II SA/Gl 1143/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska,, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2016 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. sprostowaną postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta D. na wniosek R. O. ustalił warunki i zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy na działce o nr ewid. 1 w D. Po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez K. P., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Wniesioną na tę decyzję przez K. P. skargę, oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z dnia 14 października 2015r. sygn. akt II SA/Gl 362/15. W dniu [...] r. do Urzędu Miejskiego w D. wpłynął wniosek J. D. i R. O. o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zjazdem z drogi publicznej usytuowanego na działce nr 2 przy ul. [...] w D. Pismem z dnia [...] r. organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji. Postanowieniem z dnia [...] r. organ I instancji nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym, między innymi poprzez dostosowanie projektu do ustaleń decyzji Prezydenta Miasta D. o warunkach zabudowy w zakresie odprowadzania wód deszczowych, a nadto uzgodnienie projektu z "A" S.A. oraz z "B" potwierdzającego możliwość lokalizacji budynku na nieczynnym rurociągu. Pismem z dnia [...] r. K. P. złożył wniosek o zawieszenie postępowania, uzasadniając to faktem zaskarżenia decyzji SKO z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Postanowieniem z dnia [...] r. organ I instancji odmówił zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie. Następnie decyzją Nr [...] z dnia [...] r. Prezydent Miasta D. na wniosek inwestorów, orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zjazdem z drogi publicznej przy ul [...] w D. na działce nr 2 i 1. Odwołanie od powyższej decyzji uzupełnione pismem z dnia [...] r. wniósł K. P. będący właścicielem działek nr 3 oraz działki nr 4 sąsiadujących z działką nr 2, należącą do inwestorów. W odwołaniu zakwestionował zatwierdzenie projektu budowlanego, który według niego zawiera informacje niezgodne ze stanem rzeczywistym w zakresie dotyczącym zabudowania działki sąsiedniej o nr 5. Ponadto wskazał, że projekt budowlany został zatwierdzony przy braku określenia warunków przyłączenia energii elektrycznej, bowiem warunki przyłączenia do energii elektrycznej zawarte są w osobnej teczce niepołączonej z resztą dokumentacji projektowej, co stanowi naruszenie rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Podniósł również, że postępowanie organu I instancji powinno być zawieszone w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. z uwagi na złożenie przez niego skargi na decyzję o warunkach zabudowy. Zwrócił również uwagę, że zaskarżona decyzja dopuszcza jako zasadę odprowadzanie wód opadowych na teren nieruchomości inwestorów w sytuacji, gdy zgodnie ze sprostowaną decyzją o warunkach zabudowy należy odprowadzać wody opadowe do sieci kanalizacji deszczowej. Wskazał także, że planowana inwestycja doprowadzi do zacienienia jego działki. Zarzucił przy tym, że zatwierdzony projekt budowlany dotyczy obiektu dwupiętrowego, w sytuacji gdy wszystkie budynki na przedmiotowym osiedlu są budynkami jednopiętrowymi z poddaszem użytkowym. Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając przyjęte rozstrzygnięcie wskazał, że projektowany budynek mieszkalny zlokalizowany będzie w granicy z działką nr 5 i w odległości 1,50 - 2,06 m od granicy z działką nr 3. Mając jednak na uwadze, że działka inwestorów ma szerokość 11,33 m, to zgodnie z §12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, uznać należało, że budynek został zlokalizowany zgodnie z warunkami technicznymi. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego zawierającego informacje niezgodne ze stanem rzeczywistym, wyjaśnił, iż rysunek elewacji wschodniej nie zawiera wskazanych przez skarżącego informacji. Graficzne "zakratkowanie" na tym rysunku przestrzeni nad tą działką nie oznacza zlokalizowanego w tym miejscu budynku. Wskazał również, że projekt budowlany jest kompletny i zawiera wymagane uzgodnienia w tym z "A" zawarte w piśmie z dnia [...] r. Podzielił również w całości stanowisko organu I instancji, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego na decyzję SKO nie wypełnia przesłanki zawieszenia niniejszego postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zwrócił również uwagę, że planowana inwestycja spełnia wymogi zawarte w § 13, § 57 i § 60 warunków technicznych, gdyż odległość między budynkiem inwestora, a budynkiem skarżącego (około 12 m), jest znacznie większa niż wysokość przesłaniania, biorąc pod uwagę, że projektowany budynek ma wysokość 6,74m. Natomiast, w odniesieniu do możliwości wystąpienia ewentualnego zacienienia pomieszczeń mieszkalnych w planowanej przez skarżącego rozbudowie jego budynku mieszkalnego, wskazał, że organ dokonuje oceny na podstawie aktualnego stanu zabudowy, natomiast nie orzeka na temat hipotetycznego stanu, który może, lecz nie musi zaistnieć w przyszłości. Wojewoda nie zgodził się również z twierdzeniem skarżącego, że budynek inwestorów został zaprojektowany jako obiekt dwupiętrowy, bowiem z decyzji o warunkach zabudowy wynika, że projektowany budynek będzie budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym dwukondygnacyjnym. Zatem nie należy utożsamiać pojęcia "dwukondygnacyjny" z pojęciem "dwupiętrowy". Wskazując przy tym, że zgodnie z polską nomenklaturą za pierwszą kondygnację uznaje się parter, zaś druga kondygnacja stanowi pierwsze piętro budynku. Odnośnie odprowadzania wód opadowych Wojewoda wskazał, że w dniu [...] r. projektant inwestycji dokonał korekty w części opisowej projektu zagospodarowania terenu, dotyczącej sposobu odprowadzania wód opadowych, jednocześnie pismem z dnia [...] r. organ odwoławczy poinformował strony postępowania o dokonanej korekcie, pouczając przy tym o możliwości zapoznania się stron z aktami sprawy i wypowiedzenia się na piśmie co do zebranych materiałów i dokonanej korekty. Wojewoda nie zgodził się również z argumentem skarżącego, że możliwość lokalizacji budynku w granicy działki musi wynikać z decyzji o warunkach zabudowy wskazując, że § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia o warunkach technicznych stanowi samodzielną podstawę do takiej lokalizacji budynków. Potwierdził również zgodność zatwierdzonego projektu z decyzją o warunkach zabudowy, z przepisami w tym techniczno-budowlanymi oraz kompletność projektu i zgromadzenie wymaganych opinii, uzgodnień oraz pozwoleń. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł K. P. podnosząc tożsame zarzuty z tymi które znalazły się w treści jego odwołania. Dodatkowo podniósł, że zacienianie należącego do niego budynku w części, którą zamierza dopiero rozbudować nie stanowi stanu hipotetycznego, gdyż dysponuje on ostateczną decyzją ustalającą warunki zabudowy dla tego terenu. Wskazał również, że to w projekcie w punkcie 2.1 – charakterystyka budynku stwierdzono, że projektowany budynek będzie dwupiętrowy. Ponadto stwierdził, że nieprawidłowo zwymiarowano projektowany budynek a projekt zagospodarowania nie posiada wymiarów odległości od istniejących zabudowań na działkach sąsiednich. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] w całości podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji i na tej podstawie wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia [...] r. uczestnik postępowania R. O. wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że skarżący takie same zarzuty zgłaszał w postępowaniu w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy, gdzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 14 października 2015r. skargę jako bezzasadną oddalił. Wskazał również, że skarżący wystąpił o wydanie warunków dla rozbudowy swojego domu w momencie, gdy uczestnicy postępowania uzyskali już decyzję o pozwoleniu na budowę. W toku postępowania sądowego skarżący K. P. złożył pismo zawierające analizę spełnienia warunków bezpieczeństwa pożarowego budynku należącego do uczestników postępowania. Nadto wnosił i wywodził jak w treści skargi dodatkowo podnosząc, że Wojewoda w momencie gdy stwierdził, że projekt wymaga uzupełnienia powinien był uchylić decyzję organu I instancji i sprawę skierować do ponownego rozpoznania. Potwierdził przy tym, że zapoznał się z aktami po sprostowaniu projektu, jednak zawiadomienie które otrzymał nie zawierało daty oraz pieczęci nagłówkowej. Zwrócił również uwagę, że na mapie do celów projektowych nie zostały naniesione istniejące w terenie drzewa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Na wstępie wskazać należy, że granice postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (rozbudowę, nadbudowę, przebudowę) wyznacza przepis art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji ( tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 1409 ze zm.). Przepis ten stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oraz złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2), właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 4). Przepis art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ani możliwości uzależnienia wydania tego pozwolenia od spełniania dalszych warunków, w tym przypadku zgody sąsiadów. W ocenie Sądu warunki określone w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego zostały w przedmiotowej sprawie spełnione, co znalazło wyraz w treści uzasadnienia decyzji organów obu instancji. Inwestor spełnił również warunek, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, ponieważ przedłożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zwrócić należy również uwagę, że w wyniku zmiany art. 35 Prawa budowlanego przez art. 1 pkt 28 lit. b ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r., do Prawa budowlanego wprowadzono zasadę wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno-budowlany projektanta oraz osoby sprawdzającej. Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, ewentualnie o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, zostały ograniczone wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, względnie decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska ( por. wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 940/07, dostępny : www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Projekt architektoniczno-budowlany dotyczy bezpośrednio obiektu budowlanego: jego formy, konstrukcji oraz funkcji, a także wskazuje m.in. proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, materiałowe i zasady nawiązania do otoczenia. Organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu w zakresie kontroli na podstawie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oznaczałaby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ (uchylony art. 35 ust. 2 Prawa budowlanego) i stanowiłaby naruszenie zasady związania organów administracji publicznej prawem (art. 7 k.p.a.). Sprawdzanie zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało więc ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego). Nadto zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 4 Prawa budowlanego, do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006r. Nr 129, poz. 902), lub w pozwoleniu, o którym mowa w art. 23 i art. 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502, ze zm.), wymaganiami ustawy, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego. Projektant, a także sprawdzający, do projektu budowlanego dołączają oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych przepisów art. 5 Prawa budowlanego stanowi wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1 Prawa budowlanego). Osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, które dopuściły się występków lub wykroczeń, określonych ustawą Prawo budowlane podlegają ponadto odpowiedzialności zawodowej w budownictwie (art. 95 Prawa budowlanego). W świetle powyższego, w odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 w związku z art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego). Oświadczenie takie w niniejszej sprawie zostało złożone na stronie 4 projektu budowlanego z [...] r. Pełną odpowiedzialność za zgodność tego projektu z prawem ponoszą zatem projektanci. W konsekwencji, wbrew twierdzeniom skargi organ architektoniczno-budowlany, poza przeprowadzoną kontrolą zgodnie z przepisami prawa, nie miał obowiązku prowadzenia ani dodatkowych badań, ani ustaleń pod względem spełnienia warunków bezpieczeństwa pożarowego zaprojektowanego budynku w części graniczącej z działką skarżącego. Obowiązkiem organu było jednak dokonanie oceny zgodności zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, co w sprawie niniejszej organy obu instancji uczyniły. W ocenie Sądu zakres sprawdzenia był wystarczający do wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie organ architektoniczno-budowlany prawidłowo ocenił zgodność projektowanej inwestycji z ustaleniami zawartymi w wydanej przez Prezydenta Miasta D. decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] r. sprostowanej postanowieniem z dnia [...] r. Projektowana budowa spełnia również wymogi § 12 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przepis ten dopuszcza bowiem, w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m. Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu działka inwestorów ma mniejszą szerokość niż 16m. Natomiast ściana budynku zaprojektowana w granicy z działką sąsiednią nie posiada otworów drzwiowych i okiennych, co wprost wynika z treści projektu budowlanego. Zatem zasadnie organy uznały, że spełnione zostały przesłanki wynikające z § 12 ust. 3 pkt 1 powołanego rozporządzenia. Zgodzić należy się również ze stanowiskiem organów, że przepis ten stanowi samodzielną podstawę do lokowania budynków w granicach działki i nie jest zależny od ustaleń decyzji o warunkach zabudowy. Spełniony został również warunek określony w § 13 i § 60 rozporządzenia, ponieważ odległość projektowanego budynku od budynku skarżącego (około 12m) jest większa niż wysokość przesłaniania, biorąc pod uwagę, że projektowany budynek ma wysokość 6,74m. Odnosząc się natomiast do kwestii potencjalnego przesłaniania pomieszczeń w planowanej do rozbudowy części budynku skarżącego. Wskazać należy, że organ prawidłowo przyjął, iż ewentualne zacienianie może dotyczyć tylko istniejących budynków lub takich w stosunku do których wydane zostały decyzje pozwalającej na ich realizację. Nie ulega wątpliwości, że w chwili wydawania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę uczestnikom postępowania skarżący nie dysponował taką decyzją, tym samym okoliczność ta nie mogła być wzięta pod uwagę przez organ. Jako chybiony należało uznać również zarzut dotyczący niezasadnego utrzymania w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji, pomimo konieczności sprostowania projektu budowlanego. To już na etapie postępowania przed organem I instancji zauważono błąd w projekcie, który zapewne był wynikiem odmiennego uregulowania kwestii odprowadzania wód opadowych w decyzji o warunkach zabudowy, która została w tym zakresie sprostowana postanowieniem z dnia [...] r. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. zobowiązał projektanta do uzupełnienia w tym zakresie przedłożonego projektu budowlanego. Jak wynika z treści notatki urzędowej w dniu [...] r. w siedzibie organu stawił się inwestor wraz z projektantem uzupełniając wskazane braki. Dołączył do akt pismo "C" Sp. z o.o. z dnia [...] r. ustalające warunki techniczne wykonania kanalizacji deszczowej wraz z rysunkiem przebiegu kanalizacji deszczowej na kopii mapy zasadniczej. Przebieg kanalizacji deszczowej został również naniesiony na projekt zagospodarowania działki. W dniu [...] r. projektant dokonał również sprostowania w części opisowej projektu wpisując, że wody opadowe będą odprowadzane do sieci kanalizacji deszczowej. Zatem zasadnie organy uznały, że nie zachodzi sprzeczność pomiędzy przedłożonym przez inwestora projektem a uzyskaną wcześniej decyzją o warunkach zabudowy. Przedmiotowy projekt budowlany jest także kompletny w rozumieniu art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Nie ulega wątpliwości również fakt, że z treści projektu budowlanego jednoznacznie wynika, że przedmiotowy budynek będzie dwukondygnacyjny i nie zmienia tego okoliczność, że w części opisowej w charakterystyce budynku projektant użył określenia budynek dwupiętrowy. Już tylko pobieżna analiza projektu pozwala zorientować się, że projekt zawiera rzut parteru i tylko jednego piętra, zatem chybione są zarzuty skargi w tym zakresie. Wskazać również należy, że organy nie miały obowiązku uwzględnienia braku zgody skarżącego na realizacje inwestycji, nie mogły też w oparciu o brak tej zgody odmówić udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżący nie przedłożył żadnych dowodów na naruszenie jego interesu prawnego poprzez przedmiotową inwestycję. W świetle powyższego, wobec spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 4 Prawo budowlane - organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2016r. poz.718).