I SA/Go 387/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 marca 2018 r. zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Go 387/17 w sprawie ze skargi S.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Skarżąca S.M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] wydaną w zakresie zmiany decyzji ostatecznej w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. Skarżąca wniosła m. in. o zasądzenie od organu kosztów postępowania skargowego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego oraz wydatków na korespondencję w kwotach po 5,20 zł za przesyłkę. Wyrokiem wydanym 16 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Go 387/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił w całości zaskarżoną decyzję (pkt 1 formuły sentencji wyroku) i postanowił zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 680 zł (pkt 2 formuły sentencji wyroku) w uzasadnieniu wskazując, że o kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 1369 powoływana dalej jako P.p.s.a.). Następnie postanowieniem z 12 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Go 387/17 Sąd z urzędu sprostował błąd rachunkowy w punkcie drugim formuły sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Go 387/17 w ten sposób, że w miejsce kwoty 680 zł postanowił wpisać kwotę 685,20 zł. W uzasadnieniu ww. postanowienia Sąd wskazał, że należne skarżącej koszty wynosiły 685,20 zł, a nie jak błędnie wskazano w punkcie drugim formuły sentencji wyroku – 680 zł. Pismem z [...] grudnia 2017r. pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 2 formuły sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 16 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Go 387/17 w części dotyczącej niezasądzenia kwoty 5,20 zł tytułem wydatku na korespondencję. Zarzucił naruszenie art. 200 i art. 205 ust. 1 i 2 P.p.s.a. i wniósł o zmianę postanowienia poprzez zasądzenie od organu na rzecz skarżącej dodatkowo 5,20 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w I instancji oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz wydatków na korespondencję w wysokości 5,20 zł za przesyłkę zawierającą wniesione zażalenie. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że tytułem kosztów postępowania zażaleniowego winna zostać zasądzona kwota 245,20 zł. Postanowieniem z [...] stycznia 2018 r. Sąd umorzył postępowanie zażaleniowe mając na uwadze fakt, że stało się ono bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W uzasadnieniu wydanego postanowienia Sąd wskazał, że brak było podstaw prawnych w zakresie wniosku pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Następnie pełnomocnik skarżącej wnioskiem z [...] stycznia 2018 r. zwrócił się o uzupełnienie postanowienia Sądu z 16 stycznia 2018 r. o orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania zażaleniowego oraz wniósł zażalenie w części dotyczącej niezasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Pełnomocnik skarżącej wniósł o zmianę postanowienia poprzez zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kwoty 245,20 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego oraz o zasadzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz wydatków na korespondencję w kwocie 5,20 zł za przesyłkę zawierającą zażalenie. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że w jego ocenie zażalenie to jest wolne od opłaty sądowej na podstawie art. 227 P.p.s.a. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 31 stycznia 2018 r. skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na wskazane postanowienie w wysokości 100 zł, stosownie do brzmienia § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193). Adnotacją z 28 lutego 2018 r. Oddział Finansowo – Budżetowy Sądu potwierdził, że do 28 lutego 2018 r. wpłata z tytułu wpisu sądowego nie wpłynęła na konto sądu ani nie została uiszczona w formie gotówkowej w kasie sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tymże przepisie. W myśl art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, a zatem do niniejszego postępowania zastosowanie będzie miał również art. 178 p.p.s.a. W przepisie tym ustawodawca zawarł przesłanki odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesłankami tymi są wniesienie skargi kasacyjnej (stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. - zażalenia) po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej oraz nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie braków skargi (zażalenia). W przypadku zatem wystąpienia jednej z przesłanek określonej powołanym wyżej przepisem, Sąd na posiedzeniu niejawnym zobowiązany jest takie zażalenie odrzucić. Stosownie do brzmienia art. 194 § 3 P.p.s.a., zażalenie winno czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 211 P.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 P.p.s.a.). Natomiast do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie oraz koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach (art. 213 pkt 1 i 2 P.p.s.a.). Natomiast zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wskazać należy, że zażalenie skarżącej z [...] stycznia 2018 r. wniesione zostało w trybie 195 § 3 P.p.s.a., a więc na postanowienie wydane w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego ze względu na jego bezprzedmiotowość. Wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącej, do zażalenia wniesionego w tym trybie nie ma zastosowania art. 227 P.p.s.a., gdyż zwolnienie od pobierania opłat sądowych, o którym mowa w art. 227 § 2 P.p.s.a. dotyczy jedynie zażaleń od postanowień (zarządzeń) wydanych w przedmiocie kosztów sądowych. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że zwolnienie to odnosi się także do zażaleń na postanowienia w przedmiocie zwrotu poniesionych przez stronę kosztów postępowania czy jak w niniejszej sprawie umorzenia postępowania zażaleniowego, (zob. postanowienia NSA: z dnia 17 sierpnia 2017 r., sygn. akt I OZ 1202/17, z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. akt II FZ 284/08, orzeczenia.nsa.gov.pl; R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), op. cit., s. 860, jak również postanowienie NSA z 13 września 2017 r. sygn.. II OZ 893/17). Kategoria kosztów postępowania jest pojęciem szerszym, obejmującym swym zakresem, obok kosztów sądowych (opłaty sądowe i zwrot wydatków – art. 211 P.p.s.a.), również inne należności wymienione w art. 205 § 1 i 2 P.p.s.a. (np. wynagrodzenie pełnomocnika, koszty przejazdów). Nie bez znaczenia pozostaje również umiejscowienie art. 227 § 2 P.p.s.a. w rozdziale 2 zatytułowanym "Koszty sądowe", stanowiącym wyróżnioną i odrębną od rozdziału 1 dotyczącego zwrotu kosztów postępowania część działu V poświęconego problematyce kosztów postępowania. Dlatego należało uznać, że zwolnienie przewidziane w art. 227 § 2 P.p.s.a. dotyczy jedynie postanowień (zarządzeń) wydanych w przedmiocie kosztów sądowych (por. postanowienie NSA z 12 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OZ 757/17). Sąd zauważa, że w kolejno wnoszonych pismach pełnomocnik skarżącej wnioskuje o zasądzenie na jego rzecz wydatków, zawierających się w pojęciu kosztów postępowania a nie kosztów sądowych, a rozpatrywane zażalenie zostało wniesione na postanowienie Sądu umarzające postępowania zażaleniowe zainicjowane zażaleniem na nieujęcie w postanowieniu z [...] listopada 2017 r. wydatku na korespondencję i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Z akt sądowych wynika, że pełnomocnik skarżącej otrzymał odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w dniu 5 lutego 2018 r., a zatem 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upłynął z dniem 12 lutego 2018 r. Pełnomocnik skarżącej nie wniósł zażalenia na otrzymane zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, jak również w zakreślonym terminie nie uiścił wpisu od zażalenia. Z tych też przyczyn Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. zażalenie odrzucił.