III SA/Gl 1417/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi "A" w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] , Dyrektor Izby Skarbowej w K. , działając na podstawie art. 233 §1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm., dalej zwaną O.p.) po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez "A" s.c. T. H. , M. W. w D. (dalej zwana "A" s.c.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...] r. nr [...] określającej przybliżone kwoty zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2013r. i kwoty odsetek za zwłokę należnych od tych zobowiązań na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu tj. na dzień 31 maja 2016r. oraz dokonującej na majątku Podatnika zabezpieczenia wykonania powyższych - zobowiązań podatkowych wraz z należnymi odsetkami za zwłokę z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2013 r. W toku postępowania kontrolnego wobec "A" spółka cywilna T. H. , M. W. w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2013 r., wszczętego postanowieniem nr [...] z dnia [...] r., Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. ustalił, iż w okresie tym spółka mogła uczestniczyć w procederze organizowania oszustwa podatkowego przy wprowadzaniu w ramach wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów na rynek polski stali wyprodukowanej w hutach krajów Unii Europejskiej. Rola spółki miała polegać na ewidencjonowaniu w swoich księgach handlowych faktur pochodzących bezpośrednio od tzw. "znikającego podatnika", którym było ""B" " Z. C. . ""B" " wprowadzało na rynek Polski stal pochodzącą z krajów unijnych, jednak dokonując dalszego jej fakturowania (bez zapłaty podatku od towarów i usług) deklarowało jedynie zakupy krajowe, generujące podatek do odliczenia, w miejsce faktycznych nabyć wewnątrzwspólnotowych. Kierując się regulacją wynikającą z art. 33 § 1 i § 2 O. p., przed wydaniem decyzji określających wysokość zobowiązania podatkowego za opisane okresy rozliczeniowe, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wnioskiem z dnia [...] r. wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. o dokonanie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych na majątku kontrolowanej spółki cywilnej w łącznej przybliżonej wysokości 3.294.963,00zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego w D. , mając na uwadze ustalenia dokonane w trakcie postępowania kontrolnego oraz przesłanki zabezpieczenia zobowiązań podatkowych określone w art. 33 O. p., wydał w dniu [...] r. decyzję znak: [...] , w której określił przybliżone kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2013r. w łącznej wysokości 3.294.963,00 zł, kwotę należnych odsetek za zwłokę na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu, tj. na dzień 30.07.2014r. w łącznej wysokości 320.072,00zł oraz dokonał zabezpieczenia powyższych zobowiązań wraz z odsetkami w łącznej wysokości 3.567.620,00 zł. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik Strony złożył odwołanie od tej decyzji wnosząc ojej uchylenie w całości i umorzenie postępowania w sprawie. W wyniku rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym, organ drugiej instancji - decyzją z dnia 4 listopada 2014 r. nr [...] - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, jednakże po jej zaskarżeniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 15 lipca 2015r. sygn. akt III SA/G1 1661/14 uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr: [...]. Sąd w swoim rozstrzygnięciu stwierdził, że rozpoznający skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. , jak i organ pierwszej instancji, nie uzasadnili w wystarczający sposób, że w sytuacji Skarżącego zachodzi uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania podatkowego. Podniesiono, że w toku ponownego rozpoznawania sprawy organ winien dokonać uzupełnienia i ponownej analizy zgromadzonego materiału dowodowego, przy czym przeprowadzić analizę możliwości zapłaty przyszłego zobowiązania z uwzględnieniem sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego, terminowości uiszczania innych zobowiązań podatkowych (VAT, ZUS, podatek dochodowy, opłaty drogowe itp.) czy finansowych, a następnie wskazać te okoliczności, które zdaniem organu podatkowego przekonywująco uzasadniają obawę niewykonania zobowiązania podatkowego. Uchylenie decyzji organu odwoławczego skutkowało obowiązkiem ponownego rozpatrzenia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji wniesionego przez Stronę pismem z dnia [...]r., uzupełnionego pismem z dnia 25 sierpnia 2014r. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Naczelnik Urzędu Skarbowego w D. , po ponownym przeprowadzeniu postępowania, wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...] , która określił dla "A" s.c.: - przybliżone kwoty zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2013r. - kwoty odsetek za zwłokę należnych od ww. zobowiązań na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu tj. na dzień 31.05.2016r. - dokonał na majątku podatnika zabezpieczenia wykonania powyższych zobowiązań podatkowych wraz z należnymi odsetkami za zwłokę z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2013 r. na łączną kwotę 4.057.713,00 zł w tym przybliżona kwota zobowiązania podatkowego wynosiła 3.294.963,00 zł, a kwota należnych odsetek za zwłokę to 810.165,00 zł. Jako podstawę materialną wydanego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał art. 33 O. p., zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym i dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Organ podatkowy w związku z prawomocnym wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 15 lipca 2015 r., sygn.. akt 1661/14 przeprowadził ponownie postępowanie dowodowe w sprawie zabezpieczenia na majątku "A" s.c. T. H. , M. W. przyszłych zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2013r., w wyniku którego zebrał dodatkowy materiał dowodowy w sprawie, a następnie dokonał ponownej jego analizy i oceny. W trakcie prowadzonego postępowania Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. przy pismach: z dnia [...] r., z dnia [...] r. oraz z dnia 21 kwietnia 2016 r. przekazał dodatkowe informacje i dokumenty potwierdzające stwierdzone w trakcie postępowania kontrolnego nieprawidłowości w rozliczeniu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2013 r. "A" s.c. oraz uzasadniające dokonanie zabezpieczenia na majątku kontrolowanego przyszłych zobowiązań podatkowych. Na podstawie przekazanych przez Organ kontroli skarbowej informacji oraz dokumentów stwierdzono, iż w ewidencji zakupów VAT prowadzonej przez "A" s.c. T. H. , M. W. za kontrolowany okres, tj. za miesiące od stycznia do września 2013r. zaewidencjonowano m.in. faktury VAT zakupu wystawione przez ""B" " Z. C. , [...]S. , ul. [...] , NIP [...] , na łączną wartość netto 14.119.772,85 zł, podatek VAT 23% 3.247.547,79 zł. Wobec P.U.H. ""B" " Z. C. , na podstawie postanowienia o wszczęciu postępowania kontrolnego nr [...] z dnia [...] r., wydanego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. , przeprowadzono postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od kwietnia 2012r. do sierpnia 2013r. Postępowanie to zakończone zostało wydaniem przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. decyzji Nr [...] z dnia 17 czerwca 2015r., w której określono m.in. kwotę do zapłaty w trybie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. Z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm. – zwanej dalej ustawa o VAT) , związaną m.in. z wystawieniem w kontrolowanym okresie faktur VAT dla "A" s.c. Była to decyzja ostateczna. Organ ustalił, iż faktury wystawione przez P.U.H. ""B" " Z. C. na rzecz "A" s.c. nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Dokonując obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z przedmiotowych faktur VAT Spółka "A" s.c. T. H. , M. W. naruszyła przepisy: art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit.a ustawy o VAT - w brzmieniu obowiązującym w 2013r., który stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy o VAT. Organ wyjaśnił, że przepis art. 86 ust. 1 ustawy o VAT odwołuje się do czynności opodatkowanych, które są rzeczywiście wykonywane i powodują powstanie obowiązku podatkowego. Warunkiem realizacji prawa odliczenia podatku naliczonego, który został sformułowany w art. 86 ust. 12 cytowanej ustawy o VAT, który brzmi: "(...) W przypadku otrzymania faktury, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a lub lit. c, przed nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel albo przed wykonaniem usługi, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania towarem lub z chwilą wykonania usługi jest nabycie prawa do rozporządzania towarem lub wykonania usługi, co również wyklucza możliwość realizacji tego uprawnienia jedynie w oparciu o fakturę, której zapisy nie odzwierciedlają rzeczywistego rozporządzenia towarem na rzecz nabywcy lub wykonaniem w stosunku do niego faktycznej usługi. Nadto organ wskazał, że zgodnie z przepisem art. 88 ust.3a pkt 4 lit.a ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności. Zatem dla powstania prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony istotne jest to, czy faktura rzeczywiście dokumentuje określoną czynność między wskazanymi w niej podmiotami. Faktura nie odzwierciedlająca rzeczywiście dokonanej czynności przez jej wystawcę, nie daje odbiorcy tej faktury prawa do odliczenia wykazanego w niej podatku. Przyznanie bowiem prawa do odliczenia podatku w takim przypadku oznaczałoby, że prawo do odliczenia przysługuje z tytułu samego faktu posiadania faktury z wykazanym podatkiem, który nie jest należny od podmiotu, który fakturę taką wystawił, jako nie realizujący czynności opisanej w tej fakturze. Tymczasem prawo do odliczenia podatku jest następstwem powstania obowiązku podatkowego z tytułu faktycznej czynności podatnika wystawiającego fakturę, czyli obowiązku podatkowego powstałego na poprzednim etapie obrotu. Jeżeli nie ma takiej faktycznej czynności u wystawcy faktury, nie może z jej tytułu powstać obowiązek podatkowy, a tym samym nie ma prawa do odliczenia podatku z takiej faktury. Podniesiono również, że prowadzone przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. postępowanie kontrolne zostanie zakończone wydaniem dla "A" s.c. decyzji wymiarowej w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2013r. Z dokonanych ustaleń wynika, że w złożonych deklaracjach dla podatku od towarów i usług VAT-7 za miesiące od stycznia do sierpnia 2013r. "A" s.c. nie wykazała podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego. Podatek podlegający wpłacie do urzędu skarbowego w kontrolowanym okresie Spółka zadeklarowała tylko za miesiąc wrzesień 2013r. w kwocie 47.415,00 zł. Na podstawie zapisów na karcie kontowej dla podatku VAT ustalono, iż za okres od stycznia do września 2013r. dokonano wyłącznie wpłat na poczet podatku od towarów i usług za wrzesień 2013r., tj. w dniu 25 października 2013r. wpłacono kwotę 46.564,00 zł oraz w dniu 10 lutego .02.2014r. wpłacono kwotę 876,00 zł Organ stwierdził, że kwoty zobowiązań podatkowych do wpłaty z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2013r., jakie zostaną określone decyzją wymiarową po zakończonym postępowaniu kontrolnym, wyniosą łącznie w przybliżeniu 3.247.548,00 zł plus należne odsetki za zwłokę liczone od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności tego podatku za poszczególne miesiące kontrolowanego okresu. Wskazał, że w myśl art. 103 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 ust. 1 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego (...). Organ pierwszej instancji opierając się na powyższym oraz na podstawie złożonych przez "A" s.c. deklaracji VAT-7 za miesiące od stycznia do września 2013r., a także na podstawie informacji o dokonanych wpłatach na poczet VAT-7 za ww. okres ustalił przybliżoną kwotę nieuiszczonego podatku, od której naliczono należne odsetki za zwłokę na dzień wydania decyzji pierwszoinstancyjnej, na łączną kwotę 4.057.713,00 zł w tym przybliżona kwota zobowiązania podatkowego wynosiła 3.294.963,00 zł, a kwota należnych odsetek za zwłokę to 810.165,00 zł. Organ pierwszej instancji na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania w przedmiocie zabezpieczenia wykonania zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2013r. na majątku "A" s.c. T. H. , M. W. dokonał następujących ustaleń: W okresie od listopada 2013r. do maja 2015r. wspólnicy "A" s.c.: T. H. i M. W. dokonali szeregu czynności majątkowych, w wyniku których nastąpiło: 1. przeniesienie na rzecz nowo utworzonej spółki pod firmą: "A" Sp. z o.o. w organizacji całego przedsiębiorstwa spółki cywilnej działającej pod nazwą: "A" s.c. T. H. , M. W. , w rozumieniu art. 55' kodeksu cywilnego, 2. zbycie całego posiadanego przez wspólników "A" spółki cywilnej majątku nieruchomego - według danych zawartych w Centralnej Bazie Danych Ksiąg Wieczystych na dzień 30 maja 2016 r. zarówno T. H. , jak i M. W. nie figurują w tej Bazie Danych jako właściciele/współwłaściciele nieruchomości, 3. zbycie przez wspólników "A" spółki cywilnej większości posiadanych udziałów w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością wpisanych do KRS, 4. zbycie posiadanego przez wspólników w/wym. spółki cywilnej we współwłasności pojazdu samochodowego. Oran wyjaśnił, iż aktem notarialnym z dnia 11 grudnia 2014r. Rep. A nr [...] zawarta została umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą "A" z siedzibą w D. . Udziały w kapitale zakładowym Spółki zgodnie z § 6 pkt 2 umowy spółki objęte zostały przez M. W. w ilości 500 udziałów po 50,00 zł każdy, tj. o łącznej wartości 25.000,00 zł oraz T. H. w ilości 500 udziałów po 50,00 zł każdy, tj. o łącznej wartości 25.000,00 zł. Objęte udziały w kapitale zakładowym Spółki zostały pokryte przez w/wym. wspólników w całości wkładem niepieniężnym - aportem w postaci przedsiębiorstwa prowadzonego przez nich jako wspólników spółki cywilnej pod nazwą: "A" T. H. , M. W. spółka cywilna, jako zespołu składników niematerialnych i materialnych przeznaczonego do prowadzenia działalności gospodarczej (w rozumieniu art. 551 kodeksu cywilnego), w skład którego wchodzą w szczególności (ale nie wyłącznie): wszelkie składniki majątkowe oraz wyposażenie biura, razem z wszelkimi systemami technicznymi i administracyjnymi, procesami, procedurami, dokumentacją, tajemnice handlowe związanie z prowadzeniem Przedsiębiorstwa, księgi handlowe i rachunkowe związane z prowadzeniem Przedsiębiorstwa, zezwolenia, licencje oraz wszelkie inne decyzje administracyjne związane z prowadzeniem Przedsiębiorstwa, podpisane kontrakty, środki pieniężne, składniki niematerialne Przedsiębiorstwa, wierzytelności. Wartość wniesionego aportem Przedsiębiorstwa określono na 600.000,00 zł. Na pokrycie kapitału zakładowego Spółki przeznaczono część tej wartości tj. 50.000,00 zł, zaś pozostałą część stanowiącą wartość wynoszącą 550.000,00 zł przekazano na kapitał zapasowy Spółki. Jednocześnie w/wym. aktem notarialnym (Część III - Przeniesienie przedsiębiorstwa na pokrycie udziałów w kapitale zakładowym spółki) nastąpiło przeniesienie na rzecz spółki pod firmą: "A" Sp. z o.o. w organizacji całego szczegółowo opisanego powyżej Przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 kodeksu cywilnego. Przy dokonywaniu w/wym. czynności w imieniu spółki pod firmą "A" Sp. z o.o. w organizacji jako pełnomocnik na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników spółki pod firmą "A" Sp. z o.o. w organizacji z siedzibą w D. działał R.S. Ustalono, iż "A" Sp. z o.o. w organizacji nie została wpisana do chwili obecnej do rejestru przedsiębiorców KRS (pismo z Sądu Rejonowego K. w K. Wydział VIII Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 04.05.2016r.) oraz że nie złożyła w tut. Urzędzie żadnych dokumentów rejestracyjnych. Organ pierwszej instancji ustalił, iż posiadane przez wspólników "A" s.c. nieruchomości zbyte zostały na podstawie zawartych umów darowizny oraz umów sprzedaży, przy czym nieodpłatne zbycie nieruchomości dokonane zarówno przez T. H. , jak i M. W. nastąpiło w obydwu przypadkach w listopadzie 2013r. na rzecz bliskiej osoby (matka). Podniesiono, iż w dniu 5 listopada 2013 r. aktem notarialnym Rep. A nr [...] na podstawie umowy darowizny T. H. zbył posiadane prawo własności nieruchomości położonej w Skale, gmina Skała, na rzecz swojej matki J.H. , a w dniu [...] r. aktem notarialnym Rep. A nr [...] na podstawie umowy darowizny M. W. zbył prawo własności nieruchomości położonej w miejscowości D. , gmina W. , na rzecz swojej matki A. W. .  Natomiast umowy sprzedaży pozostałych nieruchomości i udziałów we współwłasności nieruchomości zawarte zostały tego samego dnia, tj. 14 sierpnia 2014 r., a zbycie nastąpiło na rzecz tego samego podmiotu, tj. Spółki "C" sp. z o.o. z siedzibą we W. , w imieniu i na rzecz której działała E. B. , a mianowicie: aktem notarialnym z dnia [...] r. Rep. A nr [...] na podstawie umowy sprzedaży T. H. i M. W. zbyli posiadane udziały wynoszące po 1/3 części we współwłasności nieruchomości gruntowej położonej w D. przy ulicy Tworzeń, na rzecz Spółki "C" sp. z o.o. z siedzibą we W. ,aktem notarialnym z dnia [...] r. Rep. A nr [...] na podstawie umowy sprzedaży A. H. i T. H. zbyli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego numer 4 położonego w D. przy ul. [...] , na rzecz Spółki "C" sp. z o.o. z siedzibą we W. , aktem notarialnym z dnia 14.08.2014r. Rep. A nr [...] na podstawie umowy sprzedaży M. W. zbył stanowiący odrębną nieruchomość lokal mieszkalny numer 31 położony w budynku przy ulicy [...] numer [...] w D. , na rzecz Spółki "C" sp. z o.o. z siedzibą we W. . Organ pierwszej instancji na podstawie danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym ustalił, że: M. W. aktualnie jest wspólnikiem oraz prezesem zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "D" Sp. z o.o., z siedzibą w D. ul. [...] . Spółka została wpisana do KRS pod numerem [...] w dniu 10 lipca 2015r. Ilość posiadanych przez M. W. udziałów - 95 udziałów o łącznej wysokości 4.750,00 zł. Kapitał zakładowy Spółki wynosi 5.000,00 zł, M. W. był wspólnikiem oraz prezesem zarządu "E" Sp. z o.o., nr [...] . Spółka została zawiązana aktem notarialnym w dniu 19 sierpnia 2014r., a wpisana do KRS w dniu 21 sierpnia 2014r. M. W. posiadał 99 udziałów o łącznej wartości 4.950,00 zł, które zbył na rzecz [...] oraz pełnił funkcję prezesa zarządu w okresie od 21 sierpnia 2014 r. do 29 marca 2016r. Firma "F" z siedzibą w L. założona została w dniu 19 sierpnia 2014r. przez R.S., adres do korespondencji: [...] , ul. [...] , dyrektorem firmy jest R. S.. Ustalono, że M. W. i T. H. w okresie od [...] r. do 21 stycznia 2015 r. posiadali po połowie udziałów w kapitale zakładowym "A" Sp. z o.o. Spółka została wpisana do KRS pod numerem [...] w dniu [...] r., tj. M. W. posiadał 50 udziałów o łącznej wartości 25.000,00 zł, i T. H. posiadał 50 udziałów o łącznej wartości 25.000,00 zł (kapitał zakładowy Spółki wynosi 50.000,00 zł). Prezesem zarządu Spółki od momentu jej założenia jest R. S . W dniu 22 stycznia 2015r. dokonano w KRS zmiany wpisu dotyczącego wspólników Spółki - aktualnie wspólnikiem Spółki jest M. D. .  T. H. był wspólnikiem oraz prezesem zarządu "G" Sp. z o.o., nr KRS [...]. Spółka została zawiązana aktem notarialnym w dniu 24 sierpnia 2014r., a wpisana do KRS w dniu 26 sierpnia 2014r. T. H. posiadał 99 udziałów o łącznej wartości 4.950,00 zł, które zbył na rzecz "H" oraz pełnił funkcję prezesa zarządu w okresie od 26 sierpnia 2014r. do 4 stycznia 2016r. Firma "H" z siedzibą w L. założona została w dniu [...] r. przez M. W. , adres do korespondencji: [...] D. , ul. [...] , dyrektorem firmy jest M. W. . Nadto organ pierwszej instancji na podstawie danych zawartych w Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców CEPiK ustalił, iż: w dniu [...]r. zbyty został ciągnik samochodowy Renault Premium 400, rok produkcji 1999, nr rej. [...] , którego współwłaścicielami byli M. W. i T. H. . Pojazd zbyty został na rzecz FHU "I" zam. D. , ul. [...]. Wskazał organ , iż "C" Sp. z o.o. z siedzibą we W. , w dalszej kolejności w ciągu 1,5 roku zbyła wszystkie przedmiotowe nieruchomości, w tym m.in. na rzecz: - żony T. H. - A. H. , przy czym nabycie przez A. H. dotyczyło lokalu mieszkalnego uprzednio zbytego na rzecz "C" Sp. z o.o. przez małżonków A. i T. H. i weszło do jej majątku osobistego w związku z ustanowioną rozdzielnością majątkową - sprzedaż nastąpiła na podstawie aktu notarialnego z dnia [...]. r., a więc w niecały rok po zakupie nieruchomości przez "C" Sp. z o.o., - "H" z siedzibą w Londynie założonej w dniu [...] r. przez M. W. pełniącego obecnie funkcję dyrektora firmy - sprzedaż nastąpiła na podstawie aktu notarialnego z dnia [...] r. i dotyczyła lokalu mieszkalnego uprzednio nabytego przez "C" Sp. z o.o. od M. W. . Przy dokonywaniu sprzedaży posiadanych przez "C" Sp. z o.o. nieruchomości, spółkę reprezentował R. S. będący jednym ze wspólników oraz prezesem zarządu tej Spółki od dnia 22 stycznia 2015r. (data wpisu zmiany w KRS). Drugim wspólnikiem Spółki od dnia 7 stycznia 2016r. (data wpisu zmiany do KRS) jest J. D.. Z informacji przekazanych w piśmie z dnia [...]r. przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wynika, że R.S. jest pracownikiem "A" s.c., natomiast J. D. jest dostawcą wyrobów stalowych do "A" s.c. Zbycie natomiast udziałów w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością nastąpiło w okresie od listopada 2014r. do maja 2015r. i dokonane zostało na rzecz m.in. Spółek: - "F" z siedzibą w Londynie założonej w dniu [...]r. przez R. S. pełniącego obecnie funkcję dyrektora firmy, - "H" z siedzibą w Londynie założonej w dniu [...]r. przez M. W. pełniącego obecnie funkcję dyrektora firmy.  Z kolei zbycie posiadanego we współwłasności przez M. W. i T. H. ciągnika samochodowego Renault Premium nastąpiło na rzecz J.D.. Poza tym ustalono, iż R. S. jest prezesem zarządu "A" Sp. z o.o., której wspólnikami w okresie od 8 sierpnia 2013r. do 21 stycznia 2015r. byli: T. H. i M. W. oraz występował w imieniu spółki pod firmą "A" Sp. z o.o. w organizacji jako pełnomocnik przy zawarciu umowy przeniesienia na rzecz tej spółki całości przedsiębiorstwa spółki cywilnej działającej pod nazwą: "A" s.c. T. H. , M. W. . Zdaniem organu pierwszej instancji przestawione ustalenia jednoznacznie wskazują iż wspólnicy "A" s.c. dokonali czynności majątkowych, które mogą w znacznym stopniu utrudnić, a nawet udaremnić przyszłą egzekucję, gdyż wskutek podjętych przez nich działań (przeniesienie przedsiębiorstwa spółki cywilnej na rzecz nowo utworzonej sp. z o.o. w organizacji, zbycie wszystkich posiadanych przez wspólników nieruchomości - odpłatnie na rzecz jednego podmiotu, nieodpłatnie na rzecz rodziny, zbycie przez wspólników większości posiadanych udziałów w sp. z o.o., zbycie posiadanego wspólnie pojazdu samochodowego) stan majątkowy spółki cywilnej oraz jej wspólników zmniejszył się w sposób wskazujący na istnienie uzasadnionej obawy niewykonania przez Stronę przyszłych zobowiązań podatkowych, które zostaną określone przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w decyzji wymiarowej w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2013r. Na podstawie zapisów na kartach kontowych prowadzonych w Organie dla "A" s.c. T. H. , M. W. ustalono, iż Spółka jako płatnik posiada zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu podatku pobranego i nie wpłaconego do urzędu skarbowego od wypłaconych wynagrodzeń (zaliczki miesięczne na podatek PIT-4) w wysokości: - 94,00 zł za maj 2015r., - 94,00 zł za czerwiec 2015r., - 328,00 zł za lipiec 2015r., Ww. zaległości objęte zostały upomnieniem o numerze [...] z dnia 21 stycznia 2016r., doręczonym Stronie w dniu 22 stycznia 2016r. Następnie w związku z brakiem zapłaty zaległości te objęte zostały w dniu 1 lutego 2016r. tytułem wykonawczym nr [...] . W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego dokonano zajęcia rachunku bankowego w "J" SA (zajętego również w postępowaniu zabezpieczającym), jednakże na obecnym etapie egzekucja pozostaje bezskuteczna. Na dzień wydania decyzji brak zapłaty. Wskazał organ, że za miesiące od sierpnia do grudnia 2015r. Spółka nie zadeklarowała podatku do zapłaty z w/wym. tytułu. Przeanalizował również zapisy na kartach kontowych prowadzonych w tut. Organie dla "A" s.c. T. H. , M. W. pod kątem terminowości wpłat z tytułu podatków za lata 2014-2016 i ustalił, że: w zakresie podatku VAT nie odnotowano żadnych wpłat - Spółka nie deklarowała w tym okresie podatku do zapłaty, w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT-4) odnotowano wpłaty zadeklarowanych zaliczek na podatek za poszczególne miesiące od stycznia do października i za grudzień 2014r. oraz za miesiące od stycznia do kwietnia 2015r., przy czym w 2014 r. wpłaty były dokonywane terminowo, w 2015 r. po za styczniem wpłaty były dokonywane po terminie lub wpłat nie odnotowano. W zakresie oceny sytuacji finansowej "A" s.c. T. H. , M. W. ustalono, na podstawie załączników PIT/B dołączonych do złożonych przez w/wym. wspólników zeznań o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym PIT-36/PIT-36L, następujące dane dot. przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodów Spółki: W 2012 r. przychód "A" s.c. wyniósł 21.124.368,54 zł, koszty uzyskania przychodu dochód 20.807.138,52 zł, a dochód 317.230,02 zł; W 2013 r. przychód "A" s.c. wyniósł 55.835.201,30zł, koszty uzyskania przychodu dochód 55.458.451,30zł, a dochód 376.750,00zł; W 2014 r. przychód "A" s.c. wyniósł 19.021.949,36 zł, koszty uzyskania przychodu dochód 19.042.176,58 zł, a dochód - 20.227,22 zł; W 2015 r. przychód "A" s.c. wyniósł 303.648,76 zł, koszty uzyskania przychodu dochód 398.389,74 zł, a dochód - 94.740,98 zł; Przeprowadzona, na podstawie wyżej zestawionych danych, analiza sytuacji finansowej "A" s.c. T. H. , M. W. jednoznacznie wykazała, że działalność prowadzona przez Spółkę od dwóch lat nie generuje zysków, a jedynie przynosi rosnącą stratę. Zauważył organ również ogromny spadek przychodów z działalności w ostatnim z badanych lat, tj. w 2015r. w stosunku do lat ubiegłych. Tendencja spadkowa pojawiła się już w roku 2014r., kiedy to przychody Spółki spadły o ponad 65% w stosunku do roku poprzedniego, a działalność zakończyła się stratą. W kolejnym roku przychody uległy dalszemu zmniejszeniu, stanowiąc tylko 1,6% przychodów osiągniętych w 2014r., a działalność ponownie zakończyła się stratą. Wobec stwierdzonych faktów takich jak: zmniejszenie rozmiaru prowadzonej działalności oraz pogłębiające się straty z działalności, w ocenie Organu pierwszej instancji zaistniała uzasadniona obawa, że Spółka nie posiada wystarczających środków na pokrycie przyszłych zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2013r. w przybliżonej wysokości 3.294.963,00 zł (w tym do zapłaty 3.247.548,00 zł) plus należne odsetki za zwłokę, które powstaną po wydaniu decyzji wymiarowej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. . Zdaniem organu pierwszej instancji środków na zapłatę w/wym oraz przyszłych zobowiązań nie zapewni przynosząca od dwóch lat straty działalność Spółki, jak również i dochody osiągnięte przez Spółkę w pierwszych latach jej działalności (w latach 2012-2013 wykazane dochody wyniosły łącznie 693.980,02 zł). Organ wskazał także, iż dokonane porównania deklarowanych w deklaracjach VAT-7 wartości dostaw w roku 2015 i roku bieżącym. W złożonych deklaracjach VAT-7 dla podatku od towarów i usług wykazano dostawy towarów w poszczególnych miesiącach, co wskazuje, że już od czerwca ubiegłego roku działalność Spółki prowadzona jest na niewielką skalę i poziom ten utrzymuje się w roku bieżącym (od czerwca wykazano dostawy towarów na kwotę 7.000 zł) - Spółka deklaruje niewielkie wartości dostaw oraz nabyć towarów i usług, a od maja 2016 r. nie deklaruje żadnych dostaw. Zdaniem organu przedstawione dane również potwierdzają, że bieżąca działalność Spółki nie zagwarantuje środków na pokrycie przyszłych zobowiązań podatkowych. Organ na podstawie danych zawartych w sprawozdaniach finansowych "A" s.c. T. H. , M. W. sporządzonych na dzień 31 grudnia 2013r., 31 grudnia 2014r. i 31 grudnia 2015r. dokonał analizy i oceny bieżącej płynności finansowej, rentowności sprzedaży netto oraz poziomu zadłużenia ogólnego Spółki. Wyjaśnił, iż wskaźnik bieżącej płynności informuje o możliwości (zdolności) do wywiązywania się z bieżących zobowiązań. Wskazuje on ile razy bieżące aktywa przewyższają bieżące zobowiązania. Dla kredytodawców wysoki poziom tego wskaźnika stanowi margines bezpieczeństwa wypłacalności firmy. Optymalna wartość tego wskaźnika powinna zawierać się w przedziale 1,2 - 2,0, tzn. jest optymalnie, gdy majątek obrotowy jest 1,2 do 2 razy większy niż zobowiązania krótkoterminowe. Bardzo wysoka wartość tego wskaźnika świadczy o stosunkowo dużych zapasach zgromadzonych w firmie, lub może oznaczać przeterminowane należności czy ich nieefektywne windykowanie. Niska wartość lub tendencja spadkowa oznaczać będzie utratę płynności bądź możliwość wystąpienia trudności w zakresie wypłacalności. W przypadku Spółki wskaźnik ten za badany okres trzech lat (2013-2015) kształtował się na poziomie odpowiednio: 1,80 w 2013r., 1,03 w 2014r. i 0,91 w 2015r., a więc tylko w 2013r. mieścił się w przedziale wartości uznawanych za optymalne dla tego wskaźnika, natomiast w latach kolejnych kształtował się poniżej wartości optymalnych i wykazywał tendencję spadkową. Powyższa analiza wskazuje zatem, że począwszy od 2014r. nie jest zachowana płynność finansowa Spółki, a więc istnieje zagrożenie bieżącej zdolności Spółki do terminowego regulowania swoich zobowiązań. Organ wskazał też na wskaźnik rentowności sprzedaży netto, który określa zdolność firmy do generowania zysku przez sprzedaż. Wyjaśnił, że oblicza się ją jako stosunek zysku netto do sprzedaży netto. Im niższy jest wskaźnik tym większa wartość sprzedaży musi być zrealizowana dla osiągnięcia określonej kwoty zysku. Z kolei im wyższy poziom wskaźnika, tym większa efektywność osiąganych dochodów. Pożądany jest zatem wysoki poziom tego wskaźnika. Typowa wartość wskaźnika: 3% - 8%. Analiza wartości badanego wskaźnika rentowności wykazała, że tylko w 2013r. osiągnął on wartość dodatnią chociaż i za ten okres wartość ta istotnie odbiegała od wartości uznanej powszechnie za pożądaną. Natomiast począwszy od 2014r. wskaźnik ten posiada wartości ujemne. Organ podniósł, iż powyższe świadczy o tym, że Spółka w 2014r. utraciła zdolność do generowania zysków. Działalność Spółki od 2014r. jest nierentowna, co niewątpliwie może wpłynąć na zdolność Spółki do spłaty przyszłych zobowiązań podatkowych. Podkreślono także, że wskaźnik zadłużenia ogólnego, który określa udział zobowiązań, czyli kapitałów obcych, w finansowaniu majątku przedsiębiorstwa powinien oscylować w przedziale 0,57 - 0,67. Zbyt wysoki poziom tego wskaźnika świadczy o dużymi ryzyku finansowym, informując równocześnie, że przedsiębiorstwo może utracić zdolność do obsługi długu. W przypadku Spółki wskaźnik ten za badany okres trzech lat (2013-2015) kształtował się na poziomie odpowiednio: 0,48 w 2013r., 1,09 w 2014r. i 1,21 w 2015r., a więc podobnie jak w przypadku wskaźnika bieżącej płynności, tylko w 2013r. nie przekroczył wartości uznanej za bezpieczną. Natomiast w latach kolejnych kształtował się już zdecydowanie powyżej wartości optymalnej i wykazywał dodatkowo tendencję wzrostową. Zdaniem organu przeprowadzona analiza wskazuje, że począwszy od 2014r. ryzyko niewypłacalności Spółki w razie jej likwidacji jest wyższe niż zalecane i wzrasta. Zaakcentowano, ze przeanalizowane wskaźniki jednoznacznie informują o możliwości wystąpienia trudności w zakresie wypłacalności Spółki, co uzasadnia obawę, iż Spółka może nie być w stanie uregulować przyszłych zobowiązań podatkowych, które określone zostaną decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2013r. Ponadto Organ pierwszej instancji dokonał również ustaleń dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej wspólników "A" s.c. - T. H. i M. W. , którzy posiadają po 50% udziałów Spółki. Na podstawie informacji PIT-8C, PIT-11 oraz zeznań podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych ustalono, iż w okresie 2012-2015 obok dochodów uzyskiwanych z działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej zarówno T. H. , jak i M. W. uzyskiwali przychody również z innych źródeł, w tym w szczególności: z działalności gospodarczej zarejestrowanej na własne nazwisko, z odpłatnego zbycia udziałów w "A" Sp. z o.o., z odpłatnego zbycia nieruchomości. Przeprowadzona analiza