II SA/Gl 587/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.),, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2012 r. sprawy ze skargi W. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nakazał W. C. rozbiórkę budynku gospodarczego, zlokalizowanego w B. przy ul. [...] na działce nr [...]. Decyzję wysłano za pośrednictwem poczty do: 1) W. C. na adres do korespondencji, podany do protokołu z dnia [...]r., tj. B. ul. [...], 2) M. C. na adres W., ul. [...]. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma adresowanego do W. C., przesyłkę doręczono w dniu [...]r., co potwierdzono nieczytelnym podpisem adresata i opatrzono adnotacją doręczyciela o doręczeniu przesyłki adresatowi – z nieczytelnym podpisem i datą [...] r. oraz pieczęcią pocztową W. k. P.. Natomiast przesyłkę dla M. C. odebrała w dniu [...] r. M. C., legitymująca się pełnomocnictwem pocztowym nr [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W. C., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata. Odwołanie to zostało opatrzone datą 13 lutego 2012 r. i nadane w tym samym dniu w urzędzie pocztowym. W tym stanie rzeczy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]r. nr [...], działając na podstawie art. 134 kpa, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] r. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że mimo prawidłowego pouczenia co do terminu wniesienia odwołania, który zgodnie z art. 141 § 2 kpa, wynosi 14 dni od daty doręczenia decyzji, odwołanie w przedmiotowej sprawie zostało nadane w placówce pocztowej dopiero w dniu 13 lutego 2012 r., podczas gdy decyzję doręczono w dniu 25 stycznia 2012 r. Zatem ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 8 lutego 2012 r. Organ odwoławczy wskazał też, że odwołujący się nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, co musiało skutkować wydaniem postanowienia w trybie art. 134 kpa. Powyższe postanowienie doręczono pełnomocnikowi W. C. w dniu 23 marca 2012 r., zaś pismem z dnia 27 marca 2012 r. wniósł on o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wniosku podał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, bowiem to nie on, lecz żona M. C. potwierdziła odbiór decyzji organu I instancji, którą doręczyła mu dopiero w dniu 3 lutego 2012 r. Tymczasem za zaniedbania domownika nie sposób przypisać winy adresatowi (art. 43 kpa w zw. z art. 86 p.p.s.a.). Dla wykazania braku winy wnioskodawca jako dowód powołał zeznania świadka M. C. Po rozpoznaniu wniosku postanowieniem z dnia [...]r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 59 § 2 kpa, orzekł o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB w B. z dnia [...] r. Zdaniem organu odwoławczego, w niniejszej sprawie nie zostały spełnione ustawowe przesłanki przywrócenia terminu, gdyż dopiero po wydaniu postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu, został złożony wniosek o jego przywrócenie. Tymczasem zgodnie z art. 58 § 2 kpa, termin do wniesienia prośby wynosi 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i równocześnie z wnioskiem zainteresowany winien dopełnić czynności, dla której określony był termin. Nadto, organ II instancji stwierdził, że na skuteczność doręczenia zastępczego w trybie art. 43 kpa, nie ma wpływu fakt, że osoba, której wręczono pismo za pokwitowaniem, nie oddała go adresatowi (postanowienie NSA z dnia 23 września 2011 r. sygn. akt II OZ 840/11). W skardze do sądu administracyjnego na postanowienie z dnia [...] r. W. C. wniósł o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając: 1) naruszenie art. 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – poprzez nierozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, 2) naruszenie art. 29-31 i art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego. Skarżący podał, że po doręczeniu decyzji organu I instancji niezwłocznie złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wskazując na przyczyny niedotrzymania tego terminu. W odpowiedzi organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jednak wydanie tego postanowienia przed rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu było przedwczesne i bezzasadne. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, z przyczyn zawartych w motywach zaskarżonego postanowienia. Podkreślono, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero pismem z dnia 27 marca 2012 r., a zatem już po wydaniu i doręczeniu skarżącemu postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Rozpoznając skargę na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Z mocy art. 134 kpa, organ odwoławczy zobligowany jest do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, zaś postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W razie wielości stron, co dotyczy niniejszej sprawy, termin ten liczony jest odrębnie dla każdej z nich. Stąd też w przypadku skarżącego W. C., który jako jedyny wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia [...] r., termin ten należy liczyć od daty doręczenia jemu tejże decyzji, co jak prawidłowo ustalił organ odwoławczy, nastąpiło w dniu 25 stycznia 2012 r. Doręczenie decyzji nastąpiło na wskazany przez niego adres do korespondencji (vide: protokół z dnia [...] r.), tj. adres, pod którym figuruje obiekt podlegający nakazowi rozbiórki i prowadzona jest przez niego działalność gospodarcza. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika też, że została ona odebrana osobiście przez adresata. Skarżący potwierdził też fakt odbioru przesyłki pocztowej w toku rozprawy sądowej w dniu 14 listopada 2012 r. w sprawie tut. Sądu II SA/GL 702/12. Z akt postępowania wynika zaś, że wydano szereg decyzji o nakazie rozbiórki obiektów, zlokalizowanych w B. przy ul. [...] , a ich doręczenie nastąpiło łącznie w jednej przesyłce pocztowej. Nadto, na dowodzie doręczenia odnotowano numery dla korespondencji odrębnie dla każdej decyzji, w tym przedmiotowej decyzji z dnia [...] r. nr [...]. Taki stan rzeczy, a więc znajdujący się w aktach administracyjnych zwrotny dowód doręczenia przesyłki pocztowej i oświadczenie skarżącego, potwierdzające złożenie przez niego podpisu pod przesyłką, nie pozostawia zatem żadnych wątpliwości co do daty odbioru decyzji przez skarżącego w dniu 25 stycznia 2012 r. Stąd też 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 8 lutego 2012 r., podczas gdy jest poza sporem, że odwołanie zostało wniesione za pośrednictwem poczty w dniu 13 lutego 2012 r. W treści odwołania w żaden sposób nie nawiązano do kwestii terminowości jego wniesienia. Nie budzi też żadnych wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został złożony dopiero w dniu 27 marca 2012 r., a więc już po wydaniu przez organ odwoławczy zaskarżonego postanowienia o uchybieniu terminu i jego doręczeniu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 marca 2012 r. Zawarty w skardze zarzut, że zaskarżone postanowienie zostało podjęte bez uprzedniego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, jest więc oczywiście nieprawdziwy. Organ odwoławczy nie stosował też art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), który to przepis dotyczy terminów sądowych, a nie terminu do wniesienia odwołania, czyli procedury administracyjnej, uregulowanej przepisami kpa. Nie mógł też odnieść skutku zarzut naruszenia ustawy – Prawo budowlane, jako że przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie organu odwoławczego o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a nie – decyzja organu I instancji o nakazie rozbiórki. Decyzja ta nie została bowiem podjęta w granicach niniejszej sprawy w rozumieniu art. 135 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wreszcie, wskazać przyjdzie, że dla oceny terminowości odwołania wniesionego przez skarżącego bez znaczenia jest data odbioru decyzji przez M. C., współwłaścicielkę nieruchomości, na której zlokalizowano obiekt, podlegający rozbiórce, a z tej racji legitymującej się również przymiotem strony. Doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 2 lutego 2012 r. na adres zamieszkania do rąk M.C. jako pełnomocnika dla doręczeń. Nie negując zatem faktu, że M. C. przekazała skarżącemu w dniu 3 lutego 2012 r. przedmiotową decyzję, stwierdzić przyjdzie, że kwestia ta jest nieistotna dla biegu terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego, lecz miała jedynie znaczenie dla możliwości wniesienia odwołania przez M. C., która z przysługującego jej prawa nie skorzystała. Z tych wszystkich względów nie stwierdzając naruszenia art. 134 kpa, a także uchybienia innych reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.