II SA/Gl 1116/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2017 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ochrony zwierząt oddala skargę. W dniu [...] r. Stowarzyszenie "A" z siedzibą w T. przesłało pocztą elektroniczną skan zawiadomienia o odebraniu psów i kotów w trybie art. 7 ust. 3 w związku z art. 6 ust. 2 pkt 10, 12 ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 r. Z kolei w piśmie z dnia [...] r. ww. Stowarzyszenie poinformowało Prezydenta Miasta Z. o czasowym odebraniu 109 psów oraz 23 kotów z hodowli prowadzonej przy ul. [...] w Z.. Jednocześnie poinformowano organ, że po skompletowaniu materiału dowodowego, w tym dokumentacji fotograficznej i weterynaryjnej, zostanie złożony wniosek o wydanie decyzji w sprawie czasowego odebrania zwierząt. W związku z dokonanym zawiadomieniem, działając na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2013 r., poz. 856 ze zm.) Prezydent Miasta Z. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie odebrania Z. P. 109 psów i 23 kotów z ww. hodowli Postanowieniem nr [...] Prezydent Miasta Z. dopuścił Stowarzyszenie "B" do udziału w prowadzonym postępowaniu na prawach strony. W toku prowadzonego postępowania, w dniu [...] r., organ otrzymał informacje na temat przedmiotowej hodowli od lekarza weterynarii M. L. z M., z których wynikało, że ostatniego przeglądu miotu (8 szczeniąt golden retriever) dokonano w dniu [...] i podczas tych czynności nie zauważono w części mieszkalnej i ogrodowej domu żadnych zwierząt, których dobrostan byłby naruszony. Prowadzono również korespondencję z Komendą Miejską Policji w Z., której efektem było dostarczenie informacji i notatek urzędowych policjantów biorących udział w interwencji w dniu [...]r. Pismem z dnia [...] r. poinformowano strony o planowanych oględzinach warunków hodowli zwierząt na terenie posesji przy ul. [...] w Z.. Ponadto wezwano Stowarzyszenie "A" do przesłania pełnej dokumentacji dowodowej w przedmiotowej sprawie, jak również podania listy adresów schronisk dla zwierząt (ewentualnie imion i nazwisk osób), do których trafiły odebrane zwierzęta wraz z podaniem ilości zwierząt znajdujących się w danym miejscu w celu dokonania ich oględzin. Stowarzyszenie "A" nie udzieliło jednak żadnych informacji w powyższym zakresie W dniu [...] r. G. B. złożył pismo z prośbą o dołączenie do akt sprawy dokumentacji zawierającej 275 zdjęć obrazujących warunki panujące w hodowli przy ul. [...] (54 szt. wykonanych w okresie od [...] r. do [...] r. i 221 szt. wykonanych podczas interwencji w dniu [...]). Oprócz ww. zdjęć, w toku prowadzonego postępowania ww. Stowarzyszenie, pomimo składanych pisemnych zapewnień, nie przedstawiło żadnych innych dowodów, informacji, czy też dokumentacji weterynaryjnej w przedmiotowej sprawie. Z kolei w dniu [...] r. odbyły się oględziny hodowli Z. P., podczas których wykonano 176 zdjęć obrazujących widoki ogólne posesji gdzie przebywały zwierzęta, jak również widoki kojców wewnątrz budynków, wybiegów zewnętrznych i kojców zewnętrznych. W dniu [...] r. Z. P. dołączył do akt sprawy kolejne dokumenty, w tym informację Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. o jednej telefonicznej skardze w [...] r., której treść została przekazana Towarzystwu "C", protokół kontroli przeprowadzonej przez [...] z dnia [...] r., listę zaszczepionych psów przeciwko wściekliźnie z dnia [...] r. Działając na podstawie art. 50 § 1 k.p.a., organ wzywał świadków oraz strony postępowania do złożenia zeznań i wyjaśnień. Nie udało się jedynie przesłuchać świadków - lekarza weterynarii M. M. oraz biegłego sądowego z dziedziny psychologii zwierząt D. W., które uchylały się od osobistego złożenia zeznań w siedzibie organu prowadzącego postępowanie. Na wezwanie organu nie stawił się również świadek - uczestnik interwencji z dnia [...]r. - G. W., tłumacząc to dużymi kosztami dojazdu na miejsce przesłuchania. Nie mając możliwości bezpośredniego przesłuchania ww. osób organ zapoznał się z ich zeznaniami, które udostępniła Komenda Miejska Policji w Z. prowadząca odrębne postępowanie w tej sprawie. Tym samym organ uznał, że w myśl art. 7 k.p.a., podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Pismem z dnia [...] r. organ działając na podstawie art. 10 k.p.a., poinformował o możliwości zgłaszania uwag i wniosków mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W dniu [...] r. wpłynął wniosek pełnomocnika Stowarzyszenia "A" G. B. o przesłuchanie D. W. i M. M.. Organ mając na uwadze, że w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego wskazane osoby (świadkowie) pomimo kilkukrotnych wezwań unikały stawienia się w siedzibie organu w celu złożenia wyjaśnień uznał, że żądanie strony o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków służy jedynie przewleczeniu sprawy. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Prezydent Miasta Z., działając na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt odmówił czasowego odebrania Z. P. 109 psów i 23 kotów z hodowli prowadzonej na posesji w Z. przy ul. [...]. Organ I instancji uznał, że zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdził, aby odebrane psy (109 szt.) i koty (23 szt.) w dniu interwencji znajdowały się w złej kondycji fizycznej lub psychicznej lub aby stwierdzono u nich obrażenia, które nosiłyby znamiona znęcania się nad nimi. Organ nie dał więc wiary dowodom przedstawionym przez Stowarzyszenie "A" w T., w zakresie udowodnienia zaistnienia przesłanek zawartych w art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt, będących podstawą do odebrania zwierząt właścicielowi. Organ ocenił, że zebrane w sprawie dowody nie wskazują na to, że dalsze pozostawienie zwierząt u dotychczasowego właściciela zagrażało ich zdrowiu lub życiu, a zatem nie zachodził przypadek niecierpiący zwłoki uzasadniający odebranie zwierząt na zasadzie przepisu art. 7 ust.3 powołanej ustawy. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł, działający z upoważnienia Stowarzyszenia "A" z siedzibą w T., G. B.. Wskazał on, że organ pierwszej instancji naruszył: - art. 75 k.p.a. przez niedopuszczenie jako dowodów wszystkiego co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy; - naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego; - naruszenie art. 78 § 1 kp.a. i art. 52 k.p.a. poprzez brak przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków M. M. i D. W.;- naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że takie okoliczności jako czasowy odbiór psów i kotów nie zostały udowodnione; - naruszenia art. 84 § 1 k.p.a. poprzez brak zwrócenia się do biegłych o wydanie opinii; - naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez braku zamieszczenia w decyzji uzasadnienia faktycznego, tj. wskazania jakim dowodom organ dał wiary, a którym takiej wiarygodności odmówił; a ponadto naruszenie przepisów Kpa poprzez brak zwrotu kosztów, które poniosło ww. Stowarzyszenie w związku z toczącym się postępowanie W wyniku odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (zwane dalej SKO) decyzją z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając stanowisko organu I instancji i uznając, że została ona wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji przed wydaniem decyzji - wbrew twierdzeniom odwołania - przeprowadził obszerne postępowanie dowodowe, zapoznając się nie tylko ze stanowiskami stron postępowania i przedstawioną mu dokumentacją fotograficzną, ale także przesłuchując w charakterze świadków znaczną część osób uczestniczących w dniu [...]r. w interwencji (które nie unikały udziału w przesłuchaniu odwołując się m.in. do złego stanu zdrowia, potwierdzanego zaświadczeniami lekarskimi), podczas której przedstawiciel Stowarzyszenia "A" odebrał Z. P. zwierzęta będące jego własnością. W postępowaniu tym organ także zapoznał się z ocenami weterynaryjnymi hodowli dokonanymi na zlecenie Związku "D" w C. przez lekarza weterynarii M. L., w tym w okresie bezpośrednio poprzedzającym odebranie zwierząt ([...] r.), a także z materiałem policyjnym z przesłuchania