IV SA/Gl 379/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2010 r. sprawy ze skargi E.G.-S. na pismo Prezydenta Miasta S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie spraw dyrektorów szkół oddala skargę. W dniu [...], na podstawie art. art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), art. 30 ust. ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz.1591 ze zm.) oraz art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tj. Dz. U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm.) wydane zostało zarządzenie Prezydenta Miasta S. nr [...] w sprawie przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora w 10 placówkach oświatowych, w tym w Zespole Szkół Technicznych w S. przy ul. [...]. Z kolei zarządzeniem nr [...] z dnia [...] wydanym na podstawie art. 36a ust. 5 ustawy o systemie oświaty oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 189, poz. 1855 ze zm.) Prezydent Miasta S. powołał komisję konkursową dla wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Technicznych w S., w skład której weszli przedstawiciele podmiotów wskazanych w art. 36a ust. 6 pkt 1 - 3 ustawy o systemie oświaty. Konkurs na stanowisko dyrektora ww. placówki odbył się w dniu [...]. Z przeprowadzonego konkursu sporządzono protokół, który potwierdza, że konkurs przeprowadziła komisja w składzie powołanym ww. zarządzeniem przy odpowiedniej liczbie członków oraz, że do konkursu została złożona tylko oferta E. G.–S. spełniająca wymogi zawarte w ogłoszeniu o konkursie. Po przeprowadzeniu konkursu, w wyniku wyboru w głosowaniu tajnym, nie wyłoniono kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Technicznych w S., gdyż E. G.-S. nie uzyskała wymaganej ilości głosów. Pismem z dnia [...] E. G. S. zwróciła się do Prezydenta Miasta S. o unieważnienie konkursu z powodu nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym oraz zarządzenie ponownego jego przeprowadzenia. W piśmie tym podała, iż od [...] pełni funkcję Dyrektora Zespołu Szkół Technicznych w S. oraz, że w dniu [...] otrzymała wyróżniającą ocenę swojej pracy na tym stanowisku. Tymczasem na dziewięć postępowań konkursowych na stanowiska dyrektorów szkół była jedynym kandydatem, który na to stanowisko nie został wyłoniony. Może się jedynie domyślać, że miała być przykładem dla wszystkich dyrektorów szkół, że oficjalne jak i publiczne wskazywanie błędnych decyzji prawnych może mieć negatywne skutki dla zgłaszającego takie błędy. Wskazała, że jest w posiadaniu dużej ilości korespondencji służbowej prowadzonej z Wydziałem Edukacji Urzędu Miejskiego w S. ujawniającej działania pozaprawne tego podmiotu. Następnie wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie przez komisję § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej, zgodnie z którym szczególnej ocenie podlega koncepcja funkcjonowania i rozwoju szkoły przedstawiona przez kandydata na stanowisko dyrektora szkoły. Zdaniem wnioskodawczyni, we wstępnym etapie postępowania konkursowego trwającym ok. 45 minut, komisja jedynie przejrzała, a nie zapoznała się ze złożonymi przez nią dokumentami, w tym ze sporządzoną na 26 kartach koncepcją funkcjonowania i rozwoju szkoły. Proste wyliczenie matematyczne wskazuje bowiem, że na cały skład komisji przypadało średnio 5 minut na zapoznanie się ze złożoną dokumentacją. Ponadto w drugim etapie postępowania wyznaczono jej tylko 15 minut na przedstawienie koncepcji funkcjonowania i rozwoju szkoły i po tym czasie uniemożliwiono dalszą jej prezentację. Powyższe, zdaniem wnioskodawczyni, świadczy o tym, iż skład komisji konkursowej nie posiadał wyczerpującej wiedzy o treści ujętej w koncepcji funkcjonowania i rozwoju szkoły, gdyż zapoznał się z nią powierzchownie. Również zadawane pytania nie miały żadnego związku z rozwojem i funkcjonowaniem szkoły, były tendencyjne, stronnicze, ironizujące, co stanowiło dowód na to, że członkowie komisji nie zapoznali się z jej opracowaniem. W dalszej części wystąpienia wskazano, że organ prowadzący szkołę przed rozpoczęciem postępowania konkursowego miał wystarczająco dużo czasu na skontrolowanie prawidłowości wyborów kandydatów na członków komisji konkursowej, a następnie członków komisji. Ponadto przewodniczący komisji nie był w stanie zapewnić funkcjonowania posiedzenia komisji zgodnie z obowiązującymi przepisami, o czym świadczy np. brak dwóch kart do głosowania, które w trybie bezzwłocznym uzupełniano. Nadto organ prowadzący, który odpowiada za przebieg i organizację konkursu nie dopełnił obowiązku poinformowania składu komisji o rzetelnym wykonaniu wszelkich czynności zgodnych z przepisami. Pismem z dnia [...] Prezydent Miasta S. poinformował skarżącą, iż konkurs został przeprowadzony zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2003r. Nr 189, poz.185) –Wezwanie o unieważnienie konkursu organ uznał za bezzasadne. Pismem z dnia [...] E. G.-S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższe rozstrzygnięcie domagając się jego uchylenia w całości oraz wstrzymania jego wykonania. W skardze skarżąca powtórzyła argumentację przedstawioną uprzednio w piśmie kierowanym do Prezydenta Miasta S. z dnia [...]. Zarzuciła brak obiektywizmu części członków komisji, oczekiwanie (etap pierwszy połączony czasowo z etapem drugim), aby członkowie komisji zapoznali się z jej pisemną koncepcją funkcjonowania i rozwoju szkoły, uniemożliwienie swobody wypowiedzi co do obranej koncepcji oraz konstruowanie pytań nie mających żadnego związku z tą koncepcją. W ocenie skarżącej powyższe może stanowić podstawę unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły, gdyż mieści się w kategorii innych nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym, które mogły wpłynąć na wynik konkursu, określonej w § 8 pkt 3 rozporządzenia z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły. Jednocześnie skarżąca podkreśliła, że wszelkie czynności podejmowane przez organy gminy lub z ich umocowania przez powołaną w tym celu komisję konkursową, mają znamiona prawne działań z zakresu administracji publicznej i podlegają zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezydenta Miasta S. wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie jej odrzucenie w całości jako oczywiście bezzasadnej. Wskazał, iż procedura konkursowa została przeprowadzona zgodnie z rozporządzeniem z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły. Ogłoszenie o konkursie ukazało się w dwóch dziennikach 12 marca 2010 r. Natomiast zarządzeniem nr[...] z dnia [...] Prezydent Miasta S. powołał komisję konkursową. Postępowanie konkursowe odbyło się w wyznaczonym terminie i przy odpowiedniej liczbie członków komisji konkursowej. Wszyscy obecni członkowie komisji zapoznali się z kompletem złożonych przez kandydatkę dokumentów. Po stwierdzeniu ich zgodności z wymogami wskazanymi w ogłoszeniu oraz stwierdzeniu spełnienia przez kandydatkę wymagań wynikających z rozporządzenia MEN z dnia 27 października 2009 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowiska kierownicze w poszczególnych typach publicznych szkół i rodzajach publicznych placówek, dopuszczono skarżącą do drugiego etapu konkursu, o czym została poinformowana. Przewodniczący komisji poprosił kandydatkę o przedstawienie w określonym czasie koncepcji funkcjonowania i rozwoju szkoły. Następnie przystąpiono do zadawania pytań, których treść została odnotowana w protokole z posiedzenia. Po zakończonej prezentacji kandydatki członkowie komisji przystąpili do tajnego głosowania, w wyniku którego nie uzyskała ona wymaganej ilości głosów, tj. co najmniej połowy obecnych na posiedzeniu członków komisji. Odpowiadając na zarzuty skargi wyjaśniono, że wszyscy członkowie komisji zapoznali się z przedłożoną przez kandydatkę dokumentacją, co potwierdzili w protokole własnoręcznym