III SA/Gl 238/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lutego 2021 r. sprawy ze skargi S. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 8 lutego 2019 r. S. J. (dalej jako: "skarżący") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Zarządzeniem z 19 marca 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu. Skarżący na powyższe zarządzenie wniósł zażalenie. W treści zażalenia wniósł ponadto o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Postanowieniem z 31 maja 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie skarżącego. Zarządzeniem z 12 lipca 2019 r. wezwano skarżącego ponownie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący zażaleniem z 12 sierpnia 2019 r. zaskarżył powyższe wezwanie oraz ponowił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z 22 października 2019 r. uchylono zarządzenie z 12 lipca 2019 r. o wezwaniu skarżącego ponownie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z 25 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach umorzył postępowanie zażaleniowe, z uwagi na to, że na skutek wcześniejszego wniesienia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy uchylono ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 12 lipca 2019 r. Sąd pierwszej instancji uznał, że bezprzedmiotowe stało się zatem jego zażalenie na to zarządzenie. Postanowieniem z 27 kwietnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z 4 lutego 2020 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z 8 czerwca 2020 r. wezwano skarżącego ponownie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący zażaleniem zaskarżył to zarządzenie oraz wniósł o zwolnienie z kosztów sądowych z powodu trudnej sytuacji materialnej. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 października 2020 r. (sygn. akt II GZ 283/20) oddalił zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2019, poz. 2325 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd. W niniejszej sprawie skarżący dwukrotnie skorzystał z prawa do złożenia wniosku o prawo pomocy. O ile za pierwszym razem wniosek taki, w razie złożenia go w terminie do uiszczenia wpisu, przerywa bieg tego terminu, o tyle odmowa prawa pomocy rodzi obowiązek wykonania wcześniejszego wezwania. Oznacza to, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia, odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi (por. postanowienia NSA: z 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, LEX nr 663300; z 13 września 2018 r., sygn. akt I GZ 298/18, LEX nr 2543767). Co więcej, złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. postanowienie NSA z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt II FZ 395/18, LEX nr 2508827). Na koniec Sąd doszedł do przekonania, że składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy tej samej treści przez stronę, nie ma na celu ochrony praw strony, lecz przedłużenie postępowania sądowego w rozpoznawanej sprawie. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji