była do tego upoważniona i stanowi brak formalny tego pisma. Stosownie z kolei do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Natomiast niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. W tym miejscu konieczne staje się odnotowanie, że w myśl art. 74a § 3 p.p.s.a. w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu (pkt 1); pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (pkt 2). Zawiadomienie, o którym mowa w § 3, może być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny sądu, a odbioru tego zawiadomienia nie potwierdza się (art. 74a § 4 p.p.s.a.). Datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (art. 74a § 5 p.p.s.a.). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (art. 74a § 6 p.p.s.a.). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (art. 74a § 7 p.p.s.a.). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.). W przypadku uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone sąd umożliwia adresatowi pisma dostęp do treści pisma w formie dokumentu elektronicznego w systemie teleinformatycznym sądu przez okres co najmniej trzech miesięcy od dnia uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone oraz do informacji o dacie uznania pisma za doręczone i datach wysłania zawiadomień, o których mowa w § 3 i 6 (art. 74a § 9 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że doręczenie pełnomocnikowi skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło w sposób określony w przywołanej regulacji. Ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (dalej: UPD) tej przesyłki wynika wszak, że adresat dwukrotnie był zawiadamiany o możliwości jej odbioru, przy czym po raz pierwszy miało to miejsce 14 maja 2025 r., a ponownie – 22 maja 2025 r. W dokumencie tym wskazano również, że termin doręczenia tej przesyłki upływał 28 maja 2025 r., a 29 maja 2025 r. została ona uznana za doręczoną. Jest przy tym oczywiste, że stwierdzenie zaistnienia skutku doręczenia przesyłki może nastąpić dopiero po zaistnieniu tego skutku, a zatem co najmniej w dniu następującym po dniu, w którym skutek ten nastąpił. Oznacza to, że skutek doręczenia przesyłki następuje w czasie, który w UPD jest oznaczony jako "Termin doręczenia", a nie jako "Data uznania dokumentu za doręczony". Drugie z tych sformułowań należy bowiem rozumieć nie jako datę, w której dokument został doręczony, lecz jako datę, w której możliwe stało się uznanie, że do doręczenia tego doszło w określonym czasie. Samo doręczenie musi przecież nastąpić wcześniej. Takie rozumowanie potwierdza również brzmienie art. 74a § 8 p.p.s.a. W przepisie tym wskazano bowiem, że doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni. Jednocześnie zastrzeżono jednak, że termin ten należy liczyć już od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Uwzględnienie powyższego prowadzi do wniosku, że w rozpatrywanym przypadku do doręczenia pełnomocnikowi skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi doszło 28 maja 2025 r. W rezultacie ostatnim dniem terminu do wykonania wezwania była środa 4 czerwca 2025 r. Jako że termin ten upłynął bezskutecznie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 200 zł orzeczono z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z tych względów wydanie niniejszego orzeczenia stało się konieczne.