IV SA/Gl 44/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.), Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny (w skrócie PPIS) w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] odmówił stwierdzenia u J.B. choroby zawodowej - pylica górników kopalń węgla wym. w poz. 3/2 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869 ze zm.). Decyzję wydano w oparciu o postępowanie wyjaśniające, które wykazało, że J.B. pracował w warunkach narażenia na pył kamienno-węglowy (zwłókniający) w latach 1973-1978, 1983-1999 w Przedsiębiorstwie [...] w M. jako elektryk pod ziemią, ładowacz pod ziemią (zakład w likwidacji) oraz orzeczenia lekarskie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K. Poradni Chorób Zawodowych w S. (dalej: WOMP) z dnia [...] r. i Przychodni Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. (dalej: IMPiZŚ lub Instytut) z dnia [...] r, które wykluczyły u badanego istnienie choroby zawodowej pylicy płuc. Z orzeczenia lekarskiego WOMP wynikało, że badania radiologiczne z dnia z 01.12.2009 r. i 02.08.2010 r. nie ujawniły zagęszczeń ogniskowych odpowiadających efektom oddziaływania pyłów zwłókniających. Lekarze wskazali, iż podstawą rozpoznania pylicy płuc są zmiany stwierdzane na pełnowymiarowym zdjęciu RTG klatki piersiowej ocenione zgodnie z klasyfikacją Międzynarodowego Biura Pracy ILO z 1980 r. Natomiast w orzeczeniu IMPiZŚ wskazano, że dwa przedstawione radiogramy (z 01.12.2009 r. i 02.08.2010 r.) nie wykazują obecności zmian radiologicznych uzasadniających rozpoznanie u pacjenta pylicy płuc zgodnie ze standardami klasyfikacji pylic Międzynarodowego Biura Pracy z 1980 r. Nie stwierdzono nadto zaburzeń wentylacji w aktualnie wykonanym badaniu spirometrycznym, a w badaniu gazów krwi kapilarnej arterializowanej w spoczynku nie wykazano cech niewydolności oddechowej. Ponadto w związku z przedłożonym przez J.B. wyniku badania tomografii komputerowej (TK) z 19.08.2010 r. uzyskano stanowisko Instytutu Medycyny Pracy, z którego wynikało, iż przedstawiony wynik TK przeprowadzonej w samodzielnym publicznym ZOZ Zakład Diagnostyki Obrazowej w S. nie przemawia jednoznacznie za pylicą płuc i nie ma znaczenia dla ostatecznego rozpoznania tego schorzenia. W odwołaniu od tej decyzji J.B. wskazał, że został skierowany do Poradni Chorób Zawodowych z rozpoznaniem pylicy płuc przez lekarza specjalistę chorób płucnych. Także wynik tomografii komputerowej przedłożony przez niego odpowiada w pierwszym rzędzie manifestacji pylicy, co zauważył specjalista odczytujący ten wynik. Mimo tego organ bezkrytycznie potraktował sprzeczne ze stanem faktycznym i niemerytoryczne orzeczenia medyczne wydane w sprawie. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (w skrócie – [...]PWIS) decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję PPIS w K. Organ odwoławczy stwierdził, że rozstrzygając sprawę wzięto pod uwagę definicję choroby zawodowej zawartą w art. 235¹ kodeksu pracy. W konsekwencji tego przeprowadzono postępowanie wyjaśniające, które wykazało, że J.B.pracował w warunkach narażenia na pył kamienno-węglowy w latach 1973-1978, 1983-1999 w PRG w M. jako elektryk pod ziemią, ładowacz pod ziemią (zakład w likwidacji). Natomiast lekarze specjaliści nie rozpoznali choroby zawodowej - pylicy górników kopalń węgla, gdyż w obrazie RTG płuc nie ujawniono zagęszczeń ogniskowych odpowiadających efektom oddziaływania pyłów zwłókniających zgodnie ze standardami klasyfikacji pylicy Międzynarodowego Biura Pracy z 1980r. Zdaniem organu nie ma podstaw, by kwestionować wyniki badań obu placówek medycznych, które są zbieżne ze sobą i oparte na przeprowadzonych specjalistycznych badaniach zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie procedurami diagnostyczno-orzeczniczymi. Powyższą decyzję [...]PWIS na skutek skargi J.B. uchylił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 1162/11. Sąd wskazał m.in., że posługiwanie się, dla sklasyfikowania objawów występujących na pełnowymiarowym standardowym zdjęciu rentgenowskim zaleceniami wydanymi w 1980 r. przez Międzynarodowe Biuro Pracy (MBP) pod nazwą Międzynarodowa Klasyfikacja Zdjęć Radiologicznych Pylicy nie zwalnia placówek diagnostycznych od szczegółowego i przekonywującego uzasadnienia wydawanego orzeczenia. Choroba zawodowa pylicy płuc nie jest w wykazie chorób zawodowych ograniczona przez wskazanie koniecznych do jej stwierdzenia objawów czy parametrów, a Klasyfikacja MBP nie stanowi wystarczającej podstawy do samodzielnego definiowania tej jednostki chorobowej. Wydana przez MBP "Klasyfikacja" nie zawiera przepisów prawa bezwzględnie obowiązujących na terenie Polski. Ma charakter zaleceń, a nie wiążących reguł. Natomiast powołując się na "Klasyfikację", lekarze orzecznicy wskazać powinni, w jaki sposób, zgodnie z nią, zaklasyfikowali do właściwej kategorii zaobserwowane u skarżącego zmiany. Wykazanie z jakich przyczyn - czy z powodu ich wielkości, kształtu, ilości itp. nie można tych zaobserwowanych zmian w płucach badanego zdiagnozować, jako pylica wymaga starannego uzasadnienia z powołaniem na wiedzę medyczną, co poddane musi być kontroli organu wydającego decyzje o stwierdzeniu choroby zawodowej. Dalej Sąd wskazał, że złożony przez skarżącego wynik badania TK płuc stanowi dowód w sprawie, do którego organ miał obowiązek szczegółowo się ustosunkować. Jak wynika z opisu tego badania lekarz zdiagnozował u skarżącego pylicę płuc przedstawiając zaobserwowany obraz płuc. Obraz ten nie został przeanalizowany i porównany z badaniami RTG i nie ustosunkowano się do niego. Stwierdzenie organu, iż obraz TK płuc nie ma znaczenia dla ostatecznego rozpoznania’ nie odpowiada wymaganiom stawianym opinii w rozumieniu art. 84 k.p.a.. Tym samym Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja oparta na orzeczeniach, lakonicznych i nienależycie uzasadnionych wydana została z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Sąd uznał zatem za konieczne uzyskanie takiego orzeczenia lekarskiego, które odniesie się do dokumentacji medycznej przedstawionej przez skarżącego w toku postępowania, a także które zawierać będzie uzasadnienie wyjaśniające z jakiego względu, z powołaniem na wiedzę medyczną stwierdzone u badanego objawy nie mogą uchodzić za charakterystyczne objawy pylicy płuc. tj. nie odpowiadają jednostce chorobowej - pylicy płuc wym. w wykazie chorób zawodowych, nieograniczonej tam żadnymi kryteriami diagnostyczno-orzeczniczymi. W dalszym postępowaniu, w dniu 11 lipca 2013 r. [...]PWIS otrzymał uzupełnione orzeczenie lekarskie z Przychodni Chorób Zawodowych IMPiZŚ w S. z dnia [...] r. w którym po wykonaniu rtg klatki piersiowej w dniu 19 marca 2013 r. stwierdzono brak podstaw do rozpoznania pylicy płuc - pylicy górników kopalń węgla z poz. 3/2 wykazu chorób zawodowych. W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, iż po zapoznaniu się ze zdjęciem pełnowymiarowym płuc stwierdzono wstępne symptomy pylicy płuc, które nie są podstawą choroby zawodowej, bowiem brak jest zmian ogniskowych, które świadczą o pylicy. Wyznaczono ponowne badanie kontrolne w Poradni Chorób Zawodowych w S. WOMP w K. za rok. W następstwie uzupełnienia materiału dowodowego [...]PWIS w K. wydał decyzję z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję PPIS w K. z dnia [...]r. odmawiającą stwierdzenia u J.B. choroby zawodowej - pylicy płuc. Decyzja ta została przez J.B. zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który uchylił ją wyrokiem z dnia 15 maja 2014 r., sygn. akt IVSA/Gl 865/13. Sąd wskazał na potrzebę odniesienia się do dokumentacji medycznej przedstawionej przez skarżącego zarówno przez Instytut, jak i [...]PWIS. Natomiast w konsekwencji nie wyjaśnienia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności (nieuwzględnienie wyniku badania TK płuc z dnia 19 sierpnia 2010 r. z dołączoną płytą oznaczoną nr [...]) [...]PWIS zobowiązany został uwzględnić wskazania Sądu zawarte już w wyroku z dnia 30 sierpnia 2012 r., poprzez uzyskanie uzupełniającego orzeczenia lekarskiego, odnoszącego się do treści przedłożonego przez J.B. badania TK wyjaśniającego z jakiego względu, z powołaniem na wiedzę medyczną, stwierdzone u w/wym. objawy nie mogą uchodzić za charakterystyczne objawy pylicy tj. nie odpowiadają jednostce chorobowej - pylicy płuc wym. w wykazie chorób zawodowych, nieograniczonej tam żadnymi kryteriami diagnostyczno-orzeczniczymi. Decyzją z dnia [...]r. [...]PWIS w K. ponownie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji z dnia [...]r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że uzyskał kolejne uzupełnione orzeczenie lekarskie IMPiZŚ w S. z dnia [...]r. odmawiające rozpoznania choroby zawodowej - pylicy płuc, w którym lekarze orzecznicy wyjaśniają, że podstawą rozpoznania pylicy płuc jako choroby zawodowej jest pełnowymiarowe zdjęcie płuc w pozycji tylno-przedniej i ocena zmian w płucach mogąca odpowiadać efektom oddziaływania pyłów zwłókniających na miąższ płucny, zgodnie ze standardami klasyfikacji pylic Międzynarodowego Biura Pracy. Klasyfikacja ta nie odnosi się do badania TK. Badanie TK może pomóc w diagnostyce różnicowej np. z nowotworami. Diagności stwierdzili, że na podstawie badania TK nie można rozpoznać choroby zawodowej, zaś pylica płuc ze względu na to, że jest schorzeniem postępującym, nie ma ograniczeń czasowych w rozpoznaniu i J.B. winien być pod obserwacją. Ponadto w związku z przedstawioną przez stronę kserokopią opracowań z Akademii Medycznej we W. dot. rozpoznawania pylicy płuc nowymi technikami diagnostyki obrazowej oraz kserokopią dokumentacji z przebiegu diagnostyki i leczenia z Poradni Chorób Płuc i Gruźlicy w K. organ zwrócił się pismem z dnia 21 listopada 2014 r. do IMPiZŚ w S. o zajęcie stanowiska wobec dostarczonej dokumentacji medycznej. Odpowiadając na otrzymane dowody, lekarze specjaliści wydali kolejne uzupełnione orzeczenie lekarskie z dnia [...] r. w którym uznali, że powyższe dowody nie są wiążące przy rozpoznaniu choroby zawodowej, a załączony artykuł z Archiwum Medycyny Sądowej nie może być podstawą do jej rozpoznania, gdyż nie jest wiążącym prawem. Jednostkami upoważnionymi do rozpoznania chorób zawodowych są Przychodnie Chorób Zawodowych Wojewódzkich Ośrodków Medycyny Pracy oraz Instytuty Medycyny Pracy. Rozpoznanie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - pylicy płuc górników kopalń węgla, zostało postawione na podstawie obowiązujących przepisów. Orzecznicy zwrócili uwagę, że ponieważ rozpoznanie pylicy płuc nie jest ograniczone czasowo i jest chorobą postępującą, J.B. powinien zgłaszać się okresowo do Poradni Chorób Zawodowych w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w K. Wobec tego organ odwoławczy uznał, że orzeczenia lekarskie kompetentnych placówek medycznych I i II stopnia (WOMP i IMPiZŚ w S.) wydane w oparciu o szczegółową diagnostykę są wyczerpujące oraz zgodne w swoich konkluzjach i pozwalają wydać rozstrzygnięcie. Stąd też organ nie znalazł podstaw by te orzeczenia - oparte na przeprowadzonych specjalistycznych badaniach lekarskich zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie procedurami diagnostyczno-orzeczniczymi - kwestionować. Na skutek ponownie wniesionej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt. akt IV SA/Gl 476/15 uchylił powyższą decyzję [...]PWIS z dnia [...] r. Sąd w pierwszym rzędzie wskazał na związanie organów oraz sądu rozpoznającego ponownie sprawę oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w prawomocnych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 1162/12 oraz z dnia 15 maja 2014 r., sygn. akt IV SA/Gl 865/13. Następnie uznał, że analiza opinii lekarskich nie wskazuje, że w sprawie zrealizowano zalecenia Sądu zawarte w wyroku z dnia 30 sierpnia 2012 r. dokonania analizy medycznej wyniku badania TK płuc (zapisanego na płycie CD) i ustosunkowania się do jego treści. Z opinii lekarskich wydanych w dniach [...]r. i [...]r. wynika jedynie to, że zdaniem lekarzy orzeczników na podstawie badania TK nie można rozpoznać choroby zawodowej. Nie zrealizowano tym samym zalecenia uzyskania takiego orzeczenia lekarskiego, które odniesie się do dokumentacji medycznej przedstawionej przez skarżącego w toku postępowania, jako że stanowi ona dowód w sprawie, a także, które zawierać będzie uzasadnienie wyjaśniające z jakiego względu, z powołaniem na wiedzę medyczną, stwierdzone u badanego objawy nie mogą uchodzić za charakterystyczne objawy choroby pylicy, nie odpowiadają jednostce chorobowej zamieszczonej wykazie chorób zawodowych nie ograniczonej tam żadnymi kryteriami diagnostyczno-orzeczniczymi. Sąd wskazał, że także w kolejnym wyroku z dnia 15 maja 2014 r. zobowiązano organ do uwzględnienia wskazań zawartych we wcześniejszym wyroku, czego jednak nie wykonano. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy [...]PWIS w K. zaskarżoną tu decyzją z dnia [...] r., wydaną m.in. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. – w skrócie "k.p.a.", utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. o braku podstaw do rozpoznania u J.B. choroby zawodowej pylicy płuc. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ przedstawił dotychczasowy tok postępowania a następnie wskazał, że po wyroku WSA w Gliwicach z dnia 10 lutego 2016 r. uzyskał z IMPiZŚ w S. opinię z dnia [...]r. W opinii tej poinformowano, że obowiązujący orzeczników przepis mówi, że podstawą rozpoznania pylicy płuc jest pełnowymiarowe zdjęcie płuc. Natomiast TK jest pomocnicze w diagnostyce różnicowej np.: nowotwór płuca. Przedłożone badania TK J.B. w opisie nie ma jednoznacznego stwierdzenia, że jest to pylica płuc lecz sugestia, jak również sugestia do nowotworu płuc. Wykonane dotychczas zdjęcia płuc u ww. nie wskazują na pełno objawową pylicę płuc. Jako, że pylica jest chorobą postępującą i nie ma ograniczenia czasowego w rozpoznaniu ww. wymaga dalszej obserwacji i kontroli w PChZ WOMP w K. W ocenie organu orzeczenia kompetentnych placówek medycznych I i II stopnia wydane w oparciu o szczegółową diagnostykę są wyczerpujące oraz zgodne w swoich konkluzjach i pozwalają wydać rozstrzygnięcie. Organ stwierdził, że nie znalazł podstaw by te orzeczenia – oparte na specjalistycznych badaniach lekarskich, zgodnie z obowiązującymi procedurami diagnostyczno-orzeczniczymi – kwestionować. W obszernej skardze na powyższą decyzję J.B. domagał się jej uchylenia. Podniósł, że orzeczenie lekarskie wydane [...] r. nie spełnia warunków określonych przez Sąd. W orzeczeniu nie uwzględniono bowiem dostarczonej przez niego dokumentacji medycznej ani wyniku badania TK. Jest ono w istocie powieleniem poprzednich orzeczeń. Tym samym w ocenie skarżącego [...]PWIS przy wydawaniu decyzji nie uwzględnił po raz kolejny wskazań i oceny prawnej wyrażonej w wyroku Sądu. W wydanych orzeczeniach nie ma uzasadnienia, w oparciu o wiedzę medyczną, z jakiego względu stwierdzone u niego objawy, nie mogą uchodzić za charakterystyczne dla pylicy. Ponadto żadne przepisy nie ograniczają diagnostyki jedynie do zdjęcia rtg płuc i pomijania innych technik diagnostycznych, a standardy klasyfikacji pylic Międzynarodowego Biura Pracy nie są wiążące lecz jedynie pomagają w diagnostyce. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy, nie znajdując podstaw do zmiany swojej decyzji, postulował oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2016 r. r., poz.1066) sądowa kontrola działalności administracji publicznej odbywa się na podstawie kryterium legalności. Zaskarżona decyzja może zatem ulec uchyleniu wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Po myśli zaś art. 134 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako P.p.s.a) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kolejna skarga J.B. ponownie okazała się uzasadniona, bowiem zaskarżona decyzja także nie spełnia wymogów legalności, według których odbywa się sądowa kontrola działalności administracji publicznej. W pierwszym rzędzie należy stwierdzić naruszenie przez organ odwoławczy art. 153 P.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organy rozpatrujące daną sprawę. Wymaga podkreślenia, że w kolejnych wyrokach z dnia 5 maja 2014 r. i 10 lutego 2016 r. Sąd wskazał na niezrealizowanie zaleceń zawartych w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 1162/11 dotyczących orzekania medycznego w zakresie rozpoznawania u J.B. choroby zawodowej. W sprawie nie jest bowiem sporna kwestia, że skarżący był narażony w środowisku pracy na czynnik szkodliwy pod postacią pyłu kamienno-węglowego, co mogło skutkować powstaniem choroby zawodowej pylicy płuc. Natomiast organ odwoławczy uznał, iż materiał sprawy został uzupełniony zgodnie z ze wskazaniami zawartymi w wyroku. Tymczasem w wyroku z dnia 30 sierpnia 2012 r. jednoznacznie wskazano, że orzeczenie lekarskie Instytutu w S. musi szczegółowo ustosunkować się do dokumentacji medycznej skarżącego, a w szczególności wyniku badania tomografii komputerowej (TK) płuc, który stanowi dowód w sprawie. Jak wynika z opisu tego badania lekarz wskazał charakterystykę stanu płuc, wymieniając m.in. mnogie, bardzo drobne, w znacznej mierze uwapnione guzki, ostro okonturowane uznając, że w pierwszym rzędzie odpowiadają one manifestacji pylicy. Charakterystyka ta został pominięta w kolejnych uzupełniających orzeczeniach Instytutu na co zwracał uwagę Sąd w kolejnych wyrokach. Pomimo to, obraz badania TK ponownie nie został przeanalizowany i porównany z badaniami rtg, i nie ustosunkowano się do niego. Stwierdzenie zawarte w ostatniej opinii Instytutu z dnia [...] r., że badanie TK J.B. w opisie nie ma jednoznacznego stwierdzenia, że jest to pylica płuc lecz sugestia, jak również sugestia do nowotworu płuc nie wypełnia w żadnym razie wskazań Sądu. Wskazań tych nie wypełnia także kolejne stwierdzenie, że wykonane dotychczas zdjęcia płuc u ww. nie wskazują na pełno objawową pylicę płuc. Przy czym Instytut nie wyjaśnił, co rozumie pod tym pojęciem. Natomiast rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych nie wymienia schorzenia w postaci pylicy pełno objawowej. Ponadto, na co zwrócił uwagę Sąd w wyroku z dnia 30 sierpnia 2012 r., choroba zawodowa pylicy płuc nie jest w wykazie chorób zawodowych ograniczona przez wskazanie koniecznych do jej stwierdzenia objawów czy parametrów. Tymczasem lekarze nie wyjaśnili jakie objawy, zmiany w obrębie płuc, muszą wystąpić aby zakwalifikować je jako pylicę płuc. Ponieważ Instytut po raz kolejny nie znalazł podstaw do rozpoznania pylicy, w tym również w oparciu o wynik badania TK, to zobowiązany był, zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku Sądu, do omówienia wyników tego badania i wskazania, dlaczego stwierdzone w nim objawy nie odpowiadają chorobie pylicy, wbrew wnioskom lekarza opisującego to badanie. W szczególności wymagane było wyjaśnienie, czy i dlaczego zdiagnozowane objawy nie stanowią tego rodzaju zmian ogniskowych, które Instytut uznaje za konieczne do rozpoznania choroby zawodowej pylicy płuc. Nie jest w tym zakresie wystarczające ogólnikowe odwoływanie się do standardów klasyfikacji pylic Międzynarodowego Biura Pracy, które ma charakter zaleceń, a nie wiążących reguł, na co wskazał wprost Sąd we wskazanym wyroku z 30 sierpnia 2012 r. Należało zatem w orzeczeniu lekarskim podać, jak zakwalifikowano zmiany chorobowe wykryte u skarżącego na zdjęciach rtg oraz w badaniu tomograficznym i z jakich przyczyn - czy z powodu ich rodzaju, wielkości, kształtu, ilości, gęstości itp. – nie można ich zdiagnozować jako pylica. Takiej bowiem analizy nie dokonano zarówno w oparciu o zdjęcia rtg jak i TK klatki piersiowej, na co wyraźnie wskazał Sąd w przywołanym wyżej wyroku, a następnie w kolejnych wyrokach zapadłych w tej sprawie. Być może w początkowych stadiach pylicy nie jest możliwe zakwalifikowanie określonych objawów jako choroby znajdującej się w wykazie chorób zawodowych i przy stosowaniu jednolitych dla wszystkich procedur właściwe jest opieranie się na wynikach, które w sposób w miarę pewny pozwalają na takie zakwalifikowanie, jednakowoż takie okoliczności muszą wynikać ze szczegółowych ustaleń medycznych zamieszczonych w orzeczeniu lekarskim. Tego rodzaju analizy nie zawierają dotychczasowe orzeczenia, w tym uzupełniające orzeczenia Instytutu oraz wskazana wyżej opinia z dnia [...] r. Nie zostały tym samym w dalszym ciągu spełnione jednoznaczne wskazania Sądu, który za konieczne uznał uzyskanie takiego orzeczenia lekarskiego, które odniesie się do dokumentacji medycznej przedstawionej przez skarżącego w toku postępowania, a także które zawierać będzie uzasadnienie wyjaśniające z jakiego względu, z powołaniem na wiedzę medyczną stwierdzone u badanego objawy nie mogą uchodzić za charakterystyczne objawy pylicy płuc. tj. nie odpowiadają jednostce chorobowej - pylicy płuc wym. w wykazie chorób zawodowych, nieograniczonej tam żadnymi kryteriami diagnostyczno-orzeczniczymi. Wobec powyższego stanu rzeczy zachodzi konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy, skoro wytknięte w przywołanym wyżej wyroku naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i 80 k.p.a. nie zostało usunięte. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ odwoławczy zobowiązany będzie więc do wypełnienia ocen i wskazań zawartych w wyroku z dnia 30 sierpnia 2012 r. stosownie do art. 153 P.p.s.a. w sposób przybliżony w motywach niniejszego wyroku. Organ spowoduje, by Instytut zrealizował w pełni wytyczne Sądu. W szczególności orzeczenie Instytutu powinno być wydane z uwzględnieniem dokumentacji medycznej przedstawionej przez skarżącego oraz w wyniku dokonania analizy badania TK (zapisanego na płycie CD) oraz zdjęć rtg w naprowadzonych przez Sąd kierunkach, co winno znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu orzeczenia. Nowe orzeczenie lekarskie obejmujące opisane wyżej zagadnienia i uwzględniające ewentualne nowe okoliczności dotyczące stanu zdrowia skarżącego, co w takiej sytuacji, z racji upływu czasu, wiązać się powinno z przeprowadzeniem przez Instytut badania skarżącego w kierunku rozpoznania pylicy płuc, winno spełniać wymogi przewidziane dla opinii biegłego i zawierać wszechstronne i wyczerpujące wyjaśnienie zajętego stanowiska. Jeżeli natomiast okaże się to konieczne organ zwróci się do innego instytutu badawczego w dziedzinie medycyny pracy (§ 5 ust. 3 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych) celem wydania takiego orzeczenia. Dopiero bowiem w oparciu o wszechstronne wyjaśnienie sprawy we wskazanym kierunku organ podejmie stosowną decyzję, którą uzasadni zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. Z przytoczonych względów, skoro zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.