III SA/Gl 1117/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Asesor WSA Adam Pawlyta (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi Samodzielnego Publicznego [...] w R. im. [...] na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Śląskiego z dnia 20 listopada 2025 r. nr RT-RPR.432.47.2025.JA, RT-RPR.KW-00442/25 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę. Przedmiotem skargi Szpitala [...] w R. ("Skarżący", "Szpital" lub "Wnioskodawca") jest czynność Instytucji Organizującej Nabór - Departament Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Urzędu [...] Województwa [...] (dalej: "lON" lub "Organ") z [...] r. nr [...], w przedmiocie nieuwzględniania protestu. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. W niniejszej sprawie rozpoznawano kolejną skargę Szpitala złożoną na czynność w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, a mianowicie: WSA w Gliwicach wyrokiem z 30 września 2025 r., III SA/Gl 736/25 uwzględnił skargę Szpitala oraz: (A) stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny; (B) przekazał sprawę Zarządowi Województwa [...] w celu ponownego rozpatrzenia protestu; (C) zasądził od Zarządu Województwa [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł tytułem :zwrotu koszów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że: 1) organ w ogóle nie odniósł się do argumentu Skarżącego zawartego we wniosku, iż infrastruktura, o dofinansowanie której ubiega się wnioskodawca, jest odporna na zmiany klimatu, zmienne warunki atmosferyczne (w tym gradobicie, silne wiatry, ulewy, upały oraz zalegający śnieg); 2) zasadne również Skarżący podniósł, że w Regulaminie wyboru nie podano jakie konkretnie elementy mają świadczyć o "istotności" tego wpływu, co właśnie prowadzi do dowolnej oceny tego kryterium; 3) z zapisów rozporządzenia wynika, że działalność wnosząca istotny wkład w przejściu na gospodarkę w obiegu zamkniętym została opisana szeroko; dlatego też – WSA w Gliwicach zauważył, że – ION nie odniósł się w twierdzeń Skarżącej zawartych we wniosku, że "Wnioskodawca wykorzysta materiały budowlane o niskim wpływie na środowisko, np. izolacje z materiałów ekologicznych i energooszczędne technologie. W trakcie prac modernizacyjnych Wnioskodawca będzie dążył to minimalizacji odpadów budowlanych i ich odpowiedniej segregacji oraz recyklingu"; 4) ocena Ekspertów nie poddaje się kontroli Sądu, gdyż nie zawiera żadnego uzasadnienia. Organ, nie uwzględniając protestu Skarżącej, uznał taki sposób analizy przedmiotowych kryteriów merytorycznych przez Ekspertów za prawidłowy, choć ocena ta ma charakter dowolny oraz nie spełnia zasady przejrzystości i rzetelności postępowania konkursowego; przy ponownym rozpoznaniu Organ przeprowadzi ocenę przedmiotowych kryteriów merytorycznych, uwzględniając ocenę prawną wyrażoną przez Sąd w uzasadnieniu niniejszego wyroku. 2. Ww. wyrok WSA w Gliwicach z 30 września 2025 r., III SA/Gl 736/25 nie został zaskarżony przez żadną ze stron sporu i jest prawomocny. 3. Pismem z [...] r. znak: [...] zatytułowanym jako "[...]" oraz w związku ze złożonym przez Szpital protestem poinformowano, że IZ FE SL uchwałą nr [...] z [...] r. nie uwzględniła protestu dotyczącego oceny wniosku nr [...] złożonego w ramach konkursu [...]. W uzasadnieniu pisma przedstawiono motywy zajętego stanowiska, a mianowicie: (A) Jak wynika z kart oceny Eksperci nie wskazali przesłanek, którymi kierowali się przy ocenie, a do czego byli zobowiązani zapisami ww. Regulaminu. W związku z czym, na etapie procedury odwoławczej przeanalizowano ponownie zapisy wniosku, również te, które zdaniem Wnioskodawcy świadczą, iż jego projekt ma zasięg oddziaływania ponadregionalny. Analizując stanowisko Wnioskodawcy należy wyjaśnić, że aby móc uzyskać większą ilość punktów w ramach niniejszego kryterium, przedmiotowy projekt - zgodnie z definicją kryterium, musiałby posiadać zasięg ponadlokalny (wykraczający poza granice gminy), zasięg