I SA/Gl 964/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Anna Apollo Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia w kwestii wniosku V.P. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – sędziego NSA Ewy Madej, sędziego NSA Eugeniusza Christa, sędziego NSA Przemysława Dumany, Sędziego WSA Anny Tyszkiewicz – Ziętek, Sędziego WSA Teresy Randak, Sędziego WSA Bożeny Sulei, Sędziego WSA Beaty Kozickiej, Sędziego WSA Bożeny Pindel, Sędziego WSA Bożeny Miliczek – Ciszewskiej, Sędziego WSA Wojciecha Organiściaka, delegowanego Sędziego Sądu Okręgowego Pawła Kornackiego p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Pismem z dnia 21 czerwca 2013 roku pełnomocnik V.P. – R.P. złożył w imieniu skarżącej wniosek o wyłączenie sędziów ze składu orzekającego w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia, wpisanej do repertorium pod sygnaturą akt I SA/Gl 964/13, orzekających w Wydziale I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w szczególności wnioskodawca wskazał sędziego NSA Ewę Madej, sędziego NSA Eugeniusza Christa, sędziego NSA Przemysława Dumanę, Sędziego WSA Teresę Randak, Sędziego WSA Bożenę Suleję, Sędziego WSA Beatę Kozicką, Sędziego WSA Bożenę Pindel, Sędziego WSA Bożenę Miliczek – Ciszewską, Sędziego WSA Wojciecha Organiściaka. Jako podstawę prawną wniosku wskazano art. 18 § 1 pkt 6, art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także wskazano, że przyczyną złożenia wniosku o wyłączenie sędziów jest rażące naruszenie porządku prawnego w tym zasad i norm etycznych, w szczególności zasady słuszności i sprawiedliwości, a także Kodeksu Etyki Sędziowskiej, rażące naruszenie reguł i dyrektyw interpretacyjnych niezbędnych do dokonania ustalenia zakresu i znaczenia właściwych przepisów mających zastosowanie w rozstrzyganej sprawie, - gdyż prawo w działaniu objawia się poprzez efekty wykładni, działanie na szkodę interesu wnioskodawcy oraz szeroko rozumianego interesu publicznego, szykanowanie skarżącego poprzez permanentne łamanie jego praw obywatelskich, a w szczególności prawa do uczciwego, bezstronnego rozpoznania jego sprawy przez niezawisły sąd. Twierdzenia powyższe są zdaniem wnioskodawcy w pełni uprawnione w kontekście wydanych już przez Sąd orzeczeń z udziałem wyżej wymienionych sędziów. I tak skarżący wskazał co do sędziego NSA Ewy Madej oraz sędziego NSA Przemysława Dumany na orzeczenia wydane w sprawach o sygn. akt I SA/Gl 985/11, I SA/Gl 987/11; co do sędziego WSA Wojciecha Organiściaka podano sygn. akt I SA/Gl 1149/12, 1150/12, 14/13, 753/11, 754/11, 755/11, 756/11, 757/11, 758/11, 759/11; co do sędziego WSA Bożeny Sulei i sędziego WSA Bożeny Pindel wskazano sygn. akt I SA/Gl 14/13; co do sędziego NSA Eugeniusza Christa i sędziego WSA Bożeny Miliczek - Ciszewskiej podano sygn. akt I SA/Gl 1149/12, 1150/12; z kolei co do sędziego WSA Teresy Randak podano sygn. akt I SA/Gl 753/11 – 759/11, natomiast co do sędziego WSA Beaty Kozickiej wskazano na orzeczenia o sygnaturach I SA/Gl 753/11 – 759/11, 985/11, 987/11; W dniach 22, 25 i 28 listopada 2013 r. wszyscy orzekający w Wydziale I sędziowie złożyli oświadczenia, iż brak jest podstaw wyłączenia z art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2007 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) i nie istnieją żadne przyczyny wyłączenia o których mowa w art. 19 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sytuacjach określonych w pkt 1 - 7 przywołanego przepisu, a więc sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki, 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia, 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron, 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą, 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator, 6a) dotyczących skarg na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Po myśli § 3 tego przepisu sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać, co do tej skargi. Niezależnie od wskazanych przyczyn, zgodnie z art. 19 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Z kolei art. 20 p.p.s.a. wskazuje na wymagania formalne wniosku o wyłączenie sędziego. W myśl tego przepisu wnioskodawca składając ów wniosek powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 grudnia 2005 r., sygn. akt II SO/Ol 249/05, publ. LEX nr 235267). Dodatkowo przepis art. 22 § 2 p.p.s.a. nakłada na sędziego, kŧórego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia stosownego oświadczenia. Według oświadczeń złożonych w niniejszej sprawie przez wszystkich wyżej wymienionych sędziów, nieznane są im jakiekolwiek przyczyny przewidziane w art. 18 p.p.s.a. i art. 19 p.p.s.a., uzasadniające ich wyłączenie. Odnosząc powyższe rozważania prawne do przedmiotowej sprawy, przyjąć należy, że wnioski nie mogły zostać uwzględnione. Na wstępie należy zauważyć, że sprawy, w których strona skarżąca złożyła wniosek o wyłączenie sędziów mają różny przedmiot postępowania. Podkreślić także należy, że postępowaniem objęto wszystkich sędziów orzekających w Wydziale I. Wskazać należy, że wnioskodawca nie skonkretyzował swych zarzutów, nie wykazał okoliczności, które uzasadniałyby zawarte we wniosku stwierdzenia. Zaś Sąd może brać pod uwagę jedynie te argumenty, które dotyczą kwestii przesłanek wyłączenia sędziego zawartych w przepisach. Z kolei przeświadczenie skarżącego o stronniczości sędziego oraz o wydaniu niekorzystnego dla strony wyroku w podobnej sprawie nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego od udziału w sprawie. Zgodnie z ugruntowanym poglądem orzecznictwa i doktryny wyłączenie sędziego nie może nastąpić na skutek li tylko subiektywnego przeświadczenia strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, nieobiektywnie czy stronniczo (por. postanowienie NSA z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 86/12, postanowienie z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 103/12, postanowienie NSA z dnia 6 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 648/09, Drachal J. Wiktorowska A., Zalasińska K. [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. Hauser R., Wierzbowski M., Warszawa 2011, s. 158, Tarno J. P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 82). Okoliczności powołane we wnioskach w żaden sposób nie prowadzą do stwierdzenia, że w rozpoznawanej sprawie sędziowie ci pozbawieni są bezstronności. Także żądanie wyłączenia sędziego tylko z powodu kwestionowania przez wnioskodawcę zasadności i prawidłowości rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem jest niedopuszczalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 1068/11). Zarzuty takie mogą być bowiem przedmiotem ewentualnej skargi kasacyjnej w kwestionowanych przez skarżącego sprawach, zakończonych uprzednio nieprawomocnym wyrokiem, który może być wówczas kontrolowany przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ponadto zaznaczyć należy, że wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn nie ma w niniejszej sprawie. Z oświadczeń złożonych przez sędziów w dniu 22, 25 i 28 listopada 2013 r. wynika, że brak podstaw do ich wyłączenia z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.) oraz brak przyczyn wyłączenia, o których mowa w art. 19 p.p.s.a. Należy się także zgodzić z poglądem wyrażonym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym skoro sędzia, którego przedmiotowy wniosek dotyczy, złożył oświadczenie o braku okoliczności określonych w art. 18 p.p.s.a. i art. 19 p.p.s.a i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie z dnia 11 stycznia 2007 r. sygn. akt II OZ 1474/06, postanowienie z dnia 19 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 441/08, postanowienie z dnia 12 maja 2010 r. sygn. akt I OZ 332/10). W ocenie Sądu, podniesione przez stronę skarżącą okoliczności nie przemawiają za wyłączeniem sędziów, nie uprawdopodobniono ponadto żadnych innych przyczyn wyłączenia, zawartych w treści art. 18 p.p.s.a. i 19 p.p.s.a. Wobec powyższego w oparciu o art. 19 p.p.s.a. w związku z art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek należało oddalić.