III SA/Gl 1543/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Protokolant Małgorzata Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" w U. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2013 r. poz. 267, dalej: k.p.a) oraz art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j: Dz. U. 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn.zm., dalej: ustawa ), po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 7 lipca 2014 r. wniesionego przez "A" w U. , dalej "Wnioskodawca", dotyczącego decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, dalej "Dyrektor [...] OW NFZ", z dnia [...] r. nr [...] w sprawie oddalenia odwołania Wnioskodawcy w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 lipca 2014 r. do 30 czerwca 2019 r., kod postępowania: [...] , w rodzaju świadczeń rehabilitacja lecznicza, w zakresie rehabilitacja kardiologiczna w warunkach stacjonarnych, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W dniu [...] r. Dyrektor [...] OW NFZ ogłosił postępowanie w trybie konkursu ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 lipca 2014 r. do 30 czerwca 2019 r. w zakresie rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych na wskazanym obszarze, a oferty należało złożyć do dnia 31 marca 2014 r., co też uczyniły 3 podmioty na 4 miejsca realizacji świadczeń. Komisja Konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej ofert i stwierdziła, że nie zawierają braków formalnych. W części niejawnej postępowania na podstawie art. 148 ustawy oraz zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z 23 stycznia 2013 r. Komisja dokonała oceny ofert i wybrała ofertę Wnioskodawcy. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor [...] OW NFZ działając jako organ I instancji oddalił odwołanie [...] Centrum Rehabilitacji i Prewencji w Ustroniu, dotyczące wyżej opisanego rozstrzygnięcia. Uzasadniając rozstrzygnięcie Dyrektor [...] OW NFZ przytoczył obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawił stan faktyczny sprawy wskazując, iż Komisja Konkursowa nie naruszyła zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które mogłoby spowodować uszczerbek w interesie prawnym Wnioskodawcy. Od powyższej decyzji Wnioskodawca złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wnioskodawca zarzucił decyzji organu I instancji: 1. naruszenie art. 148 ustawy o świadczeniach poprzez wadliwe porównanie ofert i wybór ofert nie zapewniających jakości, ciągłości i dostępności udzielanych świadczeń, zdaniem "B" " SA nie posiada wystarczającej liczby sprzętu medycznego, a "C" w J. nie posiada wystarczającej liczby personelu; 2. naruszenie art. 134 ustawy poprzez przeprowadzenie postępowania z pominięciem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz z pominięciem zasad uczciwej konkurencji; 3. naruszenie art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy w zw. z zał. nr 3 do Zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ, w zakresie wyboru świadczeniodawców, których oferta powinna zostać odrzucona; 4. art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy w zakresie wyboru świadczeniodawców, których oferta powinna zostać odrzucona z uwagi na podanie nieprawdziwych informacji; 5. naruszenie § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowych oraz jej zadań (Dz. U. nr 273, poz. 2719), poprzez zaniechanie przeprowadzenia kontroli świadczeniodawców w celu potwierdzenia prawidłowości i prawdziwości danych przedstawionych w ofercie; 6. naruszenie art. 7, w zw. z art. 77 i 80 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie i wydanie decyzji bez wzięcia pod uwagę stanu faktycznego i nie odniesienie się do zarzutów zgłoszonych w odwołaniu; 7. zaniechanie podania wagi poszczególnych kryteriów oraz nie podanie algorytmu do obliczeń środków finansowych przyznanych poszczególnym oferentom, co miałoby uniemożliwiać rzeczywiste porównanie ofert; 8. zaniechanie ustalenia, czy przedstawiony przez oferenta certyfikat ma zastosowanie do przedmiotu oferty; 9. naruszenie art. 108 § 1 k.p.a. przez bezpodstawne zastosowanie rygoru natychmiastowej wykonalności. Dyrektor [...] OW NFZ wskazał, że w dziale VI ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych określono procedurę zawierania umów w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy, Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach (art. 134 ust. 2 ustawy). Co do zasady zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu albo rokowań (art. 139 ust. 1 ustawy). W tym celu Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu powołuje komisję, której tryb pracy określa regulamin uchwalony przez Radę Funduszu (art. 139 ust. 4 ustawy). Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej konkursu ofert Komisja w obecności oferentów stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert; otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy; przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 1 i ust. 2 ustawy). Z kolei w myśl art. 142 ust. 5 ustawy, w części niejawnej konkursu ofert Komisja może: wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, które zapewniają ciągłość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, kompleksowość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej i ich dostępność oraz przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia; nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane od świadczeniodawców określa Prezes Funduszu (art. 146 ust. 1 ustawy). W myśl art. 147 ustawy kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Z kolei porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją; ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów (art. 148 ustawy). Wyłonienie świadczeniodawcy w postępowaniu konkursowym ma przede wszystkim na celu realizację zadania ustawowego, tj. zapewnienie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na danym obszarze. W toku postępowania Fundusz zobowiązany jest zapewnić równe traktowanie świadczeniodawców, z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji. Analizując powyższe przepisy bezspornym jest, że postępowanie mające na celu wyłonienie świadczeniodawców do realizacji świadczeń opieki zdrowotnej ma charakter cywilnoprawny i nie podlega przepisom postępowania administracyjnego (wyrok WSA w Warszawie z 3.02.2012 r., sygn. akt. VI SA/Wa 1762/11; wyrok NSA z 7.08.2012 r., sygn. akt II OSK 1054/11; wyrok NSA z 4.12.2012 r., sygn. akt II OSK 2056/11). Sprawa o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń staje się sprawą administracyjną z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę, w trybie art. 154 tej ustawy, odwołania do Dyrektora oddziału od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy, a to zgodnie z art. 154 ust. 3 ustawy, po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Od decyzji tej, stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który składa się do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji. Zgodnie z art. 154 ust. 8 ustawy Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatruje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie, która podlega natychmiastowemu wykonaniu Obowiązkiem organu, w ramach powyższej procedury jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej, nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania, nie prowadzi natomiast ponownie postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznaje sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Z kolei zgodnie z art. 132 ustawy, podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem wojewódzkiego Funduszu (ust. 1), która może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w niniejszym dziale (ust. 2). Z powyższego wynika zatem niewątpliwie, że uszczerbek interesu prawnego występuje po stronie świadczeniodawcy, który nie został wybrany do udzielania świadczeń. Z tego względu oczywiste jest, że posiada on legitymację do wniesienia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania (art.154 ust. 1 ustawy) - celem skontrolowania w postępowaniu administracyjnym, czy niekorzystne rozstrzygnięcie nie jest wynikiem naruszenia przez Narodowy Fundusz Zdrowia zasad przeprowadzenia tego postępowania. Do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie uszczerbku interesu prawnego determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, do obowiązków którego będzie należało zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), a następnie ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy bezspornym zatem jest że "A" i w U. ma legitymację do uczestniczenia w postępowaniu, które zostało wszczęte na skutek złożonego przez ten podmiot wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a stronami tego postępowania, w świetle art. 154 ust. 6a ustawy, są świadczeniodawcy, którzy zostali wybrani do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w tym postępowaniu. W ocenie organu w sprawie nie nastąpiło naruszenie art. 148 ustawy o świadczeniach poprzez wadliwe porównanie ofert i wybór ofert nie zapewniających jakości, ciągłości i dostępności udzielanych świadczeń, z uwagi na to, że "B" SA miałoby nie posiadać wystarczającej liczby sprzętu medycznego, a "C" w J. wystarczającej liczby personelu. Zarzuty te wyjaśniał organ I instancji i odniósł się do nich w treści decyzji, uznając je za bezzasadne w zakresie objętym postępowaniem. Oferent "B" ma zarejestrowane 234 łóżka, co nie miało odzwierciedlenia w złożonej ofercie. Liczba punktów przedstawiona