IV SA/Gl 289/09
PostanowienieWSA w Gliwicach2009-10-26
Skład orzekający: Wiesław Morys, Beata Kalaga-Gajewska, Szczepan Prax
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady gminy rozpatrującą skargę na bezczynność organu wykonawczego gminy podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady gminy rozpatrującą skargę na bezczynność organu wykonawczego gminy nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ postępowanie skargowe, o którym mowa w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie generuje aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego. Właściwością sądu administracyjnego nie jest ocena wewnętrznych spraw organów ani sposobu działania ich pracowników.Stan faktyczny
Skarżąca T.M. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Miasta R., która uznała za niezasadną jej skargę na bezczynność Burmistrza Miasta R. Skarżąca domagała się uchylenia uchwały, twierdząc, że mimo jej starań nie otrzymała lokalu komunalnego. Sąd uznał, że sprawa dotyczy postępowania skargowego, które nie podlega kognicji sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Sędzia NSA Szczepan Prax Protokolant st. sekr. sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2009 r. sprawy ze skargi T.M. na uchwałę Rady Miasta R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skargi na uchwałę organu stanowiącego gminy w sprawie rozpatrzenia skargi na bezczynność organu wykonawczego tej gminy postanawia odrzucić skargę
Zaskarżoną uchwałą Rada Miejska w R., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm. ) w związku z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego uznała za niezasadną skargę Pani T. M. na bezczynność Burmistrza Miasta R. Skarżąca nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej uchwały uznała, że doszło w sprawie do bezczynności organu, gdyż mimo składanych przez nią wniosków, apeli oraz osobistych wizyt w Urzędzie Miasta nie otrzymała lokalu komunalnego spełniającego jej oczekiwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do brzmienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Szczegółowy zakres kognicji tych sądów precyzują przepisy art. 3, art. 4, art.5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Z treści skargi oraz zaskarżonej uchwały wynika, iż materię objętą skargą, należy zakwalifikować do postępowania skargowego regulowanego działem VIII k.p.a. zatytułowanym Skargi i wnioski, która nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Trzeba przy tym podkreślić, że właściwością sądu administracyjnego nie jest objęta ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, jako że jest to wewnętrzna sprawa tychże organów. Sprawy skargowe, a zatem i uchwały organów stanowiących samorządu terytorialnego podejmowane w tym trybie nie należą do właściwości sądu administracyjnego, gdyż rządzą się swoistymi regułami. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. Postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Sprawy te nie zostały poddane orzecznictwu sądowoadministracyjnemu, jako że żadna z procedur nie przewiduje dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania. Nie jest zatem możliwe zaskarżenie uchwały podjętej w postępowaniu skargowym na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Sąd w obecnym składzie w pełni podziela utrwalone w tym przedmiocie stanowisko judykatury, wyrażone m.in. w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W Warszawie z dnia 3 lutego 2004 r. sygn. akt II SA 2226/03 (opublikowanym w Zbiorze Informacji Prawnej Lex nr 402387). Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, że na czynności podejmowane na skutek złożenia skargi przewidzianej w art. 227 i następnych k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Czynności te bowiem nie mieszą się w katalogu aktów wymienionych w art. 3 i 4 P.p.s.a., podobne stanowisko zajął w niepublikowanych postanowieniach z dnia 6 października 2003 r., sygn. akt II SA/Ka 1735/03, z dnia 12 listopada 2001 r., sygn. akt II SA/Ka 2942/01, z dnia 23 lipca 2001r., sygn .akt. II SAB 213/00; z dnia 12 kwietnia 2001r., sygn. akt I SA 2668/00; z dnia 18 lutego 1997r., sygn.akt III SAB 1/97. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach również jednolicie i trwale taki pogląd reprezentuje między innymi w orzeczeniach z dnia 24 lutego 2005 r., sygn. akt IV SA/Gl 170/04 i z dnia 9 stycznia 2006 r., sygn. akt IV SA/Gl 1080/05.
Uznać zatem należy, iż skarga T. M. w sprawie nie uznania przez Radę Miasta R. jej zastrzeżeń dotyczących pracy Burmistrza Miasta R. obejmuje materię uregulowaną działem VIII k.p.a. i z tych przyczyn jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło