IV SA/Gl 930/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora [...]Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu p o s t a n a w i a: przywrócić termin. Pismem z dnia 3 września 2015 r. A Sp. z o.o. w S., reprezentowana przez prezesa zarządu M. P., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2015 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w szczególności aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Korespondencja sądowa zawierająca powyższe wezwania została skutecznie doręczona w dniu 28 października 2015 r. (k. 18 akt sądowych). Tym samym zakreślony termin upłynął z dniem 4 listopada 2015 r. W dniu 6 listopada 2015 r. M.P., za pośrednictwem urzędu pocztowego, uiścił wpis sądowy oraz nadał pismo, w którym zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu. W treści pisma z dnia 6 listopada 2015 r. wyjaśnił, że w dniu 31 października 2015 r. wyjechał wraz z żoną i dzieckiem do K., natomiast w dniu 3 listopada 2015 r. wrócił sam do domu w M. Po powrocie zaczął odczuwać dolegliwości żołądkowe w postaci uporczywej biegunki, wymiotów, gorączki i bardzo silnego bólu brzucha w rezultacie czego w dniu 4 i 5 listopada 2015 r. leżał w łóżku i nie mógł się ruszać. Następnie w dniu 6 listopada 2015 r. poczuł się na tyle lepiej żeby pojechać do lekarza rodzinnego, który zdiagnozował u niego grypę jelitową. Dodatkowo wskazał, iż mieszka sam z żoną i dzieckiem w małej wiosce – M., najbliższa poczta znajduje się kilka kilometrów dalej w miejscowości S., nie utrzymuje relacji z sąsiadami, także nie mógł się zwrócić do nich z prośbą o nadanie przesyłki pocztowej. Podkreślił również, że A Sp. z o.o. w S. nie zatrudnia żadnych osób i dlatego wszelkie sprawy spółki prowadzi osobiście a zarazem spółka nie posiada rachunku bankowego z uruchomioną bankowością elektroniczną. Do pisma dołączył wydruk z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz zaświadczenie lekarskie (druk ZUS ZLA), potwierdzające niezdolność do pracy z zaleceniem leżenia od dnia 4 listopada 2015 r. do dnia 9 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako P.p.s.a. przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. złożenie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych należy zauważyć, że przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 10/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Poza tym brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), czy nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2001r., sygn. akt I SA/Wr 676/99, niepubl.). W rozpatrywanej sprawie uchybienie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu sądowego jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przywrócenie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżący spełnił wymogi formalne, konieczne do uwzględniania wniosku. Odnosząc się z kolei do okoliczności podanych we wniosku o przywrócenie terminu należy przyjąć, że skarżący uprawdopodobnił również, że niedochowanie terminu do uzupełnienia powyższych braków było przez niego niezawinione. Z przedłożonego do akt postępowania zwolnienia lekarskiego wynika bowiem, że skarżący był niezdolny do pracy od dnia 4 listopada 2015 r. do dnia 9 listopada 2015 r. Przyjąć zatem należy, że jego choroba miała charakter nagły, a nieobecność domowników w konsekwencji uniemożliwiła mu uzupełnienie braku formalnego skargi i uiszczenie wpisu sądowego w terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.