II SA/Gl 1301/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. i E. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonanie określonych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...]r. sygn. [...], którą nakazano inwestorowi B. B. wykonanie określonych czynności, tj. przedłożenie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowanych, w celu doprowadzenia rozbudowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego w miejscowości O., ul. [...] do stanu zgodnego z przepisami prawa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący T. B. i E. B. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz spowodowanie usunięcia wybudowanego trzonu kominowego. Skarżący podnieśli, iż zatwierdzenie nowego projektu budowlanego jest niezgodne z zasadami współżycia społecznego oraz narusza interesy osób trzecich w zakresie ochrony środowiska oraz własności, gdyż w trakcie rozbudowy uszkodzono dach na części ich domu. W odpowiedzi na skargę organ, odnosząc się do wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdził, iż w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie jej wykonania. W piśmie z dnia [...]r. uczestnik postępowania B. B. wniósł o oddalenie skargi i odmowę wstrzymania wykonalności decyzji. W ocenie uczestnika postępowania nie sposób uznać, iż kontynuacja procesu budowlanego mogłaby doprowadzić do znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Powołując się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 23 października 2006 r., sygn. akt II OZ 1059/05, podniósł, iż samo tylko przekonanie skarżących o wadliwości zaskarżonej decyzji i ich wiara, że w przyszłości zostaną podjęte decyzje doprowadzające do wstrzymania procesu budowlanego, nie mogą stanowić pozytywnej przesłanki dla wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Aby Sąd mógł zatem stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ585/06, II FZ 598/06, II FZ 666/06, FZ 250/04). Rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wskazali żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Co więcej, nie przybliżyli też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tzn. nie wykazali, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnieśli jedynie, iż zatwierdzenie nowego projektu budowlanego byłoby niezgodne z zasadami współżycia społecznego oraz naruszałoby interesy osób trzecich w zakresie ochrony środowiska oraz własności, gdyż w trakcie rozbudowy uszkodzono dach na części domu skarżących. Oceniając zatem wniosek skarżących w zakresie powołanych w nim okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Także biorąc pod rozwagę okoliczności nie powołane przez skarżących, a rozważane przez Sąd z urzędu, nie da się wskazać ewentualnych niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., uzasadniających dopuszczalność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku powyższym wniosek skarżących podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i § 5 omawianej ustawy.