w ofercie odpowiadała 180 łóżkom. Komisja dokonała weryfikacji potencjału Oferenta w zakresie wykazanego personelu i sprzętu, co odpowiadało propozycji liczby świadczeń na poziomie nie wyższym, a nawet niższym niż faktyczne możliwości wykonawcze. Dotyczy to również Oferenta "B" ". Zarzut dotyczący uzupełnienia oferty po upływie terminu składania ofert jest bezprzedmiotowy, ponieważ Komisja konkursowa nie dokonała zmian w zakresie czasu pracy wykazanego przez "B" specjalisty w dziedzinie fizjoterapii. Komisja przyjęła wyjaśnienia Oferenta w części potwierdzenia kwalifikacji wykazanego specjalisty w dziedzinie fizjoterapii. W tej sytuacji za bezzasadny należy uznać również zarzut naruszenia art. 134 ustawy poprzez przeprowadzenie postępowania z pominięciem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz z pominięciem zasad uczciwej konkurencji, a także naruszenie art. 149 ust.1 pkt 7 ustawy w zw. z zał. nr 3 do Zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ, w zakresie wyboru świadczeniodawców, których oferta powinna zostać odrzucona. W decyzji organu I instancji wskazano, że nie zachodzi przypadek podania nieprawdy w treściach ofert konkurencyjnych do oferty Wnioskodawcy. Na stronie 13 wskazanej decyzji organ i instancji wskazał, że liczba łóżek zaproponowana w ofercie była weryfikowana w stosunku do liczby łóżek wpisanych w rejestrze wojewody oraz w odniesieniu do spełnienia warunków dotyczących personelu i sprzętu (cykloergometrów) w przeliczeniu na liczbę łóżek wskazanych w ofercie. Nie zachodzi zatem przypadek podania nieprawdziwych informacji w treści oferty. Brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania dokonanych ustaleń. Nie sposób również skutecznie podnosić zarzut naruszenia § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powołania i odwoływania komisji konkursowych oraz jej zadań (Dz. U. nr 273, poz. 2719) poprzez zaniechanie przeprowadzenia kontroli świadczeniodawców w celu potwierdzenia prawidłowości i prawdziwości danych przedstawionych w ofercie, w sytuacji, gdy oferenci i sposób wykonywania przez nich świadczeń jest znany organowi orzekającemu, a wskazany przepis określa uprawnienie, a nie obowiązek dokonywania kontroli w trakcie postępowania konkursowego. Narodowy Fundusz Zdrowia przeprowadza kontrole wykonywania umów, a ich negatywny wynik może wpływać na wynik kolejnych postępowań konkursowych, czy też na rozwiązanie umowy, bądź stwierdzenie jej nieważności. Za gołosłowny należy uznać zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 i 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez ich nie zastosowanie i wydanie decyzji bez wzięcia pod uwagę stanu faktycznego i nie odniesienie się do zarzutów zgłoszonych w odwołaniu, w sytuacji, gdy organ I instancji szczegółowo odniósł się do zarzutów podniesionych przez stronę i przeprowadził postępowanie dokładnie sprawdzając prawidłowość przeprowadzonego postępowania konkursowego. Odnosząc się do zarzutu zaniechanie podania wagi poszczególnych kryteriów należy jednoznacznie wskazać, iż kryteria (wagi) oceny ofert są jawne i znane oferentom przystępującym do postępowania. Akty te są wskazane w treści ogłoszenia dotyczącego postępowania konkursowego, a o treści zapoznania się ze stosownymi regulacjami osoby reprezentujące oferentów zaświadczają własnoręcznym podpisem. Odnosząc się do zarzutu nie podania algorytmu do obliczeń środków finansowych przyznanych poszczególnym oferentom, co miałoby uniemożliwiać rzeczywiste porównanie ofert, należy wskazać, iż wysokość przyznanych środków w stosunku do przedstawionej oferty zależy wprost od ilości punktów uzyskanych w postępowaniu konkursowym. Nie sposób zakładać, iżby strona nie wiedziała o tym fakcie, że skoro istnieje ranking ofert i jest przyznawana punktacja, to jeśli łączna wartość przedstawionych w konkursie ofert przekracza wartość środków, jaką NFZ może przeznaczyć na realizację tych świadczeń, to oferty nie będą realizowane w całości, a NFZ przeprowadzi podział posiadanych środków uzależniony od miejsca w konkursie. Zakresu certyfikatu posiadanego przez "B" S.A zbadano w ramach postępowania wyjaśniającego w procesie odwoławczym i uzyskano potwierdzenie przesłane przez "D" Sp. z o.o., że zgodnie z wpisem do księgi rejestrowej o numerze [...] zakres certyfikatu obejmuje ogólną rehabilitację medyczną w tym rehabilitację ambulatoryjną, stacjonarną, onkologiczną, kardiologiczną, pulmonologiczną, neurologiczną. Komisja prawidłowo oceniła certyfikat. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 108 § 1 kpa to decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. Niewątpliwie w sytuacji konieczności zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej występuje przesłanka ochrony zdrowia. Mając na uwadze powyższe, Dyrektor [...] OW NFZ stwierdził, że zarzuty Wnioskodawcy nie zyskały potwierdzenia w świetle przeprowadzonej analizy postępowania konkursowego. Zakres kontroli związany jest z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego w wyniku naruszenia przepisów prawa tj. naruszenia zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, który ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia urnowy o świadczenie takich usług ( wyrok NSA z 19.03.2002 r., sygn. akt IV SA 1132/00; wyrok WSA w Warszawie z 24.01.2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 1754/11; wyrok WSA w Warszawie z 28.11.2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1813/11). Posiadanie interesu prawnego związane jest z oceną, czy naruszenie określonych zasad postępowania powoduje to, że świadczeniodawca pozbawiony jest możliwości zawarcia urnowy. Reasumując, w ocenie Organu, świadczeniodawcom stworzono jednakowe szanse przez równe ich traktowanie, zagwarantowanie uczciwej konkurencji, jawności, niezmienności kryteriów oceny ofert i wymagań w toku postępowania. Ocena ofert została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców zasad określonych w przepisach prawa, a Komisja Konkursowa nie naruszyła zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które mogłoby spowodować uszczerbek w interesie prawnym Wnioskodawcy, a zarzuty podnoszone w stosunku organu I instancji okazały się być bezpodstawne. Wobec powyższego Dyrektor [...] OW NFZ w K. działając na podstawie art. 138 ust 1 pkt. 1 Kpa, orzekł jak w sentencji. Pismem z dnia [...] r. [...] "A’ w U. wniosło skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia K. nr [...] z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] r. domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucono: - naruszenie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w zakresie dotyczącym oceny ofert (art. 148 ustawy) oraz prowadzenia negocjacji (art. 142 ust. 6 ustawy), - naruszenie przepisu art. 134 ustawy poprzez przeprowadzenie postępowania z pominięciem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz z pominięciem zasad uczciwej konkurencji, co spowodowało naruszenie interesu prawnego skarżącego, - naruszenie art. 68 ust. 1, 2 i 3 Konstytucji RP, poprzez naruszenie obowiązku zagwarantowania dostępności świadczeń medycznych w rodzaju rehabilitacja kardiologiczna w warunkach stacjonarnych, - naruszenie § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowych oraz jej zadań (Dz.U. nr 273, poz. 2719), poprzez zaniechanie przeprowadzenia kontroli świadczeniodawców, - naruszenie przepisów ustawy w zakresie dotyczącym udostępniania ofert składanych przez oferentów w postępowaniu konkursowym nr [...] w sprawie zawarcia umowy w rodzaju świadczenia zdrowotne rehabilitacja lecznicza w zakresie: rehabilitacja kardiologiczna w warunkach stacjonarnych (art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy), - naruszenie przepisu art. 147 i art. 134 ustawy oraz § 17 Zarządzenia Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, poprzez dopuszczenie do dokonania przez oferenta - po upływie terminu składania ofert - zmian w ofercie, przez co została naruszona zasada równego traktowania oferentów, a także naruszono zakaz dokonywania w ofercie zmian i uzupełnień, po upływie terminu składania ofert, - naruszenie przepisu art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy poprzez nie odrzucenie oferty złożonej przez "B" , która nie spełniała wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3, - naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. bowiem nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu swego stanowiska strona skarżąca w całości podtrzymała dotychczas prezentowana argumentację, a ponadto wskazała, że Komisja Konkursowa dopuściła się naruszenia art. 148 ustawy dokonując w sposób wadliwy porównania i wyboru ofert nie zapewniających ciągłości, jakości i dostępności udzielanych świadczeń, ponieważ "B" SA nie posiadało wystarczającej liczby sprzętu medycznego, cykloergometrów oraz personelu w stosunku do deklarowanej liczby łóżek, a "C" w J nie posiadał wystarczającej liczby personelu. Skarżąca odwołała się do załącznika nr 3 Zarządzenia Prezesa NFZ nr [...] i określonych tam ilości sprzętu. Obie oferty powołanych wyżej Oferentów winny ulec odrzuceniu bo zawierały nieprawdziwe dane, co do ilości posiadanego sprzętu oraz personelu, a przedstawione oferty były nierzetelne, co wymagało szczegółowej kontroli, a czego zaniechano. Wskazane w petitum skargi naruszenia skutkowały niezgodnością z art. 68 ust. 1 i 3 Konstytucji RP. Skarżący podniósł, iż w okresie lipiec-wrzesień przyjął 171 pacjentów ponad limit i wystąpił o zwiększenie kontraktu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Wojewódzkiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia w K. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swego stanowiska w całości je podtrzymał, a nadto stwierdził, iż zarzuty skargi powielają zarzuty odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie znajduje uzasadnienia. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. W tym miejscu należy przypomnieć, że organy obu instancji, rozpoznające w postępowaniu administracyjnym odwołanie od rozstrzygnięcia komisji konkursowej nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił Dyrektorowi [...] OW NFZ na stwierdzenie, iż stan faktyczny wyczerpuje przesłanki określone w przepisach Działu VI Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami (art. 132 do art. 161 b) - ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tj. Dz. U. z 2008 r. nr 164, poz.1027, dalej ustawa). Zgodnie z przepisem art. 152 ustawy każdemu świadczeniodawcy, którego interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad prowadzenia postępowania w sprawie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga. Zgodnie z art. 154 ust. 1 ustawy oferent może wnieść odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania konkursowego w terminie 7 dni od jego negatywnym rozstrzygnięcia, a po jego rozpatrzeniu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 154 ust. 4). Oba rozstrzygnięcia Dyrektora OW NFZ mają formę decyzji, a decyzja wydana po rozpatrzeniu wezwania do naruszeniu prawa podlega zaskarżeniu wniesieniem skargi do sądu administracyjnego (art. 154 ust. 8). Skutecznie można, więc wnieść środek odwoławczy lub skargę, kiedy wykaże się, że wystąpiły łącznie dwa elementy: 1) naruszenie przez Fundusz zasad postępowania określonych przez ustawę, 2) naruszenie interesu prawnego świadczeniodawcy poprzez naruszenie wyżej wymienionych zasad postępowania. Ustawodawca w art. 134 ustawy określił zasady, jakie obowiązują w postępowaniu o zawarcie umów. Są to w szczególności: 1) równe traktowanie świadczeniodawców, 2) prowadzenie postępowania z zachowaniem uczciwej konkurencji, 3) niezmienność warunków, które podlegają ocenie w toku postępowania, 4) przestrzeganie określonych w ogłoszeniu procedur, 5) udzielanie wyjaśnień i informacji oraz dokumentów związanych z konkursem na tych samych zasadach. Naruszenie zasad postępowania musi naruszać interes prawny świadczeniodawcy, którego istotą jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego, z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Może to być norma należąca do prawa administracyjnego bądź do innych gałęzi prawa, na przykład prawa cywilnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został pogląd, uznawany również w doktrynie, iż podstawą legitymacji procesowej strony jest przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Szczególnymi cechami interesu prawnego jest bezpośredniość związku między sytuacją danego podmiotu a wspomnianą normą prawa materialnego, na której budowany jest interes prawny. Oznacza to, że jeżeli sprawa dotyczy dwóch lub więcej podmiotów, to interes prawny mają tylko te z nich, których sytuacja prawna wynika wprost z normy prawa materialnego, a nie powstaje za pośrednictwem drugiego podmiotu oraz realność, co oznacza., że interes musi rzeczywiście istnieć w dacie stosowania danych norm prawa administracyjnego. Nie może to być interes tylko przewidywany w przyszłości ani hipotetyczny. W tym miejscu należy podkreślić, iż Prezes NFZ określa warunki zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zgodnie z posiadanymi kompetencjami, uwzględniając przy ich tworzeniu obowiązujące przepisy prawa. Wydane w ich sprawie zarządzenia, stanowią dla dyrektorów oddziałów wojewódzkich Funduszu podstawę do zwarcia umów o udzielanie świadczeń w poszczególnych zakresach. W trakcie opracowywania zarządzeń, ich projekty podlegają konsultacjom zgodnie z zasadami określonymi ustawą o świadczeniach, a po zakończeniu uzgodnień, zarządzenia udostępniane są do informacji publicznej na stronie internetowej Funduszu. Podzielić należy stanowisko organu odwoławczego w niniejszej sprawie, iż w przypadku przystąpienia świadczeniodawcy do danego konkursu ofert poprzez złożenie w nim stosownej oferty, zarządzenia mające zastosowanie do prowadzonego postępowania, stają się również wiążące dla tegoż świadczeniodawcy ( WSA w Warszawie m.in. wyrok z dnia 23.01. 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 950/06, WSA w Gliwicach m.in. wyrok z dnia 4.02.2015 r. sygn. akt III SA/GI 1502/14). Skarżący naruszenie interesu prawnego wywodzi z art. 134 § 1 ustawy o świadczeniach, a w szczególności z faktu uzyskania dostępu do środków z funduszu zdrowia w zbyt niskiej wysokości, a to na skutek błędów popełnionych przez Komisję Konkursową w procesie oceny wszystkich złożonych ofert. W treści art. 139 ust. 1 pkt 1 ustawy wskazano, że zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert, który składa się z części jawnej i niejawnej (art.142). W części jawnej konkursu ofert komisja w obecności oferentów stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert; otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3 (...). Prezes Funduszu, stosownie do art. 146 ustawy, określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane dla świadczeniodawców. Kryteria te są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ustawy). Oferenci przystępujący do postępowania w sprawie zawarcia umów, prowadzonego w trybie konkursu ofert byli poinformowani o wymaganiach, jakie powinni spełniać przystępując do konkursu ofert oraz o kryteriach oceny ofert. Zostały one określone przez Prezesa NFZ w zarządzeniach, wydanych na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy, m.in. w zarządzeniu nr [...] Prezesa NFZ z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej czy zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza, zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Każdy ze świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu złożył stosowne oświadczenie, iż zapoznał się z warunkami postępowania dotyczącymi zawierania umów i nie zgłaszania do nich zastrzeżeń oraz przyjął je do stosowania. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie powyższe warunki postępowania zostały spełnione. Strona skarżąca, przystępując do postępowania miała możliwość zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniobiorców oraz kryteriami oceny ofert, jednakowymi dla wszystkich oferentów, które zostały podane w ogłoszeniu z dnia 13 marca 2014 r. konkursu ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju świadczenia rehabilitacja lecznicza, w zakresie rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych. Oświadczenie o stosownej treści zostało złożone przez stronę skarżącą w niniejszej sprawie. Należy więc przyjąć, że posiadała ona wiedzę dotyczącą kryteriów ocen, którymi będzie kierowała się komisja w momencie wyboru oferty, jak również miała świadomość, iż wybrana zostanie oferta, która otrzyma największą liczbę punktów. Wobec treści powyższych przepisów należy stwierdzić, iż w sprawie nie naruszono dyspozycji art. 142 ust. 6 oraz art. 148 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. W ramach postępowania konkursowego opisanych w art. 142 ust. 6 ustawy Komisja w części niejawnej konkursu ofert może, jest to jej uprawnienie, nie obowiązek, przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej oraz ceny za udzielane świadczenia opieki zdrowotnej. Taki też tryb postępowania został przeprowadzony w niniejszej sprawie, a w zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej szczegółowo został opisany ( wyrok NSA w Warszawie z dnia 11.03.2014 r., sygn. akt II GSK 2042/12 ). Fakt, czy oferta danego oferenta będzie konkurencyjna w stosunku do innych uczestników postępowania, zależy wyłącznie od jej treści, zaś konkurs zawsze niesie za sobą element ryzyka i niewiadomej jego rozstrzygnięcia. Na podstawie ustawy z 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, rola Funduszu sprowadza się do zbierania ofert usługodawców, a następnie wynegocjowania z nimi odpowiedniej ceny i ilości świadczeń, aby osiągnąć najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Jeśli część oferentów spełnia oczekiwane warunki cenowo-ilościowe i warunki te mieszczą się w przedmiocie zamówienia, to wybór ofert odbywa się na zasadach konkurencyjnych, a oferty z niewystarczającą ilością punktów oceny nie zostają zakwalifikowane do zawarcia umowy, co ma szczególne znaczenie w przypadku ograniczonej ilości środków finansowych przeznaczonych dla danego konkursu, a w konsekwencji powoduje konieczność ograniczonego dostępu do nich przez poszczególnych oferentów ( wyrok WSA w Warszawie z 16.01.2012 r. sygn. akt I SA/Wa 2094/11). Odnośnie zarzutów stawianych ocenie pozostałych dwóch ofert należy stwierdzić, że nie zasługują one na uwzględnienie. O ich zasadności nie świadczy przyjęcie przez stronę skarżącą 171 pacjentów ponad limit w okresie lipca-września 2014 r., a nawet podawany na rozprawie przez stronę skarżącą fakt zapłaty za te nadwykonania przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Żadne z kryteriów konkursu nie przewiduje takich przesłanek przy ocenie złożonej oferty, choć oczywiście świadczyć to może o poziomie wykonywanych przez stronę skarżącą procedur medycznych i zapotrzebowaniu na nie. Odnosząc się do zarzutów skargi odnośnie rozstrzygnięcia konkursu w stosunku do "B" S.A. należy stwierdzić, iż są one niezasadne. W ramach postępowania konkursowego zaproponowała temu Oferentowi realizację świadczeń na poziomie 118 łóżek, co znalazło odzwierciedlenie w posiadanym przez ten podmiot potencjale sprzętowym i osobowym. Powyższa kwestia była przedmiotem rozważań organu na poziomie wydawania decyzji w obu instancjach. Podkreślenia wymaga, że ilość zarejestrowanych przez tego Oferenta łóżek to 234 i podlegała ona weryfikacji pod kątem wymogów posiadanego sprzętu i zatrudnionego personelu. Ustalono, iż w ofercie wykazano posiadanie łącznie 49 cykloergometrów, odwołując się do ich numerów fabrycznych i norm ich wyposażenia tj. nie mniej niż 1 na 10 świadczeniobiorców. Dane te uwidoczniono zarówno w wersji elektronicznej jak i papierowej wniosku, a ich rzetelność nie budziła wątpliwości w świetle jawności postępowania konkursowego. Podobnie należy ocenić wymogi posiadania przez ten podmiot odpowiednio fachowego personelu, łącznie w ilości 10+9,14 etatów lekarzy specjalistów z dziedziny rehabilitacji i kardiologii. Wobec powyższego nie zachodziły przesłanki do odrzucenia tej ofert jako zawierającej nieprawdziwe dane w oparciu o treść art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy. Odnośnie zarzutów uzupełnienia oferty "C" w J. po upływie terminu składania ofert należy stwierdzić, iż w ofercie wskazano ilość personelu medycznego odpowiadającą ilością wykazanych łóżek stosując przelicznik 1 etat na 20 łóżek. Powyższe potwierdzono umowami o pracę oraz umowami o świadczenie usług medycznych. Podkreślić należy, iż Komisja Konkursowa dokonała oceny ofert pod kątem tzw. konfliktu personelu, czyli wykazywania tej samej osoby u innego świadczeniodawcy w tym samym okresie. W tym zakresie żądanie takie jest zgodne z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowych oraz jej zadań, poprzez zaniechanie przeprowadzenia kontroli świadczeniodawców. Komisja Konkursowa wezwała wszystkich oferentów do złożenia wyjaśnień, a odebranie tych wyjaśnień nie powodowało zmian w treści oferty poprzez wprowadzenie nowych, nie wskazanych wcześniej osób. Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowych oraz jej zadań, poprzez zaniechanie przeprowadzenia kontroli świadczeniodawców, organ podkreślił, iż z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, że dokonanie kontroli u oferenta stanowi uprawnienie Komisji Konkursowej potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie, a Komisja może zażądać dostarczenia dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane w toku postępowania przez świadczeniodawcę ubiegającego się o zawarcie umowy. Taki też charakter miło zachowanie świadczeniodawcy, a w konsekwencji nie można stwierdzić, by naruszono wskazany wyżej przepis. Wobec powyższego stanowisko prezentowane przez stronę skarżącą w zakresie naruszenia art. 68 ust. 1-3 Konstytucji RP nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis ten zobowiązuje władzę publiczną do zapewnia obywatelom, niezależnie od ich sytuacji materialnej, równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych, zaś warunki i zakres udzielania świadczeń określa ustawa, w niniejszej sprawie jest to ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych z dnia 27 sierpnia 2004 r. Organ przeprowadzając postępowanie konkursowe opierał się na przepisach tej ustawy oraz na aktach wykonawczych mających w niej swe upoważnienie ustawowe. Z przepisów powołanej ustawy wynika upoważnienie Prezesa NFZ do wydania wyżej przytoczonych aktów prawa regulujących tryb postępowania konkursowego, z którymi strona skarżąca była zapoznana, a które to stanowiły przesłankę jednolitej oceny ofert dla wszystkich uczestników konkursu. Określenie warunków wymaganych od uczestników konkursu nie kreuje praw, czy też obowiązków potencjalnych uczestników tego konkursu, lecz wskazuje (poprzez określenie wymagań) adresatów, którzy mogą wziąć udział w konkursie. Spełnienie przez oferenta i ofertę warunków wymaganych od świadczeniodawców, określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, jest nakazem ustawowym wynikającym a contrario z art. 149 ust. 1 pkt 8 tej ustawy Podkreślić również trzeba, że pierwsza część postępowania odbywała się zgodnie z regułami prawa cywilnego, a kontroli w drodze odwołania w administracyjnej części procedury podlega spełniane warunków konkursowych w poszczególnych sprawach ( wyrok WSA w Warszawie z 16.01.2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1545/11). Zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy odrzuca się ofertę: 1) złożoną przez świadczeniodawcę po terminie; 2) zawierającą nieprawdziwe informacje; 3) jeżeli świadczeniodawca nie określił przedmiotu oferty lub nie