III SA/Gl 661/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska, Asesor WSA Adam Pawlyta (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 28 maja 2025 r. nr SKO.K/41.3/502/2025/7025/KS w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: SKO, Kolegium, organ odwoławczy), decyzją z 28 maja 2025 r. nr SKO.K/41.3/502/2025/7025/KS utrzymało w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] (dalej: organ I instancji, Starosta), nr [...] z 24 marca 2025 r. w przedmiocie skierowania J. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kategorii "AM, A1, A2,A,B1,B". Rozstrzygnięcie wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z 21 października 2024 r. Komendant Wojewódzki Policji w P., (dalej: Komendant), w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, wystąpił z wnioskiem do Starosty [...] o sprawdzenia kwalifikacji skarżącego, w zakresie prawa jazdy kategorii "AM, B1, B, A1, A2, A". Pismem z 29 października 2024 r. znak: [...] Starosta [...] przekazał według właściwości ww. wniosek Komendanta do Starostwa Powiatowego w W. W dniu 21 listopada 2024 r. organ I instancji po uwzględnieniu ww. wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w P., wszczął postępowanie w sprawie przeprowadzenia kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji przez skarżącego w zakresie prawa jazdy Kategorii "AM, B1, B, A1, A2, A", w trybie art. 18 pkt 1 ustawy z 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r poz. 2328 ze zm.) i art. 99 ust. 1 pkt 1 oraz art. 99 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami z 5 stycznia 2011 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 1210 ze zm.). Zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego w ww. sprawie zostało skutecznie doręczone stronie 1 marca 2025 r. Pismem z 10 marca 2025 r. (wpływ do organu I instancji) zatytułowanym jako "wyjaśnienia w sprawie" skarżący zaprzeczył, aby przekroczył limit 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wniósł o zwrócenie się do Komisariatu Policji o wskazanie faktycznej liczby punktów karnych, a także o umorzenie postępowania. Decyzję Starosty Powiatu [...] z 24 marca 2025 r. nr [...] orzeczono o skierowaniu strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kategorii "AM, A1, A2, A, B1, B". W jej podstawie prawnej powołano: art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (aktualny tekst jedn. z 7 listopada 2025 r., Dz.U. z 2025 r. poz. 1691; dalej: k.p.a.) oraz art. 18 pkt 1 ustawy z 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r poz. 2328 ze zm.) i art. 99 ust. 1 pkt 1 oraz art. 99 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami z 5 stycznia 2011 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 1210 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organu I instancji argumentowano, że nie można było w tej sprawie uwzględnić stanowiska strony prezentowanego w piśmie z 10 marca 2025 r., gdyż organ nie prowadzi ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego, dlatego nie posiada informacji dotyczących ilości przypisanych punktów. Natomiast w tej sprawie organ I instancji jest związany pismem Komendanta Wojewódzkiego Policji. Tymczasem jak wynika z wniosku Komendanta z 21 października 2024 r. skarżący w okresie od 8 sierpnia 2023 r. do 7 października 2024 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i uzyskał 33 punkty karne. Dalej organ I instancji zaznaczył, że pierwsze wykroczenie miało miejsce 8 sierpnia 2023 r. dlatego też strona podlegała przepisom rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 15 września 2022 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego (Dz.U. 2022 poz.1951). Wskazano, że jeśli kara została nałożona w okresie pomiędzy 17 września 2022 r. a 17 września 2023 r. to zostaną one usunięte z konta dopiero po upływie 2 lat. Organ I instancji uznał, że wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji jest prawidłowy i kompletny w związku z czym należało go uwzględnić, gdyż decyzja wydawana w tego typu sprawach ma charakter związany, co oznacza, że organowi administracji publicznej nie pozostawiono żadnej swobody decyzyjnej w ramach tzw. "luzu administracyjnego". Od ww. decyzji organu I instancji skarżący odwołał się do SKO. W związku z powyższym SKO, opisaną na wstępie decyzją z 28 maja 2025 r. nr SKO.K/41.3/502/2025/7025/KS (doręczoną stronie 2 czerwca 2025 r.) utrzymało w mocy decyzję Starosty Powiatu [...], nr [...] z 24 marca 2025 r. w przedmiocie skierowania strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kategorii "AM, A1, A2, A, B1, B". Uzasadniając swoje stanowisko Kolegium wyjaśniło, że z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji z 21 października 2024 r. wynika, że strona wielokrotnie naruszyła przepisy ruchu drogowego, za które łącznie otrzymała 33 punkty karne. Zaznaczono przy tym, że wniosek organu policji jest dokumentem urzędowym, a zatem – w myśli art. 76 § 1 k.p.a. – stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. W skardze z 26 czerwca 2025 r. skierowanej w ustawowym terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (WSA w Gliwicach) skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji; ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Poza tym złożono w skardze wnioski dowodowe tj. o zwrócenie się przez Sąd administracyjny do Urzędu Skarbowego, jak również o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów dołączonych do niej jako załączniki. Wydanej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 98 ust. 5 pkt. 1 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, poprzez zsumowanie skarżącemu punktów karnych z okresu 2 lat, mimo, iż punkty karne kierowcy usuwa się po upływie 1 roku od daty nałożenia mandatu karnego; 2. art. 7a k.p.a., polegające na braku rozstrzygnięcia wątpliwości doktrynalnych co do daty wstecznej obowiązywania nowelizacji art. 98 ust. 5 pkt. 1 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami na korzyść skarżącego; 3. art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z 80 k.p.a., poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych czynności w sprawie, weryfikacji stanu faktycznego, a w szczególności zaniechanie podjęcia czynności sprawdzających aktualną - faktyczną - sumę punktów karnych skarżącego, a w konsekwencji błędne uznanie, że skarżący przekroczył 24 punkty karne, podczas gdy od 7 października 2024 r., skarżący ma jedynie 10 punktów karnych. W uzasadnieniu skargi przekonywano, że wedle najlepszej wiedzy strony, od października 2024 r. (do nadal) skarżący posiada jedynie 10 punktów karnych. Co istotne, jak dalej argumentowano, w trakcie kontroli drogowej 7 października 2024 r. Funkcjonariusze Policji zapewnili skarżącego, że wymierzane wówczas punkty karne są jedynymi punktami karnymi skarżącego, albowiem poprzednie zostały już usunięte wskutek upływu rocznego terminu od ich przyznania. Zaznaczono również w uzasadnieniu skargi, że skarżący niezwłocznie opłacił mandat karny z 8 sierpnia 2023 r. przekazem pocztowym, przy czym z uwagi na znaczny upływ czasu od dnia zapłaty, skarżący nie jest już w posiadaniu potwierdzenia zapłaty. Natomiast w odpowiedzi na skargę Kolegium wnosiło o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zaś, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. Oceniając w świetle powołanych wyżej kryteriów zaskarżaną decyzję, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie stanowi ocena, czy organy administracyjne obu instancji prawidłowo orzekły o skierowaniu strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kategorii AM, A1, A2, A, B1, B w związku z faktem przekroczenia dopuszczalnego limitu 24 punktów karnych. Skarżący natomiast akcentował, że na dzień wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji liczba punktów karnych jakie posiadał to 10, gdyż wszystkie poprzednio przyznane mu punkty karne uległy już przedawnieniu. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 18 ust. 1 ustawy z 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2328 oraz z 2022 r. poz. 1002; dalej: ustawa zmieniająca), zgodnie z którym do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, określonych w komunikacie starosta wydaje decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów - na wniosek Wojewódzkiego Komendanta Policji. Zgodnie z art. 98 ust. 5 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami (tekst jedn. z 1 września 2025 r., Dz.U. z 2025 r. poz. 1226 ze zm.) informacje o otrzymanej liczbie punktów zgromadzone w centralnej ewidencji kierowców usuwa się, licząc od daty uiszczenia grzywny (o ile grzywna została nałożona). Dodać trzeba, że wniosek policji jest dokumentem urzędowym, a zatem – w myśl art. 76 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. z 7 listopada 2025 r., Dz.U. z 2025 r. poz. 1691; dalej: k.p.a.) - stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Z tego też względu ani starosta, ani organ odwoławczy nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania i badania, czy organy kontroli ruchu drogowego dokonały właściwej kwalifikacji zachowania kierowcy, ani też, czy stwierdzonym naruszeniom przepisów ruchu drogowego przypisano właściwą liczbę punktów. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z 21 października 2024 r. Komendant wystąpił do organu I instancji o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego do prowadzenia pojazdem, który w okresie od 8 sierpnia 2023 r. (uprawomocnienie się wyroku sądu karnego nastąpiło 25 października 2023 r.) do 7 października 2024 r. (data uiszczenia/umorzenia grzywny to: 16 października 2024 r.) wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i uzyskał łącznie 33 punktów karne za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W myśl art. 23 pkt 3 ustawy zmieniającej, art. 18 ustawy wszedł w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia. Ogłoszenie ustawy nastąpiło w Dzienniku Ustaw z 16 grudnia 2021 r., a zatem art. 18 uzyskał moc obowiązującą od 17 września 2022 r. Zaznaczyć należy, że wszystkie naruszenia przepisów ruchu drogowego, za które skarżący uzyskał liczbę ponad 24 punktów karnych miały miejsce po 17 września 2022 r., a zatem już pod rządami obowiązującego art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej nakładającego na starostę - w przypadku wpłynięcia wniosku komendanta wojewódzkiego Policji - bezwzględny obowiązek skierowania osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w przypadku przekroczenia 24 punktów karnych. W związku z oświadczeniem skarżącego, że nie zgadza się z liczbą naliczonych punktów karnych i wnioskami o umorzenie postępowania jego pełnomocnik pismem z 30 czerwca 2025 r. zatytułowanym jako "wniosek o sprostowanie danych o punktach karnych" zwrócił się również do Komendanta o weryfikację czy wystosowany wniosek jest aktualny i ewentualne usunięcie punktów, w przypadku ustalenia takiej podstawy. W odpowiedzi pismem z 8 lipca 2025 r. Komendant podał, że punkty karne zostały naliczone prawidłowo oraz wskazał, że na dzień 21 października 2024 r. skarżący posiadał 33 punkty karne w związku z czym ziściła się wówczas materialno-prawna przesłanka do wnioskowania o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. W sprawie trzeba podkreślić, że w świetle art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej, starosta (prezydent miasta) jest zobowiązany do wydania decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w przypadku wystąpienia przesłanek, o których mowa w powołanym przepisie. Zatem organy związane były informacją, co do liczby punktów karnych skarżącego podanych przez Komendanta, wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi naruszających przepisy ruchu drogowego. Prowadząc postępowanie w sprawie dotyczącej kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji skarżącego, organ nie miał kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych mu ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Tylko Komendant jest organem, który dokonuje wpisów do ewidencji, a więc w drodze czynności materialno-technicznych ujawnia w ewidencji punkty karne przyznane poszczególnym kierowcom i dokonuje ich wykreśleń, a zainteresowany kierowca może zaskarżyć do sądu administracyjnego powyższe czynności. Kwestia prawidłowości takich wpisów, a co za tym idzie, ilości punktów karnych przyznanych danemu kierowcy nie może być rozpatrywana ani w postępowaniu administracyjnym, w którym ilość punktów uwidocznionych w prowadzonej przez Policję ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest przesłanką rozstrzygnięcia, ani też w postępowaniu sądowym kontrolującym decyzje wydane w takich sprawach. Przyjęcie poglądu, że organ administracji jest uprawniony do samodzielnego weryfikowania liczby punktów karnych prowadziłoby w rezultacie do tego, że to organ, a nie właściwy organ Policji, ustalałby ilość przypisanych danemu kierowcy punktów karnych (por. m.in. wyroki NSA: z 6 lutego 2018 r., I OSK 1811/17, Legalis nr 1788007; z 8 lutego 2018 r., I OSK 1931/17, Legalis nr 1741427; z 4 kwietnia 2013 r., I OSK 127/13, Legalis nr 762529; z 11 stycznia 2023 r., II GSK 474/22, Legalis nr 2852377). Wobec powyższego osoba, która naruszyła przepisy ruchu drogowego może podejmować próbę zakwestionowania prawidłowości dokonanych wpisów w ewidencji w postępowaniu prowadzonym przed organami Policji. Wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego policji stanowi czynność materialnoprawną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem przysługuje prawo wniesienia skargi na tę czynność do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przypadkach spornych tylko sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji, lecz następuje to w odrębnym postępowaniu. Inny organ administracyjny w toku prowadzonego przez siebie postępowania, takich kompetencji nie posiada i jak już wspomniano, jest związany treścią danych zawartych w ewidencji (por.m.in. wyrok NSA z 31 marca 2011 r., I OSK 1013/10, Legalis nr 341109). W konsekwencji, wbrew twierdzeniom skarżącego jakie ten prezentował w piśmie z 10 marca 2024 r. (data wpływu do organu) oraz w odwołaniu zatytułowanym jako "wyjaśnienie w sprawie" z 17 kwietnia 2025 r. (data wpływu do organu), jak również wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony przedstawianymi w skardze - organy nie mogły weryfikować liczby przypisanych punktów karnych wskazanych przez Komendanta we wniosku z 21 października 2024 r. Prowadząc postępowanie w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, organy nie mają bowiem kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych skarżącemu za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Uwaga ta dotyczy również Sądu administracyjnego, który wbrew oczekiwaniu pełnomocnika strony zasadniczo nie prowadzi postępowania dowodowego, a jedynie weryfikuje, czy organy administracji prawidłowo zgromadziły materiał dowodowy w sprawie oraz wyciągnęły z niego logiczne wnioski, a zatem czy stan faktyczny sprawy został ustalony przez organy administracji rzetelnie. Argumentacja skarżącego, że postępowanie w sprawie powinno zostać umorzone, gdyż zarówno wniosek Komendanta, jak i wszczęcie postępowania przez organ I instancji i wydanie decyzji nastąpiło w momencie, w którym posiadał przypisane jedynie 10 punktów karnych, gdyż poprzednie punkty (przypisane za wykroczenie z 8 sierpnia 2023 r.) uległy już przedawnieniu i powinny zostać usunięte z ewidencji, nie znajduje uzasadnienia prawnego. Przede wszystkim dostrzec trzeba, że wyrok sądu powszechnego skazujący stronę za wykroczenie z 8 sierpnia 2023 r. uprawomocnił się 25 października 2023 r. – informacja ta wynika z pisma Komendanta z 21 października 2024 r. a w toku postępowania administracyjnego skarżący jej nie podważał. Natomiast punkty karne za wykroczenia drogowe, za które sprawa trafiła do sądu karnego, liczone są dopiero od daty uprawomocnienia się wyroku (lub od daty uiszczenia grzywny, jeśli sąd nałożył grzywnę) i kasują się zazwyczaj po 12 lub po 24 miesiącach od tej daty (a nie od dnia popełnienia wykroczenia, w sytuacji, w której został wydany prawomocny wyrok sądu karnego). Natomiast przed uprawomocnieniem wyroku punkty są wpisywane jako "tymczasowe". Pierwsze wykroczenie z 8 sierpnia 2023 r., które zostało wskazane w uzasadnieniu wniosku Komendanta z 21 października 2024 r. zostało popełnione w czasie gdy w art. 17 ust. 2 i 3 ustawy zmieniającej z 2 grudnia 2021 r. termin usunięcia punktów karnych wynosił 2 lata od uprawomocnienia się rozstrzygnięcia bądź od uiszczenia grzywny w drodze mandatu. Gdyby więc nawet skarżący uiścił mandat za pierwsze wykroczenie już 8 sierpnia 2023 r., to i tak odnośnie tego naruszenia termin usunięcia punktów karnych z ewidencji wynosiłby dwa lata tj. 8 sierpnia 2025 r. i tym samym okoliczność ta (uprawomocnienia się rozstrzygnięcia bądź od uiszczenia grzywny w drodze mandatu) nie miała wpływu na treść rozstrzygnięcia wobec otrzymania przez skarżącego w dniu 7 października 2024 r. kolejnych punktów karnych (łącznie 33 punktów). Natomiast roczny termin usunięcia punktów karnych z ewidencji liczony od daty opłacenia mandatu został wprowadzony od 17 września 2023 r. (art. 22 pkt 5, art. 20 ust. 1 ustawy zmieniającej; Dz.U. 2023.2123 i Komunikat Ministra Cyfryzacji z 24 sierpnia 2023 r. – M.P.2023.904) bez przepisów przejściowych obejmujących mające miejsce przed tą datą naruszenia. Kolejne wykroczenie skarżącego, jak wynika z pisma Komendanta z 21 października 2024 r., miało miejsce 7 października 2024 r., zatem nawet gdyby skarżący uiścił grzywnę za powyższe wykroczenia już w tym dniu, to usunięcie tych punków karnych z rejestru mogłoby nastąpić dopiero 7 października 2025 r., zaś decyzja o skierowaniu strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi została wydana 24 marca 2025 r., zatem na dzień wydania przez organ I instancji decyzji wszystkie punkty karne (te które skarżący otrzymał w związku z popełnieniem wykroczenia z 8 sierpnia 2023 r. i te z 7 października 2024 r.) były aktywne, co stanowiło podstawą do wydania ww. decyzji o skierowaniu strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Sąd uznał, że ustalenia faktyczne w sprawie dokonane przez organy administracji obu instancji, wbrew stanowisku podnoszonemu w skardze (vide: pkt 2, pkt 3 zarzutów skargi), są prawidłowe. Organ I instancji, będąc związany wnioskiem Komendanta, nie miał żadnych podstaw do umorzenia postępowania w sprawie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. Jak już Sąd wyjaśnił, organ jest zobowiązany do wydania decyzji o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w przypadku wystąpienia przesłanki, o której mowa w art. 18 ust. 1 ustawy zmieniającej, co w sprawie nastąpiło. Podkreślić należy, iż w dniu sporządzenia przez Komendanta przedmiotowego wniosku (21 października 2024 r.) skarżący przekroczył 24 punkty – zatem wystąpiła ustawowa przesłanka skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Nadrzędność celu, jakim jest poprawa bezpieczeństwa w ruchu drogowym zadecydowała o przyjęciu przez ustawodawcę sztywnej zasady, w myśl której przekroczenie liczby 24 punktów skutkuje obligatoryjnym skierowaniem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, jeżeli liczba punktów znajduje oparcie we wpisach ostatecznych istniejących na dzień sporządzenia wniosku (por. wyrok WSA w Lublinie z 23 stycznia 2025 r., III SA/Lu 685/24; wyrok WSA w Gliwicach z 24 czerwca 2025 r., III SA/Gl 928/24, LEX nr 3894024). W sprawie fakt powtarzających się wykroczeń, w tym naruszenia przepisów powodujące zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, którego następstwem było naruszenie powodujące zagrożenie bezpieczeństwa innej osoby poza drogą publiczną w związku z okolicznością kierowania pojazdem mechanicznym w stanie po użyciu alkoholu lub środka podobnie działającego do alkoholu świadczą o uzasadnionych wątpliwościach co do posiadania przez osobę dopuszczającą się tych naruszeń, czyli skarżącego, kwalifikacji do kierowania pojazdami. Stan faktyczny sprawy został zatem prawidłowo ustalony przez organ pierwszej instancji. Skarżący nie przedstawił również żadnego dowodu, który podważałby ustalenia organów administracji (w szczególności obalałyby domniemanie prawdziwości dokumentu urzędowego w postaci wniosku Komendanta z 21 października 2024 r.). W toku postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się również naruszeń procedury mających wpływ na wynik sprawy. W szczególności nie było podstaw do przyjęcia, iż materiał dowodowy został oceniony w sposób nieobiektywny czy noszący znamiona dowolności. Nie doszło zatem do naruszenia art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. Organy prawidłowo ustaliły, że w sprawie zaistniały podstawy do skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, co znalazło wyczerpujące wyjaśnienie w uzasadnieniach decyzji obu instancji, odpowiadających wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Natomiast odnosząc się do stanowiska prezentowanego w petitum skargi o zwrócenie się przez Sąd administracyjny do Urzędu Skarbowego w R. o wskazanie daty, w której skarżący uiścił grzywnę wynikającą z mandatu karnego z 8 sierpnia 2023 r., nałożonego przez Komendę Miejską Policji w R. należy stwierdzić, że Sąd administracyjny nie prowadzi w miejsce organu administracyjnego postępowania dowodowego, a jedynie weryfikuje, czy ten stan został należycie ustalony w ramach kontrolowanego postępowania, tj. w sposób, który m.in. nie narusza akcentowanych w skardze przepisów art. 7 k.p.k., art. 77 k.p.a. i art. 80 k.p.a. Z analogicznych przyczyn Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosków dowodowych złożonych w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. Celem postępowania, o którym stanowi art. 106 § 3 p.p.s.a., nie jest natomiast ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy właściwy w sprawie organ administracji publicznej ustalił ten stan, zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej. Przepis art. 106 § 3 p.p.s.a. nie służy również do zwalczania ustaleń faktycznych poczynionych w postępowaniu administracyjnym, z którymi nie zgadza się skarżąca. Reasumując powyższe, Sąd uznał, że kontrola legalności zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji nie wykazała naruszeń przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy ani naruszeń przepisów prawa materialnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i a p.p.s.a.).