podpisem, brak jakichkolwiek uwag pod względem formalnym. Wskazano, że przepisy prawne nie określają w jakim przedziale czasowym ma nastąpić prezentacja koncepcji przez kandydata oraz, że skarżąca przekroczyła wskazany limit czasowy, co przedłużyło czas trwania postępowania konkursowego. Zaznaczono, że treść pytań była związana z funkcjonowaniem i rozwojem szkoły. Dalej wskazano, że organ powołujący komisję nie ma uprawnień do zmiany wyznaczonych osób, nawet wtedy, gdy z jakiś względów osoby te organowi temu nie odpowiadają. Karty do głosowania nie musiały być przygotowane wcześniej, gdyż do momentu konkursu i zapoznania się z dokumentacją kandydata nie było wiadomo, czy zostanie on dopuszczony do drugiego etapu. Ponadto nadmieniono, że kandydat nie uczestniczy w procedurze głosowania, a więc nie ma możliwości stwierdzenia jakichkolwiek "braków", a członkowie komisji zostali pouczeni o obowiązku zachowania tajemnicy służbowej dotyczącej pracy komisji. W piśmie procesowym z dnia [...] E. G.-S. uzupełniła skargę. W piśmie tym podniosła brak odnotowania w protokole z posiedzenia komisji informacji o nieobecności jednej z osób wchodzącej w jej skład. Ponownie zarzuciła pobieżne zapoznanie się przez komisję z koncepcją funkcjonowania szkoły. Ograniczenie czasu na dokonanie prezentacji koncepcji uznała za naruszenie prawa do swobody wypowiedzi należącego do podstawowych wolności ludzkich oraz prawa do wolności wypowiedzi gwarantowanego konstytucyjnie. Odnosząc się do treści protokołu wskazała, iż jego zapisy mają charakter szablonu, który może być stosowany nieograniczoną ilość razy, a tym samym nie odpowiadać sytuacjom, które w procedurze konkursowej mogą wystąpić, np. czas rozpoczęcia procedury konkursowej, liczba obecnych członków komisji, liczba nieobecnych, powód nieobecności, skład komisji skrutacyjnej, sposób zapoznania się z koncepcją funkcjonowania i rozwoju szkoły, czas prezentacji kandydata, ilość i rodzaj pytań, czas zakończenia procedury konkursowej. Wskazała nadto, iż z treści pytań odnotowanych w protokole jednoznacznie wynika, że żadne z nich nie było zbieżne z wymogiem określonym w treści § 5 pkt 1 rozporządzenia w sprawie regulaminu konkursu, co więcej na niektóre pytania nie potrafią nawet wyczerpująco udzielić odpowiedzi poważne instytucje rządowe. Zdaniem skarżącej powyższe dotyczy pytań odnoszących się do kontaktów zagranicznych jakie nawiązała szkoła w ramach kształcenia zawodowego, kształtowania się perspektywy naboru do szkoły, czy dotyczące monitorowania losów absolwentów i rynku pracy. Ponadto pytania obejmowały zagadnienia związane z inną procedurą np. z uzyskaniem awansu zawodowego. W dalszej części skarżąca odniosła się do procedury głosowania wskazując, iż w protokole z posiedzenia komisji nie odnotowano, kto został i przez kogo zaproponowany do komisji skrutacyjnej, czy osoba zaproponowana zgadza się na taką propozycję, ile kart do głosowania zostało wydanych, pobranych i zwróconych, kto dostarczył brakujące karty do głosowania, ilości tych kart oraz protokołu komisji skrutacyjnej. Zdaniem skarżącej karty do głosowania powinny być sygnowane pieczęcią o treści "Urząd Miejski w S. woj. Śląskie", o ile nie pieczęcią Prezydenta Miasta S.. Natomiast karty te zostały sygnowane pieczęcią komórki organizacyjnej Urzędu Miejskiego w S., tj. Wydziału Edukacji, pomimo, iż regulamin organizacyjny Urzędu Miasta S., który określa zadania i kompetencje przypisane temu wydziałowi, uprawnień takich nie zawiera. W ocenie skarżącej, można domniemywać, że nic nie stało na przeszkodzie, aby sygnować swoją pieczęcią, poza wymaganym limitem, dodatkowe karty do głosowania, a tym samym nie można wykluczyć manipulowania wynikami głosowania. Zdaniem skarżącej osoby wyznaczone do komisji skrutacyjnej, albo osoba wyznaczona do tej komisji mogła - jeszcze przed procedurą konkursową – być w posiadaniu kart z zakreśloną pozycją "Nie". Wymiana kart do głosowania faktycznie zakreślonych na karty nielegalne to manipulacja techniczna wymagająca posiadania określonych umiejętności. Nie można wykluczyć jej z tej przyczyny, że osoby będące w komisji skrutacyjnej, to jest osoby reprezentujące związki zawodowe, były zainteresowane tym, aby uzyskała negatywny wynik postępowania. Podniosła przy tym, że M.P. członek komisji konkursowej oraz skrutacyjnej, przedstawiciel MOZPOiW NSZZ "Solidarność" w wyniku naruszenia dóbr osobistych skarżącej za sporządzenie oceny jej pracy w sprzeczności ze stanem faktycznym, wyrokiem Sądu Rejonowego w S. została zobowiązana do publicznego sprostowania nieprawdziwych informacji. Jako dowód skarżąca dołączyła kopię protokołu z posiedzenia pojednawczego przed wskazanym wyżej Sądem z dnia [...] Natomiast A. Ł.-C., członkowi komisji konkursowej i skrutacyjnej, przedstawicielowi Związku Nauczycielstwa Polskiego, nie wyraziła zgody na udostępnienie dalszych pomieszczeń w szkole, w której jest dyrektorem. Dodatkowo skarżąca zarzuciła, że czynności protokołowania zostały powierzone członkowi komisji konkursowej A. W., co było niezgodne z zarządzeniem nr [...] Prezydenta Miasta S. z dnia [...] w sprawie powołania komisji konkursowej. Ponadto zawarty w protokole zapis o pouczenie przez przewodniczącego komisji członków komisji o obowiązku zachowania tajemnicy służbowej dot. pracy komisji stanowi naruszenie prawa, gdyż w treści protokołu komisji brak jest jakichkolwiek treści o nieprawidłowościach, które w skardze zostały przytoczone. W piśmie procesowym z dnia [...] pełnomocnik organu odnosząc się do zarzutów skarżącej wyjaśnił, że nieobecność członka komisji została odnotowana w części protokołu "Podpisy członków komisji". Członkowie komisji zapoznali się z przedłożoną przez kandydatkę dokumentacją, czego dowodem jest dopuszczenie jej do drugiego etapu oraz zapis w pkt IV protokołu z posiedzenia komisji. Uzupełnienie brakującej karty do głosowania nastąpiło niezwłocznie w miejscu, w którym przeprowadzono postępowanie konkursowe, tj. w Sali Urzędu Miejskiego, w związku z czym karta została opieczętowana pieczątką Urzędu Miejskiego w S. K. W. została powołana do obsługi administracyjno-technicznej postępowania konkursowego, a zatem nie była członkiem komisji, w związku z czym przewodniczący komisji zaproponował przedstawicielowi rady pedagogicznej – A. W. sporządzenie protokołu z posiedzenia komisji, na co ta wyraziła zgodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 5 ust. 5a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), zakładanie i prowadzenie publicznych szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych czy szkół ponadgimnazjalnych należy do zadań własnych powiatu. W ramach tych zadań organ prowadzący szkołę powierza stanowisko dyrektora szkoły, a kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu (art. 36a ust. 1 i ust. 3 ustawy o systemie oświaty). Wszelkie czynności związane tak z ogłaszaniem konkursu na stanowisko dyrektora szkoły jak i nadzorowaniem prawidłowości takiego postępowania konkursowego przypisane zostały organowi prowadzącemu szkołę (art. 36 ust. 7a ustawy o systemie oświaty). Pierwszorzędnym problemem, jaki zdaniem Sądu należało w sprawie wyjaśnić, to charakter prawny czynności konkursowych poprzedzających powierzenie danej osobie stanowiska dyrektora szkoły podejmowane przez organ prowadzący szkołę, jak również powołaną przez niego komisję konkursową. Powyższe ma istotne znaczenie, bowiem od tego czy można czynności te zaliczyć do kategorii czynności z zakresu administracji publicznej o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, nr. 53, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wynikać będzie właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Problematyka związana z oceną charakteru prawnego czynności urzędowych, dokonywanych przez organy gminy lub z ich umocowania przez powołaną w tym celu komisję konkursową, zmierzających do powierzenia stanowiska dyrektora publicznej szkoły była podejmowana w orzecznictwie, lecz nie została rozwiązana jednolicie. Przykładem są tu dwa rozbieżne stanowiska Sądu Najwyższego przedstawione w postanowieniach z 13 stycznia 2000 r. III RN 123/99 publ. OSNP z 2000 r. nr 21, poz. 770 i z dnia 29 sierpnia 2001 r. sygn. III RN 123/01 publ. OSNP 2002/12/282. W pierwszym z przywołanych orzeczeń Sąd Najwyższy uznał, iż czynności te mają znamiona prawne działań z zakresu publicznej administracji samorządowej sprawowanej przez organy gminy, w drugim natomiast wyraził pogląd, iż mają one w przeważającej mierze charakter czynności z zakresu prawa pracy, poprzedzających nawiązanie (przekształcenie) zobowiązaniowego stosunku pracy, a spory na tle legalności postępowania konkursowego należą do kategorii spraw o roszczenia związane ze stosunkiem pracy (art. 476 § 1 pkt 1 kpc). Również i ta problematyka była podejmowana w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym przeważa pogląd, iż rozstrzygnięcia wyników konkursu, są aktami stosowania prawa przez organ administracji i podlegają kognicji sądów administracyjnych (postanowienie z dnia 13 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA 1432/00, postanowienie z dnia 9 maja 2001 r. sygn. akt II SA 3381/00 oraz wyrok z dnia 14 lutego 2001 r. sygn. akt II SA 2908/00). W orzeczeniach tych wskazywano, że rozstrzygnięcia w postępowaniu konkursowym mają charakter decyzji administracyjnych bądź też, jako należące do zakresu administracji publicznej, stanowią czynności dotyczące uprawnień wynikających z przepisów prawa i podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt OSK 460/04, tak też Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 6 grudnia 2005 r. sygn. akt III PK 96/05, publ. OSNP 2006, nr 21-22, poz. 318, postanowienie NSA z dnia 14 kwietnia 2005 r. sygn. akt OSK 916/04, Lex nr 169412, postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2010 r. I OSK 184/10). W ocenie Sądu w składzie orzekającym czynności podejmowane w toku konkursu, na podstawie i w granicach prawa tak przez komisję konkursową jak i przez organ prowadzący mają charakter władczych czynności z zakresu administracji publicznej, a skoro tak, to mogą zostać poddane kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego w drodze skargi. Wprawdzie skarżąca w petitum skargi jej przedmiotem uczyniła pismo Prezydenta z [...] które oznaczyła jako decyzja, to niewątpliwie z treści skargi wynika, że dotyczyła ona czynności podejmowanych przez ten organ oraz komisję konkursową, a w konsekwencji wyniku postępowania konkursowego, w którym nie wyłoniono kandydata na stanowisko dyrektora. Natomiast, jak już wskazano, czynności konkursowe poprzedzające powierzenie danej osobie stanowiska dyrektora szkoły, w tym wynik tego postępowania, mieszczą się w kategorii czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., a co za tym idzie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tej sytuacji rozpoznanie niniejszej sprawy na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obligowało Sąd do zbadania, czy skarga została wniesiona w trybie i terminie określonym w przepisach powołanej wyżej ustawy. Prawo wniesienia skargi uwarunkowane jest bowiem – co do zasady – uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym (art. 52 § 1P.p.s.a.). Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art.52 § 3 P.p.s.a.). Z kolei termin do zaskarżenia czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. określony został w art. 53 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenie odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art.53 § 2 P.p.s.a.). Skarżąca po ogłoszeniu wyniku konkursu, co miało miejsce [...] w piśmie skierowanym do Prezydenta Miasta S. z dnia [...] (data wpływu na piśmie), wystąpiła o jego unieważnienie z powodu nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym. Skład orzekający w sprawie uznał to pismo jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez unieważnienie konkursu. Pismo Prezydenta o odmowie unieważnienia konkursu zostało wydane w dniu [...] r., zaś skarga do Sądu została wniesiona [...] (data złożenia w Urzędzie Miejskim w S.), zatem skarga została wniesiona w ustawowym terminie. Wynik rozważań, dotyczących dopuszczalności skargi pozwolił zatem Sądowi na zbadanie jej zasadności. W tej sytuacji Sąd badając pod względem merytorycznym sprawę uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie dopatrzył się bowiem naruszenia prawa, które uzasadniałoby uznanie za bezskuteczne czynności konkursowe. Natomiast na mocy art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Wojewódzki Sąd Administracyjny, w zakresie swojej właściwości wynikającej z art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej wyłącznie pod względem zgodności z prawem. Art. 36a ust. 2 ustawy o systemie oświaty stanowi, że kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Procedurę konkursu regulowały, na dzień jego przeprowadzenia, przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U.Nr 189, poz. 1855), zwanego dalej "rozporządzeniem" W myśl § 8 powołanego wyżej rozporządzenia organ prowadzący szkołę lub placówkę unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w przypadku stwierdzenia: 1) nieuzasadnionego odrzucenia oferty; 2) przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganej obecności 2/3 jej członków; 3) innych nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym, które mogły wpłynąć na wynik konkursu. Działając na podstawie ustawy o systemie oświaty oraz rozporządzenia, zarządzeniem nr [...] z dnia [...] Prezydent Miasta S. powołał dziewięcioosobową komisję konkursową dla wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Technicznych w S., w skład której weszli przedstawiciele podmiotów wskazanych w art. 36a ust. 5 pkt 1 - 3 ustawy o systemie oświaty. W zarządzeniu tym wyznaczono przewodniczącego komisji spośród jej członków (§ 2 ust. 1 zdanie 2 rozporządzenia). Ogłoszenie o konkursie ukazało się w dniu 12 marca 2010 r. w Dzienniku Zachodnim i Gazecie Wyborczej stosownie do § 1 ust. 2 rozporządzenia. Wskazany w tym ogłoszeniu termin składania ofert przez osoby przystępujące do konkursu określony został zgodnie z § 1 ust. 3 rozporządzenia, a posiedzenie komisji odbyło się dniu 16 kwietnia 2010r., a więc nie później niż w ciągu 14 dni roboczych od upływu terminu składania ofert (§ 3 ust. 1). Komisja w składzie ośmiu osób, a więc w obecności co najmniej 2/3 jej członków (§ 2 ust. 2), przeprowadziła konkurs na stanowisko dyrektora szkoły. Z protokołu prac komisji wynika, że do konkursu złożona została wyłącznie oferta skarżącej oraz, że spełniała ona wymagania określone przepisami prawa. Po sprawdzeniu dopuszczalności złożonej oferty (§ 4 ust. 1) komisja przystąpiła do merytorycznej oceny kandydatki, wysłuchując przedstawionej koncepcji funkcjonowania i rozwoju szkoły oraz zadając pytania z zakresu zadań związanych z kierowaniem szkołą (§ 5 ust. 1). Następnie komisja przystąpiła do wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły w głosowaniu tajnym (§ 5 ust. 2). W wyniku głosowania kandydat na stanowisko dyrektora nie został wyłoniony. Zagaszająca się do konkursu skarżąca nie uzyskała wymaganej ilości głosów (§ 5 ust. 3). Protokół z posiedzenia prac komisji podpisali wszyscy jej członkowie obecni na posiedzeniu, stosownie do treści § 6 rozporządzenia, nie wnosząc jakichkolwiek zastrzeżeń. Przedstawiony stan faktyczny wskazuje, że czynności konkursowe odpowiadały wymogom określonym tak w ustawie jak i w rozporządzeniu. Zatem, zdaniem Sądu, organ zasadnie uznał, iż w sprawie nie wystąpiła żadna z sytuacji określonej w § 8 rozporządzenia, stanowiących podstawę do jego unieważnienia. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi za niezasadny Sąd uznał zarzut dotyczący naruszenia § 5 ust. 1 rozporządzenia, który, brzmi: "Komisja niezwłocznie dokonuje merytorycznej oceny kandydatów dopuszczonych do dalszego postępowania konkursowego. Ocenie podlega w szczególności przedstawiona przez kandydata koncepcja funkcjonowania i rozwoju szkoły lub placówki. Członkowie komisji mogą zadawać kandydatom pytania". Przyjdzie stwierdzić, że kandydat przystępując do konkursu był zobowiązany do przedstawienia pisemnego uzasadnienia przystąpienia do konkursu wraz z koncepcją funkcjonowania i rozwoju szkoły. Powyższe wynika z zamieszczonego w prasie ogłoszenia o konkursie sporządzonego zgodnie ze wzorem stanowiącym załącznik do rozporządzenia. Komisja dysponowała zatem pisemną koncepcją kandydatki dotyczącą funkcjonowania i rozwoju szkoły. Sąd nie jest natomiast w stanie ani stwierdzić, ani tym bardziej poddać ocenie na ile szczegółowo komisja zapoznała się z pisemną ofertą skarżącej, co dało możliwość jej członkom dokonania prawidłowego wyboru kandydata na stanowisko dyrektora. Przyjdzie natomiast wskazać, że skarżąca miała zapewnioną możliwość samodzielnej prezentacji koncepcji funkcjonowania i rozwoju szkoły. Wbrew twierdzeniom skarżącej ograniczenie czasu prezentacji koncepcji funkcjonowania i rozwoju szkoły nie oznacza naruszenia zasady swobody czy też wolności wypowiedzi w sytuacji, gdy komisja dysponowała pisemną koncepcją szkoły. Stąd ustna prezentacja mogła sprowadzać się do przedstawienia w wyznaczonym czasie syntezy tej koncepcji a nie do dosłownego przytoczenia przedstawionego już pisemnie opracowania. Natomiast ani z protokołu, ani tym bardziej z twierdzeń skarżącej nie wynika, aby którykolwiek z członków komisji domagał się kontynuowania prezentacji. Ponadto, jak wskazała sama skarżąca, przewodniczący wyjaśnił jej, iż w trakcie odpowiedzi na zadawane pytania będzie miała możliwość "dopowiedzenia informacji". Z protokołu wynika, iż komisja zadała 14 pytań, na które, jak twierdzi skarżąca, odpowiedziała w sposób wyczerpujący i merytoryczny. Skarżąca miała zatem możliwość odniesienia się do wszystkich kwestii będących w zainteresowaniu członków komisji poprzez udzielenie odpowiedzi na zadawane jej pytania. Sąd nie podziela również twierdzenia skarżącej, iż żadne z zadawanych jej pytań nie było zbieżne z wymogiem § 5 ust. 1 rozporządzenia. Przeczą temu chociażby pytania dotyczące planowanego rozwoju bazy sportowej szkoły, wizji rozwiązywania problemów kadrowych w szkole, koncepcji funkcjonowania "Biura kariery" oraz nowych działań w zakresie doradztwa zawodowego, pomysłów dotyczących zapewnienia bezpieczeństwa uczniów w szkole czy podejmowania działań w zakresie kształtowania wizerunku szkoły. Zauważyć przy tym można, że szkoła, której dotyczył konkurs, jest placówką o profilu zawodowym, stąd pytania związane z monitorowaniem rynku pracy, czy perspektywą naboru nie wydają się być również bez znaczenia dla dalszego jej funkcjonowania czy rozwoju. Jednakowoż przyjdzie zauważyć, iż treść wskazanego przepisu nie obliguje członków komisji do zadawania pytań odnoszących się wyłącznie do funkcjonowania i rozwoju szkoły. Zgodnie bowiem z jego brzmieniem ocenie podlega w szczególności przedstawiona przez kandydata koncepcja funkcjonowania i rozwoju szkoły lub placówki. Sformułowanie "w szczególności" oznacza, że także inne kwestie, w tym dotyczące np. osoby kandydata, mogą być poddane również ocenie. Stąd zakres przedmiotowy pytań, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie musi odnosić się wyłącznie do koncepcji rozwoju i funkcjonowania szkoły. Odnosząc się do pozostałych zarzutów sformułowanych dopiero na etapie postępowania sądowego przyjdzie wskazać, że nieobecność członka komisji – przedstawiciela Kuratorium Oświaty Pani M. A. została odnotowana w części protokołu "podpisy członków komisji". Nieobecność ta nie spowodowała braku wymaganego rozporządzeniem kworum, nie miała również wpływu na ostateczny wynik głosowania. Za chybiony należy uznać zarzut co do możliwości manipulowania wynikami głosowania poprzez uzupełnienie brakujących kart do głosowania, opatrzenie ich innymi niż pozostałe pieczęciami Urzędu Miasta, czy też udział w komisji skrutacyjnej osób, które, w ocenie skarżącej, były zainteresowane uzyskaniem przez nią negatywnego wyniku i które mogły być w posiadaniu kart nielegalnych z zakreśloną pozycją "Nie". Podkreślić trzeba, że zarówno przed jak i w toku postępowania konkursowego, czy ostatecznie w piśmie o unieważnienie konkursu skarżąca nie zgłaszała nieprawidłowości w wyborze konkretnych osób wchodzących w skład komisji konkursowej, jak również nie podnosiła okoliczności co do obecności w składzie komisji konkursowej osoby lub osób, których udział, w jej ocenie, mógł wywołać wątpliwość co do jej (ich) bezstronności. Wymiana czy podmiana kart do głosowania, stanowiących dokument przeprowadzenia czynności głosowania, na karty z zakreśloną z góry pozycją "Nie" stanowi czyn karalny. W tej kwestii właściwe są natomiast odpowiednie organy ścigania, a nie sąd administracyjny. Natomiast skarżąca nie wskazała, aby w tym zakresie toczyło się lub toczy postępowanie karne przeciwko członkowi czy członkom komisji konkursowej, czy też innej osobie odpowiedzialnej za przygotowanie konkursu, czy jego obsługę. Samo domniemanie dokonania wskazanego czynu tym samym nie uprawnia do przyjęcia, iż takiego czynu się dopuszczono, a w konsekwencji do stwierdzenia przez Sąd, iż doszło do nieprawidłowości, mających wpływ na wynik postępowania konkursowego. Natomiast uzupełnienie brakujących kart do głosowania oraz opatrzenie ich inną niż pozostałe karty pieczęcią Urzędu Miasta nie może prowadzić do wniosku, iż doszło do manipulowania głosowania, a w konsekwencji do uznania wadliwości jego przeprowadzenia. Może natomiast świadczyć o niedołożeniu należytej staranności w zakresie odpowiedniego przygotowania konkursu. Ustalony stan faktyczny nie stwarza natomiast podstawy do uznania, że nastąpiło naruszenie reguł głosowania, o których mowa w § 5 ust. 2 rozporządzenia. Ponadto wbrew twierdzeniom skarżącej wyznaczenie pracownika Urzędu Miasta do obsługi administracyjno-technicznej, nie oznacza powierzenia tej osobie czynności protokołowania podczas posiedzenia komisji. Powierzenie tej czynności przez przewodniczącego komisji jednemu z członków tej komisji mieści się natomiast w zakresie jego uprawnień dotyczących kierowania pracami komisji, określonych w § 2 ust. 1 zadanie 1 rozporządzenia, a tym samym nie stanowi o wadliwości tej czynności. Ponadto fakt protokołowania nie uniemożliwiał wyznaczonej do tego osobie brania czynnego udziału w pracach komisji, której była członkiem. Treść protokołu z przeprowadzenia konkursu wprawdzie nie zawiera podnoszonych przez skarżącą kwestii, niemniej jednak wynika z niego, że zachowane zostały wymagania określone w regulaminie konkursu. Nadto w protokole komisji w pozycji "Uwagi" nie odnotowano żadnych zastrzeżeń, co do przebiegu jej prac, w tym przebiegu głosowania. Protokół ten został podpisany przez wszystkich członków obecnych na posiedzeniu komisji. Wbrew twierdzeniom skarżącej obowiązek zachowania tajemnicy dot. prac komisji nie oznacza pozbawienia członka tej komisji uprawnienia do oficjalnego wnoszenia uwag czy zastrzeżeń, co do przebiegu jej prac, poprzez ich odnotowanie w protokole. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że w sprawie nie doszło do takiego naruszenia przepisów prawa, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu, a tym samym stanowić, w myśl § 8 pkt 3 rozporządzenia, podstawę do jego unieważnienia. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.