II SAB/Gl 105/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpoznania ponaglenia w sprawie o zastrzeżenie nr PESEL postanawia: odrzucić skargę. W dniu 13 maja 2024 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przekazana przez Wojewodę Śląskiego, skarga H. S. , w którym zarzucono bezczynność tego organu poprzez brak rozpoznania ponaglenia skarżącego w sprawie o zastrzeżenie nr PESEL. Skarżący domagał się dopełnienia przez organ czynności wskazanych w art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572- dalej zwanej k.p.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Z kolei merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w każdym postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż określonych w pkt 1-5a tej normy) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarżący w niniejszym postępowaniu zarzuca organowi bezczynność w zakresie rozpatrzenia jego ponaglenia. Zauważyć należy zatem, że ponaglenie nie służy kontroli rozstrzygnięć podjętych w postępowaniu administracyjnym, lecz ma na celu wymuszenie na właściwym organie załatwienia sprawy poprzez zawiadomienie organu wyższego stopnia (por. A. Wróbel (w:) M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2021, art. 37). Rozpoznanie ponaglenia następuje w drodze czynności nadzorczej, która - nawet jeśli zostanie ujęta w formie postanowienia - nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego i nie przysługuje na nie zażalenie. Powyższe orzeczenie należy do postanowień, o jakich mowa w art. 123 k.p.a. i ma ono charakter wpadkowy (incydentalny). Nie kończy postępowania, nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego, na które przysługuje skarga do sądu (por. wyrok NSA z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2259/10, postanowienia NSA z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 233/17, z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 11/18, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sadów Administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie Sąd podziela stanowisko zaprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 9 listopada 2022 r., sygn. akt II OSK 2206/22, zgodnie z którym skoro postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, to niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia ponaglenia. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Na marginesie wskazać wymaga, że wniesienia w sprawie skarga jest także obarczona brakiem formalnym (podanie numeru PESEL), który mimo skutecznego doręczenia skarżącemu wezwania w tym zakresie nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie. Oznacza to, że ziściła się przesłanka z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i Sąd obowiązany był odrzucić skargę również na tej podstawie prawnej. Wyjaśnić należy bowiem, że w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.