w dniu [...] r. lekarza weterynarii M. M. uczestniczącej w czynnościach odebrania zwierząt przez Stowarzyszenie. Wzięto również pod uwagę zeznania świadków, uczestniczących w dniu [...]r. w interwencji (w tym asystujących policjantów). W postępowaniu administracyjnym dokonano także oceny bieżących warunków prowadzenia hodowli zwierząt. Podkreślił natomiast, że organowi pierwszej instancji nie udało się poprzez samodzielne oględziny zapoznać się ze stan zdrowia zwierząt czasowo przejętych przez Stowarzyszenie. Mimo wezwań ze strony organu, Stowarzyszenie uniemożliwiło dostępu do tych zwierząt oraz nie ujawniło miejsca ich przechowywania. Zdaniem Kolegium Odwoławczego przeprowadzone przez organ pierwszej instancji postępowanie wyjaśniające dowiodło, że w dniu [...]r. na terenie prowadzonej przez Z. P. hodowli psów i kotów panowały niewłaściwe warunki. Kojce i wybiegi były brudne, wodna w miskach nie była świeża, w otoczeniu utrzymywał się nieprzyjemny zapach. Jednakże to postępowanie także dowiodło, że mimo niewłaściwych warunków bytowania zwierząt w dniu [...]r., nie były one w stanie rażącego zaniedbania lub niechlujstwa, a także w pomieszczeniach albo klatkach uniemożliwiającym im zachowanie naturalnej pozycji, Zwierzęta te przebywając na prywatnej posesji ich właściciela także nie zostały porzucone. Tym samym nie zaszły okoliczności wskazane w art. 6 ust. 2 pkt. 10 i 11 ustawy o ochronie zwierzą, na które powoływało się Stowarzyszenie w zgłoszeniu. Dalej wskazano, że z zebranego materiału dowodowego wynikało, że Z. P. prowadzi swoją hodowlę pod auspicjami Związku "D" i podlega ona na zlecenie tego Związku stałej kontroli weterynaryjnej. Ostatnia taka kontrola została przeprowadzona w dniu [...] r., tj. na 9 dni prze odebraniem zwierząt ich właścicielowi przez Stowarzyszenie. Z oświadczenia lekarza weterynarii M. L. wynika, że ani ona, ani też żadna z osób jej towarzyszących podczas wizytacji hodowli nie widzieli w części mieszkalnej i jak i w części ogrodowej żadnych zwierząt, których dobrostan byłby zagrożony. Stanowiska Stowarzyszenia, że w dniu [...]r. zachodziły okoliczności do natychmiastowego odebrania zwierząt ich właścicielowi nie potwierdziły zdaniem SKO także zeznania złożone przez świadków, jak i dokumentacja fotograficzna udostępniona organowi pierwszej instancji przez policję oraz Sąd Rejonowy w Z. . W konsekwencji zdaniem organu odwoławczego nie zaistniała nadzwyczajna sytuacja uzasadniająca odebranie Z. P. części jego zwierząt, w trybie art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt. Organ ten wskazał również, że całkowicie bezpodstawne jest zachowanie Stowarzyszenia uniemożliwiające organowi pierwszej instancji zapoznanie się z aktualną sytuacją przejętych zwierząt, jak również utajnianie przed organem miejsca pobytu czasowo odebranych psów i kotów. Mimo czasowego odebrania ww. zwierząt ich właścicielowi, są one nadal jego własnością (dopóki sąd powszechny nie orzeknie) ich przepadku. Nadto organ wyjaśnił, że wbrew twierdzeniu wnoszącego odwołanie, decyzja organu pierwszej instancji nie mogła zawierać rozstrzygnięcia dotyczącego przyznaniu Stowarzyszeniu kosztów związanych z toczącym się postępowaniem. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję, Stowarzyszenie "A" z siedzibą w T., wniosło o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu skargi powtórzono zarzuty zawarte w odwołaniu. Dodatkowo zarzucono naruszenie art. 78 § 1 Kpa poprzez brak zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując w całości stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia [...] r. uczestnik postępowania Z. P. oświadczył, że podziela zdanie organu odwoławczego, informując jednocześnie, iż Policja i prokuratura umorzyły powadzone wobec niego postępowania w sprawie znęcania się nad zwierzętami wytoczone przez skarżące Stowarzyszenie, z powodu braku dowodów. Na rozprawie w dniu 31 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącego Stowarzyszenia podtrzymał zarzuty i twierdzenia zawarte w skardze oraz złożył pismo uzupełniające skargę w zakresie jej argumentacji. Dodatkowo zarzucił niezabezpieczenie protokołu z oględzin zwierząt i nieprzesłuchanie kluczowych świadków. Odnosząc się do przesłanego przez uczestnika postępowania Z. P. wyroku karnego przeciwko G. B., oświadczył, iż dotyczy on innej sprawy. Nadto dodał, że w ubiegłym tygodniu Sąd Rejonowy zakwestionował umorzenie przez Prokuraturę Rejonową sprawy Z. P.. Uczestnik postępowania Z. P. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując zarzuty zawarte w piśmie z dnia 13 marca 2017 r. Jednocześnie oświadczył, że w dniu przejęcia zwierząt, policja nie sporządzała protokołu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą materialnoprawną decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. w sprawie odmowy czasowego odebrania zwierząt uczestnikowi postępowania stanowił art. 7 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 856 ze zm., dalej: u.o.z.). Zgodnie z przywołanym wyżej przepisem zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane: 1) schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne, lub 2) gospodarstwu rolnemu wskazanemu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jeżeli jest to zwierzę gospodarskie, lub 3) ogrodowi zoologicznemu lub schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę wykorzystywane do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych lub utrzymywane w ogrodach zoologicznych. W myśl art. 6 ust. 1 u.o.z. zabrania się znęcania nad zwierzętami, zaś w ust. 2 tego przepisu wskazano przypadki tak właśnie kwalifikowane przez ustawodawcę. Przez znęcanie się nad zwierzętami należy rozumieć zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień, a w szczególności utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym utrzymywanie ich w stanie rażącego zaniedbania lub niechlujstwa, bądź w pomieszczeniach albo klatkach uniemożliwiających im zachowanie naturalnej pozycji. Stowarzyszenie "A" (dalej: Stowarzyszenie) dokonało odbioru zwierząt na podstawie art. 7 ust. 3 u.o.z., zgodnie z którym w przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera mu zwierzę, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w przepisie art. 7 ustawy o ochronie zwierząt uregulowane zostały 2 tryby postępowania właściwego organu prowadzące do wydania decyzji o czasowym odebraniu zwierząt. W sytuacji określonej w art. 7 ust. 1 samo odebranie zwierząt następuje po wydaniu decyzji administracyjnej orzekającej o czasowym odebraniu zwierząt, zaś w trybie przewidzianym w art. 7 ust. 3 o ochronie zwierząt odnoszącym się do "przypadków niecierpiących zwłoki" fizyczne odebranie zwierząt poprzedza podjęcie przez właściwy organ decyzji w przedmiocie odebrania zwierząt. W art. 7 ust. 3 wskazanej ustawy przewidziane jest zatem następcze wydanie decyzji administracyjnej, jeśli w przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera mu zwierzę, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia. Jak wynika z powyższego przepisu, wydanie decyzji w trybie art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt uzależnione jest od ustalenia, że miało miejsce znęcanie się nad zwierzęciem w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt oraz, iż wystąpił przypadek niecierpiący zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu. Przepis ten wprowadza zatem dodatkowe przesłanki orzeczenia o czasowym odebraniu zwierząt w stosunku do przesłanki decyzji wydawanej w oparciu o art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt, w sytuacji gdy odebranie zwierząt następuje po wydaniu decyzji w tym przedmiocie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 lipca 2016 r., IV SA/Po 260/16). Znęcanie się nad zwierzętami stanowiące konieczną przesłankę orzeczenia o czasowym odebraniu zwierząt, w myśl art. 6 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt, oznacza zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień, w tym między innymi utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym utrzymywanie ich w stanie rażącego zaniedbania lub niechlujstwa, bądź w pomieszczeniach albo klatkach uniemożliwiających im zachowanie naturalnej pozycji (art. 6 ust. 2 pkt 10 ustawy), utrzymywanie zwierzęcia bez odpowiedniego pokarmu lub wody przez okres wykraczający poza minimalne potrzeby właściwe dla gatunku (art. 6 ust. 2 pkt 19 ustawy). W orzecznictwie wskazuje się, że niewłaściwe warunki bytowania to nie tylko wskazane w tym przepisie przykłady, ale także brak zapewnienia zwierzętom właściwego schronienia przed chłodem, upałem, deszczem, śniegiem, przetrzymywanie ich na terenie, na którym narażone są na uszkodzenia ciała. Na ustalenie tych okoliczności powinna mieć wpływ świadomość, że zwierzę jest istotą żyjącą, zdolną do odczuwania cierpienia, a człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę, co również zostało uregulowane w powyższej ustawie w przepisie art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt. Powinna mieć też wpływ potrzeba humanitarnego traktowania zwierząt, przez którą rozumie się traktowanie uwzględniające potrzeby zwierzęcia i zapewniające mu opiekę i ochronę w myśl art. 4 pkt 2 ustawy o ochronie zwierząt (por. wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2013 r., II OSK 1743/11, LEX nr 1361605). Zakres koniecznych ustaleń organu administracyjnego muszą być zatem objęte okoliczności, o których mowa w wyżej wskazanych przepisach prawa materialnego i z tej perspektywy należy ocenić realizację wymagań proceduralnych. Rolą organu administracji było w szczególności zbadanie zasadności podjętych przez ten podmiot działań poprzez ustalenie czy w sprawie wystąpiły przesłanki z art. 6 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt, a nadto czy sytuacja taka może być uznana za przypadek niecierpiący zwłoki oraz czy dalsze pozostawanie zwierząt u dotychczasowego właściciela zagraża ich życiu oraz, czy spełnione zostały przesłanki wydania decyzji o czasowym odebraniu psa w świetle art. 7 ust. 3 ustawy. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że w niniejszej sprawie nie zaistniała żadna z powyższych przesłanek. Ustalenia poczynione w sprawie nie wykazały, aby zaistniały okoliczności z art. 6 ust. 2 u.o.z. polegające na znęcaniu się nad zwierzętami poprzez zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień. Co prawda, jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] r., warunki w jakich zwierzęta przebywały nie były właściwe, bowiem stwierdzono m.in. , że woda w miskach nie była świeża, w kojcach i na wybiegach było brudno, stwierdzono liczne odchody zwierząt, na terenie hodowli utrzymywał się nieprzyjemny zapach, świadczący o tym, że od jakiegoś czasu nie było tam sprzątane. Przez znęcanie się nad zwierzętami należy rozumieć zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień, a w szczególności utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym utrzymywanie ich w stanie rażącego zaniedbania lub niechlujstwa, bądź w pomieszczeniach albo klatkach uniemożliwiających im zachowanie naturalnej pozycji (art. 6 ust. 2 pkt. 10 u.o.z.). Wskazane wyżej warunki utrzymywania zwierząt nie można zakwalifikować jako stan rażącego zaniedbania lub niechlujstwa. Ponadto, brak jest podstaw do uznania, iż zachodził przypadek niecierpiący zwłoki, uzasadniający odebranie zwierząt przez Stowarzyszenie, bowiem dalsze pozostawanie zwierząt u dotychczasowego właściciela nie zagrażało życiu lub zdrowiu. Sąd nie podziela zarzutów podnoszonych w skardze Stowarzyszenia, uzupełnionych i rozwiniętych w piśmie procesowym z dnia 31 marca 2017 r. W szczególności, zdaniem Sądu, organ I instancji prawidłowo prowadził postępowanie wyjaśniające i zebrał wystarczający do podjęcia decyzji materiał w sprawie. Wobec tego, skoro nie zachodzą przesłanki o jakich mowa w art. 7 ust. 3 w zw. z art. 6 ust. 2 u.o.z. znajduje uzasadnienie wydanie decyzji o odmowie czasowego odebrania zwierząt. W tym stanie rzeczy Sąd orzekła jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.