IV SAB/Gl 345/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga –Gajewska (spr.), Sędzia WSA Małgorzaty Walentek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Pismem z dnia 29 grudnia 2016 r. K. K. zwróciła się do Wójta Gminy P. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie, na wskazany adres e-mail, odpowiedzi na następujące pytania: 1) jakie składniki majątku gminnego podlegają obecnie zastawowi hipotecznemu? Proszę o podanie numerów działek i wysokości zastawu? 2) ile Urząd Gminy P. wydał na reklamy prasowe w prasie lokalnej (w tym także ogłoszenia urzędowe) w 2014 roku oraz na materiały telewizyjne? Proszę podać kwoty z podziałem na tytuły prasowe? 3) ile Urząd Gminy P. wydał na reklamy prasowe w prasie lokalnej (w tym także ogłoszenia urzędowe) w 2015 roku oraz na materiały telewizyjne? Proszę podać kwoty z podziałem na tytuły prasowe? 4) ile Urząd Gminy P. wydał na reklamy prasowe w prasie lokalnej (w tym także ogłoszenia urzędowe) przez 10 miesięcy 2016 roku oraz na materiały telewizyjne? Proszę podać kwoty z podziałem na tytuły prasowe? 5) czy Gmina P. planuje w ciągu najbliższego półrocza remont ulicy [...] w Z. Mieszkańcy skarżą się, że rodzaj nawierzchni, którą uzupełnione zostały ubytki jest rakotwórczy i mocno pyli. Czy gmina nie może wykonać nawierzchni np. z kamienia? W odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia 12 stycznia 2017 r. Kierownik Referatu Komunikacji Społecznej, Informatyki i Promocji Urzędu Gminy w P. – A. K. poinformował, że majątek Urzędu Gminy P. nie podlega zastawowi hipotecznemu. Według ewidencji księgowej zgodnie z podziałem na działy i rozdziały klasyfikacji budżetowej w 2014 r. kwota wydatkowana na materiały telewizyjne wyniosła 9 225,00 zł., ogłoszenia promujące Gminę P. w prasie lokalnej 21 108,01 zł., ogłoszenia urzędowe stanowią natomiast kwotę 9 062,95 zł. Kwota wydatkowana w 2015 r. na materiały telewizyjne wynosi 10 000,00 zł., ogłoszenia promujące Gminę P. to kwota 23 134,39 zł., ogłoszenia Urzędowe to kwota 12 487,97 zł. W okresie 10 miesięcy 2016 r. wydatki związane z promocją Gminy wyniosły kwoty: 16 210,49 zł. ogłoszenia, 10 230,00 zł. materiał telewizyjny i 10 199,32 zł. ogłoszenia urzędowe. Wyjaśniono dodatkowo, że Urząd Gminy P. planuje wykonać naprawę ulicy [...] w Z po zakończeniu okresu zimowego, do której zastosuje tłuczeń kamienny oraz materiały certyfikowane stosowane w budownictwie drogowym. W dniu 21 października 2017 r. K. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie udostępniania informacji publicznej, domagając się: zobowiązania organu do rozpoznania wniosku z dnia 29 grudnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy, zasądzenia od organu kosztów postępowania według norm przepisanych oraz ukarania Wójta Gminy P. W uzasadnieniu skargi, powołując się na art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, stwierdziła, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób ich dotyczących. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od nich. Następnie przytoczyła fragmenty wyroków sądów administracyjnych o sygn. akt II SAB 396/11, II SAB/Wa 293/12 oraz II SAB/Wa 85/07 (wszystkie przywoływane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl., w skrócie: "CBOS"), i powołując się na nie wskazała, że każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej powinien być załatwiony bądź przez udostępnienie informacji, bądź przez wydanie decyzji odmownej, natomiast Wójt Gminy P. nie podjął żadnego ze wskazanych wyżej działań. Zatem, zdaniem skarżącej, organ dopuścił się bezczynności gdyż nie uczynił zadość żądaniu skarżącej, wskazanemu we wniosku, ani też nie wydał decyzji odmownej ze wskazaniem podstaw i przyczyn odmowy udzielenia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie wyjaśnił, iż w dniu 13 stycznia 2017 r. drogą elektroniczną skarżącej została udostępniona wnioskowana informacja publiczna i przesłana przez pracownika merytorycznego ds. udostępniania informacji publicznej – I. H., natomiast w załączeniu znalazło się pismo przewodnie Urzędu Gminy w P. z dnia 12 stycznia 2017 r. podpisane przez A. K. - Kierownika Referatu Komunikacji Społecznej, Informatyki i Promocji, bowiem w zakresie działania jego Referatu znajduje się udostępnianie informacji publicznej. Następnie powołując się na treść art. 12 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazał, że informacja publiczna jest udostępniana w sposób, o którym stanowi art. 10 i art. 11 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz jest oznaczana danymi określającymi podmiot udostępniający informację, tożsamość osoby, która wytworzyła informację lub odpowiada za jej treść bądź ją udostępniła wraz z datą udostępnienia. Stwierdził, że udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno - technicznej podkreślając, iż organ udzielił skarżącej wnioskowanej informacji, z zachowaniem 14 dniowego terminu i formy, zgodnie z art. 14 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 