III SA/Gl 633/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.) Asesor WSA Piotr Pyszny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi D.C. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...] Prezes Sądu Okręgowego w B.- dalej jako organ - utrzymał w mocy swoją pierwszoinstancyjną decyzję z dnia [...] r. nr [...], odmawiającą udzielenia D.C. (dalej: Strona, Skarżący udostępnienia informacji publicznej . W podstawie prawnej wskazał art. 138 § 1 w zw. z art. 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2019.1429 j.t.) dalej jako u.d.i.p. Strona we wniosku z dnia [...] r. zwróciła się do Sądu Okręgowego w B. o udostępnienie informacji publicznej, obejmującej wskazanie sygnatur spraw Europejskich Nakazów Aresztowania wydanych przez Sąd Okręgowy w B. w [...] roku, które zostały wykonane przez organy wymiaru sprawiedliwości Wielkiej Brytanii, w ten sposób, że osoba ścigana została przekazana z Wielkiej Brytanii na terytorium Polski w związku z wydaniem Europejskiego Nakazu Aresztowania. Pismem z dnia [...] r. poinformowano Stronę, że informacja w zakresie objętym żądaniem wniosku stanowi informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz zobowiązano do wykazania powodów, dla których jej uzyskanie jest szczególne istotne dla interesu publicznego, w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca pismem z dnia [...]r. wskazał, że informacja objęta wnioskiem jest informacją prostą, dla której uzyskania nie jest wymagane wykazywanie interesu publicznego. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Prezes Sądu Okręgowego w B., działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2019.1429 j.t.), odmówił udostępnienia informacji publicznej. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ powołał się na ustalenie, że przedmiotowa informacja nie stanowi informacji "prostej", ale informację przetworzoną specjalnie dla wnioskodawcy, ponieważ jej wytworzenie wymaga działań angażujących znaczne środki osobowe, natomiast wnioskodawca nie wykazał powodów, dla których jej uzyskanie jest szczególne istotne dla interesu publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ powołał się na ustalenie, że przedmiotowa informacja nie stanowi informacji "prostej", ale przetworzoną specjalnie dla wnioskodawcy, natomiast jest on zobowiązany wykazać powody, dla których jej uzyskanie jest szczególne istotne dla interesu publicznego w rozumieniu art. 3 ust.1 pkt 1 u.d.i.p. W odwołaniu Skarżący wniósł o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając, że informacje objęte wnioskiem o udostępnienie stanowią informacje podstawowe. Prezes Sądu Apelacyjnego nie uwzględnił odwołania decyzją z dnia [...]r. Wskazał, iż podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowi ustawa z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2019.1429 j.t.), a prawo dostępu do informacji publicznej wynika wprost z Konstytucji RP, która w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a ponadto o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji RP). Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym ustawą. Przepis art. 6 ust. 1 tej ustawy zawiera przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej podlegających udostępnieniu, zaś według art. 5 ust. 2 ustawy prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1, u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W ocenie organu jest on zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu. Również żądane informacje stanowią informację publiczną. Okolicznością istotną w niniejszej sprawie jest natomiast kwalifikacja żądanych informacji, jako informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. a jeżeli tak, to czy jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego w rozumieniu tego przepisu.  Wskazał organ, że w u.d.i.p. brak jest definicji pojęcia "informacji przetworzonej", jak również "szczególnej istotności dla interesu publicznego". Informacja publiczna przetworzona to informacja, na którą składa się pewna suma tak zwanej informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej, nawet o prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów. Takie zabiegi czynią zatem informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wskazania przesłanki interesu publicznego (por wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt: I OSK 1347/05). Podniósł, iż informacja publiczna przetworzona to taka informacja publiczna, która jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego, wymagającego użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13, LEX nr 1368968; por. też wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r., I OSK 2149/12; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13; wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r., I OSK 747/14). Z niepodważonych w odwołaniu ustaleń wynika zdaniem organu, iż nie posiada on wytworzonej informacji będącej odpowiedzią na wniosek strony. Dla pozyskania żądanych danych, niezbędnym byłoby zgromadzenie i przeprowadzenie analizy akt spraw o wydanie ENA w całym [...] roku, a następnie zapoznanie się z aktami przez pracowników, pod kątem ich zgodności z wnioskiem. Ciąg działań o charakterze zarówno intelektualnym, jak i czysto technicznym, wymagający zaangażowania zasobów ludzkich i technicznych, świadczy o przetworzonym charakterze żądanej informacji. Nie posiadając informacji będącej przedmiotem wniosku, organ byłby zobligowany do jej wytworzenia przez specjalnie w tym celu oddelegowanego pracownika, co jako wykraczające poza zadania wydziału, zakłóciłoby bieżącą jego pracę. Powyższe okoliczności uzasadniają zbadanie występowania przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego" dla udostępnienia żądanej informacji przetworzonej wnioskodawcy. Proces powstawania informacji publicznej skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji na podstawie posiadanych dokumentów obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (zob. wyrok NSA o z dnia 10 kwietnia 2019 r, I OSK 1920/18). Za niezasadny organ uznał zarzut, iż udostępnienie zawnioskowanej informacji nie stanowi informacji publicznej przetworzonej. Odnosząc się do kwestii ograniczenia prawa do uzyskania informacji przetworzonej do przypadków, w których jest to istotne dla interesu publicznego, przytoczył organ tezę wyroku WSA w Poznaniu z 10 grudnia 2014 r. (IV SA/Po 940/14, Lex nr 1575922) gdzie oddalając skargę Sąd stwierdził, że pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym, nie ulega zdaniem organu jednak wątpliwości, że obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. W doktrynie przyjmuje się, że "jest w interesie indywidualnym" bądź "jest w interesie ogółu" oznacza odpowiednio, że wyprowadzona z danego stanu obiektywnego określona korzyść przypada jednostce względnie całemu społeczeństwu. O ile zatem interes indywidualny jest relacją pomiędzy jakimś stanem obiektywnym, a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść jednostce, to interes ogółu oznacza relację między jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść ogółowi. Pojęcie szczególnego interesu publicznego jest zatem znaczeniowo węższe od funkcjonującego w powszechnym użyciu pojęcia interesu społecznego. Za wyrokiem NSA z dnia 9 grudnia 2010 r. (I OSK 1768/10), organ wskazał, że wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. Organ zaznaczył, iż w doktrynie wyrażony został pogląd, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji, mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku. Przykładem takiego podmiotu może być poseł zasiadający w komisji ustawodawczej Sejmu, radny lub też minister nadzorujący działalność podległego mu resortu. Osoby te w swoim codziennym działaniu mają rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych informacji publicznych w celu usprawnienia funkcjonowania odpowiednich organów. Ponadto, regulacja zawarta w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. ma przeciwdziałać zalewowi wniosków, zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji celów osobistych lub komercyjnych oraz zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2020 r., I OSK 2306/19). Wskazał także organ, iż niewskazanie przez wnioskodawcę własnej oceny występowania szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji nie oznacza zwolnienia podmiotu, do którego kierowany jest wniosek, z obowiązku analizy powyższej ustawowej przesłanki , nie można jednak abstrahować od faktu, iż skarżący w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji, nie wskazał w żaden sposób, czy udostępnienie mu żądanej informacji stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji lub lepszej ochrony interesu publicznego, zaś organ z urzędu tychże okoliczności po stronie wnioskodawcy nie dostrzegł. Kwestionując zasadność powyższej decyzji ostatecznej Strona wniosła skargę do WSA w Gliwicach żądając jej uchylenia i zarzuciła jej nieprawidłowość. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z [...] pełnomocnik ustanowiony z urzędu zakwestionował stanowisko organu wskazując iż skarżącemu chodziło jedynie o sygnatury akt Sądu Okręgowego w B. w sprawach osób przekazanych do Polski. Takie informacja na podstawie informacji uzyskanych z innych Sądów są podawane do publicznej wiadomości w prasie, czy też za pośrednictwem internetu, co znajduje odzwierciedlenie w załączonym wydruku z serwisu Gazety [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z powyższego wynika, ze jedynym kryterium rozpoznania sprawy jest zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, jej legalność. Sąd przy tej ocenie kieruje się jedynie prawem, a nie zasadami celowości, czy słuszności albo sprawiedliwości społecznej. Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Rozpoznawana sprawa dotyczy skargi na decyzję odmowną organu w załatwieniu wniosku Strony w zakresie wskazania sygnatur spraw Europejskich Nakazów Aresztowania wydanych przez Sad Okręgowy w B. w [...]r , które zostały wykonane przez organy wymiaru sprawiedliwości Wielkiej Brytanii w ten sposób, że osoba ścigana została przekazana z Wielkiej Brytanii na terytorium Polski w związku z ENA. Przechodząc do merytorycznej kwestii zasadności skargi przede wszystkim wskazać należy, iż Konstytucja w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej i reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Kwestią zasadniczą jest zatem na wstępie wyjaśnienie, czy informacja, o której udostępnienie wystąpił skarżący, stanowi informację publiczną do udostępnienia której mają zastosowanie zasady i tryb określone w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Za taką informacje uznaje się treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, wykonującego zadania publiczne, związanych z nimi, bądź w jakikolwiek sposób ich dotyczących. Informacją publiczną są zatem, zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzone, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet, gdy nie pochodzą wprost od nich. Ważne natomiast jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych i odnosiły się do nich bezpośrednio (por. wyroki NSA: z dnia 20 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 2118/11, z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 2265/11, z dnia 27 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 155/12 opubl. w CBOSA). W tym kontekście kwestia wskazania sygnatur spraw Europejskich Nakazów Aresztowania wydanych przez Sad Okręgowy w B. w [...]r , które zostały wykonane przez organy wymiaru sprawiedliwości Wielkiej Brytanii w ten sposób że osoba ścigana została przekazana z Wielkiej Brytanii na terytorium Polski w zw. z ENA niewątpliwie ma status informacji publicznej. Art. 10 Konstytucji RP wśród władz publicznych wymienia także władzę sądowniczą zatem bez wątpienia Prezes Sądu jako organ władzy publicznej jest w posiadaniu żądanej informacji jest zatem co do zasady, zobowiązany do jej udostępnienia. W konsekwencji powyższego bezspornym jest, iż wniosek strony skarżącej został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej; żądana informacja ma charakter informacji publicznej spornym pomiędzy stronami jest natomiast jej charakter prawny. Prezes Sądu Apelacyjnego stoi na stanowisku, iż informacja żądana ma charakter informacji przetworzonej z uwagi na rozmiar i wielość czynności które pracownicy sądu musieli by wykonać by udostępnić informacje jakich żąda strona. W tym zakresie niezbędnym byłoby zgromadzenie i analiza akt sprawy o wydanie ENA za [...]r., a następnie ich analiza pod kątem zapytania strony. Organ w następstwie tego musiałby wydelegować pracownika co jako wykraczające poza zadania wydziału zakłóciłoby bieżąca pracę wydziału sądu. W konsekwencji powyższego zdaniem Prezesa Sądu żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej , a skoro tak to zastosowanie w sprawie ma regulacja art. 3 ust. 1 pkt 2 udip uzależniając udzielenie informacji przetworzonej od wykazania przez wnioskodawcę, iż jej udzielenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Strona jest przeciwnego zdania utrzymując, iż żądana informacja ma charakter informacji prostej. Oceniając stanowisko stron podzielić należy pogląd organu, iż w sprawie strona skarżąca żąda informacji publicznej przetworzonej. Wskazać należy że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacja publiczna przetworzona jest informacją jakościowo nową, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych. (por. wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 202/12; wyrok NSA z dnia 26 listopada 2014 r. sygn.. akt I OSK 924/14). O informacji przetworzonej można mówić również wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zbioru posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca (v. wyroki NSA: z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 977/11, publ.: LEX nr 1068557 z dnia 6 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1199/11, publ.: LEX nr 1149133). Zdaniem Sądu skoro wniosek Skarżącego wyznaczał granice żądania dotyczącego udzielenia informacji publicznej wykraczające poza zwykłe udzielenie informacji w oparciu o posiadane rejestry czy dokumenty, to w świetle powyższych rozważań prawidłowo organ zakwalifikował go jako żądanie informacji przetworzonej; poinformował Skarżącego, że dla jej udostępnienia konieczne jest wykazanie, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Niewątpliwie w badanej sprawie mamy do czynienia z informacją przetworzoną, bowiem podmiot zobowiązany nie dysponował informacją gotową do jej udzielenia . Wytworzenie żądanej informacji wymagało podjęcia przez podmiot zobowiązany określonych czynności analitycznych, porządkujących w odniesieniu do posiadanego zbioru danych. Koniecznym było przeanalizowanie akt spraw o wydanie ENA za [...] rok pod kątem uzyskania danych żądanych przez stronę – w zakresie podania sygnatur spraw gdzie osoby ścigane w zw. z wydanymi ENA zostały przekazane z Wielkiej Brytanii do Polski. To bez wątpienia wymagałoby oddelegowania pracownika do realizacji tego zadania i zakłóciłoby bądź znacznie ograniczyłoby wykonywanie czynności wynikających z zakresu jego obowiązków. Dlatego też niewykazanie interesu publicznego w udostępnieniu informacji w terminie określonym w piśmie spowodowało zasadnie wydanie zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i p. W tej sytuacji także niezasadnym jest zarzut z pisma procesowego iż skoro skarżący wnosił o udostępnienie sygnatur akt Sądu Okręgowego w B. w sprawach osób przekazanych do Polski to informacja ta jako publiczna prosta winna mu zostać udostępniona . Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. ----------------------- 4/10