IV SA/Gl 636/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Walentek Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz – Kunicka Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...] nr [...]. Decyzją z dnia [...] r. Komendant Powiatowy Policji w B. odmówił przyznania I. S. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Rozstrzygnięcie to wydano na podstawie art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (j.t. Dz. U. Nr 43 z 2007 r., poz. 277 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia wykonawczego z dnia 28 czerwca 2002 r. (Dz. U. Nr 100, poz. 918 ze zm.). Natomiast w motywach decyzji wskazano, że wnioskodawca jest funkcjonariuszem Policji od dnia [...] r., a do służby stałej został mianowany [...] r. Posiada on spółdzielczy lokal mieszkalny w S. przy ul[...], w którym jest zameldowany od [...] r. Razem z żoną jest współwłaścicielem tego lokalu, który znajduje się w miejscowości pobliskiej do miejsca pełnienia służby wnioskodawcy. W świetle tych okoliczności organ orzekający uznał, że wniosek o przyznanie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego nie może być uwzględniony. Strona powołuje się wprawdzie na niespełnienie przez zajmowany przez jej rodzinę lokal przysługujących norm zaludnienia, jednak powołane przepisy nie pozwalają na przyznanie omawianego równoważnika w razie posiadania lokalu bez względu na jego powierzchnię. W odwołaniu wnioskodawca zarzucił, że jego mieszkanie nie spełnia normy mieszkaniowej przysługującej jego rodzinie, a która – jego zdaniem – ma znaczenie także przy ustalaniu prawa do przedmiotowego równoważnika. Zaskarżoną decyzją Komendant Wojewódzki Policji w K. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję I instancji, całkowicie podzielając jej ustalenia i wnioski. Podkreślił, że według ustawy o Policji i rozporządzenia wykonawczego generalną zasadą przy rozpatrywaniu uprawnień strony do omawianego równoważnika jest posiadanie lub nie mieszkania przez funkcjonariusza lub członka jego rodziny. Skoro zaś wnioskodawca zajmuje własnościowy lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, położony w miejscowości pobliskiej, to wskazane uprawnienie mu nie przysługuje. Na poparcie swojego stanowiska organ odwoławczy przywołał kilka orzeczeń sądów administracyjnych, w tym uchwałę NSA z dnia 21.04.2008 r., sygn. akt I OPS 3/08. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego I.S. wniósł o uchylenie decyzji obu instancji zarzucając im naruszenie prawa materialnego, przez błędną wykładnię art. 92, w zw. z art. 88 i 95 ust. 1 ustawy o Policji. Wywodził, że zgodnie z regułami wykładni systemowej i celowościowej przesłanka nieposiadania lokalu mieszkalnego winna być odnoszona do pojęcia lokalu mieszkalnego, o jakim mowa w art. 88 i 89 ustawy o Policji, czyli lokalu spełniającego wymogi określone w przepisach dotyczących norm zaludnienia. Lokal skarżącego nie spełnia tych norm, a jednocześnie skarżący nie skorzystał dotąd z żadnych uprawnień przewidzianych w wymienionej ustawie. Skarga powołała się na wyrok NSA z dnia 24.11.2009 r., sygn. akt I OSK 547/09. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, nie podzielając sformułowanych w niej zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem obecnie wykładnia przepisu art. 92 ust. 1 ustawy o Policji oraz przepisów rozporządzenia wykonawczego z dnia 28 czerwca 2002 r., dokonana przez organy obu instancji, nie może zostać zaakceptowana. Zauważyć bowiem należy, że występująca w orzecznictwie rozbieżność na tle stosowania tych przepisów, została już przezwyciężona w kierunku odpowiadającym stanowisku skarżącego. W szczególności Naczelny Sąd Administracyjny aktualnie jednoznacznie przyjmuje, że w sytuacji, gdy policjant jest uprawniony do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji o przydziale, a takiego lokalu z zasobów mieszkaniowych Policji mu nie przydzielono, to nie można odmówić mu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, jeżeli posiadane przez niego lub jego małżonka mieszkanie nie zapewnia przysługujących im norm zaludnienia (por wyrok NSA z dnia 20.01.2011 r., sygn. akt I OSK 1320/10, dostępny w internecie). Mało tego – stanowisko takie NSA wyraził w uchwale 7 sędziów z dnia 18 listopada 2009 r., sygn. akt OPS 7/09 (ONSA i WSA 2010/1/6), dotyczącej co prawda równoważnika przewidzianego w art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 ze zm.), jednakże odnośne regulacje w przypadku obu tych służb mundurowych są identyczne, na co w uchwale też zwrócono uwagę. Z racji rangi tego orzecznictwa prezentowanie odmiennego poglądu nie jest uzasadnione. Dlatego też przyjdzie stwierdzić, że rozstrzygnięcia organów policyjnych w rozpoznawanej sprawie zapadły z naruszeniem prawa materialnego. Zachodzi zatem konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy w postępowaniu administracyjnym przy uwzględnieniu powyższej oceny prawnej. Ponieważ poza kwestią posiadania przez skarżącego lokalu mieszkalnego pozostałe przesłanki, od spełnienia których uzależnione jest przyznanie przedmiotowego równoważnika, nie zostały stanowczo ustalone, to właściwe jest rozpatrzenie sprawy w I instancji. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. SW