II SA/Gl 1530/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia z dnia 31 grudnia 2012 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. W zarządzeniu tym wskazano, że wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 stycznia 2013 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 25 stycznia 2013 r., skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym przesłano mu urzędowy formularz PPF, celem jego wypełnienia i nadesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, informując go jednocześnie, że załączone oświadczenie o stanie rodzinnym (...) obowiązuje wyłącznie w postępowaniu przed sądami powszechnymi. Wobec faktu, że w wyznaczonym terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony w przewidzianej przepisami formie, zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 marca 2013 r. wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia skarżący wniósł w ustawowym terminie sprzeciw, nie załączył jednak do niego druku PPF. Tym samym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 kwietnia 2013 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania. Wobec uprawomocnienia się postanowienia z dnia 22 kwietnia 2013 r. zarządzeniem z dnia 24 maja 2013 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 grudnia 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono skarżącemu siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone stronie w dniu 14 czerwca 2013 r. W odpowiedzi skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając oświadczenie o stanie rodzinnym, dochodach i źródłach utrzymania. W związku z powyższym przesłano mu urzędowy formularz PPF, celem jego wypełnienia i nadesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 6 września 2013 r. oddalono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Wobec uprawomocnienia się tego orzeczenia ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 4 listopada 2013 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 12 listopada 2013 r., skarżący nie uiścił wymaganej opłaty, złożył natomiast ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił opłaty sądowej od skargi w wysokości 200 zł. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2012 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu, pouczając jednocześnie, że konsekwencją niezastosowania się do tego wymogu jest odrzucenie skargi. Skarżący złożył w terminie właściwym dla uiszczenia wpisu wniosek z dnia 21 stycznia 2013 r. o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten pozostawiono jednakże bez rozpoznania wobec niezłożenia go na urzędowym druku PPF. Zarządzeniem z dnia 24 maja 2013 r. skarżący wezwany został ponownie do uiszczenia wpisu sądowego. Tym razem wniosek ten został oddalony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 6 września 2013 r. W odpowiedzi na kolejne wezwanie do uiszczenia wpisu skarżący pismem z dnia 10 listopada 2013 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. W tych okolicznościach stwierdzić należy, że skoro sprawa przyznania prawa pomocy, została zakończona prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 22 kwietnia 2013 r. oraz z dnia 6 września 2013 r., to oznacza, że zobowiązanie do uiszczenia wpisu przez skarżącego wynikające z prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 grudnia 2012 r. pozostało w mocy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność i gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy. Siedmiodniowy termin do wniesienia opłaty biegnie w takiej sytuacji od daty doręczenia nowego wezwania do uiszczenia opłaty (por. postanowienia NSA z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 516/12, oraz z dnia 26 kwietnia 2005 r. sygn. akt II FZ 125/05). W niniejszej sprawie skarżący został już jednak wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 31 grudnia 2012 r. wzywającego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania i to dwukrotnie. Ponowne wezwanie zostało mu doręczone w dniu 4 listopada 2013 r. Tym samym zdaniem Sądu złożenie przez niego kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych nie miało już wpływu na obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Sąd podziela w tym względzie pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że oczywistym jest, iż wniosek taki nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia w stosunku do toczącego się postępowania. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do pierwotnego wniosku, nie wpływa również na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienia NSA z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 706/09, z dnia 20 lipca 2011 r., II OSK 1380/11 oraz z dnia 11 kwietnia 2913 r., sygn. akt I OSK 536/13). Kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zmierzał jedynie w istocie do przewlekania postępowania sądowego. Tym samym, skoro skarżący nie uiścił w wyznaczonym terminie wpisu sądowego od skargi, mimo prawidłowego pouczenia o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 3 p.p.s.a.