II SA/Gl 205/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę. Pismem z dnia 14 sierpnia 2012 r. Komendant Policji w R. zwrócił się na podstawie art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym do Urzędu Miasta Wydziału Komunikacji w R. z wnioskiem o zatrzymanie prawa jazdy wydanego przez Prezydenta Miasta R. M. J., informując go jednocześnie o wystosowaniu wniosku o sprawdzenie kwalifikacji wymienionego na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 1 lit.g wymienionej na wstępie ustawy. Pismem z dnia 22 sierpnia 2012 r. działająca z upoważnienia Prezydenta Miasta R. Naczelnik Wydziału Komunikacji zawiadomiła M. J. o wszczęciu postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania decyzji o zatrzymaniu uprawnień do kierowania pojazdami, pouczając o przysługujących mu uprawnieniach. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Prezydent Miasta R., przywołując w podstawie prawnej art. 138 ust. 1 w związku z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit.g ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 108, poz. 908 ze zm.) orzekł o zatrzymaniu M. J. prawa jazdy kat.B,C,BE,CE nr [...] wydanego przez Prezydenta Miasta R. do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż w dniu 14 sierpnia 2012 r. Komisariat V Policji w R. przesłał do Wydziału Komunikacji dokument prawa jazdy kat. B,C, BE, CE nr [...] wystawiony na nazwisko M. J., zatrzymany za naruszenie przez kierującego dozwolonej liczby punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wobec powyższego, na podstawie art. 138 ust. 1 w związku z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit.g ustawy Prawo o ruchu drogowym zatrzymano powyższy dokument. Odwołanie od powyższej decyzji złożył M. J., reprezentowany przez pełnomocnika. Zarzucił kwestionowanej decyzji naruszenie § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Sprawa Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego poprzez jego zastosowanie jako sprzecznego z art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym; naruszenie art. 130 ust. 3 w związku z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit.b ustawy Prawo o ruchu drogowym polegające na błędnym przyjęciu, że udział w szkoleniu, o jakim mowa w § 8 ust. 6 wymienionego rozporządzenia nie powoduje skutków w postaci zmniejszenia ilości punktów karnych, a także naruszenie art. 138 ust. 1 w związku z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit.g tej ustawy poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie zachodziła przesłanka zatrzymania skarżącemu prawa jazdy. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł: 1/ o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. wniosku skarżącego o wykreślenie z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego sześciu punktów wskutek odbytego w dniu 4 stycznia 2012 r. szkolenia opisanego w art. 130 ust. 3 ustawy, 2/ o uchylenie zaskarżonej decyzji i 3/ umorzenie postępowania pierwszej instancji. W uzasadnieniu stwierdził, iż w dniu [...] r. Prezydent Miasta R. w oparciu o przepis art. 114 ust. 1 cytowanej ustawy wydał decyzję w przedmiocie skierowania M. J. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji uprawniających do prowadzenia pojazdów w związku z przekroczeniem przez niego limitu 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy tę decyzję, a wskutek wniesionej skargi, w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchyliło własną decyzję i umorzyło postępowanie w sprawie, przywołując w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 marca 2012 r. Sygn. akt II SA/Gl 57/12 uznający § 8 ust. 6 cytowanego powyżej rozporządzenia za niezgodny z ustawą Prawo o ruchu drogowym w zakresie dodatkowych ograniczeń co do odejmowania punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Kolegium stwierdziło wówczas, że w sprawie M. J. nie wystąpiła przesłanka skierowania go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do prowadzenia pojazdów. Wskazano nadto, że odbycie przez wymienionego dodatkowego szkolenia winno skutkować zmniejszeniem posiadanych przez niego punktów karnych o sześć. Pomimo takiego rozstrzygnięcia Prezydent Miasta R. nie uwzględnił go w niniejszym postępowaniu, pominął również odbyte w dniu 4 stycznia 2012 r. szkolenie, które, zgodnie z art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, winno skutkować zmniejszeniem liczby posiadanych punktów karnych. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż zgodnie z art. 138 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym (t.jedn. Dz.U z 2005, Nr 108, poz. 908 ze zm.) w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punków za naruszenie przepisów ruchu drogowego (art. 135 ust. 1 pkt 1 lit.g) starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. Zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania. W rozpatrywanej sprawie wystąpiła przesłanka zatrzymania stronie dokumentu prawa jazdy. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w K.) wynika, że M. J. w okresie od 23 maja 2011 r. do 20 grudnia 2011 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za które otrzymał łącznie 26 punktów. Fakt przekroczenia 24 punktów jest w tej sprawie bezsporny. Spór dotyczy skutków odbytego przez zainteresowanego szkolenia. Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów m.in. w zakresie uwzględnienia przez Kolegium skutków odbytego szkolenia – tj. odjęcie sześciu punktów, Kolegium wyjaśniło, iż stanowisko takie przyjęte zostało jednostkowo z uwagi na przywołany w odwołaniu wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 marca 2012 r. podjęty w innej sprawie. Jednocześnie dodało, iż rozstrzygnięcia Kolegium oparte na wymienionym wyroku zostały zaskarżone do Sądu przez prokuratora, a aktualne stanowisko judykatury sprzeciwia się dopuszczalności odejmowania sześciu punktów z tytułu odbytego szkolenia, jeżeli miało ono miejsce już po przekroczeniu liczby 24 punktów. W tym zakresie organ odwoławczy przytoczył aktualne w tym zakresie orzecznictwo sądów administracyjnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, reprezentowany przez pełnomocnika M. J. zarzucił decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta R. naruszenie prawa materialnego tj. § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Sprawa Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego poprzez jego zastosowanie jako wydanego z przekroczeniem art. 130 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, naruszenie § 8 ust. 6 tego rozporządzenia poprzez jego zastosowanie jako sprzecznego z art. 130 ust. 3 ustawy oraz naruszenie art. 130 ust. 3 w związku z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit.b ustawy polegające na błędnym przyjęciu, że udział w szkoleniu, o jakim mowa w § 8 ust. 6 wymienionego rozporządzenia nie powoduje skutków w postaci zmniejszenia ilości punktów karnych. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz zasadzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wyjaśnił, że bezsprzeczny w sprawie pozostaje fakt, iż odwołujący kilkukrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i na dzień 20 grudnia 2011 r. suma punktów za poszczególne wykroczenia wynosiła 26. Odwołujący w dniu 4 stycznia 2012 r. skorzystał z przysługującemu mu uprawnienia i odbył szkolenie w celu zmniejszenia liczby punktów o sześć możliwych. Pomimo to funkcjonariusz Policji wskazał, że odbyte szkolenie nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24. Nie kwestionując literalnego brzemienia przepisu, podniósł, iż jest on niezgodny z art. 130 ust. 3 ustawy. Konsekwencją powyższego jest błędne przyjęcie przez organ pierwszej instancji, że odbycie szkolenia po przekroczeniu limitu 24 punktów nie ma już wpływu na decyzję o skierowaniu kierowcy na ponowne sprawdzenie jego umiejętności do kierowania pojazdami. W ocenie skarżącego takie zapatrywanie nie znajduje poparcia w należycie stosowanych i interpretowanych przepisach ustawy, co też potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 marca 2012 r. Sygn. akt II SA/Gl 57/12. W ocenie skarżącego wbrew twierdzeniom organów nie nastąpiła zatem sytuacja opisana w art. 138 ust. 1 ustawy, dotycząca przekroczenia przez kierującego 24 punktów karnych. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powtarzając, co do zasady, argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. W ocenie organu zarzuty podniesione w skardze nie wnoszą do sprawy nowych elementów. Podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko podkreślił, że ma ono oparcie w świetle aktualnych poglądów judykatury. Na rozprawie w dniu 26 czerwca 2013 r. ujawniono pismo pełnomocnika skarżącego wnoszącego o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia skargi na czynność [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji w K. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy dokonania wykreślenia z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego punktów karnych skarżącemu, który został podtrzymany. Sąd postanowił oddalić złożony wniosek, uznając, że rozstrzygniecie wymienionej sprawy nie ma wpływu na rozstrzygniecie w niniejszej sprawie. Pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę i zawartą w niej argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 tego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn.Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). wynika natomiast, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy sąd administracyjny kontroli legalności zaskarżonego aktu dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując bowiem kontroli legalności zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż decyzja zgodna jest z obowiązującym w tym zakresie prawem, czyli ustawą z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Podstawą przedmiotowej decyzji jest art. 138 ust. 1 wymienionej powyżej ustawy, zgodnie z którym starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadkach przewidzianych w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit.d - gdy upłynął termin ważności prawa jazdy i lit.g – przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W niniejszej sprawie zachodzi druga sytuacja, czyli sytuacja określona w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit.g – poza sporem bowiem pozostaje, że skarżący M. J. w okresie od 23 maja 2011 r. do 20 grudnia 2011 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za które otrzymał łącznie 26 punktów. Sam fakt przekroczenia 24 punktów, otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy, jest w tej sprawie zatem bezsporny. Ten ostatni przepis stanowi, że policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy - 20 punktów, tj. kierowców w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy. Wprowadzenie do porządku prawnego sytemu punktowego za naruszenia przepisów ruchu drogowego miało na celu zdyscyplinowanie i wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ruchu drogowego oraz zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu tych przepisów. Przekroczenie przez kierującego pojazdem 24 punktów w ciągu jednego roku od dnia pierwszego naruszenia powoduje określone w ustawie konsekwencje. W takim przypadku kierujący pojazdem winien liczyć się m.in. z zatrzymaniem prawa jazdy (art. 138 ust. 1 w związku z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit.g), a także skierowania na badania psychologiczne (art. 124 ust. 1 pkt 2 lit.b) czy skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (art. 114 ust. 1 pkt 1 lib. b). W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z pierwszą z wymienionych powyżej sytuacji. Określenie w art. 138 ust. 1 ustawy, że decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, (m.in. w przypadku określony w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit.g – przekroczenie liczby 24 punków) wydaje starosta oznacza, że kompetencja organu ma charakter związany, czyli tym samym wykluczający jakąkolwiek sferę uznania administracyjnego. Warunkiem wydania decyzji w tym przedmiocie jest stwierdzenie, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, że osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdami przekroczyła 24 punkty otrzymane na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. Cytowany art. 130 ustawy w ust. 3 dopuszcza możliwość uczestnictwa przez kierowcę wpisanego do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w szkoleniu na własny koszt, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczy punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, z wyjątkiem nowego kierowcy. Zestawienie ust. 3 art. 130 ustawy z jego ust. 2 prowadzi do przyjęcia stwierdzenia, że odbycie przez kierowcę szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, jeżeli szkolenie takie kierowca odbył już po przekroczeniu wskazanej liczby 24 punktów w ewidencji, o której mowa w art. 130 ust. 1 ustawy. Regulację dotyczącą zmniejszania posiadanej liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego zawiera § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U Nr 236, poz. 1998 ze zm.), wydanego z powołaniem się na upoważnienie wymienione w art. 130 ust. 4 i art. 140 ust. 5 ustawy. W § 8 ust. 6 tego rozporządzenia stwierdzono, że odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24. Wprawdzie skarżący zarzucił, że regulacja ta, zawarta w rozporządzeniu – czyli akcie wykonawczym do ustawy, przekracza delegację ustawową przewidzianą w art. 130 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym i w związku z tym ma niekonstytucyjny charakter, ale co należy podkreślić, oparcie się tylko na prawidłowej wykładni zastosowanych w sprawie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym pozwala na właściwe odczytanie normy prawnej w treści art. 135 ust. 1 pkt 1 lit.g oraz art. 130 ust. 3 ustawy, w sposób wykluczający możliwość zmniejszenia liczby punktów na skutek uczestniczenia w szkoleniu, w sytuacji, gdy odbycie szkolenia