I SA/Gl 788/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), Sędziowie WSA Wojciech Organiściak, Bożena Pindel, Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. Sp. k. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K.utrzymał w mocy decyzję Naczelnika[...]Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia A sp. z o.o. sp. k. w K. (dalej "Spółka") nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy styczeń - listopad 2014 r. w części dotyczącej kwoty [...] zł oraz odmawiającą stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy styczeń – listopad 2014 r. w części dotyczącej kwoty [...]zł. W skardze na powyższą decyzję Spółka reprezentowana przez pełnomocnika wskazała, że za okres od stycznia do listopada 2014 r. nie była zobowiązana do zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych ponieważ nie była podatnikiem tego podatku, co potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 stycznia 2015 r. wydany w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 665/14. Wyrokiem tym Sąd uchylił interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] , w której organ uznał, że Spółka została podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 stycznia 2014 r. W konsekwencji suma wpłaconych przez Spółkę od stycznia do listopada 2014 r. zaliczek na podatek od osób prawnych stanowi podlegającą zwrotowi nadpłatę podatku. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy zwrócił uwagę, że wyrok wydany w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 665/14 nie jest prawomocny, został bowiem zaskarżony przez pełnomocnika organu do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W toku postępowania Sąd ustalił, że sprawa ta oczekuje na rozstrzygnięcie pod sygn. akt II FSK 1412/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje : Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 382/08; wszystkie orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przesłankami zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa są: zależność postępowań w znaczeniu prejudycjalnym oraz to, aby oba postępowania (tu sądowoadministracyjne) pozostawały w toku. Wskazane w tym przepisie zależności polegają na tym, że oczekiwane rozstrzygnięcie, które ma zapaść w innej sprawie, rzutuje na oceny dokonane w sprawie, w której postępowanie zostaje zawieszone. Skład orzekający musi także respektować wymóg jednolitości orzecznictwa sądowoadministracyjnego w tożsamych sprawach podatkowych, które dotyczą tego samego podatnika i tego samego stanu faktycznego. Zważyć bowiem należy, że – jak wielokrotnie podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny – w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302-303). W świetle orzecznictwa NSA sądy administracyjne działające w państwie prawa, w którym liczy się przede wszystkim stabilność orzecznictwa sądów administracyjnych oraz spójność systemu prawnego, zobligowane są działać adekwatnie do potrzeby ujednolicania praktyki wykładniczej sądownictwa (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FZ 329/11). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia powstania nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych, w sytuacji w której spółka komandytowo-akcyjna, której akcjonariuszami są również osoby fizyczne, przyjęła rok obrotowy inny niż rok kalendarzowy. Tymczasem możliwość określenia roku obrotowego w powyższy sposób (w tym konieczność ustalenia, czy spółka będzie zobligowana do zamknięcia ksiąg rachunkowych i sporządzenia sprawozdania finansowego na dzień 31 grudnia 2013 r. oraz stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą od dnia 1 stycznia 2014 r.) była przedmiotem rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 665/14. Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2015 r. tut. Sąd uchylił interpretację z dnia [...] uznając, że Spółka nie ma obowiązku zamykania ksiąg rachunkowych na dzień 31 grudnia 2013 r., a przyjęty rok obrotowy rozpoczęty od 1 stycznia 2013 r. będzie w niezmienionej formie trwał do końca przyjętego przez stronę roku obrotowego, tj. do 30 listopada 2014 r. Okoliczności faktyczne niniejszej sprawy są zatem tożsame ze sprawą o sygn. akt I SA/Gl 665/14. Ponieważ wyrok wydany w tamtej sprawie został zaskarżony skargą kasacyjną Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi okoliczność, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ppsa. W ocenie Sądu związek pomiędzy tymi postępowaniami jest na tyle ścisły, że wynik postępowania wywołanego skargą kasacyjną rzutuje na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w takim stopniu, że uzasadnia on zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II FSK 1412/15. Przedwczesnym wydaje się być orzekanie w przedmiocie skargi na decyzję dotyczącą stwierdzenia istnienia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych w sytuacji, gdy w sprawie tej wcześniej wydano interpretację indywidualną, której zgodność z prawem została przez Sąd zakwestionowana, zaś sprawa ta nie została prawomocnie rozstrzygnięta. Tym samym nie zostało przesądzone, czy Spółka mogła określić w inny sposób (niż rok kalendarzowy) rok obrotowy i tym samym, czy była podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Mając to na uwadze, a także względy ekonomiki procesowej Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.