wysokości dochodów uzyskiwanych w badanym okresie (od 2012r.) przez wspólników "A" s.c. zarówno z działalności prowadzonej w formie ww. spółki cywilnej, jak i z działalności gospodarczej zarejestrowanej na własne nazwisko oraz innych źródeł (odpłatne zbycie udziałów, odpłatne zbycie nieruchomości, wynagrodzenie ze stosunku pracy, czy z działalności wykonywanej osobiście) wykazała, że nie wystarczą one na pokrycie zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług, które zostaną określone decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. . Z dokonanej analizy wynika bowiem, że łączne dochody wspólników: T. H. i M. W. z wszystkich wymienionych wyżej źródeł przychodów uzyskane w badanym okresie 2012-2015 wystarczyłyby na pokrycie zaledwie 23 % przyszłych zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2013r. (gdyby zostały w całości na te zobowiązania przekazane), przy czym podkreślenia wymaga to, że 99,77% tych dochodów wspólnicy uzyskali w latach 2012- 2013. W latach następnych, tj. 2014-2015 poza dochodem z wynagrodzenia ze stosunku pracy i działalności wykonywanej osobiście (umowa zlecenie/o dzieło) wspólnicy deklarowali wyłącznie straty, tj. w latach 2014-2015 straty odnotowano z działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej, z działalności gospodarczej zarejestrowanej na własne nazwisko, z odpłatnego zbycia udziałów oraz z odpłatnego zbycia nieruchomości. Z kolei w zakresie oceny aktualnej sytuacji majątkowej wspólników "A" s.c. stwierdzono, iż na skutek dokonanych przez wspólników w/wym. spółki cywilnej czynności polegających na zbyciu poszczególnych składników posiadanego majątku stan majątkowy wspólników uległ zmniejszeniu w sposób wskazujący na istnienie uzasadnionej obawy, iż również ewentualna przyszła egzekucja ciążących na spółce cywilnej zaległości z w/wym. tytułu będzie w dużym stopniu utrudniona. Na powyższą ocenę wskazuje przede wszystkim fakt, iż wspólnicy zbyli wszystkie posiadane nieruchomości oraz większość zbywalnych praw majątkowych w postaci udziałów w spółkach z o.o. Pozostały natomiast w ich dyspozycji majątek w postaci pojazdów oraz udziałów w spółkach z o.o. tylko w niewielkim stopniu wystarczyłby na pokrycie przyszłych zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług, które zostaną określone decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. . Na podstawie danych zawartych w bazie CEPiK oraz danych przekazanych przez Urząd Miejski w D. Wydział Komunikacji i Drogownictwa ustalono, iż wspólnicy posiadają zarejestrowane na własne nazwisko pojazdy, w tym T. H. posiada: motocykl - rok prod. 1993, samochód osobowy - rok prod. 2001, naczepa ciężarowa - rok prod. 1998, natomiast M. W. posiada: motocykl - rok prod. 1983, motocykl - rok prod. 1997, samochód osobowy - rok prod. 2000, naczepa ciężarowa - rok prod. 2001, ciągnik samochodowy - rok prod. 2007. Łączna oszacowana na podstawie cen rynkowych przybliżona wartość tych pojazdów to ok. 100 tys. zł. W przypadku z kolei posiadania przez wspólników zbywalnych praw majątkowych w postaci udziałów w spółkach z o.o. stwierdzić należy, iż wspólnicy posiadają udziały (w ilości po 500 udziałów o wartości 25.000,00 zł) w kapitale zakładowym "A" Sp. z o.o. w organizacji otrzymane w zamian za wkład niepieniężny - aport w postaci przedsiębiorstwa spółki cywilnej "A", a M. W. dodatkowo posiada, zgodnie z danymi zawartymi w KRS, udziały w "D" Sp. z o.o. w ilości 95 udziałów o łącznej wysokości 4.750,00 zł. Od tej decyzji pełnomocnik Strony wniósł odwołanie zarzucając organowi : 1. naruszenie przepisu postępowania: art. 33 § 1 i 2 O. p. poprzez dokonanie zabezpieczenia w sytuacji, w której brak jest przesłanki do dokonania zabezpieczenia w postaci uzasadnionej obawy, iż zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane, a to z uwagi na fakt, iż nie istnieją żadne okoliczności mogące chociażby uprawdopodobnić twierdzenie, iż zobowiązania podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za okres: stycznia do września 2013 r. było deklarowane i uiszczane przez odwołującego w nieprawidłowej wysokości, a w konsekwencji, iż odwołujący będzie zobowiązany do wykonania zobowiązania podatkowego z w/w tytułu; 2. naruszenie przepisu postępowania: art. 33 § 1 i 2 O. p. poprzez dokonanie zabezpieczenia w sytuacji, w której brak jest przesłanki do dokonania zabezpieczenia w postaci uzasadnionej obawy, iż zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane, a to z uwagi na fakt, iż sytuacja majątkowa odwołującego nie uzasadnia tejże obawy: odwołujący reguluje na bieżąco swoje zobowiązania, w tym zobowiązania o charakterze publicznoprawnym oraz prowadzi działalność operacyjną generującą zyski; 3. naruszenie przepisu postępowania: art. 121 § 1 oraz 122 O. p., poprzez prowadzenie postępowania wbrew zasadzie działania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz niewyjaśnienie w toku postępowania o udzielenie zabezpieczenia, w sposób pełny i wyczerpujący, stanu faktycznego sprawy, w tym w szczególności: - okoliczności uzasadniających twierdzenie, iż zachodzą podstawy do określenia wobec odwołujących zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za okres: stycznia do września 2013 r.; - okoliczności uzasadniających twierdzenie, iż sytuacja majątkowa odwołującego uniemożliwi uiszczenia zobowiązania podatkowego po ewentualnym określeniu jego wysokości przez organ podatkowy; 4. naruszenie przepisu postępowania: art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z art. 210 § 4 O. p. poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji w sposób sprzeczny z przepisami ustawy, w tym w szczególności z pominięciem wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiary. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wydał w dniu [...]r. decyzję którą utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. . Organ odwoławczy stwierdził, że podziela ocenę dokonaną przez organ pierwszej instancji, zgodnie z którą w niniejszej sprawie istnieje uzasadniona obawa niewykonania przez "A" s.c. objętych zaskarżoną decyzją zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług. Organ zwrócił uwagę, iż: - dochód Podatnika w latach 2012-2013 wyniósł łącznie 693.980,02zł, w latach 2014-2015 Podatnik osiągał straty, - przeprowadzona na podstawie sprawozdań finansowych za lata 2013-2015 analiza dowiodła, że Spółka utraciła płynność finansową, a więc istnieje zagrożenie bieżącej zdolności Spółki do terminowego regulowania swoich zobowiązań, - wspólnicy "A" s.c. dokonali czynności majątkowych polegających na zbyciu: nieruchomości, udziałów w sp. z o.o., pojazdu samochodowego, - wspólnicy przenieśli całe przedsiębiorstwo "A" s.c. do nowoutworzonej sp. z o.o. w organizacji, - wspólnicy posiadają udziały w ilości po 500 udziałów o wartości 25.000,OOzł w kapitale zakładowym "A" Sp. z o.o. w organizacji (Spółka nie została zarejestrowana w KRS); Pan M. W. posiada udziały w "D" Sp. z o.o. w ilości 95 udziałów o łącznej wysokości 4.750,OOzł, - wspólnicy w latach 2014-2015 osiągnęli niewielkie dochody z wynagrodzenia ze stosunku pracy i działalności wykonywanej osobiście (umowa zlecenie i o dzieło), - wspólnicy posiadają pojazdy, których wartość oszacowano na kwotę ok. 100.000,00 zł. Podkreślił, że na podstawie posiadanych danych wartość majątku, który udało się ustalić, jest dużo niższa od przybliżonej łącznej kwoty zaległości podatkowych, która wynosi wraz z odsetkami za zwłokę 4.057.713,00zł. Powyższe uzasadnia więc obawę, że Podatnik może nie sprostać obowiązkowi zapłaty przyszłego zobowiązania. Za zasadny uznał wniosek odnośnie nierzetelnego prowadzenia ksiąg, skoro Podatnik wykorzystywał w rozliczaniu faktury, które według kontrolujących nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń (zakupy towarów od P.U.H. "B" Z. C. ) . Za wystarczające przesłanki do podjęcia obawy, co do dobrowolnego wykonania przedmiotowych zobowiązań, a tym samym do dokonania zabezpieczenia ich realizacji na majątku Spółki uznano - okoliczność, że wspólnicy dokonali w okresie postępowania kontrolnego czynności polegających na wyzbywaniu majątku, co może utrudnić lub udaremnić przyszłą egzekucję, - okoliczność, że sytuacja majątkowo-finansowa oraz jej zestawienie z przewidywaną (przybliżoną) kwotą zobowiązania podatkowego wykazuje, że Podatnik może nie sprostać realizacji przyszłych zobowiązań wraz z odsetkami, - okoliczność, że Podatnik posiada zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres od maja do lipca 2015r. w łącznej wysokości 516,OOzł objęte postępowaniem egzekucyjnym, które dotychczas jest bezskuteczne, Zdaniem Dyrektora zasadnie uznano, że zaistniała przesłanka określona w art. 33 § 1 O.p. do dokonania zabezpieczenia na majątku Strony przed wydaniem decyzji wymiarowej. Organ odwoławczy zarzuty zawarte w odwołaniu Stronu uznał za bezzasadne. W odpowiedzi na zarzuty strony organ odwoławczy wyjaśnił, iż dla celów określenia wysokości zabezpieczenia nie przeprowadza się pełnego postępowania dowodowego - wykorzystując dane zgromadzone w toku kontroli lub postępowania wymiarowego. Decyzja wydana w przedmiotowym trybie nie może zastępować właściwej decyzji wymiarowej. Może być ona bowiem wydana przed wydaniem decyzji określającej, co powoduje, iż nie jest wówczas konieczne posiadanie wszystkich tych dowodów, które można i należy zebrać w ramach właściwego postępowania podatkowego z uwzględnieniem obowiązku wynikającego z art. 187 Ordynacji podatkowej. Organ odwoławczy wskazał, że ustaleń w sprawie dokonano w oparciu o przekazane przez Dyrektora UKS dokumenty, tj.: wnioski o zabezpieczenie z dnia 25.06.2014r. i 09.07.2014r. Nr [...], decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 17.06.2015r. znak: [...] wydaną dla P.H.U. ""B" " Z. C. , ewidencję sprzedaży P.H.U. ""B" " Z. C. oraz faktury VAT wystawione przez P.H.U. ""B" " Z. C. . Uznając zarzut naruszenia art. 33 § 1 i 2 O.p. za chybiony organ drugiej instancji podkreślił, iż w swojej decyzji uzupełnił opis stanu faktycznego dotyczącego transakcji z P.U.H. ""B" " Z. C. na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy przekazanych wraz z odwołaniem. Za niezasadny organ uznał zarzut naruszenia przepisów art. 210 § 1 pkt 6 w związku z art. 210 § 4 O. p. Stwierdził, że w świetle zebranego w sprawie i opisanego w niniejszej decyzji materiału nie ulega wątpliwości, że zaistniała określona w art. 33 § 1 O. p . przesłanka umożliwiająca organom podatkowym dokonanie zabezpieczenia na majątku Podatnika przed wydaniem decyzji wymiarowej. Organ odwoławczy za nieuzasadnione uznał twierdzenie pełnomocnika, iż organ pierwszej instancji nie poczynił własnych ustaleń w przedmiocie zaistnienia przesłanek do zabezpieczenia, a przywołane w uzasadnieniu okoliczności, stanowią w głównej mierze powtórzenie ustaleń organu z dnia 30 lipca 2014r., o których organ pierwszej instancji w zdecydowanej części miał poprzednio wiedzę, podkreślając, że akta sprawy dowodzą, że postępowanie w sprawie zabezpieczenia zostało ponownie przeprowadzone, a w jego toku zebrano materiał dowodowy, zaprezentowany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Za chybiony uznano zarzut naruszenia przepisu postępowania: art. 33 § 1 i 2 O. p. Organ odwoławczy podniósł, że, że w przedmiotowej sprawie organ podatkowy uznał, iż o dokonaniu zabezpieczenia na majątku "A" s.c zadecydowało wiele okoliczności faktycznych uzasadniających istnienie uzasadnionej obawy o wykonanie przyszłych zobowiązań Spółki które to wskazano w treści decyzji. Organ odwoławczy stwierdził, że pełnomocnik pominął fakt, że organ pierwszej instancji, na potrzeby wydania decyzji po wyroku WSA w Gliwicach, dokonał oceny bieżącej sytuacji finansowej Spółki, a więc obejmującej lata 2014-2015 i na tej podstawie wywiódł istnienie uzasadnionej obawy, że Spółka nie posiada wystarczających środków na pokrycie przyszłych zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do września 2013r. Nadto ustalono, że spółka od dwóch lat osiąga straty. Zdaniem organu odwoławczego niewątpliwie w sprawie wynika Podatnik podjął działania, których skutkiem jest uszczuplenie Jego majątku, które należy ocenić jako mogące udaremnić lub utrudnić egzekucję przyszłych zobowiązań. Wskazał, że organ podatkowy nie musi wykazywać jakie były dalsze losy majątku, którego Podatnik wyzbył się. Wystarczy, że wykaże, iż mają miejsce zdarzenia wskazane w art. 33 § 1 O. p. stanowi uzasadnioną obawę, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Za bezzasadne uznał zarzuty naruszenia przepisów postępowania: art. 121 § 1 oraz 122 ustawy O. p. Od decyzji organu odwoławczego strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego tj. rażące naruszenie art. 23 § 4, art. 33, 121, art. 122, w związku z art. 180 § 1, art. 123 § 1, art. 124, art. 180 § 1 i § 2, art. 181, art. 187 § 1, art. 191, art. 193, art. 210 § 1 pkt 4 O. p., poprzez brak oceny dowodów, przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, orzekanie na podstawie niepełnego materiału dowodowego, prowadzenie postępowania w sposób niweczący zaufanie do organu, nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, zaniechanie wskazania w uzasadnieniu wydanej decyzji przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. konkretnych faktów prawotwórczych oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Mając na uwadze powyższe zarzuty, "A" s. c. wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji organów pierwszej i drugiej instancji w całości oraz zasądzenie kosztów postepowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. w całości podtrzymał dotychczasowe stanowisko i argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Przystępując do rozważań podkreślić należy, że podstawę wydania zaskarżonych decyzji stanowił art. 33 § 1 O.p., zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych powyżej można dokonać również w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego (§ 2), a w takiej sytuacji organ podatkowy na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu (§ 4). Postępowanie w trybie art. 33 O.p. ma na celu zagwarantowanie środków finansowych na zaspokojenie należności podatkowych, w związku z czym w aktach tego postępowania organ winien zgromadzić materiał dowodowy uzasadniający potrzebę zastosowania zabezpieczenia. Obowiązek przeprowadzenia postępowania, którego celem jest ustalenie istnienia przesłanek zabezpieczenia wskazanych w art. 33 § 1 O.p. jednoznacznie wynika z treści przepisów art. 122 , art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 O.p., tj. przepisów kształtujących zasadę prawdy obiektywnej w postępowaniu podatkowym (por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt II FSK 373/05). Treść art. 33 § 1 O.p. wyraźnie stanowi o "uzasadnionej obawie", a więc takiej, która ma swoje źródło w obiektywnie stwierdzonym stanie faktycznym sprawy, jak również o "wykonaniu" zobowiązania, a więc nie tylko dobrowolnie, ale i w drodze egzekucji. Nie ma przy tym wątpliwości, iż to, czy istnieje obawa niewykonania zobowiązania w konkretnym wypadku pozostawiono do uznania właściwego w sprawie organu. Uznanie to nie może jednak oznaczać dowolności działania, lecz powinno być oparte na całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych (por. wyrok NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 594/11). Zauważyć także należy, ze przepis art. 33 § 1 O.p. reguluje nie tylko przesłankę dokonania zabezpieczenia, którą jest uzasadniona obawa, że zobowiązanie zostanie wykonane, lecz zawiera również przykładowe wyliczenie okoliczności, które mogą uzasadniać tę obawę. Zdarzenia wymienione w art. 33 § 1 to trwałe zaprzestanie regulowania zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonywanie czynności polegających na zbywaniu majątku. Są one ogólnymi przykładami zachowania, sugerującymi zaistnienie ustawowej przesłanki zabezpieczenia zobowiązań. Stąd też organ podatkowy orzekając o zabezpieczeniu może wskazać na wszelkie inne okoliczności, które tę obawę uzasadnią. Taką okolicznością może być nieterminowe regulowanie zobowiązań oraz nieuiszczanie poszczególnych zobowiązań, pomimo braku możliwości wykazania trwałego charakteru zaprzestania ich regulowania, jeśli zostanie wykazana zależność pomiędzy zaistniałymi okolicznościami, a przesłanką uzasadnionej obawy. Wystąpienie już jednej z w/w okoliczności