I SA/Go 646/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędzia WSA Barbara Rennert Protokolant Sekretarz sądowy Anna Szymczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi "I" Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji oddala skargę. I SA/Go 646/14 U Z A S A D N I E N I E I spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (zw. dalej: Skarżącą), wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej (zw. dalej: DIS) z dnia [...] września 2014r, utrzymującej w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego (zw. dalej: organem I instancji), z dnia [...] lipca 2014r. wydanego w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...]. Zaskarżona decyzja została wydana na tle następującego stanu faktycznego: W dniu [...] czerwca 2014 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał decyzję, którą określił Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2008r, natomiast postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego nadał ww. decyzji nieostatecznej rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu, organ I instancji wskazał, iż Skarżąca nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia. W związku z czym uznał za uprawdopodobnione, że zobowiązanie wynikające z ww. decyzji nie zostanie wykonane. Po rozpoznaniu zażalenia na powyższe postanowienia DIS postanowieniem z dnia [...] września 2014r utrzymał je w mocy. W uzasadnieniu wskazał, iż podstawą nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] czerwca 2014 r, było stwierdzenie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, że Skarżąca nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, tj. przesłanki, o których mowa w art. 239b § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że Skarżąca w złożonych na formularzach CIT-8, rocznych zeznaniach podatkowych, wykazała: • za 2010 r. stratę w wysokości 30.453,55 zł, • za 2011 r. stratę w wysokości 1.880,80 zł, • za 2012 r. stratę w wysokości 18.609,46 zł, • za 2013 r. dochód w wysokości 4.263,13 zł. Z przedstawionych danych wynika, że Skarżąca w ostatnich czterech latach podatkowych, dodatni wynik finansowy osiągnęła tylko w 2013 r. i to w bardzo niskiej kwocie. Odnosząc wysokość tego dochodu w kwocie 4.263,13 zł, do przewidywanej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2008 r., określonego w decyzji wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w kwocie 138.313,0 zł, w dużym stopniu prawdopodobne jest zdaniem DIC, że zobowiązanie to nie zostanie przez Skarżącą wykonane. Nadto w latach 2010 - 2012 Skarżąca wykazywała straty w łącznej wysokości 50.943,81 zł, które należy pokryć dochodem uzyskiwanym w latach następnych. Z informacji zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym wynika, że kapitał zakładowy Spółki wynosi 50.000,0 zł, co stanowi niewielką część zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2008 r. oraz odsetek za zwłokę od tej kwoty. Tak więc DIS, na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego uznał, że zaistniała przesłanka, o której mowa w art. 239b § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, uprawniająca organ podatkowy do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności ww. nieostatecznej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Skarżąca nie posiada bowiem majątku, na którym można ustanowić hipotekę przymusową, lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia. Wskazał, że w postępowaniu w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, organ jest zobowiązany do wykazania, że z uwagi na wystąpienie co najmniej jednej z czterech przesłanek wskazanych w art. 239b § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z § 2 tego przepisu, istnieje prawdopodobieństwo, że zobowiązanie wynikające z nieostatecznej decyzji nie zostanie wykonane. Organ podatkowy nie musi jednak ustalać szczegółowego obrazu sytuacji majątkowej podatnika, bowiem przesłanka ta ziści się także wówczas, gdy organ stwierdzi brak majątku, który z uwagi na swoją wartość umożliwiałby ustanowienie na nim hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego ( wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt III SA/Po 318/12). Uznał za nieuzasadniony zarzut Skarżącej, iż organ podatkowy nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej niezgodnie z przesłanką określoną w art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej i nie uprawdopodobnił, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. DIS bowiem nie musi udowadniać, iż zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane, wystarczy aby taką okoliczność uprawdopodobnił, czyli wskazał na możliwość, która w rzeczywistości z dużym prawdopodobieństwem może wystąpić, co w rozpatrywanej sprawie zostało wykonane. W odniesieniu do zarzutu Skarżącej, iż ponoszone straty na koniec poszczególnych okresów obrachunkowych, nie przesądzają o braku możliwości uregulowania zobowiązania podatkowego DIS wskazał, iż nie kwestionuje możliwości swobodnego dysponowania środkami finansowymi wypracowanymi przez Spółkę w trakcie roku z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Jednak w latach 2010 - 2012, Skarżąca osiągnęła stratę w łącznej wysokości ok. 51.000,0 zł, a więc musi wypracować środki finansowe na jej pokrycie. Sytuacji tej nie jest nawet w stanie zmienić osiągnięty w 2013 r. dochód, gdyż jego niewielka wysokość nie gwarantuje wykonania zobowiązania, zwłaszcza po trzech latach osiągania straty. W odpowiedzi na zarzut, iż zawarta w zaskarżonym postanowieniu analiza w zakresie uprawdopodobnienia niewykonania przedmiotowego zobowiązania, została dokonana w oderwaniu od oceny ogólnej wartości majątku Spółki oraz jej możliwości płatniczych DIS argumentował, iż w postępowaniu w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji, organ podatkowy opiera się na informacjach będących w jego posiadaniu, ze względu na ograniczone możliwości ustalenia składników majątku, czy też możliwości płatniczych Spółki. Natomiast na podstawie informacji posiadanych na dzień wydania rozstrzygnięcia Skarżąca nie posiadał żadnego majątku. Skarżąca nie wskazała na jakiekkolwiek składniki majątku również w zażaleniu, których wartość pozwalałaby uprawdopodobnić wykonanie zobowiązania. Nie wskazała również swoich możliwości płatniczych, o których organ podatkowy mógł nie wiedzieć, a które wskazywałby na niezasadne nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej. Odnosząc się do zarzutu, iż organ podatkowy nie wziął pod uwagę, że w prowadzonym przez Prokuraturę Okręgową postępowaniu w sprawie, wydane zostało postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym, w którym zabezpieczone zostało również wykonanie obowiązku, będącego przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie, DIS wskazał, że postępowania prowadzone przez Prokuraturę Okręgową (sygn. akt [...]) oraz przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, są odrębnymi postępowaniami, różny jest ich zakres przedmiotowy i podmiotowy oraz cel ich prowadzenia. Pierwsze z postępowań prowadzone jest w stosunku do C.C. - Prezesa Zarządu "I" Sp. z o.o. i to w jego toku Prokurator Prokuratury Okręgowej dokonał zabezpieczenia majątkowego, poprzez ustanowienie hipoteki przymusowej na nieruchomości stanowiącej jego własność. Natomiast drugie z postępowań dotyczy nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji, w której określone zostało zobowiązanie podatkowe Skarżącej i ma na celu doprowadzenia do wykonania przez Spółkę zobowiązania nią określonego. Dodał również, że organ I instancji nie pominął okoliczności wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w dniu [...] czerwca 2014 r. decyzji Nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku Skarżącej kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2008 r. W dniu [...] czerwca 2014 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał bowiem decyzję Nr [...], którą określił Skarżącej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2008 r., która została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 12 czerwca 2014 r. Natomiast zgodnie z art. 33a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, doręczenie w dniu 12 czerwca 2014 r. ww. decyzji wymiarowej spowodowało, że nastąpiło wygaśnięcie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...], w przedmiocie zabezpieczenia na majątku Skarżącej zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2008r. Tak więc przed dniem wydania zaskarżonego postanowienia, decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie zabezpieczenia, zakończyła swój byt prawny, nie funkcjonowała w obrocie prawnym i nie kształtowała praw i obowiązków strony. Od powyższej decyzji Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Zdaniem Skarżącej DIS utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji nadające rygor natychmiastowej wykonalności decyzji, która została uchylona i nie istnieje w obrocie. Powołując się na wyrok NSA w Warszawie z dnia 12.02.2014r., II FSK 1281/13, wskazał iż postępowanie w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji jest postępowaniem incydentalnym, podporządkowanym celowi załatwienia sprawy podatkowej, jak również na wyrok WSA w Kielcach z dnia 25.04.2013r., I SA/Ke 200/13, wskazując, iż w myśl art. 239b Ordynacji podatkowej rygor natychmiastowej wykonalności nadaje się decyzji nieostatecznej. Oznacza to, że konieczną przesłanką wydania postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności jest istnienie w obrocie decyzji nieostatecznej nakładającej na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Byt postępowania dotyczącego nadania rygoru natychmiastowej wykonalności jest zdeterminowany bytem decyzji, do której postanowienie się odnosi. W odpowiedzi na skargę DIS podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Nadto, odnosząc się do zawartego w skardze zarzutu, iż postanowienie organu pierwszej instancji nie zostało uchylone, a postępowanie umorzone, wskazała że w sprawie o nadanie decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności istotny jest stan faktyczny istniejący w chwili wydania postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, gdyż w oparciu o to postanowienie wszczynane jest postępowanie egzekucyjne, zmierzające do uregulowania zobowiązania. Nadto, wydanie decyzji ostatecznej nie czyni bezprzedmiotowej sprawy dotyczącej nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji pierwszoinstancyjnej, bowiem pozostają w mocy jego skutki w sferze materialnoprawnej. Nie ma bowiem prostej zależności, zgodnie z którą wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji organu pierwszej instancji, której nadany został rygor natychmiastowej wykonalności, prowadzi do automatycznego usunięcia z obrotu postanowienia o jego nadaniu. Przedstawione stanowisko jest prezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z dnia 9 lutego 2012 r. sygn akt. I FSK 510/11, z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 2530/11, z dnia 4 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 2157/11 oraz WSA w Bydgoszczy z dnia 28 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Bd 368/14, WSA w Gdańsku z dnia 25 maja 2010 r. sygn. akt . I SA/Gd 227/10. Wskazał, iż byt postępowania o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności jest zdeterminowany bytem decyzji, do której postanowienie się odnosi niemniej jednak postanowienie w przedmiocie nadania rygoru wywołuje również skutki prawne do momentu uchylenia przyporządkowanej doń decyzji wymiarowej. Zastosowanie środka egzekucyjnego ma doniosłe znaczenie, bowiem czynność ta przerywa bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a także stanowi podstawę do zajęcia elementów majątku dłużnika. Istnieje związek przyczynowo skutkowy tych czynności z nadaniem decyzji klauzuli natychmiastowej wykonalności, bowiem wydanie postanowienia w tym przedmiocie, a następnie zastosowanie środka egzekucyjnego stanowi ciąg czynności, które podejmuje organ podatkowy, chcąc uchronić się przed skutkami upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Jednocześnie przed rozpoczęciem postępowania odwoławczego podejmowane mogą być działania mające na celu wyegzekwowanie ciążącej na podatniku kwoty zaległości podatkowej. W tej mierze powołał się na wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 2233/13. Umorzenie postępowania w przedmiocie nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności zamykałoby również drogę do rozpatrzenia zażalenia, pozbawiając Skarżącą prawa do merytorycznego rozpatrzenia jej zarzutów. Natomiast Skarżąca ma interes prawny w tym, aby ocena legalności zaskarżonego postanowienia w kontekście zaistnienia przesłanek zastosowania instytucji rygory natychmiastowej wykonalności, została dokonana przez organy dwóch instancji. Brak jest również szczegółowego przepisu prawa - jak ma to miejsce przy decyzji w sprawie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego - pozwalającego organowi podatkowemu na umorzenie postępowania odwoławczego w przypadku uchylenia decyzji nieostatecznej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Stosownie do brzmienia art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), właściwość sądów administracyjnych obejmuje sprawowanie kontroli decyzji i innych rozstrzygnięć administracyjnych w oparciu o kryterium ich zgodności z prawem. Uchylenie przez sąd zaskarżonego aktu następuje w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub w wyniku naruszenia przepisów prawa materialnego, mogących mieć istotny wpływ (mających wpływ) na wynik sprawy - art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z powołanych przepisów wynika, że Sąd - badając legalność zaskarżonego postanowienia ocenia, czy jest ono zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Po dokonaniu kontroli zaskarżonego postanowienia, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, sformułowane w skardze zarzuty i wspierające je argumenty, Sąd stwierdza, że brak jest podstaw do zakwestionowania stanowiska organu podatkowego wyrażonego w postanowieniu. W sprawie przedmiotem sporu jest ocena, czy w zaistniałym stanie faktycznym wystąpiły podstawy do wydania postanowienia o uchyleniu postanowienia o nadaniu klauzuli natychmiastowej wykonalności i umorzenia postępowania prowadzonego w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji organu I instancji z dnia [...] czerwca2014r, z powodu jego bezprzedmiotowości. Zgodnie z treścią art. 239a ordynacji podatkowej, decyzja nieostateczna nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W myśl art. 239b § 1 ordynacji podatkowej decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności w następujących przypadkach: 1. gdy organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub 2. gdy strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub 3. gdy strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub 4. gdy okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące. Stosownie do brzmienia art. 239b § 2 ordynacji podatkowej, przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, iż zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Przywołane regulacje art. 239b ordynacji podatkowej wprowadzają wyjątek od zasady braku natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznych, wyrażonej w art. 239a ordynacji podatkowej. Nie może ulegać wątpliwości, iż w toku postępowania organ, na podstawie dostępnego materiału dowodowego, nie zdołał ustalić majątku spółki o wartości odpowiadającej zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy. Skarżąca również nie wskazała takiego majątku – art. 239b § 1 pkt. 2 ordynacji podatkowej. Należy przy tym podkreślić, iż na organie I instancji spoczywał obowiązek jedynie uprawdopodobnienia przesłanek określonych w art. 239b § 1 pkt. 2 ordynacji podatkowej. Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania ustalono, iż na przestrzeni lat 2010- 2012 Skarżąca ponosiła straty w kwocie ponad 50.000 złotych. Zysk odnotowała jednie w 2013r jednak w niewielkiej wysokości – 4.263,13 zł. Natomiast zaległości podatkowe Skarżącej z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2008r które zostały określone w decyzji za ww. okres wynoszą 138.313,0 złotych. Nie może więc być wątpliwości, iż organ uprawdopodobnił, iż zobowiązanie określone decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] czerwca 2014r. nie zostanie wykonane. Skarżąca zarzuciła, iż DIC utrzymał mocy postanowienie organu I instancji nadające rygor natychmiastowej wykonalności decyzji która została uchylona. W sprawie poza sporem pozostaje, iż decyzja wymiarowa Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] czerwca 2014r, której postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności dotyczy, została uchylona decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2014r, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia. Tym samym, w momencie wydania postanowienia przez DIC z dnia [...] września 2014r, już nie istniała w obrocie prawnym. W związku z powyższym należy podkreślić, iż nie uzasadnione jest twierdzenie o zakazie merytorycznego orzekania co do postanowienia nadającego rygor natychmiastowej wykonalności z uwagi na wydanie decyzji kasacyjnej przez organ II instancji w stosunku do decyzji, której rygor został nadany i tym samym konieczności uchylenia postanowienia organu I instancji i umorzenia postępowania. Wydanie postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności oznacza konieczność wykonania wydanej decyzji przez adresata decyzji, a w przypadku braku jej wykonania, po upływie terminów płatności, umożliwia wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Poprzez wydanie postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności przyspieszony zostaje więc moment wymagalności obowiązku nałożonego decyzją i czas wdrożenia egzekucji administracyjnej mającej zapobiec tym negatywnym skutkom i trwałej utracie możliwości domagania się od strony wykonania decyzji. Zdaniem Sądu uchylenie postanowienia i umorzenie postępowania w niniejszej sprawie nie jest możliwe ze względu na konsekwencje w sferze materialnoprawnej, wynikające z uchylenia postanowienia stanowiącego podstawę prawną zastosowania środka egzekucyjnego. Zauważyć bowiem należy, iż w takim wypadku nie uwzględnione byłyby skutki które ono wywołało do momentu uchylenia przyporządkowanej doń decyzji wymiarowej np. co do upływu terminu przedawnienia. W takiej sytuacji konieczne jest badanie zasadności nadania rygoru, który umożliwił wykonanie nieostatecznej decyzji wymiarowej ( podobnie wyrok NSA z dnia 9 lutego 2012 r., sygn. akt: od I FSK 508/11 do I FSK 513/11 ). Wydanie powyższego postanowienia prowadziłoby bowiem do uniemożliwienia merytorycznej kontroli instancyjnej, a w konsekwencji także do ograniczenia kontroli sądowej tylko do oceny zasadności umorzenia postępowania zażaleniowego, nie zaś oceny prawidłowości postanowienia nadającego decyzji nieostatecznej rygor natychmiastowej wykonalności. Wskazać przy tym należy na treść uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FPS 8/13, zgodnie z którą uchylenie postanowienia o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności i w konsekwencji umorzenie na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i art. 60 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 z późn. zm.) postępowania egzekucyjnego, powoduje unicestwienie materialnoprawnych skutków zastosowania środka egzekucyjnego, w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.). Sąd podziela w tym względzie argumentację zawartą w wyroku NSA z dnia 22 kwietnia 2013r. I FSK 674/13 / która dotyczy co prawda innego stanu faktycznego, jednakże argumentacja tam zawarta odnosi się również do stanu ustalonego w niniejszej sprawie. Podzielając poglądy przytoczone przez Skarżącą w oparciu o wyroki NSA w Warszawie z dnia 12.02.2014r II FSK 1281/13 i wyroku WSA w Kielcach z dnia 25.04.2013r I SA/Ke 200/13, iż konieczną przesłanką wydania postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności jest istnienie w obrocie decyzji, czy też, że postępowanie w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności jest postępowaniem incydentalnym podporządkowanym celowi załatwienia sprawy podatkowej, wskazać należy iż argumentacja ta nie może jednak przemawiać za zaniechaniem merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego ze względu na skutki które ono wywołało do momentu uchylenia przyporządkowanej doń decyzji wymiarowej. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalił.