I SA/Go 819/19

Dnia 21 stycznia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r. [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z [...] października 2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością od decyzji SKO z [...] października 2018 r. W dniu 18 października 2019 r., poświadczoną za zgodność z oryginałem przez stażystę kopię ww. postanowienia, doręczono pełnomocnikowi spółki – doradcy podatkowemu P.L., za pośrednictwem operatora pocztowego. Pełnomocnik spółki w dniu 18 listopada 2019 r. wniósł skargę na ww. postanowienie przesyłając ją na adres e-mail organu. Jak stwierdził, skarga została przesłana tą drogą z uwagi na problemy techniczne, które wystąpiły po stronie ePUAP. W załączeniu przedłożył dowód w postaci doręczonej pełnomocnikowi fotokopii postanowienia z [...] października 2019 r. nr [...], poświadczonej za zgodność z oryginałem przez pracownika organu – stażystę. Stwierdził, że w jego ocenie, zaskarżone rozstrzygnięcie nie weszło do obrotu prawnego, z uwagi na uchybienia w jego doręczeniu. Pismem z [...] listopada 2019 r. pełnomocnik spółki wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Stwierdził, że 18 listopada 2019 r. po godz. 23.50 wszedł na stronę epuap w celu przesłania sporządzonej skargi organowi, jednak usługa ta była niedostępna. Z tego to powodu przesłał skargę na adres email organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regułą zawartą w art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 poz. 2325 – dalej cyt. jako P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do postanowień art. 86 § 1 P.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Instytucja ta ma jednak charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona wystąpi z takim wnioskiem w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie ze złożeniem wniosku dokona czynności, dla której określony był termin oraz uprawdopodobni okoliczności wskazuję na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a.). W przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, powinien być on nadto złożony za pośrednictwem organu (art. 87 § 3 cyt. ustawy). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 P.p.s.a.). Oceniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, należy uznać go za niedopuszczalny. Przypomnieć należy, że wniosek dotyczy skargi na postanowienie SKO z [...] października 2019 r. o nr [...], wydane w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od decyzji SKO z [...] października 2018 r. odmawiającej M. sp. z o.o. stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Kolegium z [...] października 2017 r. w przedmiocie odpowiedzialności nabywcy przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części za zobowiązania podatnika. Ww. postanowienie zostało wydane w odpowiedzi na postanowienie tut. Sądu z 10 lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Go 247/19, w którym prawomocnie przesądzono, że doręczenie kopii decyzji czy też jej odpisu, nie jest wypełnieniem nakazu wynikającego z art. 211 Ordynacji podatkowej. Także w niniejszej sprawie, zarówno strona skarżąca we wniesionej skardze, jak i organ w odpowiedzi na skargę są zgodni, że zaskarżone postanowienie nie weszło do obrotu prawnego. Tym samym, ustalenie tego faktu, wyklucza możliwość przywrócenia terminu, gdyż nie rozpoczyna się bieg terminu do wniesienia skargi, co oznacza, że nie może zostać przekroczony, a w konsekwencji przywrócony. Zatem kwestia, czy zostało doręczone pełnomocnikowi strony postanowienie czy też nie, musi zostać potraktowana jako zagadnienie wstępne, którego rozstrzygnięcie wpływa na losy oceny wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (por. postanowienie NSA z 4.11.2016 r., sygn. akt II GZ 1116/16). Zgromadzone w sprawie akta potwierdzają, że zaskarżone postanowienie zostało pełnomocnikowi strony doręczone za pośrednictwem operatora pocztowego w formie kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez stażystę. W orzecznictwie ugruntowany jest tymczasem pogląd, że przez doręczenie należy rozumieć doręczenie stronie oryginału decyzji czy też postanowienia (art. 211 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej). Zatem dla uznania bytu prawnego postanowienia (decyzji) konieczne jest doręczenie rozstrzygnięcia w formie egzemplarza podpisanego przez osobę upoważnioną do jej wydania, a nie jedynie kopii, potwierdzonej za zgodność z oryginałem (por. postanowienie WSA w Gdańsku z 13.01.2020 r., sygn. akt III SA/Gd 874/19 oraz powołane tam orzecznictwo.). Brak wejścia do obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia z [...] października 2019 r. czyni wniesioną skargę przedwczesną a konsekwencji niedopuszczalną, co zostało stwierdzone w odrębnym postanowieniu tut. Sądu. Ponieważ nie rozpoczął swojego biegu termin do wniesienia skargi, stąd wniosek o przywrócenie takiego terminu należało również potraktować za niedopuszczalny. Z tego też powodu, Sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.