II SA/Gl 701/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.),, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2012 r. sprawy ze skargi W. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nakazał W. C. rozbiórkę budynku gospodarczego, zlokalizowanego w B. przy ul. [...] na działce nr 1. Decyzję wysłano za pośrednictwem poczty do: 1) W. C. na adres do korespondencji, podany do protokołu z dnia [...] r., tj. B. ul. [...], 2) M. C. na adres W., ul. [...]. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma adresowanego do W. C., przesyłkę doręczono w dniu [...] r., co potwierdzono nieczytelnym podpisem adresata i opatrzono adnotacją doręczyciela o doręczeniu przesyłki adresatowi – z nieczytelnym podpisem i datą [...] r. oraz pieczęcią pocztową W. k. P.. Natomiast przesyłkę dla M. C. odebrała w dniu [...] r. M. C., legitymująca się pełnomocnictwem pocztowym nr [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W. C., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata. Odwołanie to zostało opatrzone datą [...] r. i nadane w tym samym dniu w urzędzie pocztowym. W tym stanie rzeczy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 134 kpa, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] r. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że mimo prawidłowego pouczenia co do terminu wniesienia odwołania, który zgodnie z art. 141 § 2 kpa, wynosi 14 dni od daty doręczenia decyzji, odwołanie w przedmiotowej sprawie zostało nadane w placówce pocztowej dopiero w dniu [...] r., podczas gdy decyzję doręczono w dniu [...] r. Zatem ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r. Organ odwoławczy wskazał też, że odwołujący się nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, co musiało skutkować wydaniem postanowienia w trybie art. 134 kpa. Powyższe postanowienie doręczono pełnomocnikowi W. C. w dniu [...] r., zaś pismem z dnia [...] r. wniósł on o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wniosku podał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, bowiem to nie on, lecz żona M. C. potwierdziła odbiór decyzji organu I instancji, którą doręczyła mu dopiero w dniu [...] r. Tymczasem za zaniedbania domownika nie sposób przypisać winy adresatowi (art. 43 kpa w zw. z art. 86 p.p.s.a.). Dla wykazania braku winy wnioskodawca jako dowód powołał zeznania świadka M. C.. Po rozpoznaniu wniosku postanowieniem z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 59 § 2 kpa, orzekł o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB w B. z dnia [...] r. Zdaniem organu odwoławczego, w niniejszej sprawie nie zostały spełnione ustawowe przesłanki przywrócenia terminu, gdyż dopiero po wydaniu postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu, został złożony wniosek o jego przywrócenie. Tymczasem zgodnie z art. 58 § 2 kpa, termin do wniesienia prośby wynosi 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i równocześnie z wnioskiem zainteresowany winien dopełnić czynności, dla której określony był termin. Nadto, organ II instancji stwierdził, że na skuteczność doręczenia zastępczego w trybie art. 43 kpa, nie ma wpływu fakt, że osoba, której wręczono pismo za pokwitowaniem, nie oddała go adresatowi (postanowienie NSA z dnia 23 września 2011 r. sygn. akt II OZ 840/11). W skardze na postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] r. o odmowie przywrócenia terminu, W. C. domagając się jego uchylenia i uchylenia poprzednich postanowień, zarzucił naruszenie art. 86 § 3 i art. 87 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z powodu pominięcia dowodu z przesłuchania M. C.. Skarżący podniósł, że decyzję organu I instancji otrzymał dopiero w dniu [...] r., kiedy to wręczyła mu ją żona M.. W związku z tym wniósł o jej przesłuchanie w charakterze świadka. Jednakże organ dowodu tego nie przeprowadził, co podważa zasadność postanowienia o odmowie przywrócenia terminu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, bowiem w sytuacji, gdy wniosek o przywrócenie terminu nie został złożony wraz z odwołaniem, bezcelowe było przesłuchiwanie stron lub świadków celem ustalenia daty doręczenia skarżącemu decyzji organu I instancji. Rozpoznając skargę na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zasadnie organ odwoławczy nie dopatrzył się przesłanek przywrócenia terminu z art. 58 kpa, bowiem wskazać ;przyjdzie, że przywołane przez skarżącego okoliczności nie odpowiadają stanowi faktycznemu sprawy. Jak już wyjaśniono w motywach wyroku tut. Sądu w sprawie II SA/GL 587/12, mocą którego oddalono skargę W. C. na postanowienie z dnia [...] r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, zgodnie z art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W razie wielości stron, co dotyczy niniejszej sprawy, termin ten liczony jest odrębnie dla każdej z nich. Stąd też w przypadku skarżącego W. C., który jako jedyny wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia [...] r., termin ten należy liczyć od daty doręczenia jemu tejże decyzji, co jak prawidłowo ustalił organ odwoławczy, nastąpiło w dniu [...] r. Doręczenie decyzji nastąpiło na wskazany przez niego adres do korespondencji (vide: protokół z dnia [...] r.), tj. adres, pod którym figuruje obiekt podlegający nakazowi rozbiórki i prowadzona jest przez niego działalność gospodarcza. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika też, że została ona odebrana osobiście przez adresata. Skarżący potwierdził też fakt odbioru przesyłki pocztowej w toku rozprawy sądowej w dniu 14 listopada 2012 r. w sprawie tut. Sądu II SA/GL 702/12. Z akt postępowania wynika zaś, że wydano szereg decyzji o nakazie rozbiórki obiektów, zlokalizowanych w B. przy ul. [...], a ich doręczenie nastąpiło łącznie w jednej przesyłce pocztowej. Nadto, na dowodzie doręczenia odnotowano numery dla korespondencji odrębnie dla każdej decyzji, w tym przedmiotowej decyzji z dnia [...] r. nr [...]. Taki stan rzeczy, a więc znajdujący się w aktach administracyjnych zwrotny dowód doręczenia przesyłki pocztowej i oświadczenie skarżącego, potwierdzające złożenie przez niego podpisu pod przesyłką, nie pozostawia zatem żadnych wątpliwości co do daty odbioru decyzji przez skarżącego w dniu [...] r. Stąd też 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r., podczas gdy jest poza sporem, że odwołanie zostało wniesione za pośrednictwem poczty w dniu [...] r. W treści odwołania w żaden sposób nie nawiązano do kwestii terminowości jego wniesienia. Nie budzi też żadnych wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został złożony dopiero w dniu [...] r., a więc już po wydaniu przez organ odwoławczy zaskarżonego postanowienia o uchybieniu terminu i jego doręczenie pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r. Zawarty w skardze zarzut, że zaskarżone postanowienie zostało podjęte bez uprzedniego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, jest więc oczywiście nieprawdziwy. Organ odwoławczy nie stosował też art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), który to przepis dotyczy terminów sądowych, a nie terminu do wniesienia odwołania, czyli procedury administracyjnej, uregulowanej przepisami kpa. Wreszcie, wskazać przyjdzie, że dla oceny terminowości odwołania wniesionego przez skarżącego bez znaczenia jest data odbioru decyzji przez M. C., współwłaścicielkę nieruchomości, na której zlokalizowano obiekt, podlegający rozbiórce, a z tej racji legitymującej się również przymiotem strony. Doręczenie decyzji nastąpiło w dniu [...] r. na adres zamieszkania do rąk M. C. jako pełnomocnika dla doręczeń. Nie negując zatem faktu, że M. C. przekazała skarżącemu w dniu[...] r. przedmiotową decyzję, stwierdzić przyjdzie, że kwestia ta jest nieistotna dla biegu terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego, lecz miała jedynie znaczenie dla możliwości wniesienia odwołania przez M. C., która z przysługującego jej prawa nie skorzystała. Tak więc, jest oczywiste, że uchybienie terminu przez skarżącego nastąpiło z jego winy, gdyż mimo osobistego odbioru decyzji w dniu [...] r., zawierającej prawidłowe pouczenie co do trybu i terminu wniesienia odwołania, środek zaskarżenia wniósł dopiero w dniu [...] r. Nie ma zaś żadnego znaczenia fakt, że M. C. dopiero w dniu [...] r. przekazała skarżącemu adresowaną do niej decyzję. Stąd też jej przesłuchanie nie miało żadnego znaczenia w niniejszej sprawie. Aczkolwiek z treści wniosku o przywrócenie terminu zdaje się wynikać, że skarżący zapoznał się z treścią decyzji dopiero po jej przekazaniu przez żonę, to kwestia ta również nie uzasadnia przyjęcia braku winy po jego stronie, skoro wcześniej otrzymał decyzję, adresowaną do niego. Stąd też mimo częściowo błędnego uzasadnienia, zaskarżone postanowienie nie narusza art. 58 § 1 kpa. Brak było bowiem przesłanek do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, skoro uchybienie nastąpiło z winy skarżącego, a naprowadzone przez niego kwestie co do daty przekazania mu decyzji przez M. C., nie mają żadnego znaczenia w sytuacji, gdy skarżącemu uprzednio doręczono przedmiotową decyzję za pośrednictwem poczty w dniu [...] r., co potwierdził własnoręcznym podpisem i mógł się zapoznać z jej treścią niezwłocznie po doręczeniu. Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia art. 86 § 3 i art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), wyjaśnić przyjdzie, że regulacja ta nie dotyczy trybu rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania przez organ administracji, który w tym zakresie stosuje kodeks postępowania administracyjnego. Przywołane przepisy dotyczą zaś działania sądów administracyjnych. W ramach niniejszego postępowania brak było też podstaw do kontroli innych postanowień, a przy tym w skardze nie sprecyzowano, o jakie akty chodzi. Z tych wszystkich względów nie stwierdzając naruszenia prawa wymienionego w art. 145 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 tej ustawy. sw