uzasadnia obawę, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. W doktrynie wyrażono pogląd, że trwałe nieregulowanie zobowiązań wystąpi wtedy, kiedy wierzyciel będzie zmuszony prowadzić egzekucję administracyjną zaległości podatkowych lub opóźnienie w ich regulowaniu będzie przekraczało dłuższy czas (por. B. Dauter (w:) S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2009, s. 241). Wprawdzie podstawowa przesłanka zastosowania zabezpieczenia, tj. "uzasadniona obawa, że zobowiązanie nie zostanie wykonane" nie została przez ustawodawcę zdefiniowana, a jedynie zobrazowana przykładowymi okolicznościami, co do których ustalenie, że zaistniały, pozwala na kwalifikację stanu faktycznego, jako spełniającego wymogi z art. 33 § 1 O.p. Jednak pomimo że ustawodawca wskazał tylko przykładowe okoliczności precyzujące główną dyrektywę orzekania w przedmiocie zabezpieczenia, tym niemniej niewątpliwie wynika z nich, że chodzi o działania podatnika bądź sytuacje z nim związane, które wpływają na jego stan majątkowy w kontekście przewidywanych zobowiązań i możliwości przeprowadzenia skutecznej egzekucji (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 6 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 726/08). Co istotne, uzasadniona obawa musi istnieć już w chwili rozstrzygania w przedmiocie zabezpieczenia, jednak obawa ta odnoszona jest zarazem do zdarzenia, które jeszcze nie nastąpiło (a nawet nie wiadomo czy w ogóle wystąpi - zob. wyrok NSA z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt I FSK 1383/08). To, czy istnieje obawa niewykonania zobowiązania w konkretnym wypadku pozostawiono do uznania właściwego w sprawie organu. Uznanie to powinno być oparte na całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych (por. wyrok NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 594/11), przy czym organy podatkowe mogą za pomocą wszelkich argumentów, popartych ustalonymi w sprawie okolicznościami, wykazywać, że istnieje groźba niewykonania zobowiązania podatkowego w przyszłości uzasadniająca sięgnięcie do instytucji zabezpieczenia (por. ww. wyrok NSA z dnia 19 listopada 2009 r.). Wymaga jednak podkreślenia, że ciężar wykazania opisanych powyżej okoliczności spoczywa na organie podatkowym prowadzącym postępowanie w przedmiocie zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego. To organ podatkowy jest zobowiązany do zgromadzenia dowodów potwierdzających obawę, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt I SA/Po 1358/06). Podkreślić należy, że instytucja zabezpieczenia zobowiązania podatkowego była przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego w wyroku z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt SK 40/12 (OTK ZU seria A, nr 7/2013, poz. 97). Trybunał wskazał, że punktem odniesienia oceny decyzji o zabezpieczeniu na wskazanych płaszczyznach jest jej uzasadnienie, które musi zawierać co najmniej podstawowe dane o aktualnej sytuacji majątkowej (w ramach której wskazać należy chociaż źródła i wysokość średnich miesięcznych dochodów i obciążeń podatnika) i życiowej podatnika (w kontekście przede wszystkim środków koniecznych na zapewnienie bytu osobom pozostającym na utrzymaniu strony). Zasadne jest również zobrazowanie sytuacji majątkowej podatnika i jego rzetelności w wywiązywaniu się z obowiązków fiskalnych w oparciu o deklaracje i zeznania podatkowe posiadane przez organ podatkowy. Dopiero zestawienie wspomnianych danych przybliżających kondycję ekonomiczną podatnika, jego zasoby oraz możliwości płatnicze z kwotą przewidywanego zobowiązania podatkowego może zostać uznane za wykazanie uzasadnionej obawy niewykonania (dobrowolnego lub przymusowego) tego zobowiązania (zob. wyrok WSA w Gliwicach z 6 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Gl 297/11; teza powtórzona następnie w czterech wyrokach tego sądu z dnia 1 sierpnia 2012 r. o sygn. akt: III SA/Gl 464/12, III SA/Gl 465/12, III SA/Gl 467/12 i III SA/Gl 468/12). Dokonując ustaleń w tym zakresie organy podatkowe powinny w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, uwzględnić wszystkie okoliczności przedstawione przez strony, a w razie wątpliwości dokonać własnych ustaleń" (zob. wyroki WSA w Łodzi z 12 czerwca 2008 r. o sygn. akt: I SA/Łd 1383/07, I SA/Łd 1384/07 i I SA/Łd 1385/07). Trybunał zauważył również, że przesłankami pozytywnymi uzasadniającymi zastosowanie tej instytucji są na przykład: – znaczna wysokość zaległości podatkowych wraz z odsetkami w porównaniu z dochodami podmiotu, gdy strona nie podejmuje starań w kierunku uregulowania zobowiązań (por. wyrok WSA w Gliwicach z 2 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 432/09); – relatywnie niskie dochody podatnika w stosunku do przyszłego zobowiązania (por. wyrok WSA w Szczecinie z 9 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 726/08); – pozbywanie się przez podatnika znacznej części środków trwałych, gdy podatnik spłaca kredyt bankowy i część bieżących zobowiązań reguluje z opóźnieniem (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 20 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 1605/06); Sąd nie stracił z pola widzenia tego, iż wyrokiem z dnia [...] r. sygn. akt III SA/G1 1661/14 uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr: [...] wydana w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego objętego przedmiotową skargą. Wskazać należy, iż Sąd w swoim rozstrzygnięciu z dnia [...] r. stwierdził, że rozpoznający skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. , jak i organ pierwszej instancji, nie uzasadnili w wystarczający sposób, że w sytuacji Skarżącego zachodzi uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania podatkowego. Podniesiono, że w toku ponownego rozpoznawania sprawy organ winien dokonać uzupełnienia i ponownej analizy zgromadzonego materiału dowodowego, przy czym przeprowadzić analizę możliwości zapłaty przyszłego zobowiązania z uwzględnieniem sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego, terminowości uiszczania innych zobowiązań podatkowych (VAT, ZUS, podatek dochodowy, opłaty drogowe itp.) czy finansowych, a następnie wskazać te okoliczności, które zdaniem organu podatkowego przekonywująco uzasadniają obawę niewykonania zobowiązania podatkowego. Mając na uwadze powyższe rozważania prawne oraz przedstawione okoliczności Sąd stanął na stanowisku, iż organy podatkowe obu instancji w sposób prawidłowy ustaliły istnienie przesłanek zabezpieczenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do września 2013 r. m.in. oraz należycie wypełniły zalecenia Sadu zawarte w wyroku z dnia 15 lipca 2015 r. sygn. akt III SA/G1 1661/14 poprzez ustalenie okoliczności takich jak : I. wyzbywanie się majątku przez Podatnika, co może utrudnić lub udaremnić przyszłą egzekucję; II. sytuację majątkowo-finansowa oraz jej zestawienie z przewidywaną (przybliżoną) kwotą zobowiązania podatkowego wykazującą, że Podatnik może nie sprostać realizacji przyszłych zobowiązań wraz z odsetkami; III. posiadanie zaległości w podatku w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu podatku pobranego i nie wpłaconego do urzędu skarbowego od wypłaconych wynagrodzeń w wysokości: 94,00 zł za maj 2015r., 94,00 zł za czerwiec 2015r., 328,00 zł za lipiec 2015r., objęte postępowaniem egzekucyjnym, które dotychczas jest bezskuteczne Nie ulega wątpliwości, iż wspólnicy "A" s.c. T. H. i M. W. dokonywali szeregu czynności prowadzących do uszczuplenia majątku Spółki, która mogłaby utrudnić lub udaremnić egzekucję. Organy podatkowe w szczegółowy sposób przedstawiły działania wspólników "A" s.c., do których należało: 1. przeniesienie na rzecz nowo utworzonej spółki pod firmą: "A" Sp. z o.o. w organizacji całego przedsiębiorstwa spółki cywilnej działającej pod nazwą: "A" s.c. T. H. , M. W. , w rozumieniu art. 55 kodeksu cywilnego. Za bezsporne uznać należy, iż aktem notarialnym z dnia 11 grudnia 2014r. Rep. A nr [...] zawarta została umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą "A" z siedzibą w D. . Udziały w kapitale zakładowym Spółki zgodnie z § 6 pkt 2 umowy spółki objęte zostały przez M. W. w ilości 500 udziałów po 50,00 zł każdy, tj. o łącznej wartości 25.000,00 zł oraz T. H. w ilości 500 udziałów po 50,00 zł każdy, tj. o łącznej wartości 25.000,00 zł. Objęte udziały w kapitale zakładowym Spółki zostały pokryte przez wskazanych wspólników w całości wkładem niepieniężnym - aportem w postaci przedsiębiorstwa prowadzonego przez nich jako wspólników spółki cywilnej pod nazwą: "A" T. H. , M. W. spółka cywilna, jako zespołu składników niematerialnych i materialnych przeznaczonego do prowadzenia działalności gospodarczej, w skład którego wchodzą w szczególności (ale nie wyłącznie): wszelkie składniki majątkowe oraz wyposażenie biura, razem z wszelkimi systemami technicznymi i administracyjnymi, procesami, procedurami, dokumentacją, tajemnice handlowe związanie z prowadzeniem Przedsiębiorstwa, księgi handlowe i rachunkowe związane z prowadzeniem Przedsiębiorstwa, zezwolenia, licencje oraz wszelkie inne decyzje administracyjne związane z prowadzeniem Przedsiębiorstwa, podpisane kontrakty, środki pieniężne, składniki niematerialne Przedsiębiorstwa, wierzytelności. Wartość wniesionego aportem Przedsiębiorstwa określono na 600.000,00 zł. Na pokrycie kapitału zakładowego Spółki przeznaczono część tej wartości tj. 50.000,00 zł, zaś pozostałą część stanowiącą wartość wynoszącą 550.000,00 zł przekazano na kapitał zapasowy Spółki. Jednocześnie tym aktem notarialnym (Część III - Przeniesienie przedsiębiorstwa na pokrycie udziałów w kapitale zakładowym spółki) nastąpiło przeniesienie na rzecz spółki pod firmą: "A" Sp. z o.o. w organizacji całego szczegółowo opisanego powyżej Przedsiębiorstwa. Organy podatkowe ustaliły, iż "A" Sp. z o.o. w organizacji nie została wpisana na dzień 4 maja 2016 r. do rejestru przedsiębiorców KRS oraz że nie złożyła w właściwym Urzędzie Skarbowym żadnych dokumentów rejestracyjnych. 2. zbycie całego posiadanego przez wspólników "A" spółki cywilnej majątku nieruchomego - według danych zawartych w Centralnej Bazie Danych Ksiąg Wieczystych na dzień 30 maja 2016 r. zarówno T. H. , jak i M. W. nie figurują w tej Bazie Danych jako właściciele/współwłaściciele nieruchomości, za bezsporne uznać należy to, iż posiadane przez wspólników "A" s.c. nieruchomości zbyte zostały na podstawie zawartych umów darowizny oraz umów sprzedaży, przy czym nieodpłatne zbycie nieruchomości dokonane zarówno przez T. H. , jak i M. W. nastąpiło w obydwu przypadkach w listopadzie 2013r. na rzecz bliskiej osoby (matka). W dniu 5 listopada 2013 r. aktem notarialnym Rep. A nr [...] na podstawie umowy darowizny T. H. zbył posiadane prawo własności nieruchomości położonej w S., gmina S., na rzecz swojej matki J. H. , a w dniu [...] r. aktem notarialnym Rep. A nr [...] na podstawie umowy darowizny M. W. zbył prawo własności nieruchomości położonej w miejscowości D. , gmina W. , na rzecz swojej matki A. W. .  Natomiast umowy sprzedaży pozostałych nieruchomości i udziałów we współwłasności nieruchomości zawarte zostały tego samego dnia, tj. 14 sierpnia 2014 r., a zbycie nastąpiło na rzecz Spółki "C" sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu, w imieniu i na rzecz której działała E. B. , a mianowicie: aktem notarialnym z dnia 14 sierpnia 2014r. Rep. A nr [...] na podstawie umowy sprzedaży T. H. i M. W. zbyli posiadane udziały wynoszące po 1/3 części we współwłasności nieruchomości gruntowej położonej w D. przy ulicy [...], na rzecz Spółki "C" sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu, aktem notarialnym z dnia [...]r. Rep. A nr [...] na podstawie umowy sprzedaży A. H. i T. H. zbyli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego numer [...] położonego w D. przy ul. [...] , na rzecz Spółki "C" sp. z o.o. z siedzibą we W. , aktem notarialnym z dnia 14.08.2014r. Rep. A nr [...] na podstawie umowy sprzedaży M. W. zbył stanowiący odrębną nieruchomość lokal mieszkalny numer [...] położony w budynku przy ulicy [...] numer [...] w D., na rzecz Spółki "C" sp. z o.o. z siedzibą we W. . 3. zbycie przez wspólników "A" spółki cywilnej większości posiadanych udziałów w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością wpisanych do KRS, 4. zbycie w dniu 27 stycznia 2014r. posiadanego przez wspólników "A" s. c. we współwłasności pojazdu samochodowego tj. ciągnika samochodowego [...], rok produkcji 1999, nr rej. [...], którego współwłaścicielami byli M. W. i T. H. . Pojazd zbyty został na rzecz FHU "I" zam. D., ul. [...] . Organy podatkowe wykazały istnienie przesłanek zastosowania zabezpieczenia, albowiem podatnik dokonywał szeregu czynności polegających na zbywaniu majątku, które [pic]mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Nadto okoliczności związane ze zbywaniem majątku nie wskazują , aby działania podjęte przez T. H. , jak i M. W. stanowiły normalny przejaw prowadzonej działalności. Nadto dochód Podatnika w latach 2012-2013 wyniósł łącznie 693.980,02zł, w latach 2014-2015 Podatnik osiągał straty, przeprowadzona na podstawie sprawozdań finansowych za lata 2013-2015 analiza dowiodła, że Spółka utraciła płynność finansową, a więc istnieje zagrożenie bieżącej zdolności Spółki do terminowego regulowania swoich zobowiązań, wspólnicy w latach 2014-2015 osiągnęli niewielkie dochody z wynagrodzenia ze stosunku pracy i działalności wykonywanej osobiście (umowa zlecenie i o dzieło), przy czym wspólnicy "A" s. c. posiadają pojazdy, których wartość oszacowano na kwotę ok. 100.000,00 zł. Zwrócić uwagę trzeba również, iż organy podatkowe ustaliły na podstawie posiadanych danych wartość majątku, jest dużo niższa od przybliżonej łącznej kwoty zaległości podatkowych, która wynosi wraz z odsetkami za zwłokę 4.057.713,00 zł, co uzasadnia więc obawę, że Spółka może nie sprostać obowiązkowi zapłaty przyszłego zobowiązania. Podkreślić należy także, iż "A" s.c. ani w odwołaniu ani w skardze nie odniosła się do większości argumentów organów podatkowych, nie wskazała żadnych dowodów ani dokumentów na ich obalenie. W podnoszonych zarzutach jedynie polemizowała z twierdzeniami organów przedstawiając odmienną argumentację. W istocie strona skarżąca nie zanegowała stanu faktycznego ustalonego przez organy podatkowe obu instancji, jedynie przedstawiła jego inną ocenę prawną. Jednak Sąd uznał, że organy podatkowe dokonały prawidłowych ustaleń a uzasadnienie decyzji, będąca kluczowym elementem rozstrzygnięcia, odpowiada wymogom art. 210 § 4 O.p. i w stopniu wyczerpującym wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo niemożności zaspokojenia zobowiązania podatkowego po wydaniu decyzji. Powyższe okoliczności zdaniem Sądu, potwierdzają ocenę organów, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi uzasadniona obawa, że zobowiązanie w podatku od towarów i usług nie zostanie wykonane. Podkreślenia również wymaga, że w złożonym odwołaniu, jak i w skardze strona, kwestionując ustalenia organu podatkowego, co do jej sytuacji finansowej, nie wskazała majątku, który mógłby stanowić potencjalne zabezpieczenie wykonania zobowiązania podatkowego. W konsekwencji powyższego Sąd uznał, iż sporna decyzja jest prawidłowa, a przy jej wydaniu, wbrew zarzutom skargowym, nie doszło do naruszenia prawa materialnego art. 33 O. p . W postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji o zabezpieczeniu udowodnieniu nie podlega okoliczność, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane (zdarzenie przyszłe), tylko istnienie obawy, że nie zostanie ono wykonane. Nadto w ślad za organem odwoławczym podnieść należy, iż pełnomocnik "A" s. c. w skardze wskazał na naruszenie konkretnych przepisy prawa, jednakże, nie sprecyzował w większości przypadków w jaki konkretnie sposób organ podatkowy drugiej instancji je naruszył. Przykładowo pełnomocnik Spółki wskazał na rażące naruszenie art. 23 § 4 O. p., jednakże nie wskazał na czym naruszenie to polegało. Na marginesie podnieść trzeba, że przepis ten został uchylony ustawą z dnia 10 września 2015r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 1649), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016r. Konkludując Sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie organy podatkowe nie naruszyły prawa i z tego względu podnoszone zarzuty są bezzasadne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.