nastąpiło już po przekroczeniu liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie ma nawet, w ocenie składu orzekającego, potrzeby odwoływania się do zacytowanej powyżej regulacji § 8 ust. 6 rozporządzenia, która w pełni służy celom ustawowym, precyzując jedynie normatywną treść przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym. Potwierdzeniem powyższego stanowiska może być także orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdzie dominuje pogląd, że nie jest dopuszczalne zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, na skutek uczestniczenia w szkoleniu, w sytuacji, gdy odbycie szkolenia nastąpiło już po przekroczeniu 24 punktów w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego (zob. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2010r., sygn. akt I OSK 275/10 – Lex 745196, z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 723/10- Lex 990279, z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1723/10 – Lex 1069603 oraz z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSL 73/11 – nie publ.) Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż niekwestionowany pozostaje fakt otrzymania przez skarżącego łącznie 26 punktów za wielokrotne naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie krótszym niż jeden rok, tj. w okresie od 23 maja 2011 r. do 20 grudnia 2011 r.. Poza sporem pozostaje także fakt, że skarżący dopiero w dniu 4 stycznia 2012 r., czyli już po przekroczeniu liczby 24 punktów karnych, odbył szkolenie w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego. Niewątpliwie szkolenie, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy, odbywane jest przez kierowców w celu zmniejszenia liczby punktów, czego skutkiem jest ich usunięcie z ewidencji. Stąd też odbycie takiego szkolenia jest podstawą do usunięcia punktów z ewidencji. Jednak, jak wskazano powyżej, z zestawienia przepisów ust. 2 i ust. 3 art. 130 ustawy wynika, że ustawodawca wprowadził zasadę, że przekroczenie w ciągu roku określonego limitu punktów skutkuje wszczęciem postępowań administracyjnych mających zweryfikować predyspozycje i kwalifikacje kierowców. Procedury prowadzące do weryfikacji nie mają charakteru represyjnego, lecz prewencyjny. W przekonaniu Sądu nie można zapisów kolejnych ustępów art. 130 ustawy interpretować we wzajemnej izolacji. Sytuacja opisana w art. 130 ust. 2, w której nie jest możliwe usunięcie punktów z ewidencji ze względu na przekroczenie w okresie roku (od pierwszego naruszenia do ostatniego naruszenia) limitu, wpływa na interpretację art. 130 ust. 3 ustawy. Kierowca nie może doprowadzić do odliczenia punktów, gdy ich liczba w ciągu roku od daty popełnienia pierwszego przekroczyłaby dopuszczalny limit. Szkolenie wówczas nie jest już skuteczne, czyli nie może zniweczyć stanu faktycznego, w którym nie jest już możliwe usunięcie punktów z ewidencji na skutek upływu czasu. Otwiera się natomiast droga do przeprowadzenia procedur weryfikujących i sprawdzających. Gdyby dopuścić przeciwną możliwość, wówczas poprzez pernamentne odbywanie szkoleń, kierujący uporczywie naruszający przepisy ruchu drogowego mogliby nadal w nim uczestniczyć. Natomiast przyjęte w ustawie rozwiązania zmierzają do w miarę szybkiej identyfikacji takich osób i poddania ich weryfikacji dla zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Zatem argument skargi, podkreślający fakt odbycia przedmiotowego szkolenia przez skarżącego i tym samym zmniejszenie liczby punktów, czyli w rezultacie nie przekroczenie przez niego dopuszczonej liczby 24 punktów, nie może być przez skład orzekający uznany za zasadny. Taka argumentacja skarżącego nie może wpłynąć na zmianę stanowiska w niniejszej sprawie. Warto też podkreślić, że tut. Sąd wyrokował już w innej sprawie ze skargi M. J., a to w sprawie jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. o cofnięciu M. J. uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B, kiedy to wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013 r. oddalił skargę (sygn. akt II SA/Gl 1295/12). Rozstrzygnięcie w tej sprawie oparte było na identycznym rozumieniu wyżej wskazanych przepisów. Dodać przy tym trzeba, że postępowanie w zakresie kwestionowania wpisanej do ewidencji liczby punktów, które jak wynika z pisma strony skarżącej z dnia 24 czerwca 2013 r. aktualnie skarżący prowadzi kwestionując czynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. podlegającą na odmowie dokonania wykreślenia z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego (skarga z dnia 24 czerwca 2013 r.) nie wpływa na bieg niniejszego postępowania. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270.).