II SA/Gl 475/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. i R. J. na uchwałę Rady Miasta T. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie działalności Prezydenta Miasta T. w sprawie wywłaszczenia oraz warunków zabudowy terenu postanawia: odrzucić skargę. Pismami z dnia [...]r. oraz z dnia [...]r. G. i R. J. działając w oparciu o przepis art. 227 k.p.a. wystąpili ze skargami na Prezydenta Miasta T.. Skarga zamieszczona w pierwszym z tych pism dotyczyła nienależytego wykonywania przez Prezydenta zadań związanych z wywłaszczeniem i odszkodowaniem położonej na terenie miasta działki nr [...], natomiast druga skarga (pierwotnie wniesiona do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.) wskazywała na nienależyte i przewlekłe wykonywanie zadań przez pracowników Wydziału Architektury Urzędu Miasta w T. zadań w zakresie ustalenia warunków zabudowy dla budowy krematorium. Zaskarżoną uchwałą Rada Miasta T. uznała skargę za bezzasadną. W uzasadnieniu uchwały Rada podała, że przez Prezydentem Miasta T. nie toczy się aktualnie żadne postępowanie w sprawie wywłaszczenia opisanej w skardze nieruchomości. Odnosząc się zaś do zarzutu dotyczącego nienależytego i przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla budowy krematorium Rada wskazała na wyrok WSA w Gliwicach z dnia 22 stycznia 2007 r. II SAB 18/06, którym nakazano wydanie tej decyzji w terminie do dnia [...] r. (licząc go od dnia przekazania akt sprawy organowi), a zatem także i ta skarga jest bezzasadna skoro wyznaczony tym wyrokiem termin jeszcze nie upłynął. Skarga na tę uchwałę została wniesiona z powołaniem się na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( dz. U. Z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). W uzasadnieniu skarżący podali, że zaskarżona uchwała narusza ich interes prawny i ich uprawnienia i domagali się uchylenia tej uchwały i nakazania rozpatrzenia ich skarg pod względem ich zasadności oraz dotychczas zapadłych już rozstrzygnięć SKO w K. i WSA w Gliwicach. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta T. wniosła o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie określonym w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a. ), ewentualnie o jej oddalenie jako niezasadnej merytorycznie i formalnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła odnieść skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwy do jej rozpoznania uznał bowiem, że jest ona niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zaskarżona uchwała Rady Miasta T. podjęta została w trybie określonym przepisami art. 227 i nast. k.p.a. na skutek wniesienia przez G. i R. J. na działalność Prezydenta Miasta T. skargi o charakterze actionis popularis (skargi powszechnej). Przedmiotem skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. k.p.a. mogą być zaniedbania lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżących, jedynie zawiadamia się ich o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, których numerus clausus zawiera dyspozycja art. 3 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania, a zatem, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie, na uchwałę rady gminy podjętą w oparciu o przepis art. 229 pkt 3 k.p.a. (vide: m.in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2005 r. IV SAB/Wa 80/05 w: LEX nr 205439, czy postanowienie tegoż Sądu z dnia 17 sierpnia 2005 r. I SA/Wa 1271/04 w: Lex 191974). Z opisanych względów skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.