III SA/Gl 783/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant Specjalista Anna Charchuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi K.K. i L.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. , po rozpatrzeniu odwołania K. K. i L. K. , utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. nr [...] z [...] r. określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w wysokości [...] zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki CHEVROLET CAPTIVA o numerze nadwozia [...] . W podstawie prawnej powołał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm., zwanej dalej O.p.) oraz art. 1 ust. 1, art. 3, art. 100 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, ust. 5, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 105, art. 106 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r., nr 3, poz. 11 ze zm. zwanej dalej u.p.a.). W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że po przeprowadzeniu postępowania podatkowego Naczelnik Urzędu Celnego w R. decyzją nr [...] z dnia [...]r . określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia przez Strony samochodu osobowego marki CHEVROLET CAPTIVA o nr nadwozia [...] w wysokości [...] zł, gdyż stwierdził dokonanie czynności podlegającej opodatkowaniu poprzez nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego, nie złożenie deklaracji AKC-U oraz brak zapłaty podatku akcyzowego. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem strona wniosła odwołanie, żądając uchylenia w całości decyzji pierwszoinstancyjnej oraz umorzenia postępowania, zarzucając naruszenie: art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 101 ust. 5 oraz art. 100 ust. 4 u.p.a. poprzez niewłaściwe ich zastosowanie na skutek błędnego przyjęcia, że wobec Spółki wystąpił obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Podkreśliła, że samochód marki CHEVROLET CAPTIVA był w dacie powstania obowiązku podatkowego w istocie samochodem ciężarowym, w znacznym stopniu przeznaczonym do przewozu towarów; w związku z czym nie powinien stanowić przedmiotu opodatkowania podatkiem akcyzowym. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszioinstancyjne. W uzasadnieniu wyjaśniając zakres przedmiotowy opodatko-wania podatkiem akcyzowym organ przywołał treść art. 100; wyjaśnił, że w art. 100 ust. 4 u.p.a. zawarto definicję samochodów osobowych z odwołaniem do kodów Scalonej Nomenklatury. W rezultacie, aby dany pojazd mógł podlegać opodatkowaniu (jeżeli będzie przedmiotem czynności opodatkowanej akcyzą), powinien on zostać zaklasyfikowany do pozycji CN 8703 z wyłączeniem kodów CN wymienionych powyżej. Szczegółowe zasady klasyfikacji towarów do kodów CN zostały określone w przepisach celnych. Organ wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 i ust. 2 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Organ wyjaśnił, że biorąc pod uwagę dzień, w którym powstał obowiązek podatkowy, klasyfikacji taryfowej przedmiotowych samochodów należało dokonać na podstawie art. 1, art. 2, art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L Nr 256 z 07.09.1987 r. ze zm.). Następnie organ przeanalizował zasady klasyfikacji taryfowej, w oparciu o noty wyjaśniające. Przystępując do klasyfikacji spornego pojazdu, organ wskazał, że procedura klasyfikowania konkretnego pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN powinna przebiegać w ten sposób, iż najpierw ustalane jest przeznaczenie danego pojazdu. Jeżeli przeznaczony jest on zasadniczo do przewozu osób objęty jest kodem 8703, jeżeli natomiast służy do przewozu towarów, obejmuje go kod 8704. Dopiero po ustaleniu powyższego możliwe jest posłużenie się dodatkowym warunkiem określonym w notach wyjaśniających do kodu 8703. Może on być jednak zastosowany wyłącznie do pojazdów, które przeznaczone są zasadniczo do przewozu osób. Oceniając stan faktyczny w świetle cytowanych przepisów prawa, orzecznictwa sądów krajowych i TSUE oraz zebranego w sprawie materiału dowodowego, organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że spornego pojazdu nie można zakwalifikować do pozycji 8704 (pojazdy mechaniczne do transportu towarów), gdyż mieści się w pozycji 8703, tj. pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. W tej bowiem pozycji określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Organ odwoławczy uważał, że przedmiotowy pojazd w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego przeznaczony był (i jest obecnie) zasadniczo do przewozu osób i powinien być zaklasyfikowany do kodu CN 8703, a za przyjęciem takiej klasyfikacji świadczy jego wygląd i ogół cech a mianowicie: w pojeździe tym w części pasażerskiej w pierwszym rzędzie siedzeń znajdują się dwa miejsca siedzące - dla kierowcy i pasażera, za tymi siedzeniami znajduje się przestrzeń, wyposażona w kanapę do siedzenia wyposażoną w pasy bezpieczeństwa dla 3 osób, bryła samochodu osobowego 5-drzwiowego przeszklony oraz przeszklone drzwi zamykające część bagażową. Zatem skonkludowano, że jest samochodem, który standardowo jest wyposażony w elementy zwykle spotykane w samochodach osobowych aniżeli ciężarowych. Tak wyposażone auta umożliwiają komfortowe podróżowanie. Również wygląd przedmiotowego samochodu bardziej jest kojarzony z samochodami osobowymi a nie ciężarowymi. Podkreślono, że zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji 8704, klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych do niniejszej pozycji zależy od pewnych cech, które wskazują na to, że pojazdy są przeznaczone głównie do transportu towarów, a nie do transportu osób (pozycja 8703). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto nie przekracza 5 ton i które posiadają oddzieloną część tylną lub otwartą naczepę, normalnie wykorzystywaną do transportu towarów, ale mogącą posiadać tylne siedzenia-ławki, które nie mają pasów bezpieczeństwa, punktów mocowania ani wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów i które są składane płasko na boki w celu umożliwienia pełnego wykorzystania naczepy do transportu towarów. Podając cechy, które dany pojazd kwalifikują do konkretnej pozycji organ wskazał, że Strona nabyła samochód osobowy co stwierdzono na podstawie norm generalnych i abstrakcyjnych określających skutki prawne z zaistniałymi faktami, podlegajjące ścisłemu przełożeniu zarówno na poczynione ustalenia w trakcie postępowania podatkowego (oględziny I pojazdu) jak również na udokumentowanie w zgromadzonym materiale dowodowym. W trakcie oględzin pojazdu, popartymi dokumentacją fotograficzną, ustalono bowiem, że m.in.: pojazd pięciodrzwiowy przeszklony oraz przeszklone drzwi bagażnika, wyposażony w pięć miejsc z pasami bezpieczeństwa, brak stałej przegrody pomiędzy przestrzenią kierowcy a przestrzenią tylną, samochód wyposażony w 10 szt. airbagów, drzwi boczne przednie i tylne wykończone tapicerką z tworzywa sztucznego i tekstylnego, podsufitkę jednolitą na całej długości, wykładzinę podłogową w części przedniej i tylnej samochodu, klimatyzację, nagłośnienie oraz oświetlenie . W zgromadzonych dokumentach nie znajduje się żaden dowód potwierdzający zmianę homologacji pojazdu z samochodu osobowego na samochód ciężarowy. Jednocześnie w opisie zmian dokonanych w pojeździe diagnosta zaznaczył, iż w pojeździe dokonano montażu drugiego rzędu siedzeń. Zamontowano oryginalne siedzenia wraz z zagłówkami i pasami bezpieczeństwa na fabrycznie przygotowane mocowania. Tak więc klasyfikacja przedmiotowego pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN jednoznacznie potwierdza, iż przeznaczony jest on zasadniczo do przewozu osób, a więc objęty jest kodem 8703. Samochód CHEVROLET CAPTIVA o numerze nadwozia [...] w momencie powstania obowiązku podatkowego posiadał wskazane cechy samochodu osobowego, które zgodnie z notami wyjaśniającymi do Taryfy Celnej, należy uznać jako cechy projektowe zwykle stosowane do pojazdów osobowych, a dokonane przeróbki za nietrwałe oraz potwierdzające fakt, iż w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego samochód ten nie był samochodem ciężarowym, w myśl procedury klasyfikacyjnej według Nomenklatury Scalonej. Określając zatem wysokość zobowiązania podatkowego zastosowano stawkę z art. 105 u.p.a., a za datę powstania obowiązku podatkowego przyjęto w oparciu o art. 101 ust. 5 u.p.a. Dyrektor Izby Celnej w K. odnosząc się do treści odwołania uznał zarzuty Strony, które zasadniczo można sprowadzić do przekonania Strony, iż w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego poprzez określenie wysokości zobowiązania podatkowego dla samochodu, który zdaniem Strony nie jest samochodem osobowym i nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, za całkowicie bezpodstawne i pozbawione umocowania w obowiązujących przepisach prawa. W skardze na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Strona wniosła o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów. Zarzuciła naruszenie przepisów: postępowania – tj. art. 122 Ordynacji podatkowej naruszającego obowiązki dowodowe organu i wadliwą ocenę zgromadzonych dowodów; prawa materialnego – tj. art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 101 ust. 5 w zw. z art. 100 ust. 4 i art. 3 ust. 1 u.p.a. w zw. z pozycją 8703 CN i pozycją 8704 CN poprzez bezpodstawne uznanie, że wobec Spółki wystąpił obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego; art. 100 ust. 4 u.p.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i określenie wymiaru podatku wraz z zaległością podatkową w podatku akcyzowym. W uzasadnieniu skargi strona podkreśliła, że w momencie dokonania nabycia samochodu jego budowa i wyposażenie jednoznacznie wskazywały na to, że nadrzędną i dominującą funkcją był przewóz towarów, co zostało potwierdzone badaniem technicznym. Wybór nabywanego pojazdu ciężarowego zdeterminowany był prowadzoną działalnością gospodarczą i jego zasadniczym przeznaczeniem do przewozu towaru. Taki był główny sposób wykorzystywania samochodu w ciągu pierwszych trzech lat jego użytkowania. Zatem bez wpływu dla ustalenia jego zasadniczego przeznaczenia powinny być jego późniejsze przeróbki, gdyż pojazd w momencie zakupu nie wykazywał żadnych cech świadczących o jego osobowym zastosowaniu. Strona zarzuciła więc nieprawidłową klasyfikację spornego pojazdu, bez uwzględnienia obiektywnych cech i właściwości auta w dacie jego nabycia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd nie jest związany granicami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.) co oznacza, iż może uwzględnić z urzędu inne zarzuty i orzec odmiennie od wniosków skargi. Kwestią sporną w rozpatrywanej sprawie jest właściwa klasyfikacji (taryfikacji) nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu marki CHEVROLET CAPTIVA o numerze nadwozia [...] i zasadność obciążenia skarżących obowiązkiem zapłaty podatku akcyzowego. Poza sporem pozostaje, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3, poz. 11 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 u.p.a. opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlegają wyroby akcyzowe oraz samochody osobowe, organizacja obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy. W tym miejscu wskazać trzeba, że w art. 100 ust. 4 u.p.a. ustawodawca skonstruował definicję legalną pojęcia "samochody osobowe" dla celów ich opodatkowania podatkiem akcyzowym. W przepisie tym zdefiniowano jako samochody osobowe, pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Z przywołanych przepisów wynika, że o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu u.p.a., decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. W myśl art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej . W celu dokonania prawidłowej klasyfikacji danego towaru należy posłużyć się treścią opisów kodów CN, zawartych w Nomenklaturze Scalonej określonej przepisami w/w rozporządzenia Rady (EWG), nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. z uwzględnieniem art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 927/2012 z dnia 9 października 2012 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 302 z 31.10.2012 r.) oraz ogólnych reguł interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej, uwag do poszczególnych działów i pozycji oraz pomocniczo wyjaśnień do Taryfy Celnej. Zgodnie z Notą wyjaśniającą do pozycji 8703 –"samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób jak i towarów. Klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych powyższą pozycją jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów. Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" [np. pojazdy typu van, SUV-y (Sports Utility Vehicles), niektóre pojazdy typu pickup]. Należy zgodzić się z ustaleniami Dyrektora Izby Celnej, że sporny pojazd posiada szereg cech charakterystycznych dla pojazdu zdefiniowanego kodem CN 8703, tj. samochodu osobowego, przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób. Został wprawdzie sprowadzony na lawecie bez tablic rejestracyjnych (wg oświadczenia skarżących z 7.09.2010r.) i pierwotnie wykorzystywany do prowadzonej działalności gospodarczej z przeznaczeniem na przewóz towarów; pierwotnie posiadał 2 miejsca i część bagażową. Jednakże w wyniku zmian zdemontowano ścianę działową oddzielającą przestrzeń ładunkową od osobowej; zamontowano oryginalne siedzenia wraz z zagłówkami i pasami bezpieczeństwa na fabrycznie przygotowane mocowania; tym samym zmienił się rodzaj pojazdu z samochodu ciężarowego na osobowy oraz wzrosła liczba miejsc siedzących, która obecnie wynosi 5 (opis zmian dokonanych w pojeździe uprawnionego diagnosty). Strona [...]r. złożyła wniosek w urzędzie Miejskim w Z. o dokonanie zmian w dowodzie rejestracyjnym przedmiotowego pojazdu poprzez zmianę rodzaju pojazdu z ciężarowego na osobowy; dołączyła zaświadczenie o badaniu technicznym, opis zmian, rachunek wystawiony przez mechanika dokonującego zmian obejmujący demontaż ściany grodziowej i montaż kanapy 3-osobowej. Poza tym z odpowiedzi [...] sp. z o.o. wynika, że certyfikat dla spornego pojazdu obejmował kategorię M1 (osobowy), liczba miejsc siedzących 5. Przeprowadzone [...] r. oględziny pojazdu również wykazały posiadanie cech charakterystycznych dla samochodu osobowego – co wykazał szczegółowo organ I instancji w swojej decyzji (str. 8-9). Słusznie zatem wskazał organ odwoławczy, że samochód w momencie powstania obowiązku podatkowego posiadał cechy samochodu osobowego, które zgodnie z notami wyjaśniającymi, należy uznać jako cechy zwykle stosowane do pojazdów osobowych. Po analizie materiału dowodowego zdaniem Sądu organy celne zasadnie stwierdziły, że sporny samochód należy uznać za osobowy przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, co w świetle przepisów ustawy o podatku akcyzowym, uzasadnia obowiązek w podatku akcyzowym. Sąd w pełni podziela również pogląd, ze zasadnicze przeznaczenie samochodu do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (vide: wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569). Ustalenie zasadniczego przeznaczenia samochodu winno się odbywać w oparciu o całokształt okoliczności konkretnej sprawy. Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie, czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo – towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. O takim zasadniczym przeznaczeniu do przewozu osób świadczą również dokonane oględziny samochodów oraz załączona dokumentacja fotograficzna. Sąd stwierdził przy tym, iż organ odwoławczy uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty złożone przez skarżących w toku postępowania, przy czym jednak wyprowadził z nich wnioski dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu odmienne aniżeli domagali się skarżący, co przy zasadności tychże wniosków (która została wykazana powyżej), nie świadczy o pominięciu czy nieuwzględnieniu dowodów złożonych przez strony, a tym samym nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej ani zasady swobodnej oceny dowodów (art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art. 191 O.p.). Nadto organ nie kwestionował zapisów w przedłożonych mu dokumentów urzędowych, tj. dokumentów rejestracyjnych, faktur, zaświadczeń technicznych. Zważywszy jednak, że określenie rodzaju pojazdu na gruncie jego rejestracji odbywa się na innych zasadach (w szczególności w oparciu o inne przepisy), aniżeli klasyfikacja celna, owe zapisy nie mogły więc automatycznie skutkować przyjęciem, że przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym. Dowód rejestracyjny jest bowiem przede wszystkim dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu. Organ podatkowy nie jest więc związany zawartym w dowodzie rejestracyjnym ustaleniem typu pojazdu jako samochodu osobowego czy ciężarowego, bowiem z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym istotne jest dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN, co potwierdza orzecznictwo sądowe, przykładowo wyrok NSA sygn. akt I GSK 1657/13 z 27.11.2014 r., sygn.. I SA/Gd 953/14 z 22.10.2014 r., sygn.. I GSK 286/13 z 20.05.2014 r., sygn.. III SA/Łd 1288/13 z 10.04.2014 r., sygn. akt I GSK 1553/12 z 18.03.2014 r. czy I GSK 1268/12 z 18.03.2014 r. (publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Słusznie też wskazał organ, iż homologacja oznacza, że dany pojazd przeszedł pozytywnie procedurę homologacyjną, obejmującą sprawdzenie, czy typ pojazdu, przedmiot jego wyposażenia lub część odpowiada warunkom określonym w stosownych przepisach w tym także stanowiącym załączniki do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych warunków homologacji i wzajemnego uznawania homologacji wyposażenia i części pojazdów samochodowych, sporządzonego w Genewie dnia 20 marca 1958 r. (Dz. U. z 2001 r. nr 104, poz. 1135, 1136) oraz w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 24 października 2005 r. w sprawie homologacji typu pojazdów samochodowych i przyczep (Dz. U. Nr 238, poz. 2010 ze zm.). Zatem również homologacja nie ma znaczenia w świetle klasyfikacji dla celów poboru akcyzy. Albowiem jak już wskazano wyżej, istotne na gruncie klasyfikacji taryfowej jest zasadnicze przeznaczenie samochodu do przewozu osób bądź do przewozu towarów, które jest ustalane na podstawie całokształtu okoliczności dotyczących konkretnego samochodu. Tym samym zapisy dokumentów rejestracyjnych nie mogły być decydujące skoro art. 100 ust. 4 u.p.a. wprost stanowi, że samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, to z punktu widzenia prawidłowej jego wykładni i stosowania podstawowe znaczenie ma treść pozycji CN 8703 klasyfikacji taryfowej. Oznacza to, że w rozumieniu u.p.a. samochodem osobowym jest pojazd o funkcjach i cechach konstrukcyjnych wymienionych we wskazanej pozycji. Jeżeli więc je spełnia i posiada - co wymaga przeprowadzenia określonych ustaleń - i zostanie sklasyfikowany dla celów podatkowych, jako samochód osobowy (art. 3 ust. 1 i 2 ustawy), to w konsekwencji będzie "samochodem osobowym" w rozumieniu przywołanego przepisu, stanowiąc przedmiot opodatkowania akcyzą w sytuacjach objętych hipotezą normy prawnej dekodowanej z art. 100 ust. 1-2 u.p.a. Również z wyroku TSUE w sprawie C-486/06 oraz C-310/06 wynika, że zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu, a organy na podstawie wskazanych elementów sporny pojazd zakwalifikowały jako osobowy. Sąd nie zgadza się również z argumentacją strony skarżącej, że o ciężarowym charakterze decyduje też okoliczność, iż został jako taki nabyty, sprowadzony i wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a zmiany miały charakter modyfikacji i nie wpłynęły na powstanie nowego typu auta. Słusznie w ocenie Sądu zauważył organ, że w trakcie oględzin pojazdu stwierdzono przystosowanie zasadnicze do przewozu osób a nie towarów, co obszernie opisano w uzasadnieniach decyzji obu instancji. W tym miejscu zauważyć przyjdzie, że strona skarżąca była powiadomiona o terminie oględzin, mogła w nich uczestniczyć i zgłaszać zastrzeżenia do protokołu oględzin. Protokoły oględzin zostały załączone do materiału dowodowego, do którego strony nie złożyły zastrzeżeń i nie zarzuciły organom, że oględziny zostały przeprowadzone nieprawidłowo. Reasumując stwierdzić należy, że organy dokonały prawidłowej wykładni przepisów u.p.a., uwzględniły całokształt okoliczności sprawy, a następnie zasadnie stwierdziły, że skarżący stali się podatnikiem podatku akcyzowego, ponieważ jak wynika z akt sprawy nie została odprowadzona należna akcyza z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. W związku z faktem , iż Strony pomimo ciążącego obowiązku nie złożyli deklaracji uproszczonej AKC-U i nie zapłacili należnego podatku akcyzowego, organ pierwszoinstancyjny zgodnie z treścią art. 104 ust. 1 pkt 1 u.p.a. określił podstawę opodatkowania w kwocie należnej przy zastosowaniu stosownej stawki ze względu na pojemność silnika powyżej 2000 cm do obliczenia kwoty podatku akcyzowego organ prawidłowo zastosował stawkę akcyzy w wysokości 18,6 % podstawy opodatkowania. Mając na uwadze powyższe w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.