regionalny (obejmujący całe województwo) bądź co najmniej subregionalny lub ponadregionalny (obejmujący całe województwo i wykraczający poza terytorium województwa); (B) celem projektu jest podniesienie efektywności energetycznej i redukcja emisji CO2, to właśnie ten zakres stanowi o zasięgu oddziaływania projektu i w tym kontekście należy oceniać przedmiotowe kryterium; (C) aby wykazać zasięg ponadregionalny, o który wnosi Wnioskodawca w proteście należy dokonać analizy porównawczej efektu energetycznego w przedmiocie CO2 dla województwa [...] i przedmiotowej modernizacji szpitala. Przy założeniu zużycia energii dla województwa [...] w wielkości 27 110 000 000 kWh/a emisja CO2 wynosi 19 193 880 t/a. Zestawiając wartość emisji CO2 dla całego województwa 19 193 880 t/a i redukcję jaką wykazał wnioskodawca 391,9 t/a, to udział emisji, którą Wnioskodawcy uda się zredukować wynosi« 0,002 % w skali województwa. Zatem ww. wielkość w skali województwa jest znikoma i nie można uznać, że zakres projektu ma wpływ na otoczenie o zasięgu ponadregionalnym; (D) sam fakt, że projekt dotyczy Wnioskodawcy, który jest placówką świadczącą usługi w obszarze zdrowotnym, między innymi dla mieszkańców całego województwa, zatrudniającym specjalistów z obszaru województwa, nie potwierdza szerszego zasięgu oddziaływania projektu; (E) Wnioskodawca nie realizuje dwóch dodatkowych celów środowiskowych, o których uznanie ubiega się w proteście - adaptacja do zmian klimatu i gospodarka o obiegu zamkniętym (dalej: GOZ). Zgodnie z tym, co sam Wnioskodawca wskazał we wniosku, w przytoczonym powyżej pkt. 3.1 spośród działań/celów środowiskowych, które jego zdaniem spełniają zasadę DNSH wskazano tylko 2 z 6 możliwych: Zapobieganie zanieczyszczeniu i jego kontrola oraz Łagodzenie zmian klimatu. To za te działania/cele środowiskowe obydwaj Oceniający, zgodnie z punktacją dla danego kryterium, przyznali 2 pkt. Tym samym niezrozumiały jest zarzut Wnioskodawcy, iż błędnie oceniono jego projekt nie uznając spełnienia celu pn. gospodarka o obiegu zamkniętym, w tym zapobieganie powstawaniu odpadów i recykling oraz adaptacja do zmian klimatu, skoro sam Wnioskodawca wskazuje jedynie na spełnienie celu pn. Zapobieganie zanieczyszczeniu i jego kontrola oraz Łagodzenie zmian klimatu. 4. W skardze skierowanej w ustawowym terminie do WSA w Gliwicach (tj. 8 grudnia 2025 r.) Skarżący, na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022 r. poz. 1079, ze zm.; dalej: "ustawa wdrożeniowa"), wniósł o uwzględnienie skargi i tym samym stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję. Ponadto wniósł o zasądzenie od Instytucji na rzecz Skarżącego kwoty 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz 480 zł tytułem kosztów zastępstwa adwokackiego. Zarzucił naruszenie art. 45 ust. 1, art. 67 ust. 2 pkt 1, art. 69 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w zakresie kryterium ogólnego punktowanego: "[...] oraz w zakresie kryterium ogólnego punktowanego: "Wpływ projektu na realizację celów środowiskowo-klimatycznych UE określonych w dokumencie Europejski Zielony Ład (zasada "Nie czyń poważnych szkód" - DNSH)", przez brak rzetelności, przejrzystości i prawidłowości rozpoznania protestu przez Instytucję Zarządzającą, a w konsekwencji brak jego uwzględnienia. Niezależnie od powyższego, w uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podnosił również zarzut naruszenia przez organ art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 21 stycznia 2026 r., Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.)tj. poprzez zignorowanie oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonego w wyroku WSA w Gliwicach z 30 września 2025 r., III SA/Gl 736/25. 5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej czynności ([...]) z [...] r. 6. Na rozprawie 8 stycznia 2026 r. pełnomocnik Szpitala w całości podtrzymał skargę oraz wskazał, że ocena organu w dalszym ciągu jest dowolna i nie realizuje orzeczenia WSA w Gliwicach. Pełnomocnik Organu natomiast argumentował, że wszystkie obiekty w tym projekcie otrzymały 1 punkt, ponieważ ich zasięg oddziaływania jest ograniczony tylko do tego jednego obiektu. Nie ma podstaw, żeby efekt regionalny mierzyć ilością klientów obsługiwanych przez instytucję. Wskazania Sądu zostały uwzględnione i wykonane przez organ w ponownej analizie projektu (vide: protokół rozprawy z 8 stycznia 2026 r. karta nr 130 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Natomiast w myśl art. 171 tej ustawy, wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Związanie organów administracji publicznej oraz sądów oceną prawną oznacza, że w tym zakresie nie mogą one formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonymi wcześniej w orzeczeniu sądowym, i zobowiązane są do podporządkowania się jej w pełnym zakresie. Kontrola rozstrzygnięcia wydanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy sprowadza się do oceny czy organ podporządkował się wskazanym wytycznym i ocenie prawnej wyrażonej przez sąd, gdyż jest to główne kryterium poprawności nowo wydanej decyzji (por. wyrok NSA z 22 kwietnia 2022 r., I OSK 805/19; wyrok NSA z 20 kwietnia 2011 r., II OSK 729/10). Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego traci moc wiążącą w przypadku zmiany stanu prawnego, jeżeli to spowoduje, że pogląd sądu stanie się nieaktualny. Podobny skutek, czyli ustanie mocy wiążącej wspomnianej oceny, może spowodować zaistniała po wydaniu orzeczenia sądowego zmiana istotnych okoliczności faktycznych oraz wzruszenie orzeczenia. Zmieniające się okoliczności sprawy powodują nieaktualność w części lub w całości oceny sprawy dokonanej na podstawie art. 153 p.p.s.a. i jednocześnie konieczność dokonania jej weryfikacji na podstawie stanu aktualnego (por. wyrok NSA z 15 kwietnia 2005 r., OSK 1403/04; wyrok NSA z 6 lipca 2011 r., I FSK 1042/10; vide: Roman Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 8, Warszawa 2023). Wskazania co do dalszego postępowania stanowią konsekwencję oceny prawnej przebiegu postępowania przed organami administracyjnymi. Ich celem jest zapobieżenie w przyszłości błędom stwierdzonym przez sąd administracyjny w trakcie kontroli zaskarżonego orzeczenia i wytyczenie kierunku działalności organów przy ponownym rozpatrywaniu sprawy (por.: M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera, Warszawa 2011 r., s. 546). Natomiast zgodnie z art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Prawomocny wyrok wiąże nie tylko w zakresie jego sentencji, ale także jego uzasadnienia (por. Roman Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 170 p.p.s.a., Warszawa 2023, s. 862). Zawiera ono bowiem konieczne uzupełnienie rozstrzygnięcia, niezbędne do określenia jego zakresu (por. wyroki NSA z: 17 stycznia 2023 r., III OSK 1702/21, opublikowano w: centralna baza orzeczeń sądów administracyjnych; i z 30 czerwca 2022 r., I OSK 884/19, Legalis nr 2710888). W rozpoznawanej sprawie – aktualnie – kontroli Sądu podlegało rozstrzygnięcie z [...] r. (doręczone pełnomocnikowi Strony 24 listopada 2025 r.) polegające na nieuwzględnieniu protestu Skarżącego z 14 lipca 2025 r. na negatywną ocenę merytoryczną wniosku o dofinansowanie projektu o numerze o numerze nr [...]. Postępowanie to toczyło się w oparciu o ustawę wdrożeniową oraz Regulamin wyboru projektów w sposób konkurencyjny ZIT Subregionu Zachodniego w ramach programu Fundusze Europejskie dla [...] 2021-2027 nr [...] PRIORYTET II Fundusze Europejskie na zielony rozwój DZIAŁANIE 02.02 Efektywność energetyczna budynków użyteczności publicznej - ZIT (K., czerwiec 2025 r.; dalej "Regulamin wyboru") wraz z załącznikami. Poza tym istotne znaczenie ma ocena prawna i zalecenia zawarte w uzasadnieniu prawomocnego wyroku WSA w Gliwicach z 30 września 2025 r., III SA/Gl 736/25. Wniosek dotyczył dofinansowania projektu - Zwiększenie efektywności energetycznej budynku użyteczności publicznej - [...] + [...] [...] im. dr [...] w R.. Z uwagi na ograniczoną ilość dostępnych środków finansowych projekt Skarżącego nie został zakwalifikowany do otrzymania dofinansowania i tym samym otrzymał ocenę negatywną w rozumieniu art. 56 ust. 6 ustawy wdrożeniowej, o czym Skarżący została poinformowany. Organ pismem z [...] r. o numerze [...] nie uwzględnił złożonego przez Skarżącego protestu z 14 lipca 2025 r. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie taką ustawą szczególną są przepisy ustawy wdrożeniowej. Stosowanie do art. 73 ust. 8 pkt 1-3 ustawy wdrożeniowej, w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując analizy oceny wniosku o dofinansowanie złożonego w ww. konkursie dokonanej przez organ, wskazać należy, że ocena ta powinna zostać dokonana zgodnie zarówno z ustawą wdrożeniową, w szczególności art. 45, jak i z pozostałymi dokumentami konkursowymi, a w szczególności Regulaminem wyboru, a także z uwzględnieniem oceny prawnej i zaleceń zawartych w uzasadnieniu prawomocnego wyroku WSA w Gliwicach z 30 września 2025 r., III SA/Gl 736/25. Zatem, w ramach wykonania wyroku WSA w Gliwicach z 30 września 2025 r., III SA/Gl 736/25, IZ stwierdziła, że ocena ekspertów została przeprowadzona nieprawidłowo, albowiem nie zawiera dostatecznego uzasadnienia. Niemniej, w ramach zaskarżonych kryteriów IZ jest władna samodzielnie dokonać oceny projektu, zważywszy na posiadanie wszystkich ku temu potrzebnych informacji. Nadto, do dokonania samodzielnej oceny projektu (bez ponownego udziału ekspertów) IZ była również zobowiązania art. 69 ust. 5 ustawy wdrożeniowej, który w tym przypadku wyklucza przekazanie sprawy do ponownej oceny przez ION. Natomiast w ocenie Sądu ww. ustalenia są prawidłowe. Badając bowiem dokonaną przez obu ekspertów ocenę kryterium zasięgu oddziaływania projektu Zarząd przyznał, że uzasadnienie dokonanej przez nich oceny jest skromne, niemniej jednak konkluzje, do jakich doszli obaj ekspercie prawidłowe. Poza tym WSA w Gliwicach w wyroku z 30 września 2025 r., III SA/Gl 736/25 nie nakazał dokonania dodatkowej oceny przez eksperta lub ekspertów, a art. 69 ust. 5 ustawy wdrożeniowej umożliwia dokonanie samodzielnej oceny przez ION. Za podstawę wnioskowania trafnie również Zarząd przyjął zapisy wniosku. Bowiem zgodnie z wyżej opisanymi zasadami IZ mają obowiązek traktować wszystkich uczestników konkursu tak samo. Wyrazem tego równego traktowania jest badanie i branie pod uwagę tylko wniosek oraz dokumenty złożone wraz z wnioskiem. Jeśli Skarżąca chciała wykazać ponadregionalny zasięg oddziaływania jej projektu, to wszelkie dane oraz ich analizę winna była zawrzeć we wniosku lub w złącznikach do niego. Dodatkowe wyjaśnienia i oświadczenia oraz dokumenty złożone po dacie złożenia wniosku (np. w treści protestu z 14 lipca 2025 r.), nie mogą być już brane pod uwagę. W przeciwnym bowiem razie doszłoby do naruszenia zasady równego traktowa wszystkich uczestników konkursu. Odnosząc się do zasadniczej kwestii zasięgu oddziaływania projektu Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania prawidłowości rozpatrzenia protestu skarżącej. Zgadza się ze stanowiskiem IZ, że niniejszy projekt pozwoli ograniczyć zużycie energii, z której korzysta Wnioskodawca w swoim obiekcie (szpital), dzięki czemu zostaną zmniejszone wydatki związane z kosztami energii cieplnej. Powyższe potwierdza lokalny zasięg oddziaływania projektu służącego przede wszystkim Wnioskodawcy. Zgodnie z Kryteriami wyboru projektów (stanowiącego załącznik nr 1 do Regulaminu wyboru projektów), oceny kryterium merytorycznego ogólnego (punktowego) nr 5 Zasięg oddziaływania projektu dokonuje ekspert, na podstawie oceny wpływu projektu na otoczenie. W ramach kryterium przyznawana jest punktacja — w zależności od stopnia spełnienia — od 1 do 4 punktów, przy założeniu: 1 pkt - zasięg oddziaływania - lokalny (ograniczony do terenu jednej gminy); 2 pkt - zasięg oddziaływania ponadlokalny (wykraczający poza granice gminy); 