podał proponowanej liczby lub ceny świadczeń opieki zdrowotnej; 4) jeżeli zawiera rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia; 5) jeżeli jest nieważna na podstawie odrębnych przepisów; 6) jeżeli świadczeniodawca złożył ofertę alternatywną; 7) jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3; 8) złożoną przez świadczeniodawcę, z którym w okresie 5 lat poprzedzających ogłoszenie postępowania, została rozwiązana przez oddział wojewódzki Funduszu umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie lub rodzaju odpowiadającym przedmiotowi ogłoszenia, bez zachowania okresu wypowiedzenia z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy. W przypadku gdy braki, o których mowa w ust. 1, dotyczą tylko części oferty, ofertę można odrzucić w części dotkniętej brakiem (ust. 2), Natomiast w przypadku, gdy świadczeniodawca nie przedstawił wszystkich wymaganych dokumentów lub gdy oferta zawiera braki formalne, komisja wzywa oferenta do usunięcia tych braków w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia oferty (ust. 3). W rozpoznawanej sprawie powyższy przypadek nie zachodzi, gdyż Oferenci złożyli wszystkie niezbędne w sprawie dokumenty, a świadczeniodawca zwrócił się jedynie do wszystkich podmiotów o wyjaśnienie treści oferty, a zatem nie był to brak formalny, który podlegałby uzupełnieniu. Powyższy przepis wymienia enumeratywnie przypadki, kiedy Komisja musi odrzucić ofertę. Taka sytuacja nie wystąpiła w kontrolowanej sprawie, z racji nie wystąpienia przesłanki z art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy. Odnosząc się do wykładni określenia "oferta zawiera nieprawdziwe informacje" należy podkreślić, że nieprawdziwość musi dotyczyć okoliczności, które wpływają w jakikolwiek sposób na wynik postępowania. Okolicznościami takimi będą np. nieprawdziwe informacje dotyczące posiadanego potencjału kadrowego czy sprzętowego z czym nie mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie ( Grzegorz Machulak, Agnieszka Pietraszewska- Macheta, Komentarz do art. 149 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, ABC 2010). Należy zauważyć, iż Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia określa warunki zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zgodnie z posiadanymi kompetencjami, uwzględniając przy ich tworzeniu obowiązujące przepisy prawa, w tym ustawę o działalności leczniczej. Podkreślić należy, iż Dyrektor [...] OW NFZ wskazał oferentom w ogłoszeniu o konkursie wyżej przywołane zarządzenia określające wymagania właściwe dla tego postępowania, zaś skarżąca do oferty składanej w postępowaniu dołączyła "Oświadczenie Oferenta", w którym wyraźnie oświadczyła m.in., że zapoznała się z warunkami zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. Mając na względzie powyższe, nie sposób uznać za słuszny zarzutu naruszenia przez organy obu instancji przepisów art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Ponadto, fakt składania ofert w postępowaniu na formularzach ofertowych jednakowych co do treści i formy w przypadku każdego oferenta, powinien być wskazówką dla skarżącej, że na wyniku konkursu zaważą odpowiedzi udzielone na pytania w nich zawarte. Inaczej mówiąc, że dane zawarte w odpowiedziach będą podstawą oceny ofert, której kryteria zostały określone w wyżej wskazanych zarządzeniach Prezesa NFZ, w tym w Zarządzeniu Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W § 1 ust. 1 wskazano, że ceny ofert dokonuje się według następujących kryteriów m. in. jakości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej - ocenianej w szczególności poprzez: a) kwalifikacje personelu, jego umiejętności oraz doświadczenie, (...) c) zewnętrzną ocenę potwierdzoną certyfikatem, m.in. certyfikatem systemu zarządzania lub certyfikatem akredytacyjnym Ministra Zdrowia, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. W ocenie Sądu postępowanie przeprowadzone przez Komisję Konkursową było zgodne z obowiązującymi przepisami. Zasadnie też organ przyjął, że decyzja Komisji Konkursowej o przyjęciu i sklasyfikowaniu oferty skarżącej nie naruszyła zasad postępowania. Organy obu instancji, rozpatrując sprawę odwołania strony skarżącej w sposób prawidłowy poddały analizie całość materiału dowodowego w sprawie, co umożliwiło dokonanie pełnej kontroli prawidłowości przeprowadzonego postępowania oraz ustalenie stanu faktycznego. W ocenie Sądu, zebrany materiał dowodowy oraz dokonana na jego podstawie analiza jest prawidłowa, zgodna z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., czego wyrazem jest uzasadnienie decyzji odpowiadające w pełni wymogom art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które należy badać z urzędu skargę należało oddalić na mocy art. 151 p.p.s.a.