III SA/Gl 689/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.F. na decyzję Dyrektora Samodzielnego Publicznego ZOZ Szpitala [...] w R. z dnia 7 września 2023 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia postępowania konkursowego na kierownicze stanowisko w zakładzie opieki zdrowotnej postanawia: odrzucić skargę. J.F. (dalej jako: "skarżąca") pismem z 19 lipca 2024 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Samodzielnego Publicznego ZOZ Szpitala [...] w R. z dnia 7 września 2023 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia postępowania konkursowego na kierownicze stanowisko w zakładzie opieki zdrowotnej. W odpowiedzi na skargę organ administracji, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, wskazał, że jego zdaniem doręczenie zaskarżonej decyzji nie budzi wątpliwości gdyż organ wysłał zaskarżoną decyzję na adres wskazany przez samą skarżącą w ramach konkursu za pośrednictwem operatora pocztowego przesyłką poleconą. Pełnomocnik dodał, że w ramach postępowania przed Sądem Rejonowym w R. w postępowaniu dotyczącym ustalenia stosunku pracy związanym z niniejszym postępowaniem konkursowym organ doręczył reprezentującemu skarżącą fachowemu pełnomocnikowi zaskarżoną decyzję jako dowód dołączony do odpowiedzi na pozew. Wskazał, że doręczenie przesyłką poleconą za pośrednictwem fachowego pełnomocnika nastąpiło 10 czerwca 2024 r. Na wezwanie Sądu z 13 września 2024 r. o przesłanie potwierdzenia doręczenia stronie skarżącej zaskarżonej decyzji organ administracji nadesłał wydruk śledzenia przesyłek – tracking ze strony internetowej operatora pocztowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024, poz. 935 dalej "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z powyższego przepisu wynika, że do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu liczonego od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji. Natomiast o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi lub złożenia jej w organie. Sąd administracyjny zobowiązany jest z urzędu do badania dopuszczalności skargi na każdym etapie rozpoznawania sprawy. Stwierdzenie niedopuszczalności skargi powoduje, że sprawa nie może być rozpoznawana w postępowaniu sądowoadministracyjnym (vide: wyrok NSA z dnia 13 maja 2022 r., sygn. akt: III OSK 3775/21). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienia skargi jest niedopuszczalne. Do katalogu innych przyczyn należy zaliczyć wniesienie skargi przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia, tzn. przed dniem doręczenia skarżącemu zaskarżonego aktu. Wskazać należy, że doręczenie korespondencji jest czynnością procesową organu administracji publicznej, wywołującą skutki prawne przewidziane w przepisach Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2024 r., poz. 572 t.j. ze zm. dalej: "k.p.a."). Od daty doręczenia rozpoczynają bowiem bieg niektóre terminy do dokonania czynności procesowych, a ponadto doręczenie pisma może wywoływać także inne skutki prawne, w szczególności związanie organu rozstrzygnięciem jest skuteczne od chwili jego doręczenia. W piśmiennictwie przyjmuje się, że instytucja doręczeń urzeczywistnia zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu, bowiem umożliwia stronie zapoznanie się z czynnościami organu i innych uczestników postępowania albo uczestniczenie w tych czynnościach (vide: A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, Kraków 2000 r., s. 321). Przyjmuje się też, że k.p.a. wprowadza zasadę oficjalności doręczeń. Obowiązek dokonywania wszelkich doręczeń z urzędu spoczywa na organie prowadzącym postępowanie administracyjne. Zasada ta znajduje zastosowanie w każdym postępowaniu, niezależnie od jego struktury podmiotowej. Nieprawidłowe, czyli niezgodne z przepisami k.p.a. doręczenie pisma, od którego rozpoczyna bieg termin procesowy, należy uznać za naruszenie zasady oficjalności doręczeń pism, mogące spowodować pozbawienie strony możliwości obrony swych praw. Niezgodne z przepisami postępowania administracyjnego doręczenie pisma (decyzji, postanowienia) może być uznane przez sąd administracyjny w konkretnych okolicznościach sprawy za pozbawione znaczenia prawnego i uzasadniać stwierdzenie, że do doręczenia doszło w innej dacie, niż to przyjmuje organ, albo że w ogóle nie doszło do doręczenia. Wynika to z obowiązującej w postępowaniu administracyjnym zasady, że decyzja administracyjna wywiera skutki prawne od daty jej doręczenia lub ogłoszenia. Powyższe uwagi skłaniają do wniosku, że doręczenie wszelkiego rodzaju pism, a zwłaszcza rozstrzygnięć organów administracji publicznej, powinno następować z datą pewną, potwierdzoną osobiście przez adresata decyzji (vide: wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt: I OSK 448/16). Zgodnie z art. 39 k.p.a. organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529 oraz z 2015 r. poz. 1830), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Stosownie natomiast do art. 46 § 1 i § 2 k.p.a. odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swoim podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Jeżeli odbierający pismo uchyla się od potwierdzenia doręczenia lub nie może tego uczynić, doręczający sam stwierdza datę doręczenia oraz wskazuje osobę, która odebrała pismo i przyczynę braku jej podpisu. Przez doręczenie decyzji należy rozumieć doręczenie lub ogłoszenie w sposób unormowany w art. 39 i następnych k.p.a., za pokwitowaniem przez pocztę, przez pracowników organu lub inne upoważnione osoby bądź organy. Pocztowy dowód doręczenia adresatowi przesyłki jest dokumentem urzędowym, potwierdzającym fakt i datę doręczenia zgodnie z danymi na dokumencie tym umieszczonymi. Tylko taki dokument korzysta z domniemania prawdziwości (vide: wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt: I OSK 448/16). W aktach sprawy brakuje zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji. Z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę jak też pisma organu z 23 września 2024 r. wyjaśniającego doręczenie zaskarżonej decyzji niewątpliwie wynika, że organ zaniechał doręczenia decyzji zgodnie z art. 39 i następnych k.p.a. tj. za wrotnym potwierdzeniem odbioru. Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję adresowana do skarżącej została wysłana listem poleconym jednakże przesyłka ta nie zawierała zwrotnego potwierdzenia odbioru. Zatem jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja nie została doręczona skutecznie skarżącej. Zdaniem Sądu nie ulega również wątpliwości, że skarżąca w postępowaniu konkursowym toczącym się przed organem występowała samodzielnie. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżąca nie udzieliła żadnemu pełnomocnikowi pełnomocnictwa do występowania w jej imieniu przed organem w szczególności do doręczania pełnomocnikowi zaskarżonej decyzji. W postępowaniu toczącym się przed organem administracji w sytuacji, gdy postępowanie kończy się wydaniem decyzji, spełniać ona musi wymogi formalne określone w k.p.a., a także musi dojść do jej skutecznego doręczenia w rozumieniu przepisów k.p.a., co łączy się z możliwością jej dalszego kwestionowania na drodze sądowej. Skoro nie doszło do doręczenia zaskarżonej decyzji skarga na tę decyzję była przedwczesna. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że wniesienie skargi przed doręczeniem skarżącemu decyzji podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie rodzi skutków prawnych (postanowienie NSA z: 4 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 949/12; 22 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 973/12, 23 listopada 2017r. sygn. akt I OSK 2364/17, wyrok NSA z 27 marca 2019 r., sygn. akt I GSK 325/19 oraz postanowienie WSA w Krakowie z 26 października 2021 r., sygn. akt III SA/Kr 23/21 - dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem skargę taką, która zostanie złożona przed terminem - a więc przed doręczeniem zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd uznaje za przedwczesną i jako wniesioną z naruszeniem art. 53 § 1 p.p.s.a. odrzuca. W tym stanie sprawy na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.