IV SA/Gl 942/17
PostanowienieWSA w Gliwicach2018-05-22
Skład orzekający: Andrzej Majzner
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, złożony bez wymaganego oświadczenia o nieuiszczeniu opłaty, podlega uzupełnieniu na podstawie art. 49 PPSA?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, złożony bez wymaganego oświadczenia o nieuiszczeniu opłaty, nie podlega uzupełnieniu na podstawie art. 49 PPSA. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia.Stan faktyczny
Skarżący J. T. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie zasiłku celowego. Sąd oddalił skargę wyrokiem z dnia 13 lutego 2018 r. Następnie, postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2018 r. przyznano pełnomocnikowi skarżącego z urzędu wynagrodzenie za postępowanie sądowe pierwszej instancji. Adwokat A. Z. sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, nie wnioskując o przyznanie kosztów za jej sporządzenie. Pismem z dnia 11 maja 2018 r. pełnomocnik wniosła o wynagrodzenie za sporządzenie tej opinii, jednak nie dołączyła wymaganego oświadczenia o nieuiszczeniu opłaty.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów pomocy prawnej postanawia: oddalić wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej;
Postanowieniem z dnia 12 października 2017 r. starszy referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła adwokata A. Z.
Wyrokiem z dnia 13 lutego 2018 r. Sąd orzekł o oddaleniu skargi, z kolei postanowieniem wydanym w dniu 26 kwietnia 2018 r. starszy referendarz sądowy przyznał wspomnianej pełnomocnik kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu (w postępowaniu sądowym pierwszej instancji).
W międzyczasie, to jest w dniu 3 kwietnia 2018 r. adwokat A. Z. złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku wywodząc, iż wspomniane orzeczenie nie narusza przepisów prawa materialnego ani postępowania. W opinii tej nie zawarto wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Dopiero następnie, to jest pismem procesowym złożonym do Sądu w dniu 11 maja 2018 r. pełnomocnik strony wniosła o wynagrodzenie za sporządzenie powyższej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W pierwszej kolejności należy raz jeszcze zaznaczyć, że wynagrodzenie za udział w postępowaniu sądowym pierwszej instancji zostało już przyznane pełnomocnik skarżącego postanowieniem wydanym w dniu 26 kwietnia 2018 r. W rezultacie, niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy wyłącznie kosztów za udział w dalszym toku postępowania w niniejszej sprawie, który sprowadził się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego Sądu.
Odnosząc się do zgłoszonego w tym zakresie wniosku godzi się podnieść, iż nie zasługuje on na uwzględnienie albowiem składając go adwokat A. Z. nie zachowała wymogu, o którym mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 ze zm.). Stosownie do treści tego przepisu, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej obligatoryjnie powinien zawierać oświadczenie pełnomocnika, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Zgodnie natomiast z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia braków, o jakim mowa w art. 49 p.p.s.a. (por. m. in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/05, publ. Lex nr 242945 i postanowienia tego Sądu: z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 1001/14, z dnia 13 sierpnia 2014r., sygn. akt II OZ 759/14 oraz z dnia 24 lipca 2012 r., sygn. akt I OZ 518/12 - orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ).
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony wniosła o przyznanie jej wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie składając przy tym oświadczenia, o którym mowa wyżej (vide: wniosek - karta nr 105 akt sprawy). W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło