IV SA/Gl 353/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na uchwałę Rady Powiatu [...] z dnia [...]nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku z radnym w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały Pismem z dnia 14 marca 2016 r. B. P. reprezentowany przez adwokata G. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Powiatu [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku z radnym. W skardze został zawarty także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zasadą jest, iż Sąd w kwestii wstrzymania zaskarżonego aktu działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to strona skarżąca zobowiązana jest do wykazania okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w powołanym wyżej przepisie. A zatem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Stanowisko to znajduje potwierdzenie między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2014 r., II OZ 1013/14 (dostępnym w internetowej Bazie Orzeczeń NSA), w którym stwierdzono, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i podanie konkretnych faktów uniemożliwia jego merytoryczną ocenę, bowiem to na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących podstawę wniosku. W przedmiotowej sprawie złożony przez profesjonalnego pełnomocnika – wniosek o wstrzymanie wykonania nie zawiera uzasadnienia. Nie można przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. II FZ 39/09 oraz z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. II FZ 338/07). Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.