IV SA/Gl 1276/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. i B.K. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie regulaminu cmentarza komunalnego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym solidarnie kwotę 300 zł (trzysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Dnia [...]r. Rada Miejska w B. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie ustalenia Regulaminu cmentarza komunalnego w B. Pismem z dnia 18 lipca 2013 r. M.K. i B.K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą A s.c. reprezentowani przez adwokata dr M.F., działając na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 15921 z późn. zm.), wezwali Radę Miejską w B. do usunięcia naruszeń ich interesu prawnego, poprzez zmianę postanowień Załącznika nr 1 do uchwały nr [...] Rady Miejskiej B. z dnia [...]r. Pismem z dnia 20 sierpnia 2013 r. Przewodniczący Rady Miejskiej B. poinformował pełnomocnika skarżących, że podjęcie przez Radę Miejską uchwały rozpatrującej to wezwanie będzie możliwe dopiero we wrześniu 2013 r. Następnie pismem datowanym na dzień 4 października 2013 r. Przewodniczący Rady Miejskiej w B. zawiadomił adwokata dr M.F. o podjęciu w dniu [...]r. uchwały nr [...], którą odmówiono uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w uchwale Rady Miejskiej B. z dnia [...]r. nr [...]. Pismem z dnia 28 października 2013 r. M.K. i B.K. w dalszym ciągu zastępowani przez adwokata dr M.F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wspomnianą wyżej uchwałę z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wyczerpanie środków zaskarżenia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o których mowa w art. 52 § 1, 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) stanowią podstawową przesłankę dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawach należących do zakresu właściwości sądu administracyjnego, prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje obowiązek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a.). W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym (tak ja ma to miejsce w przedmiotowej sprawie) zastosowanie znajduje art. 53 § 2 p.p.s.a. Wskazany w tym przepisie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, bądź wprawdzie odpowiedź taką udzielił, ale została ona doręczona stronie już po upływie terminu sześćdziesięciu dni, liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie powinna być wniesiona skarga (por. postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 710/13; LEX nr 1309896). Podobne stanowisko zostało zawarte w postanowieniu NSA z dnia 9 maja 2013 r. sygn. akt II FSK 2140/12 (LEX nr 1318864). W rozpatrywanej sprawie wezwanie do usunięcia naruszeń interesu prawnego M.K. i B.K., poprzez zmianę postanowień Załącznika nr 1 do uchwały nr [...] Rady Miejskiej B. z dnia [...]r. w sprawie ustalenia Regulaminu cmentarza komunalnego w B. zostało doręczone organowi dnia 22 lipca 2013 r. i od tej daty rozpoczął bieg sześćdziesięciodniowy termin do ostatecznego złożenia skargi w wojewódzkim sądzie administracyjnym, który upłynął z końcem dnia 20 września 2013 r. Skarga natomiast została przez pełnomocnika skarżących złożona za pośrednictwem organu dnia 30 października 2013 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Fakt, że uchwała Rady Miejskiej B. nr [...] w sprawie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w uchwale Rady Miejskiej B. podjęta została dopiero dnia 30 września 2013 r. nie miał wpływu na bieg terminu wskazanego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić. O zwrocie wpisu sądowego postanowiono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.