III SA/Gl 1053/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka Jawna w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. nr [...] z dnia [...] r. określającą wysokość opłaty paliwowej za miesiąc styczeń 2012 r. w kwocie [...] zł. Powołane rozstrzygnięcie wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie, trybie i terminie zaskarżenia zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 9 października 2017 r. W dniu 6 listopada 2017 r. skarżąca Spółka nadała w urzędzie pocztowym skargę na ww. decyzję. Przesyłkę zaadresowano do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na ul. Słoneczną 34 w Katowicach. Z uwagi na to, że obecnie pod adresem tym mieści się siedziba Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach organ ten przekazał skargę Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej pocztą wewnętrzną w dniu 9 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skarga wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zauważyć jednocześnie należy, że przepisy p.p.s.a. nie normują konsekwencji sytuacji, w której skargę wniesiono do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. tym niemniej w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd zgodnie, z którym miarodajna dla zachowania terminu do wniesienia skargi jest data nadania (złożenia) skargi do właściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. lub bezpośrednio do sądu administracyjnego. W sytuacji wniesienia skargi za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej organ ten przekazuje sprawę właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje w takim wypadku data nadania skargi przez organ pod adres właściwego organu (por. postanowienia NSA: z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II FSK 1724/06, z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2554/10, z dnia 10 października 2017 r. sygn. akt II GZ 742/17, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca została prawidłowo pouczona o prawie, trybie i terminie zaskarżenia decyzji, a dane adresowe organu znajdowały się zarówno w stopce zaskarżonej decyzji jak i stopce pisma z dnia 21 czerwca 2017 r., informującym o wejściu w życie z dniem 1 marca 2017 r. ustawy z dnia 16 października 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r., poz 1947). Ponadto w/w pismo zawierało pouczenie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy wskazując adres organu w Katowicach przy ul. Paderewskiego 32 B. W tej sytuacji, pomimo, iż skarga została nadana w placówce pocztowej w terminie do jej wniesienia, nie można uznać, że termin ten został zachowany, skoro w ustawowym terminie, jaki upłynął w dniu 8 listopada 2017 r. skarga nie została wniesiona do właściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. Wniesienie skargi nastąpiło bowiem dopiero w dniu 9 listopada 2017 r., a więc w dniu jej przekazania przez Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. Należy również stwierdzić, że w sprawie nie znajduje zastosowania art. 170 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.). W myśl tego przepisu, jeżeli organ podatkowy, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, powinien niezwłocznie przekazać je organowi właściwemu, zawiadamiając o tym wnoszącego podanie. Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami prawa uważa się za wniesione z zachowaniem terminu (§ 2). Powyższa regulacja dotyczy bowiem wyłącznie postępowania przed organami administracji publicznej, które z chwilą doręczenia stronie zaskarżonej decyzji uległo zakończeniu. W tej sytuacji w sprawie zaskarżenia decyzji do Sądu zastosowanie ma wyłącznie procedura sądowa, a zatem tryb określony w art. 54 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., o czym sąd orzekł jak w sentencji.