I SA/Gl 709/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia umorzyć postępowanie sądowe Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w sprawie wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za rok 2003 w kwocie [...] zł. W skardze z dnia 10 listopada 2010 r. skarżący, wniósł o uchylenie powyższej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zawiesił postępowanie sądowe. Następnie wpłynęło do tutejszego Sądu pismo organu z dnia 5 sierpnia 2011 r. wraz z decyzją z dnia [...] r., nr [...], wydaną po uprzednim wznowieniu postępowania w sprawie. Mocą tej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił decyzję z dnia [...] r., nr [...] oraz poprzedzającą ja decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. i orzekł nową wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za rok 2003 w kwocie [...] zł. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...]. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2012 r. podjęto zawieszone postępowanie. W trakcie rozprawy przeprowadzonej w dniu 2 października 2012 r. pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania sądowego w związku z wydaniem w dniu [...] decyzji uchylającej zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję. Ponadto odnotować należy, iż L. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję dnia [...] r. nr [...]. Skargę tę zarejestrowano pod sygn. akt I SA/Gl 1185/11, wyrokiem z dnia 26 listopada 2012 r. decyzja ta została uchylona. Wyrok ten jest prawomocny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 – 2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje m.in. wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, publ. LEX nr 188791). Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] działając na podstawie m.in. art. 240 § 1 pkt 5, art. 245 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej uchylił swoją decyzję z dnia [...] r., nr [...] stanowiącą przedmiot skargi. Podnieść przy tym należy, decyzja z dnia [...] r. nr [...] została uchylona prawomocnym wyrokiem z dnia 26 listopada 2012 r. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzję z dnia [...] r., a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia. Taki sposób zakończenia postępowania nie pozwala zasądzić od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Nie ma bowiem podstaw do zasądzenia tych kosztów od strony przeciwnej, gdyż zgodnie z art. 201 ppsa można to uczynić w przypadku umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa, tj. gdy organ uwzględnia skargę lub w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2 ppsa tj. w efekcie skutecznie przeprowadzonej mediacji. Takie sytuacje nie wystąpiły w niniejszej sprawie. Dyrektor Izby Skarbowej w K. nie zastosował art. 54 § 3 ppsa, w myśl którego organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Dyrektor Izby Skarbowej w K. nie przywołał art. 54 § 3 ppsa jako podstawy prawnej decyzji z dnia [...] r., co już samo przez się dowodzi, iż nie skorzystał z uregulowanego w nim trybu tzw. autokontroli. Niewątpliwie zaś art. 54 § 3 ppsa stanowi samoistną podstawę decyzji wydanej w tym trybie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 123/07, publ. LEX nr 468729). Nie zachodzi też podstawowa przesłanka określona w omawianym przepisie, czyli uwzględnienie skargi w całości przez organ (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 935/07, publ. LEX nr 493164), co ma miejsce tylko wówczas, gdy organ uwzględni bez jakichkolwiek zastrzeżeń nie tylko wnioski skargi, ale i wszystkie jej zarzuty i prezentowane w niej stanowisko prawne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1575/07, publ. LEX nr 525966). Nie wchodzi zatem w rachubę zasądzenie kosztów postępowania na podstawie art. 201 ppsa.