I SA/Gl 877/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, , , po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia B.D. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] nr [...] ustalającą podatek od spadków i darowizn po zmarłej L.D. w kwocie [...] zł. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2016 r. Sąd odrzucił skargę z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Następnie, na skutek wniosku skarżącego o przywrócenie terminu, postanowieniem z dnia 16 maja 2016 r. prawomocnym od dnia 15 czerwca 2016 r. Sąd przywrócił mu termin do wniesienia skargi. W dalszej kolejności, zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 września 2016 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 231 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia, adresowana do skarżącego, awizowana była po raz pierwszy w dniu 23 września 2016 r. i powtórnie w dniu 3 października 2016 r., następnie w dniu 10 października 2016 r. została wydana adresatowi. Należny wpis od skargi został uiszczony w dniu 15 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zaznaczyć następnie należy, że w niniejszej sprawie termin przewidziany do uiszczenia wpisu od skargi upłynął skarżącemu bezskutecznie z dniem 14 października 2016 r. Jest tak dlatego, ponieważ przesyłkę adresowaną do skarżącego uznaje się za skutecznie doręczoną z dniem 7 października 2016 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 4 P.p.s.a. W przypadku tejże fikcji doręczenia, późniejsze wydanie przesyłki pocztowej aniżeli data doręczenia, wynikająca z fikcji doręczenia, pozbawione jest znaczenia prawnego. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia bowiem skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienie NSA z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt II FZ 762/12, Lex nr 1221338). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy zaznaczyć trzeba, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi uznaje się za doręczoną z dniem 7 października 2016 r., tj. z upływem czternastego dnia, licząc od dnia pierwszego awizowania przesyłki, które miało miejsce w dniu 23 września 2016 r. W związku z tym, siedmiodniowy termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął skarżącemu z dniem 14 października 2016 r., podczas gdy wpis uiszczony został w dniu 15 października 2016 r. Skarżący nie uiścił zatem w terminie wymaganego wpisu od skargi, co uniemożliwia nadanie tejże skardze biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia. W orzecznictwie podkreśla się bowiem, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne w skutkach z nieuiszczeniem wpisu (por. postanowienia NSA: z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 60/11, Lex nr 965219; z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1985/11, Lex nr 965208). Sąd jednocześnie wskazuje, że negatywne konsekwencje odrzucenia skargi może znieść ewentualny wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w którym uprawdopodobnić nadto należy przyczyny niedotrzymania terminu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie 220 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.