IV SA/Gl 373/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik Sędzia WSA Małgorzata Walentek po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w kwestii wniosku skarżącego o wyłączenie sędziów: NSA Tadeusza Michalika, WSA Anny Tyszkiewicz-Ziętek, WSA Stanisława Niteckiego, WSA Andrzeja Matana oraz WSA Beaty Kalagi – Gajewskiej p o s t a n a w i a: odmówić wyłączenia sędziów Pismem z dnia [...] J.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Na rozprawie w dniu 5 grudnia 2013 r. skarżący złożył pismo z dnia [...], w którym zawarł wniosek o wyłączenie sędziów: NSA Tadeusza Michalika, WSA Anny Tyszkiewicz-Ziętek, WSA Stanisława Niteckiego, WSA Beaty Kalagi – Gajewskiej i WSA Andrzeja Matana. Uzasadniając swój wniosek powołał się na fakt, iż jego zdaniem wyżej wymienieni sędziowie "posiadają gotowy pogląd, osąd przedmiotowej sprawy przed wydaniem wyroku". Na dowód tego twierdzenia skarżący przytoczył dwa wyroki oddalające jego skargi i wydane przez powyższych sędziów to jest wyrok z dnia 30 stycznia 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 219/06 oraz wyrok z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt IV SAB/Gl 101/12. Ponadto J.R. oświadczył, iż skoro na rozprawie w sprawie o sygn. akt IV SAB/Gl 56/13 Przewodniczący składu orzekającego wyłączył się z mocy prawa to tym bardziej jego wniosek o wyłączenie w niniejszym postępowaniu jest uzasadniony ze względu na "przedmiot rozpoznawanej sprawy pozostający w ścisłym związku ze sprawami IV SAB/Gl 56/13, IV SA/Gl 219/06 i IV SAB/Gl 101/12". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Poza tym zgodnie z art. 20 § 1 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Natomiast art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, że o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy. W tym miejscu należy podnieść, iż wątpliwości co do bezstronności sędziego muszą mieć charakter realny, a nie tylko potencjalny. Nie mogą one wynikać tylko z subiektywnego przekonania strony, ale z istnienia ważnych powodów, które obiektywnie potwierdzają istnienie okoliczności, wskazanych w art. 19 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 lipca 2012 r. sygn. akt I OZ 490/12, LEX nr 1282225). A zatem nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem. Albowiem rozstrzygnięcia te mogą być kwestionowane jedynie w drodze właściwych środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 368/12, LEX nr 1295832). W związku z powyższym, zdaniem Sądu skarżący nie wskazał rzeczywiście występujących okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego NSA Tadeusza Michalika, WSA Anny Tyszkiewicz-Ziętek, WSA Stanisława Niteckiego, WSA Beaty Kalagi – Gajewskiej oraz WSA Andrzeja Matana i zarazem stanowiłyby powód ich wyłączenia od rozpoznania przedmiotowej sprawy. W szczególności nie można uznać za taką okoliczność faktu, iż wyżej wymieni sędziowie, rozpoznając wcześniej złożone przez skarżącego skargi, orzekli na jego niekorzyść, co w opinii J.R. miałoby rzekomo świadczyć o ich braku bezstronności w niniejszej sprawie z uwagi na to, że "posiadają gotowy pogląd na sprawę jeszcze przed wydaniem wyroku". Również nietrafny jest argument skarżącego jakoby podstawą do wyłączenia sędziego NSA Tadeusza Michalika, czy WSA Anny Tyszkiewicz-Ziętek miałby stanowić fakt wydania przez tych sędziów wyroku z dnia 30 stycznia 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 219/06, gdyż przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie skontrolowanie działania organów w zakresie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją personalną z dnia [...] nr [...]. Natomiast sprawa o sygn. akt IV SA/Gl 219/06 dotyczyła decyzji z dnia [...] nr [...], utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...], którą odmówiono wydania decyzji o zwolnieniu J.R. ze służby w byłej Komendzie Rejonowej Straży Pożarnej w G. z dniem [...] jako dekretowanego funkcjonariusza pożarnictwa. Tym samym w opinii Sądu nie zachodzi przesłanka z art. 18 § 1 pkt 6a P.p.s.a. Na marginesie należy wskazać, iż z oświadczeń złożonych przez sędziów wynika, iż brak jest podstaw do ich wyłączenia z mocy ustawy stosownie do treści art. 18 P.p.s.a., ani też nie zachodzą przyczyny wyłączenia określone w art. 19 P.p.s.a. A tym samym jeśli sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2013 r. sygn. akt I OZ 89/13, LEX nr 1282807). Podsumowując, w ocenie Sądu brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wyłączenie wyżej wymienionych sędziów od udziału w przedmiotowej sprawie i dlatego, na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.