3 pkt - zasięg regionalny (obejmujący całe województwo), bądź co najmniej subregionalny w przypadku konkursów dedykowanych ZIT/RIT; 4 pkt - zasięg ponadregionalny (obejmujący całe województwo i wykraczający poza terytorium województwa). Zatem aby uzyskać 4 pkt w ramach kryterium nr I ogólnie punktowane "[...], projekt musiałby posiadać zasięg oddziaływania obejmujący całe województwo śląskie lub wykraczające poza jego terytorium. Zatem — aby wykazać ponadregionalny zasięg odziaływania projektu konieczne byłoby wykazanie jego faktycznego wpływu na zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza w regionie. Projekt skarżącej, biorąc w szczególności pod uwagę zapisy pkt. B.1, B.2, B.5, B.7, obejmuje kompleksową termomodernizację budynku Szpitala [...] im dr [...] w R. ma na celu zmniejszenie rocznego zużycie energii w budynku Szpitala. Wymiana/modernizacja źródła ciepła służyć będzie względom społecznym (poprawa komfortu życia użytkowników obiektu i mieszkańców gminy) i ekologicznym (czysta okolica wolna od dymu), a projektowana instalacja fotowoltaiczna będzie produkowała energię wyłącznie na potrzeby własne i zużyta zostanie na potrzeby własne, a jej zdolność wytwórcza nie przekracza realnego zapotrzebowania na energię. Wskazane zapisy nie pozwalają na podważenie stanowiska ekspertów i Instytucji Zarządzającej, która wskazała, że aby uzyskać 4 pkt w ramach kryterium Zasięg oddziaływania projektu, projekt musiałby posiadać zasięg oddziaływania ponadregionalny, zaś aby wykazać regionalny zasięg odziaływania projektu konieczne byłoby wykazanie jego faktycznego wpływu na zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza w regionie. Zapis wniosku wskazuje na zmniejszenie zadymienia (emisji CO2) w okolicy szpitala. Skarżąca we wniosku o dofinansowanie natomiast nie wykazała, że projekt będzie miał faktyczny wpływ na zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza w szerszym zasięgu niż tylko na terenie miasta i gminy [...]. W pkt B.3 (Miejsce Realizacji) w jego podpunkcie (Szczegółowe informacje dotyczące miejsca realizacji projektu) strona wprost wskazała przy tym, że – cyt.: " [...]". Skarżąca we wniosku o dofinansowanie natomiast nie wykazała, że projekt będzie miał faktyczny wpływ na zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza w szerszym zasięgu niż tylko na miasta [...]. Sąd podziela stanowisko IZ, że we wniosku nie zawarto dodatkowych informacji, wskazujących na to, w jaki sposób projekt wpływa na dalsze otoczenie oraz czy jego zasięg będzie regionalny. Zasadnie zatem oceniający projekt eksperci a przede wszystkim rozpatrująca protest IZ uznali lokalny charakter projektu. Wobec braku tego typu informacji trudno domniemywać regionalny zasięg odziaływania projektu, nie należy także oczekiwać, że oceniający projekt eksperci stwierdzą regionalny zasięg odziaływania, jeżeli sama skarżąca takiego zasięgu nie przedstawiła (por. pkt B.3), ani nie podała żadnych informacji na temat faktycznego wpływu projektowanej inwestycji na zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza w regionie lub subregionie. Sąd nie neguje tego, że konkurs, którego uczestnikiem była skarżąca, dotyczył efektywności energetycznej budynków użyteczności publicznej. Niemniej dedykowanie konkursu Regionalnym Inwestycjom Terytorialnym nie oznacza, że każdy zgłoszony do konkursu projekt niejako automatycznie, jak chciałaby skarżąca. Ponadregionalny zasięg oddziaływania musi wynikać z zapisów wniosku z zawartych w nim informacji. Tych wniosek skarżącej nie zawierał, a podana później argumentacja – w proteście z 14 lipca 2025 r. – okazała się spóźniona. Uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu zawiera pogłębioną argumentację co do trafności przyjętej przez ekspertów oceny, a także zawiera dalsze kwestie (np. emisja CO2), które uzupełniają stanowisko Organu. Nie można zatem uznać, wbrew odmiennej ocenie prezentowanej w uzasadnieniu skargi, że ta ocena stanowi w większości jedynie powtórzenie poprzedniego stanowiska prezentowanego przez organ. Oceniając projekt w zakresie kryterium zakresu oddziaływania, jak trafnie wskazano w odpowiedzi na skargę, organ wziął pod uwagę m.in. wyniki audytu energetycznego sprawdzając skalę redukcji emisji C02. Planowana przez wnioskodawcę termomodernizacja miałaby znikomy, pomijany wpływ na wielkość emisji C02 emitowanej w województwie śląskim. Zresztą, skarżący w ogóle na takowy efekt się nie powoływał. Dla uznania zasięgu regionalnego Wnioskodawca nie przedstawił również we wniosku żadnych danych i argumentacji (por. wyrok WSA w Poznaniu z 7 czerwca 2019 r., III SA/Po 162/19, CBOSA; wyrok WSA w Gliwicach z 24 listopada 2024 r., III SA/Gl 590/20, CBOSA). Na zasięg regionalny wnioskodawca powoływał się dopiero w proteście, odwołując się do liczby i pochodzenia swoich klientów, co jest również działaniem spóźnionym. Również i zadanie edukacyjne adresowane jest lokalnie, co wnioskodawca sam we wniosku potwierdza. Uzasadniając brak spełniania przez projekt dodatkowych celów środowiskowych organ przywołał definicje z art. 11 ust. 1 rozporządzenia [...] oraz poszczególne zapisy instrukcji wypełniania wniosku - dokumentu stanowiącego załącznik do regulaminu naboru. Zwrócić należy uwagę, że organ przywołał treść części B.7.2 pkt. 3 wniosku o dofinasowanie, z której to treści wynika, że Wnioskodawca wykluczył wpływ projektu na realizację innych celów środowiskowo-klimatycznych niż te za które punkty otrzymał. Organ zwrócił uwagę, że wbrew twierdzeniom zawartym w proteście wprost Wnioskodawca w polu pkt. 3.1 wniosku o dofinasowanie wskazał że protest realizacje tylko 2 z 6 celów środowiskowych, tj.: - zapobieganie zanieczyszczeniu i jego kontrola, - oraz łagodzenie zmian klimatu. Składając wniosek o dofinasowanie. Wnioskodawca nie domagał się uznania innych celów środowiskowych niż te dwa i za te punkty przyznano odpowiadającą im punktację (1 pkt). Według podstawowej zasady określonej przepisem art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinasowania oraz równe traktowanie wnioskodawców (art. 45 ust. 2 ustawy). Sąd podziela pogląd WSA w Warszawie (w wyroku z 4 lutego 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 3676/24), że wskazana w art. 45 ustawy wdrożeniowej zasada przejrzystości formułuje wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (...). Sąd kontroluje ocenę dokonywaną przez organ w kontekście przestrzegania reguł równości, przejrzystości, bezstronności czy rzetelności w ramach postępowania konkursowego. W szczególności kontroli sądu podlega uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu, które winno wskazywać na przyczyny nieuwzględnienia stanowiska strony. Dlatego też w orzecznictwie akcentowany jest pogląd, zgodnie z którym zarzut naruszenia art. 45 ustawy wdrożeniowej uznać należy za uzasadniony w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru, jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadnienia. Przeprowadzona natomiast kontrola sądowa orzeczenia co do kryterium zgodności z prawem nie daje podstaw do podzielenia zarzutów skarżącego co do naruszenia wymienionych w skardze przepisów prawa materialnego. Niespełnienie oczekiwań wnioskodawcy co do oceny projektu a w szczególności liczby punktów przyznanych za poszczególne kryteria nie wynika z błędnej wykładni przepisów. Ocena Instytucji Zarządzającej jest rezultatem ważenia i zestawienia argumentacji przedstawionej we wniosku i proteście z wiedzą i argumentacją powołanych w tym celu ekspertów w danej dziedzinie. W rezultacie – w świetle art. 45 ustawy wdrożeniowej – sądowa weryfikacja oceny projektu pod kątem przeprowadzenia jej z uwzględnieniem zasad: przejrzystości, rzetelności i bezstronności możliwa jest jedynie w przypadku naruszenia tych właśnie zasad, a nie w przypadku polemiki wartościującej argumenty wyrażone we wniosku o dofinansowanie. Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej.