III SA/Gl 647/17

PostanowienieWSA w Gliwicach2017-12-06

Skład orzekający: Jolanta Skowronek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba prawna ubiegająca się o zwolnienie z kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym, która wykazała stratę w działalności gospodarczej i posiada zajęte rachunki bankowe, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy?
Ratio decidendi
Osoba prawna ubiegająca się o zwolnienie z kosztów sądowych musi wykazać, że nie posiada dostatecznych środków na ich pokrycie. Sam fakt poniesienia straty lub zajęcia rachunków bankowych nie jest wystarczający do przyznania prawa pomocy, jeśli spółka nadal dysponuje majątkiem, wykazuje zysk w poprzednim roku, a środki w kasie przekraczają kwotę należnego wpisu sądowego. Przedsiębiorca powinien liczyć się z koniecznością ponoszenia kosztów sądowych jako ryzykiem prowadzenia działalności.
Stan faktyczny
Skarżąca Spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie z kosztów sądowych, uzasadniając go stratami w działalności, niewypłacalnością i zajęciem rachunków bankowych. Analiza dokumentów wykazała jednak, że spółka dysponuje znacznym majątkiem, wypracowała wysoki zysk w poprzednim roku, a środki w kasie przekraczały kwotę należnego wpisu sądowego. Sąd uznał, że przesłanki do zwolnienia z kosztów nie zostały spełnione.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie z kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W treści złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca Spółka domagała się zwolnienia z kosztów sądowych. W uzasadnieniu powyższego podała, że [...] r. złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację jej majątku. W okresie od [...] do [...] r. jej działalność wykazała bowiem stratę rzędu (-) 149.365,16 zł. Z uwagi na sytuację finansową i niewywiązywanie się kontrahentów ze zobowiązań stała się niewypłacalna. Szczegółową informację w tym przedmiocie zamieściła we wniosku o ogłoszenie upadłości. Ponadto doszło do zajęcia jej rachunków bankowych, którymi nie może dysponować. To doprowadziło do tego, że w okresie od [...] r. do [...] r. Spółka wykazała stratę rzędu (-) 434.809,31 zł, gdyż jej zobowiązania na koniec [...] r. wynosiły 12.760.156,92 zł, a przewidywane wydatki na miesiąc [...] oszacowano na 37.734,97 zł. Z oświadczenia Spółki, zawartego na druku urzędowego formularza PPPr ustalono, iż wysokość kapitału zakładowego wnioskodawcy zamyka się w kwocie 1.000.000 zł. Wartość środków trwałych (wg bilansu za ostatni rok obrotowy) wynosi 15.338,53 zł, natomiast wypracowany w ostatnim roku obrotowym zysk to kwota 2.939.998,57 zł. Spółka posiada pięć rachunków bankowych, których stan na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił: 248.373,30 zł ([...]), 727.241,73 zł i 208.966,05 zł kwota zablokowana ([...]), 42.619,58 zł ([...] - rachunek podstawowy), 13.995,42 zł ([...] - rachunek pomocniczy). Natomiast stan kasy na dzień [...] r. kształtował się na poziomie 39.830,76 zł, podczas gdy wydatki to kwota 37.734,97 zł. W uzupełnieniu podanych wyżej danych do akt sprawy nadesłano: bilans Spółki za [...] r. wraz z rachunkiem zysków i strat oraz informacją dodatkową, zeznania podatkowe CIT-8 za 2015 i 2016 r. wraz z deklaracjami VAT za okres od [...] do [...] r., raporty kasowe wraz z wyciągami z kont bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy (vide: dokumenty źródłowe dołączone do pisma z dnia [...] r.). Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - obejmującym zgodnie z art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego – gdy ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W tym miejscu należy zauważyć, że przywołany przepis stanowi odstępstwo od generalnej zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości obowiązującej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, w myśl której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy p.p.s.a.), zatem jego stosowanie może mieć miejsce jedynie w takich sytuacjach, kiedy uzasadnione jest zapewnienie stronie będącej osobą prawną – prawa do sądu pod warunkiem, że ta wykaże, tj. udowodni w sposób wystarczająco przekonujący istnienie okoliczności uzasadniających zwolnienie jej z kosztów sądowych, w tym z należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego. Z regulacji zawartej w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a. wypływa bowiem jednoznaczny wniosek, iż to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania w znaczeniu udowodnienia, przedstawienia czegoś w sposób przekonujący, unaocznienia (por. Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego dostępny w wersji elektronicznej na stronie http://sjp.pwn.pl), że osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna ubiegająca się o prawo pomocy nie ma dostatecznych środków na ich poniesienie. Tym samym rozstrzygnięcie złożonego wniosku zależy w gruncie rzeczy od tego, co zostanie w nim wykazane (por. J.P.Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, W-wa 2004 r., str. 319). Odnosząc przywołaną wyżej regulację prawną oraz prezentowane w tym zakresie stanowisko doktryny do realiów rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że przewidziana w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przesłanka zwolnienia skarżącej Spółki z kosztów sądowych nie została spełniona. Jak bowiem ustalono z przedłożonych do akt dokumentów źródłowych mimo poniesionej straty Spółka nadal prowadzi działalność gospodarczą i dysponuje majątkiem, którego wartość zamyka się w kwocie 12.330.009,42 zł (vide: sprawozdanie tymczasowego nadzorcy sądowego z dnia [...] r.). Zwrócić jednocześnie należy uwagę, że sam fakt poniesienia straty nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Strata powstaje bowiem wskutek uzyskania nadwyżki kosztów nad uzyskanym przychodem, a to skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania (por. postanowienie NSA z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II GZ 112/11, postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2012 r., sygn. akt I GZ 105/12, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Na niekorzyść skarżącej Spółki, w kontekście pozytywnego załatwienia jej wniosku, przemawia również stan środków zgromadzonych w kasie. Należy bowiem zauważyć, że ich saldo na dzień [...] r. wynosiło 39.830,76 zł (vide: oświadczenie zawarte w rubryce nr 10 formularza – druk PPPr), natomiast na dzień [...] i [...] r. była to kwota 34.150,78 zł i 4.652,50 zł (por.: str. 9 sprawozdania tymczasowego nadzorcy sądowego z raportem kasowym dołączonym do pisma z dnia [...] r.). Okoliczność, iż zobowiązania Spółki na dzień [...] r. kształtowały się na poziomie 12.760.156,92 zł nie mogła odnieść zamierzonego skutku, albowiem zobowiązania cywilnoprawne, także związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed należnościami publicznoprawnymi, do których zaliczają się między innymi koszty sądowe. Tym bardziej, że w miesiącu kiedy wniosek złożono skarżąca Spółka była w stanie uregulować wszystkie swoje wydatki związane z funkcjonowaniem (m.in. wynagrodzenia pracowników, zaliczki na podatek dochodowy, czynsze dzierżawne i media) pozostawiając w kasie środki przekraczające kwotę należnego wpisu sądowego od skargi. A ponieważ w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zwraca się uwagę na obowiązek każdego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą do przewidywania konieczności ponoszenia kosztów spraw sądowych związanych z prowadzoną działalnością (por. postanowienie NSA z 28 marca 2014 r., sygn. akt I OZ 232/14, postanowienie NSA z 17 grudnia 2014 r., sygn. akt I FZ 459/14, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedsiębiorca w ramach ryzyka prowadzenia działalności gospodarczej powinien zatem liczyć się z koniecznością dochodzenia swoich praw na drodze sądowej. Tymczasem jak wynika ze sprawozdania finansowego sporządzonego na dzień [...] r. Spółka mając świadomość tego, że w roku [...], w związku z działaniami powziętymi przez Urząd Kontroli Skarbowej i blokadą środków na rachunkach bankowych, utraci płynność finansową, co zagrozi kontynuacji jej działalności, wypracowany zysk za rok [...] w wysokości 2.939.998,57 zł przeznaczyła na wypłatę dywidendy wspólnikowi. Końcowo odnosząc się do kwestii związanej z blokadą rachunków bankowych, należy zauważyć, że ta pozostaje bez wpływu na ocenę złożonego wniosku, bowiem strona nie musi korzystać ze środków zgromadzonych na którymkolwiek z rachunków bankowych, aby uiścić należny od skargi wpis. Co więcej za zgodą organu egzekucyjnego – może przecież dokonywać wypłat z zajętego - w celu zabezpieczenia - rachunku bankowego, o ile przedstawi wiarygodne dokumenty świadczące o konieczności poniesienia tych wydatków dla wykonywania działalności gospodarczej (vide: art. 7522 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego – t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1822 ze zm. oraz art.166a § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm.). Zatem fakt zajęcia rachunku bankowego nie jest tożsamy z niemożliwością korzystania przez zobowiązanego z rachunku bankowego, a tego typu blokada środków do oznaczonej wysokości nie oznacza niemożności korzystania z rachunku czy prowadzenia działalności gospodarczej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II FZ 174/14, LEX nr 1450513 oraz z dnia 7 sierpnia 2014 r. sygn. akt I FZ 153/14, LEX nr 1501674). Faktem jest, iż [...] r. Spółka złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości, niemniej jednak ten nie świadczy jeszcze o tym, iż nie dysponuje odpowiednimi środkami (majątkiem) na pokrycie pełnych kosztów zainicjowanego przez siebie postępowania. Dlatego też mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło