I SA/Gl 638/25

Gliwice, dnia 28 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Mikołaj Darmosz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 20 marca 2025 r. nr 2401-IEW2.4253.46.2024 UNP: 2401-25-035068 w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do września 2019 r. postanawia: odrzucić skargę. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: "Dyrektor", "DIAS", "organ odwoławczy") postanowieniem z 20 marca 2025 r. o nr podanym w sentencji niniejszego orzeczenia, po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez J. B. (dalej: "strona", "skarżący") utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. (dalej: "Naczelnik") w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika z 5 sierpnia 2024 r. określającej skarżącej rozliczenia z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do września 2019 r. oraz podatek do zapłaty wynikający z wystawionych faktur VAT za lipiec 2019 r. Sąd przyjął, że postanowienie DIAS zostało doręczone w dniu 22 kwietnia 2025 r., to jest w dacie pokrywającej się z datą pisma stanowiącego skargę na to postanowienie. Z akt sprawy wynika, że postanowienie DIAS nadano za pośrednictwem ePUAP i zostało przekazane na skrytkę adresata "[...]" tj. pełnomocnika skarżącej (akta sądowe k. 44). Z uwagi na zastosowaną procedurę doręczenia jak dla organów, nie został wygenerowany dokument UPP, gdyż system nie generuje UPP w przypadku skrytki osób fizycznych. Jednocześnie zauważyć należy, że pismo stanowiące postanowienie DIAS nadano systemem przewidzianym dla doręczeń elektronicznych pism organów podatkowych, strona zapoznała się z treścią tego pisma i wywiodła środek zaskarżenia. Skoro strona zredagowała skargę na postanowienie, to do doręczenia skarżonego postanowienia doszło najpóźniej w dacie wniesienia środka prawnego. Strona reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika wniosła do tut. Sądu skargę na powyższe postanowienie DIAS. Skarga wniesiona za pośrednictwem organu podatkowego z wykorzystaniem systemu "e-doręczeń". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu w następstwie braku jej wniesienia w sposób zgodny z obowiązującymi w tym względzie przepisami prawa. Dostrzec bowiem należy, że stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest jej przedmiotem. Z kolei w myśl art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Legalną definicję elektronicznej skrzynki podawczej zawiera art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1557, ze zm.). Wskazuje on, że poprzez elektroniczną skrzynkę podawczą należy rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Art. 16 ust. 1a tej ustawy stanowi natomiast, że podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę. W świetle tych regulacji nie ulega wątpliwości, że w aktualnie obowiązującym stanie prawnym skarga do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego może zostać wniesiona jedynie za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ePUAP), a skorzystanie z innego kanału komunikacji elektronicznej jest nieskuteczne. W niniejszej sprawie skarga została wysłana do organu za pośrednictwem systemu e-Doręczenia, a zatem w niedopuszczalny sposób (por. następujące postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych: WSA we Wrocławiu z 26 lutego 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 201/25, z 10 marca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 175/25, z 20 marca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 247/25, z 9 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 293/25, z 19 maja 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 275/25 czy z 22 maja 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 347/25, WSA w Kielcach z 18 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Ke 67/25, WSA w Gliwicach z 31 marca 2025 r., sygn. akt I SAB/Gl 4/25 oraz I SA/Gl 244/25, a także z 14 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 297/25 czy z 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 466/25, WSA w Bydgoszczy z 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SAB/Bd 30/25, z 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 125/25, z 5 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 139/25 czy z 13 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 162/25, WSA w Opolu z 16 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Op 285/25 oraz WSA w Łodzi z 22 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 186/25). Z tego względu skargę tę należało odrzucić, co też uczyniono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.