II SA/Gl 848/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B.– F., S. B., H.B, A. B., W. W., Z. W., W. W., A. P., A.P., M. F. na uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w kwestii wniosku skarżącego A. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 300 zł, A. B., na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że obecnie prowadzi własną działalność gospodarczą, która generuje bardzo niskie dochody. W treści formularza zadeklarował, że obecnie wspomniana działalność przyniosła stratę wysokości 6.000 zł, w skład jego majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 60 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 0,23 h. Skarżący zaznaczył również, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Pismem z dnia 8 listopada referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez udokumentowanie wydatków związanych z utrzymaniem się oraz udokumentowania aktualnej wysokości uzyskiwanego dochodu lub straty. W wyznaczonym terminie A. B. zwrócił się o wydłużenie wspomnianego terminu, zobowiązując się do nadesłania wspomnianych dokumentów w pierwszych dniach grudnia br. (vide pismo procesowe z dnia 26 listopada 2012 r.). Do dnia dzisiejszego dokumenty te nie zostały nadesłane. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Przede wszystkim, przy ocenie wniosku o przyznanie prawa pomocy zasadnicze znaczenie mają informacje uzyskane od strony na temat jej statusu materialnego. Nieprzypadkowo bowiem ustawodawca w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. posłużył się zwrotem "wykaże". Oznacza to, że to na osobę ubiegającą się o przyznanie prawa pomocy został przerzucony ciężar przedstawienia swojej sytuacji materialnej w taki sposób, aby przekonać o zasadności złożonego wniosku. Instrumentem służącym wyjaśnieniu wątpliwości w tym zakresie jest wezwanie, o którym mowa w art. 255 P.p.s.a. Uzyskanie dodatkowego oświadczenia strony lub dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego w trybie art. 255 P.p.s.a. służy uzupełnieniu stanu wiedzy sądu o sytuacji strony (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2009 r. sygn. akt II GZ 332/08 – System Informacji Prawniczej Lex nr 551914). Konsekwencją uchylenia się od tego obowiązku lub udzielenia niekompletnych informacji może być odmowa przyznania prawa pomocy (tak orzekł NSA np. w postanowieniu z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 180/09 – Lex nr 552208, w postanowieniu z dnia 28 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 744/09 – Lex nr 552504, w postanowieniu z dnia 23 marca 2012 sygn. akt I OZ 184/12 - 1136769 oraz w postanowieniu z dnia 28 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 182/12 - Lex 1136768). Odnosząc powyższe spostrzeżenia na grunt niniejszej sprawy stwierdzono, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Informacje przedstawione przez skarżącego w druku formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy są na tyle ogólnikowe i niekompletne, że nie sposób jednoznacznie stwierdzić, iż jego sytuacja materialna przemawia za uwzględnieniem złożonego wniosku. Brak jest jakichkolwiek wiarygodnych danych na temat wysokości miesięcznych dochodów A. B. oraz wydatków przeznaczonych na utrzymanie się. Strona deklaruje stratę, a zarazem nie wskazuje źródła, z którego czerpie środki na pokrycie bieżących potrzeb. W takiej sytuacji wykluczone jest więc uwzględnienie wniosku strony. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.