2188) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4 p.p.s.a. W tym miejscu przyjdzie wyjaśnić, że w orzecznictwie sądowym i doktrynie zgodnie przyjmuje się, że ze stanem bezczynności mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm., dalej "u.d.i.p.") stanowią, że realizacja prawa do informacji publicznej w przewidzianych w tej ustawie formach (art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 -3 u.d.i.p) jest uzależniona od jednoczesnego i kumulatywnego spełnienia trzech przesłanek. Po pierwsze, przedmiotem żądania informacji musi być informacja publiczna w rozumieniu art. 1 oraz art. 3 ust. 2 w związku z art. 6 u.d.i.p., po drugie, jej adresatem zgodnie z art. 4 ust. 1, mają być "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne", a po trzecie, są to podmioty będące w posiadaniu takich informacji (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). W świetle powyższego Wójt Gminy P. bezspornie należy do podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej, co więcej pytania sformułowane we wniosku stanowią informację publiczną. Tymczasem, gdy żądana informacja stanowi informację publiczną, to załatwienie wniosku powinno nastąpić albo poprzez udostępnienie informacji w drodze czynności materialno - technicznej (art. 7 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p.), albo poprzez odmowę jej udostępnienia w formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) lub umorzenie postępowania w tej samej formie z przyczyn uregulowanych w ustawie (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), bądź też poprzez poinformowanie wnioskodawcy, iż żądana informacja nie znajduje się w dyspozycji podmiotu, do którego wniosek został skierowany. Czynności przywołanych organ, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. powinien dokonać niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Natomiast jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p). Zatem z bezczynnością organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonych terminach organ nie podjął żadnych z tych czynności, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale nie zakończył go wydaniem decyzji lub podjęciem stosownej czynności. W rozpatrywanej sprawie organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie był bezczynny, bowiem umocowani pracownicy Urzędu Gminy P. udzielili skarżącej odpowiedzi na złożony przez nią wniosek. Jednocześnie udostępnienie tej informacji nie jest dokonywane na podstawie decyzji administracyjnej lub innego rodzaju aktu prawnego wymagającego dla swej ważności działania wyznaczonego podmiotu, a zatem należy przyjąć, że udostępnienie informacji publicznej odbywa się w drodze czynności materialno- technicznej, której wykonanie może zostać powierzone przez podmiot zobowiązany właściwym pracownikom lub aparatowi urzędniczemu. Zdaniem składu orzekającego udostępnienie informacji publicznej organ może powierzyć pracownikowi urzędu, a nawet może takiego pracownika upoważnić do sporządzenia i podpisania pisma informującego o załatwieniu wniosku. Należy mieć na uwadze, iż z regulacji zawartych w dziale IX Statutu Gminy P., uchwalonego w dniu 22 czerwca 2017 r. (załącznik nr 1 do Uchwały Rady Gminy P. Nr 290 (XXXV/17) wynika, że dokumenty oraz inne informacje publiczne z zakresu działania Wójta oraz Urzędu Gminy udostępniają komórki organizacyjne Urzędu właściwe ze względu na przedmiot sprawy, w dniach i godzinach pracy Urzędu lub w sposób i w formie wskazanej we wniosku o udostępnienie informacji (§ 102 ust. 6). Tym samym Kierownik Referatu Komunikacji Społecznej, Informatyki i Promocji Urzędu Gminy P. posiadał upoważnienie do zastępowania Wójta Gminy P. w zakresie udostępnienia informacji publicznej, jak też pracownik komórki organizacyjnej Urzędu właściwy do załatwiania tego typu spraw. Wskazane zapisy Statutu są nadto zgodne z art. 33 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1875 ze zm.) stanowiącym, że wójt wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy. M Podkreślenia przy tym wymaga, że to urząd gminy, a zatem jego pracownicy, zapewniają prawidłowe wykonywanie powierzonych wójtowi kompetencji od strony technicznej i administracyjnej (por. wyrok NSA z 27 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 3045/12, CBOS). W tym stanie sprawy, Sąd nie znalazł podstaw do zasądzenia kosztów na rzecz organu administracji z uwagi na zasadę ograniczonej odpowiedzialności za wynik sprawy, obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, która oznacza, że zwrot kosztów postępowania może nastąpić jedynie na rzecz skarżącego i tylko w sytuacji, gdy skarga została uwzględniona, bowiem w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie obowiązuje zasada odpowiedzialności za wynik postępowania, którą wprowadzono w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (art. 203 i 204 p.p.s.a.). Z tych przyczyn, skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw prawnych podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji.