III SA/Gl 2400/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii zażalenia na postanowienie z 24 kwietnia 2017 r. postanawia : odrzucić zażalenie. Postanowieniem 24 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie z 7 kwietnia 2017 r. na postanowienie z 1 marca 2017 r., którym sprostował postanowienie własne z 18 stycznia 2016 r. odrzucające skargę K. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...], [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług. Pismem z 29 maja 2017 r. radca prawny R. O., wniósł zażalenie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 kwietnia 2017 r. wydanego w niniejszej sprawie. Radca prawny R. O. w zażaleniu zarzucił naruszenie art. 197 § 2 oraz art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, poprzez jego błędne zastosowanie oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sadu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sadu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że pismem z 29 maja 2017 r. radca prawny R. O. wniósł zażalenie na postanowienie z 24 kwietnia 2017 r. Ponownie wskazać należy, że w stosunku do osoby K. O. w imieniu którego radca prawny R. O. wnosi skargi do sądów administracyjnych zapadło kilka orzeczeń w tym wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, jednolicie i jednoznacznie uznano, że pełnomocnictwo radcy prawnego R. O. wygasło wraz ze śmiercią K. O., tak więc sporządzane i wnoszone przez tego radcę prawnego skargi zażalenia jak i wnioski są niedopuszczalne i jako takie podlegają odrzuceniu (I FZ 378/16, II FSK 2425/16, II FSK 547/16, I FZ 243/16, opubl. w CBOSA ). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I FZ 378/16 "w przedstawionych okolicznościach uznać należało, że zażalenie złożono w imieniu osoby nie mogącej być stroną postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż ta nie żyje. K. O. zmarł w dniu [...] r., co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy oryginał odpisu skróconego aktu zgonu. W tej sytuacji zażalenie było zatem wniesione przez podmiot nieumocowany do dokonania takiej czynności. Pełnomocnictwo radcy prawnego wygasło wraz ze śmiercią K. O.. Z tych zasadniczych powodów sporządzone i wniesione przez radcę prawnego zażalenie na postanowienie z dnia 18 lipca 2016 r. było niedopuszczalne. Jako takie podlegało odrzuceniu w myśl art. 178 w związku z art. 180 w związku z art. 197 § 1-2 p.p.s.a." Z taką sytuacją mamy do czynienia również w tym przypadku, to znaczy przy wniesieniu zażalenia z 29 maja 2017 r., które z mocy art. 178 w zw. Z art. 197 § 2 p.p.s.a. jest niedopuszczalne. Ponownie zatem zwrócić należy uwagę na postawę R. O. jako radcy prawnego. Wielokrotnie, w cytowanych powyżej sprawach, jak i w niniejszej Sąd podkreślał liczne błędy w składanych pismach w tym środkach zaskarżenia, a także bezzasadne przewlekanie postępowania sądowoadministracyjnego. Postawa jaką prezentuje nie przystoi powadze zajmowanego przez niego stanowiska radcy prawnego i zdaniem Sądu uwłacza zasadom etyki zawodowej. Również Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił uwagę na brak profesjonalizmu pełnomocnika nie tylko w zakresie prawidłowego identyfikowania stron postępowania sądowoadministracyjnego, ale również przy formułowaniu podstaw skargi kasacyjnej (II FSK 547/16, opubl. w CBOSA). Mając powyższe na uwadze, uznając, że w przedmiotowej sprawie wniesione zażalenie jest niedopuszczalne, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie.