IV SA/Gl 503/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Walentek, Protokolant Specjalista Ewa Pasiek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi P.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...]r. nr [...]. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Burmistrz Miasta P. przyznał P.G. (dalej: "skarżąca") zasiłki rodzinne na dzieci – M., J., A. i O. oraz dodatki do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowywania dzieci w rodzinie wielodzietnej na M. i A. w łącznej kwocie 318,59 zł., na okres od 01.11.2017 r. do 31.10.2018 r. Odwołując się od powyższej decyzji skarżąca zarzuciła, że organ nie uwzględnił w dochodzie rodziny zajęć komorniczych, jakie są pobierane z wynagrodzenia jej męża, które w roku 2016 stanowiły kwotę 6 473,69 zł., a w 2017 r. 14 177,91- zł. oraz z wypłaconego w 2017 r. zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 1 452,10- zł. Nadmieniła, że obecnie mąż płaci niższe alimenty w wysokości 500,- zł. zasądzone wyrokiem Sądu Okręgowego w C., dlatego też domagała się uwzględnienia w sprawie również tej okoliczności i pomniejszenia dochodu rodziny o wysokość już zapłaconych przez męża alimentów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku - Białej decyzją z dnia [...]r., nr [...], na podstawie art. 17, art. 18, art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 12.10.1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1659), art. 3, art. 5, art. 6, art. 24 ust. 6 ustawy z dnia 28.11.2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1518 z późn zm., dalej w skrócie: "ustawa" lub "ustawa o świadczeniach rodzinnych"), rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. z 2015 r. poz. 2284), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 2015 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny i specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokości zasiłku dla opiekuna (Dz. U. z 2015 r. poz. 1238), oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 1257), po rozpatrzeniu odwołania, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]r. W uzasadnieniu decyzji powołało się na warunki nabywania prawa do świadczeń rodzinnych oraz zasady ustalania, przyznawania i wypłacania tych świadczeń określone w ustawie. W myśl art. 5 ust. 1 ustawy, zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 674,- zł. Zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy, w przypadku gdy dochód rodziny przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1 lub 2, pomnożoną przez liczbę członków danej rodziny o kwotę nie wyższą niż łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących danej rodzinie w okresie zasiłkowym, na który jest ustalane prawo do tych świadczeń, zasiłek rodzinny wraz z dodatkami przysługuje w kwocie ustalonej zgodnie z ust. 3a. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 3a ustawy, w przypadku przekroczenia kwoty uprawniającej daną rodzinę do zasiłku rodzinnego, o której mowa w ust. 3, zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego przysługują w wysokości różnicy między łączną kwotą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, o której mowa w ust. 3, a kwotą, o którą został przekroczony dochód rodziny. Na podstawie art. 5 ust. 4b ustawy, w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, dochodu osoby uczącej się lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na który ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczeń rodzinnych. W myśl art. 3 pkt 24 lit. c) ustawy, przez uzyskanie dochodu rozumie się uzyskanie dochodu spowodowane uzyskaniem zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Zgodnie z art. 5 ust. 4c ustawy, przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu nie stosuje się do dochodu z tytułu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej i dochodu z tytułu wyrejestrowania lub rozpoczęcia pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli członek rodziny, osoba ucząca się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego utracili dochód z tych tytułów i w okresie 3 miesięcy, licząc od dnia utraty dochodu, uzyskali dochód u tego samego pracodawcy lub zleceniodawcy, lub zamawiającego dzieło lub ponownie rozpoczęli pozarolniczą działalność gospodarczą. Z kolei w oparciu o art. 3 pkt. 1 ustawy przez dochód rozumie się po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób: a) przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne, b) deklarowany w oświadczeniu dochód z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, pomniejszony o należny zryczałtowany podatek dochodowy i składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, c) inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych: - alimenty na rzecz dzieci Dochód rodziny zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy oznacza sumę dochodów członków rodziny, natomiast dochód członka rodziny oznacza przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4-4b. Istotnym jest również dodanie, że pojęcie utraty dochodu w myśl art. 3 pkt 23 ustawy oznacza utratę dochodu spowodowaną m.in.: c) utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Natomiast pojęcie uzyskania dochodu zgodnie z art. 3 pkt. 24 ustawy oznacza uzyskanie dochodu spowodowane m.in.: c) uzyskaniem zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, i) uzyskaniem świadczenia rodzicielskiego. Zgodnie z art. 24 ust. 6 ustawy w razie utraty dochodu prawo do świadczeń rodzinnych ustala się od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła utrata dochodu, nie wcześniej jednak niż od miesiąca złożenia wniosku. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej zauważyło, że dochód skarżącej osiągnięty w 2016 r. wyniósł 8 892,66- zł., od którego odliczono składki na ubezpieczenie zdrowotne 800,32- zł., co daje kwotę 8 092,34- zł. Dochód jej męża w 2016 r.wyniósł 19 998,30- zł., od którego odliczono składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości 2 407,31- zł. oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne 1 431,74- zł., co daje kwotę 16 159,25- zł. Wartość kwoty zwrotu z tytułu niewykorzystanej ulgi na dzieci wyniosła 2 391,09- zł. Ponadto, nastąpiły zmiany w sytuacji dochodowej rodziny skarżącej, tj. utrata dochodu przez męża (utrata zatrudnienia w firmie "A" wysokości 14 586,76- zł. od dnia 17.09.2017 r., utrata zasiłku dla bezrobotnych kwoty 3 719,70- zł. od dnia 27.06.2016 r., utrata dochodu z B w O. w wysokości 1 691,84- zł. od dnia 01.02.2016 r. Dodatkowo nastąpiło uzyskanie dochodu przez skarżącą z tytułu świadczenia rodzicielskiego od dnia 13.09.2017 r., w kwocie 1 000,- zł. miesięcznie oraz uzyskanie dochodu przez jej męża poprzez zatrudnienie w firmie "C Sp. z o.o. od dnia 18.09.2017 r., dochód uzyskany wyniósł 2 450,79- zł. (zaświadczenie za m-c październik 2017 r.). Uwzględniając powyższe organ dokonał wyliczenia utraty całości dochodu uzyskanego przez męża skarżącej za rok 2016. Wyliczenie dochodu na osobę w rodzinie obrazuje równanie: 8 092,34 (dochód uzyskany przez skarżącą) + 2 391,09 (zwrot z US ulgi na dzieci = 10 483,43 zł.: 12 m-cy = 873,62 zł.+ 1 000 zł. (dochód uzyskany przez skarżącą) + 2 450, 79- zł. (dochód uzyskany przez męża) = 4 324,41- zł. : 6 osób = 720,74- zł. Zatem miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę przekroczył kwotę progową 674,00- zł. Wobec tego organ I instancji ustalił wysokość zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego zgodnie z art. 5 ust. 3 a ustawy, czyli w wysokości różnicy między łączną kwotą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, o której mowa w ust. 3, a kwotą, o którą został przekroczony dochód rodziny. Łączną kwotę zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących rodzinie wynosi: 124x12/12 + 95x12/12 + 95x 12/12 + 95+95x 12/12 + 95x 12/12+95x 12/12= 599. Kryterium dochodowe dla całej rodziny wynosi: 4 044,- zł (674x 6), a ustalony miesięczny dochód wynosi 4 324,41- zł. Kwota przekroczenia stanowi 280,41- zł. ( 4 324,- zł. - 4044,- zł.) i nie przewyższa dopuszczalnej maksymalnej kwoty przekroczenia, tj. 599 zł., dlatego świadczenia przysługują w łącznej kwocie 318,59- zł. miesięcznie ( 599,00 - 280,41), na okres od 01.11.2017 r. do 31.10 2018 r. Odnosząc się do zarzutu postawionego w odwołaniu, dotyczącego pomniejszenia dochodu męża o potrącenia komornicze z tytułu alimentów, Kolegium wskazało, iż dochód w świetle przepisów o świadczeniach rodzinnych jest to dochód po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Natomiast zajęcia komornicze nie stanowią "alimentów". Z obniżenia dochodu może korzystać tylko ten zobowiązany, który świadczy alimenty w terminie, gdyż istota tego rodzaju świadczenia polega na regularnym dostarczaniu uprawnionemu środków utrzymania, a od dochodu odlicza się alimenty płacone na rzecz innych osób. Odliczyć od dochodu można tylko alimenty faktycznie świadczone i tylko w takiej wysokości, w jakiej są regulowane w okresie podlegającym uwzględnieniu dla potrzeb ustawy. W razie wątpliwości organ winien ustalić, jaka kwota alimentów jest rzeczywiście przekazywana osobie do nich uprawnionej (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 21.12.2007 r. sygn. akt II SA/Łd 1020/07). Przy ustalaniu dochodu rodziny należy uwzględniać wyłącznie alimenty, które świadczy strona, jako osoba zobowiązana do tego z ustawy, na rzecz uprawnionych osób wyszczególnionych w art. 130 i nast. kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Wszystkie więc inne należności, niż tak rozumiane alimenty, a więc i należności regulowane komornikowi sądowemu tytułem zaległości alimentacyjnych, nie mogą pomniejszać dochodu. Należy bowiem odróżnić pojęcie "alimentów" od należności regulowanych komornikowi sądowemu tytułem zaległości alimentacyjnych. Te ostatnie są egzekwowane przez komornika sądowego od dłużnika alimentacyjnego i następnie przekazywane osobie, która pokryła koszty utrzymania dziecka, uprawnionego do alimentów. Są to więc odrębne świadczenia, a cel obu wskazanych instytucji jest inny, gdyż funkcją alimentów jest dostarczenie środków utrzymania osobie, która nie jest w stanie samodzielnie zaspokoić swoich potrzeb, natomiast zaległe alimenty służą zaspokojeniu roszczeń regresowych osoby, która pokryła za dłużnika alimentacyjnego koszty utrzymania dziecka, uprawnionego do alimentów. Zapłaty alimentów świadczonych przez zobowiązanego na rzecz osoby uprawnionej nie można utożsamiać z spłatą zaległych alimentów przez komornika sądowego. Tym samym spłaty przez dłużnika alimentacyjnego zaległych alimentów w żaden sposób nie można traktować jako "świadczenia alimentów na rzecz innej osoby", (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 18.10.2016r. sygn. akt IV SA/Wr 115/16). Z pomniejszenia dochodu do celów ustawy o pomocy społecznej może bowiem korzystać tylko ten zobowiązany, który świadczy alimenty w terminie, gdyż istota tego rodzaju świadczenia polega na regularnym dostarczaniu uprawnionemu środków utrzymania. W innym przypadku, z wyjątkowego pomniejszenia dochodu w rozumieniu art. 8 ust. 3 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej korzystałyby osoby, które nie dostarczają uprawnionym środków utrzymania na bieżąco (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 1433/11; wyrok NSA z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt I OSK 904/14; wyrok NSA z dnia 14 lipca 2016 r., sygn. akt I OSK 3286/14). Cytowane orzeczenia co prawda zapadły na kanwie ustawy o pomocy społecznej, jednakże Kolegium zwróciło należy uwagę na fakt, iż ustawodawca w obu ustawach (o pomocy społecznej i świadczeń rodzinnych) w sposób podobny definiuje dochód. W aktach sprawy znajduje się zajęcie świadczeń emerytalno - rentowych, zasiłków i wszelkich innych świadczeń z tytułu egzekucji roszczeń alimentacyjnych z dnia [...]r., wydane prze Komornika Sądowego w L. dla męża skarżącej. Następnie, w wyniku apelacji wydany był wyrok Sądu Okręgowego w C. z dnia [...]r. zmieniający kwotę alimentów na kwotę 500,- zł. na rzecz M. - małoletniego syna męża z poprzedniego związku, zmieniający wyrok Sądu Rejonowego w L. z dnia [...]r. Z dołączonego zajęcia komorniczego wynika, iż mąż skarżącej nie płacił alimentów w terminie i dotyczy ono zajęcia wynagrodzenia za pracę i wezwania do dokonywania potrąceń celem zaspokojenia wierzytelności wobec Funduszu Alimentacyjnego. Wobec powyższego Kolegium stoi na stanowisku, iż w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do pomniejszenia uzyskanego dochodu o wskazane w aktach sprawy zajęcia komornicze. W skardze z dnia 22 marca 2018 r. skarżąca ponownie zauważyła, ze organy administracji nie uwzględniły przy wyliczeniu dochodu jej rodziny faktu płaconych przez męża alimentów w wysokości 500,- zł. miesięcznie, przez co nie zastosowały się do przepisu art. 3 pkt 3 ustawy, który stanowi, że kwota płaconych alimentów świadczonych na rzecz innych osób nie wlicza się do dochodu rodziny. Domagała się uchylenia obu wydanych w jej sprawie decyzji, akcentując iż jej mąż nigdy nie miał zaległości wobec funduszu alimentacyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany zajętego w sprawie stanowiska. Na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2018 r., pełnomocnik skarżącej - jej mąż potwierdził, iż komornik pobiera na rzecz jego zaległe alimenty, jednak na bieżąco stara się płacić alimenty jego rodzicom zastępczym i tak było w miesiącach: maj i grudzień 2016 r., oraz styczeń, luty, marzec i kwiecień 2018 r., na tą okoliczność okazał przekazy pocztowe przekazywane matce zastępczej syna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważyły, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej w skrócie: "p.p.s.a."), uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Stosownie do jego brzmienia kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). W myśl art. 135 1 p.p.s.a. orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Oceniając zaskarżoną decyzję w powyżej określonych granicach, Sąd, doszedł do przekonania, że zarówno ona, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie odpowiadają prawu, co skutkuje ich wyeliminowaniem z obrotu prawnego. Materialnoprawną podstawę obu wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1952, dalej jak dotychczas: "ustawa" lub "ustawa o świadczeniach rodzinnych"). Zaznaczyć należy, że co do zasady, zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy (a zatem rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka, opiekunowi faktycznemu dziecka lub osobie uczącej się), jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 674,00- zł. (art. 5 ust. 1 ustawy w związku z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 2015 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny i specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokości zasiłku dla opiekuna - Dz. U. z 2015 r. poz. 1238). Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) ustawy dochód stanowi: po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób, przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Dochód stanowią również inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym dochody uzyskane z tytułu alimentów na rzecz dzieci (art. 3 ust. 1 lit. c) tiret 14 ustawy). Nie ulega wątpliwości, że przesłanką warunkującą uzyskanie przez rodzica prawa do pobierania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami jest, aby średnia miesięczna z sumy dochodów w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy uzyskanych przez wszystkich członków rodziny w ciągu roku kalendarzowego poprzedzającego okres zasiłkowy, podzielona przez liczbę osób wchodzących w skład tego gospodarstwa domowego, nie przekraczała kryterium dochodowego ustalonego stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy. W rozpatrywanej sprawie istotą sporu jest to, czy na potrzeby ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków na okres świadczeniowy 2017/2018 do dochodu rodziny skarżącej uzyskiwanego w roku bazowym, tj. 2016 winna być odliczona kwota alimentów płaconych przez jej męża, czego domagała się w odwołaniu, jak i w skardze. Zdaniem organu odwoławczego mąż skarżącej posiada zajęcia świadczeń emerytalno-rentowych, zasiłków i innych świadczeń z tytułu egzekucji roszczeń alimentacyjnych z dnia [...]r. wydane przez komornika sądowego w L., potwierdzające brak wpłaty alimentów i potrącenia w celu zaspokojenia wierzytelności wobec funduszu alimentacyjnego. Nie wyjaśniono jednak, czy zajęcia nie stanowią alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Żaden organ nie poczynił ustaleń, jaka kwota alimentów jest rzeczywiście przekazywana osobie do nich uprawnionej. Nie zweryfikowano też twierdzeń skarżącej dotyczących braku zadłużenia męża wobec funduszu alimentacyjnego. W tym miejscu zauważyć przyjdzie, że wspomniane pismo z dnia [...]r., skierowane jest do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. i wymienia alimenty bieżące od dnia 1 czerwca 2016 r. w kwocie 1 000,- zł., alimenty zaległe w kwocie 35 550,- zł., odsetki ustawowe oraz koszty egzekucji z uwzględnieniem podatku VAT. Nadto, wyrokiem z dnia [...]r. mąż skarżącej płaci zmniejszone do 500,- zł. miesięczne alimenty na rzecz syna, a wcześniej była to kwota 1 000, - zł., bowiem obejmowała alimenty również na zmarłą jego córkę, o czym poinformował na rozprawie pełnomocnik skarżącej. W ocenie składu orzekającego istotnym uchybieniem jest brak ustaleń szczegółowych w powyższym zakresie, zwłaszcza odnośnie kwoty alimentów już uiszczonych i zapłaconych przez męża skarżącej, na rzecz syna przebywającego w rodzinie zastępczej, w roku bazowym, tj. 2016. Jednocześnie z okazanych podczas rozprawy dowodów wpłaty wynika, iż już w miesiącu maju 2016 r. płatności były dokonywane przelewem. Podkreślić należy, że przyznanie i wysokość świadczeń rodzinnych uzależniona jest od uzyskiwanych dochodów, dlatego wyjaśnienie tej kwestii jest konieczne do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Sąd nie jest powołany do samodzielnego dokonywania ustaleń co do stanu faktycznego sprawy, jak i zastosowania w niej odpowiedniej normy prawa materialnego. Obowiązki powyższe obciążają organ administracji, a braki w tym zakresie stanowią o wadliwości wydanych w sprawie obu decyzji. Wobec niewyjaśnienia sprawy we wskazanym wyżej zakresie musi to nastąpić przy ponownym jej rozpatrzeniu przez organ pierwszej instancji, który uwzględni wywody zaprezentowane w niniejszym uzasadnieniu, uzupełni niekompletny materiał dowodowy w przedstawionych wyżej kierunkach, oraz dokona analizy merytorycznej całokształtu poczynionych ustaleń, w tym ustalenia sytuacji dochodowej rodziny skarżącej w sposób najbardziej zbliżony do stanu faktycznego. Dopiero bowiem pełne ustalenia faktyczne i kompletne rozważania prawne pozwolą na wydanie prawidłowej decyzji, to jest takiej, która spełniać będzie wszystkie wymagania przewidziane w art. 107 § 3 k.p.a. z uwzględnieniem przepisów prawa materialnego. Zważyć przy tym należy, że przyjęte w niniejszej sprawie stanowisko Sądu zbieżne jest nie tylko z celami omawianej ustawy, lecz także z art. 71 ust.1 Konstytucji RP, zgodnie z którym Państwo w swej polityce społecznej i gospodarczej uwzględnia dobro rodziny. Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i niepełne, mają bowiem prawo do szczególnej ochrony. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) w związku z art. 135 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.