I SA/Gl 696/09

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r. ustanowiono skarżącemu adwokata, którym wyznaczony został adwokat M.B.. Adwokat ów w piśmie z dnia 20 kwietnia 2010 r. omówił czynności, które podjął po wyznaczaniu go pełnomocnikiem, krótko wskazując przedstawione skarżącemu powody, dla których nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia kończącego postępowanie w tej sprawie, i sformułował wniosek o "zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wg norm przepisanych". Pismo nie zawierało oświadczenia, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały opłacone w całości lub w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat lub inny profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpatrywanym zakresie należy zatem sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W myśl § 20 tego rozporządzenia przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej następuje na wniosek, który powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Tymczasem wniosek złożony przez pełnomocnika w niniejszej sprawie takiego oświadczenia nie zawiera. Nie ulega bowiem wątpliwości, że musi ono być wyrażone wprost i nie może być niejako domniemywane w oparciu o samą treść żądania pełnomocnika, choćby wynikało z niej w sposób dorozumiany, iż koszy te nie zostały zapłacone w całości. Podkreślić zatem trzeba, że oświadczenie pełnomocnika, iż koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości lub w części, w istocie pozwala określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa, i co za tym idzie stanowi warunek uwzględnienia wniosku, który jednak nie ma charakteru uchybienia formalnego, podlegającego uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 615/08, LEX nr 527807). W konsekwencji jego brak wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia, i to bez możliwości ich usunięcia poprzez wystosowanie wezwania do wnioskodawcy do jego złożenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/05, LEX nr 242945; zob. też najnowsze orzecznictwo tego Sądu, np. – postanowienie z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 183/10). W związku z tym rozpatrywane oświadczenie pełnomocnika określa się jako element konstrukcyjny wniosku o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, który warunkuje pozytywne rozpatrzenie tego wniosku, przesądzając, czy wniosek może być uznany za kompletny i mogący w ogóle wywoływać zamierzone skutki prawne, czy też nie (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 273/09). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 20 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w sentencji.